นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

รัตติยา เขียวแป้น
Ico64
รัตติยา เขียวแป้น
บุคลากรชำนาญการ
งานพัฒนาและฝึกอบรม กองการเจ้าหน้าที่ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 11

อ่าน: 2521
ความเห็น: 3

บอกเล่าเก้าสิบ : เพราะได้อ่านบันทึกดี ๆ จึงนำมาบอกต่อ

ดิฉันได้มีโอกาสอ่านบันทึกนี้ คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์ต่อการดำเนินงานด้านประกันคุณภาพของมหาวิทยาลัย จึงนำมาเล่าสู่กันฟังค่ะ อย่างน้อยหากทางสำนักประกันคุณภาพได้มีโอกาสทบทวนตัวบ่งชี้ของสำนักงานเลขาฯ โดยให้สำนักงานเลขาฯ เป็นผู้พิจารณาร่วมกัน ว่าตัวบ่งชี้ใดเกี่ยวข้องกับภารกิจของสำนักงานเลขา แล้วประเมินตามภารกิจนั้น อาจจะทำให้มองเห็นภาพที่แท้จริงของสำนักงานเลขาได้อย่างชัดเจน

เมื่อคราวที่ยังรับผิดชอบงานด้านประกันคุณภาพ ทุก ๆ ปี เวลาถึงรอบการประเมินคุณภาพ  ดิฉันมักจะถูกตั้งคำถามจากเลขานุการคณะฯ เสมอว่า  สำนักงานเลขาฯ จะต้องเขียน SAR ไหม  แล้วถ้าเขียน ต้องทำตัวบ่งชี้ไหนบ้าง

 จริงอยู่ถึงแม้ว่า มหาวิทยาลัย จะได้มีการกำหนดระดับของการประเมินไว้แล้วว่า  ตัวบ่งชี้ใด ควรประเมินในระดับใด   แต่การกำหนดในลักษณะนี้ เป็นการกำหนดโดยส่วนกลาง ไม่ได้เกิดจากการที่สำนักงานเลขานุการคณะ ของแต่ละคณะมาหารือร่วมกัน  ดังนั้น เมื่อถึงคราวต้องเขียน SAR จริง ๆ บางตัวบ่งชี้อาจจะไม่ได้มีการประเมิน เนื่องจากไม่ใช่ภารกิจหลักของสำนักงานเลขานุการคณะโดยตรง  หรือบางครั้งอาจเกิดการก้ำกึ่งกันระหว่างภารกิจของคณะหรือภารกิจของสำนักงานเลขานุการคณะ

 

 ดิฉันเพียงให้คำแนะนำได้ว่า หากสำนักงานเลขานุการคณะเห็นว่าภารกิจใดเกี่ยวข้องกับสำนักงานเลขาฯ ก็ให้ทำ  หรือหากภารกิจใดไม่ได้ถูกระบุอยู่ในตัวบ่งชี้ใด  แต่เห็นว่าเป็นภารกิจหลักที่สำคัญ ก็ให้กำหนดตัวบ่งชี้ขึ้นมาใหม่ได้

 

 เป็นอย่างงี้เรื่อยมา  จนถึงรอบการเขียน SAR ในปีการศึกษา 2549 นี้  ถึงแม้ดิฉันจะไม่ได้รับผิดชอบงานด้านประกันคุณภาพนี้แล้ว  ท่านก็ยังคงตั้งคำถามในลักษณะเดิม และดิฉันก็ให้คำแนะนำไปเหมือนปีที่ผ่าน ๆ มา

 

 จวบจนดิฉันได้มีโอกาสไปอ่านบันทึกของ คุณบอย อนุวัทย์  เรืองจันทร์ ซึ่งท่านเป็นเลขานุการคณะ จากคณะสหเวชศาสตร์  มหาวิทยาลัยนเรศวร

 

โดย คุณบอย (ขออนุญาตแทนด้วยชื่อนี้นะคะ)  ได้เขียนเล่าไว้ใน http://gotoknow.org  ว่า  ได้มีการเชิญเลขานุการ และผู้รับผิดชอบงานด้านประกันคุณภาพของคณะต่าง ๆ ของมหาวิทยาลัยนเรศวร  มาพูดคุยหารือกัน เพื่อพิจารณาว่าในแต่ละตัวบ่งชี้นั้น  ควรประเมินหรือไม่ เพราะอะไร 

 และหากมีการประเมิน หลักฐานที่เกี่ยวข้องกับตัวบ่งชี้นั้น ๆ คืออะไร  นอกจากนี้ ยังมีการกำหนดผู้กำกับดูแลตัวบ่งชี้  และผู้รวบรวมข้อมูลไว้ด้วย

 

 สำหรับรายละเอียดเกี่ยวกับเรื่องนี้  คุณบอยได้เขียนสรุปไว้หลายบันทึกทีเดียวค่ะ  ทั้งนี้ ติดตามอ่านได้จาก  http://gotoknow.org/post/tag/okm-8

 

 ดิฉันได้มีโอกาสอ่านบันทึกนี้  คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์ต่อการดำเนินงานด้านประกันคุณภาพของมหาวิทยาลัย จึงนำมาเล่าสู่กันฟังค่ะ  

 

  อย่างน้อยหากทางสำนักประกันคุณภาพได้มีโอกาสทบทวนตัวบ่งชี้ของสำนักงานเลขาฯ  โดยให้สำนักงานเลขาฯ  เป็นผู้พิจารณาร่วมกัน   ว่าตัวบ่งชี้ใดเกี่ยวข้องกับภารกิจของสำนักงานเลขา แล้วประเมินตามภารกิจนั้น  อาจจะทำให้มองเห็นภาพที่แท้จริงของสำนักงานเลขาได้อย่างชัดเจน

 

สร้าง: 15 ตุลาคม 2550 00:36 แก้ไข: 15 ตุลาคม 2550 00:36 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ขอบพระคุณสำหรับข้อมูลนะคะ

ขออ่านของคุณบอยด้วยแล้วกัน

***  สวัสดีคะ นอ้งรัตติยา คนเก่ง พี่ขอบคุณมากๆๆๆๆที่ช่วยชี้แนะ และช่วยแนะนำแหล่งข้อมูลที่พี่ตอ้งการชึ่งเป็นปัญหาของหน่วยงานสนันสนุนตั้งแต่ที่ถูกกำหนดให้มีการทำประกันคุณภาพมานานแล้ว ชึ่งประหนึ่งเป็นการเรียนรู้หรือลองผิดลองถูก ชึ่งทำให้การพัฒนาวัดและประเมินได้ยาก  และพี่เคยนำเรียนสำนักงานประกันมาหลายครั้งแล้ว และเรียกร้องเสมอมา ชึ่งผู้ที่จะจัดการขับเคลื่อน หรือชี้แนะทำให้การดำเนินประกันหน่วนงานสนันสุนนไม่ค่อยชัดเจน และทำให้การประเมินของผู้ประเมินก็ทำได้ค่อนข้างจะยาก ไม่ทราบจะวัดจากอะไ ร เกณท์ก็ไม่มี  ขาดทั้งแผนกลยุทธ์ในการปฏิบั้ติงาน ส่วนใหญ่จะมีเฉพาะปฏิธินการปฏิบัติงานเท่านั้นและ การรายงานผลส่วนใหญ่จะสะท้อนเป็นการรายงานผลในเชิงปริมาณ ขาดผลในเชิงคุณภาพ 
  • ขอบคุณจ๊ะน้องแป๊ด ที่นำบันทึกคุณบอยมาให้อ่าน
  • ขออนุญาตให้พี่อิ๊ดเก็บไว้นะ
  • แล้วน้องชายของพี่ที่มมส. เป็นไงบ้าง

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 100.26.176.182
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ