นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1008
ความเห็น: 2

เล่าสู่กันฟัง

ปีนัง, Malaysia

เป็นโอกาสดีมากๆ ของตัวเองที่ได้ไปเที่ยวฟรีกับที่ทำงาน (แต่ก้อไม่ฟรีทั้งหมดหรอกน่ะจะได้ไม่แอบอิจฉากัน) เนื่องจากต้องร่วมเดินทางไปนำเสนอผลงานกับนักศึกษาของภาควิชา มาบันทึกบรรยากาศการเดินทางกันเลยดีกว่า เหมือนเรื่องจะยาว เอาสรุปแล้วกันเนอะ คือจริงๆ ตัวเมืองปีนังมีบรรยากาศเหมือน สาย 1 ที่หาดใหญ่ยังงัยอย่างนั้น ไม่ผิดเพี้ยน บ้านเล็ก เก่า โทรม ไม่น่าพิศมัยเอาเสียเลย บรรยากาศของคนก้องั้นๆ

 ส่วนเรื่องของกินก้อทำให้คิดถึงบ้านเอามากๆ เพราะไม่มีอะไรอร่อยสักอย่าง พอออกนอกเมืองมาหน่อยก้อไปเดินห้างของแพงกว่าบ้านเราแต่สวยสู้ไม่ได้ อะไรกัน จะหาอะไรที่ดีกว่านี้มีอีกมั้ย มีซิๆๆ ถ้าสังเกตให้ดี เริ่มตั้งแต่ที่เดินการได้ฝึกใช้ภาษาอังกฤษ จีน มันไหลออก หูก็พยายามแปลแปลได้ด้วยอ่ะ ส่วนเรื่องที่ประทับใจปีนังสุดๆๆ น่าตอนที่ไปเดินห้างเพื่อซื้อของกินเพราะร้านอาหาร อาหารไม่อร่อยเอาเสียเลย เลยเลือกกันใหญ่ ส้ม แอปเปิล ของกินจุกจิกครึ่งรถเข็น เห็นจะได้ จ่ายตังค์เสร็จ

 โทษที lotus ไม่ใส่ถุงให้ 555 ขำไม่ออก จะถือกลับกันยังงัย เพื่อนร่วมทางก้อพยายามขอแล้วขออีกก้อไม่ได้ สงสัยกันใหญ่ ทำมั้ยไม่ให้ถุง ถึงบ้างอ้อ แลซ้ายแลขวา คนที่โน้นเขาไม่ได้เข้าห้างมือสิบนิ้วน่ะค่ะ เขาพกถุงผ้าไว้ในถุงกางเกงกันทั้งน้าน พอจ่ายตังค์เสร็จล้วงกันมาใหญ่เลย

 ย้อนคิดกลับตอนกินข้าวที่ร้านอาหารทุกโต๊ะไม่มีทิชชูบริการ ไม่มีไม่จิ้มฟัน มีแต่น้ำล้างมือ จะมีให้ทุกร้าน ห้องน้ำไม่มีถังใส่น้ำ มีแต่สายฉีดเก่าๆ อันนี้ก็เยอะไป ถังขยะก็มีน้อยมาก เพราะขยะเขาก็มีน้อยจริง แต่ก้อ อดย้อนคิดถึงบ้านเรา ประเทศไทยไม่ได้ ถุงผ้ามีกันทุกคน แจกกันทุกงานแต่ไม่เคยได้ใช้ ยิ่งตอนนี้กทม. น้ำท่วมเห็นแต่ขยะลอยเต็มไปหมดเป็นเรื่องเหลือเชื่อจริงของไทย ที่เรารณรงค์การใช้ถุงผ้าแต่ก้อไม่ค่อยมีใครใช้มันอย่างจริงจัง

 

เอาเป็นว่าอยากให้ทุกคนได้ตระหนักถึงการผลิตขยะจากตัวเรา เริ่มจากตัวเราอะไรที่เราลดได้ ถุงพลาสติกที่ไม่จำเป็นต้องใช้ถ้าเราเตรียมถุงผ้าไปใส่หรือตระกร้าถ้าเป็นแม่บ้าน โฟมไม่ควรจะใช้เลยเพราะย่อยสลายยากและส่งผลต่อโลกสุดๆ การประหยัดน้ำมันเดินทางเท่าที่จำเป็น ไปรถคันเดียวกัน ขอให้เริ่มจากเรา คนรอบข้างของเรา ประเทศไทยของเราจะน่าอยู่กว่านี้แน่นอน

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
คำสำคัญ (keywords): วิศวเคมี  Trip ปีนัง
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 15 พฤศจิกายน 2554 17:43 แก้ไข: 15 พฤศจิกายน 2554 17:43 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 คนธรรมดา, และ 4 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

ความเห็น

อะไรๆ ที่ดูเก่าๆ โทรมๆ บางทีก็มีมนต์ขลังของมันนะครับ

เก่าๆ แล้วขลังดีครับ

ย่านที่เป็นแหล่งท่องเที่ยวของปีนัง นอกเหนือจากย่านธุรกิจแล้วก็ย่านเมืองเก่านี่แหละครับ

ในบ้านเรามันเหมือนไฟไหม้ฟางน่ะครับ เดี๋ยวมาเดี๋ยวไปตามกระแส พอเรื่องนี้เงียบๆ คนก็เลิกเหมือนกัน การรณรงค์สร้างกระแสมันไม่ต่อเนื่องจริงจัง

อย่างที่ว่าครับ ถ้าอยากได้ก็ต้องทำเอง เริ่มจากที่ตัวเราก่อน

เราเอง

เค้านำวัฒนธรรม แบบ Green economic มาร่วมกับ วัฒนธรรมแบบเก่า คือ Local Original Culture

 

เรื่อถุงพลาสติกนี่ดีมากเลยครับ ลดปัญหาขยะไปได้มาก

 

ส่วนเรื่องไม่มีกระดาษทิชชูก็ดี เพราะคนมาเลเซียที่แท้ จะต้องทานมือครับ หากมีทิชชู แล้วคงเกิดขยะเศษทิชชูมากมายทีเดียว แต่ก็อาจไม่น่าดูไปบ้าง เช่น ตอนทานอาหารเสร็จแล้ว ใช้เล็บแคะฟันแทนไม่จิ้มฟันอยู่ หยื๋ยยยย...

 

ส่วนห้องน้ำนี่ก็สุดๆ เพราะการไม่มีถังน้ำ ทำให้การชำระทองแท่ง หรือ ทำคำเปลว อาจไม่หมดจดไปบ้าง บางคนรีบ อาจใช้สายฉีดล้างแค่อวัยวะส่วนบุคคล ไม่คำนึงถึงพื้นที่ส่วนรวม คนเข้าต่อ ก็ต้องช่วยล้างให้ ถือว่าเป็นการฝึกจิตใจไปในตัว

 

ประเทศไทยเป็นประเทศที่เป็นประชาธิปไตย กฏหมายอ่อนแอและเอื้อไปทางสันติ คนส่วนใหญ่มีนิสัยอ่อนโยน ไม่ชอบการเปลี่ยนแปลงและถูกบังคับ เลยไม่มีห้างร้านใดกล้า "งด" ถุงพลาสติกหลังซื้อของ การใช้ทรัพยากรจึงคงฟุ่มเฟือยอยู่บ้าง คงต้องใช้เวลาในการเปลี่ยนแปลงกันครับ คิดว่าหลังน้ำท่วม คงคิดอะไรกันได้มากขึ้น

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.234.247.75
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ