นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1644
ความเห็น: 3

การสอนพยาบาลชุมชน

การจัดการเรียนการสอนแบบร่วมทุกข์ร่วมสุข

"การพัฒนาสุขภาวะชุมชนคือการพัฒนาคนโดยเริ่มต้นที่ตัวเราเอง"

     การจัดการเรียนการสอนแบบร่วมทุกข์ร่วมสุข   เคียงบ่าเคียงไหล่ระหว่างครูกับศิษย์    เนื่องจากการจัดการเรียนการสอนในชุมชนโดยเฉพาะวิชาปฎิบัติ  เป็นการลงไปทำงานในสถานการณ์จริงในชีวิตของผู้คน  เป็นปฏิบัติการพยาบาลที่ได้เรียนรู้  เห็นคุณค่า  ศักยภาพ  ปัญหาของคน  เนื่องจากผู้รับบริการหรือผู้ที่ทำงานด้วยมีหลายกลุ่ม  ทั้งผู้นำชุมชน  ปราชญ์ชาวบ้าน  คนทุกข์  คนยาก  คนด้อยโอกาส  คนสุขภาพดี  คนเจ็บป่วย  คนพิการ  หนุ่มสาว  คนสูงอายุ  คนวัยทำงาน  เด็กวัยเรียน  มีทั้งในระดับบุคคล  กลุ่มคน  ครอบครัว  รวมทั้งระดับชุมชน  สุดแล้วแต่จะกำหนดโดยรายวิชาหรือความต้องการของชุมชน  จึงเป็นที่มาของการจัดการเรียนการสอนแบบร่วมทุกข์ร่วมสุข   เพราะเป็นชุมชนของการเรียนรู้ร่วมกัน

        ความเชื่อเกี่ยวกับคน  จะเป็นสิ่งชี้นำสำหรับการก้าวเดินออกไปทำงานร่วมกับผู้อื่น   "เมื่อต้องการเป็นที่รักจงเป็นผู้ฟังที่ดี  เมื่อต้องเป็นผู้สอนจงเป็นผู้พูดที่ดี" 

         เมื่อต้องทำงานร่วมกันคนอื่นรวมทั้งลูกศิษย์  คำสอนของครูบาอาจารย์  รุ่นพี่  รวมทั้งสิ่งที่ตำราต่างๆได้เสนอแนะไว้ได้หยิบออกมาใช้เสมอ(ทันบ้าง  ไม่ทันบ้าง  อยู่ที่สติในขณะนั้น)

  -  ยอมรับว่าเราไม่สามารถรู้เรื่องราวทุกสิ่งทุกอย่าง  เราจึงไม่มีความเหนือกว่าคนในชุมชนในทุกสิ่งทุกอย่าง  เราจึงไม่เก่งกว่าในทุกทาง  จึงจำเป็นต้องศึกษาเรียนรู้จากคนที่อยู่ในชุมชน  อย่างจริงใจและจริงจัง..........

-          เมื่อเริ่มต้นเรียนรู้ควรฟังอย่างตั้งใจ  และพยายามหาคำอธิบายจากคนที่เรากำลังฟังจากชุมชน  เพื่อช่วยให้เข้าใจเรื่องราวต่างๆในชุมชน  บนพื้นฐานความรู้สึกนึกคิดของคนในชุมชน..........

-          ไม่ควรทำตนเป็นสิ่งแปลกปลอมสำหรับชุมชน  ควรปรับตัวให้เป็นที่ยอมรับของคนในชุมชน  โดยการเข้าร่วมกิจกรรมที่มีอยู่แล้วในชุมชน  เพื่อให้เข้าใจวิถีการดำเนินชีวิตที่แท้จริง...........

-          ระบบคิดและวิธีการดำเนินชีวิตของคนในชุมชนและภายนอกแตกต่างกันบนพื้นฐานของการเรียนรู้  การประกอบอาชีพที่แตกต่างกัน  ดังนั้นการมองปัญหาหรือเหตุการณ์เดียวกันจึงมักแตกต่างกันด้วย  เราจึงจำเป็นต้องปรับความคิดบางอย่างเพื่อให้เข้าใจเรื่องราวของชุมชนได้ดี ...............

 -          ค้นให้พบข้อห้ามและกฏระเบียบของชุมชน  อย่าละเมิดข้อห้ามและกฎระเบียบของชุมชน.................

-          จงทำเป็นตัวอย่างอย่ากระทำ-เพื่อการโอ้อวด.........

-          จงมีความคาดหวังพอสมควรในงาน  อย่าหวังผลในงานเร็วเกินไป

.............

-          จงพูดในสิ่งต่างๆที่ทำให้ชุมนเกิดความภาคภูมิใจ........

-          อย่าเรียกร้องคำขอบคุณจากชุมชนในงานที่ทำ..........

-          จงสร้างบรรยากาศการสนทนาให้เกิดความเป็นกันเอง  อย่าขัดจังหวะเมื่อคนอื่นพูดยังไม่จบ.............

-          จงร่วมสนทนาในสาระที่คนในชุมชนเสนอ  อย่าเป็นผู้เสนอสาระของการสนทนาทั้งหมด................

-          จงกระตุ้นให้คนอื่นพูด  คิดใคร่ครวญเพื่อทำความเข้าใจ  อย่าตำนิคนอื่นในขณะพูดแสดงความคิดเห็น...........

-          จงสนับสนุนให้คนในชุมชนประเมินข้อเท็จจริงและข่าวที่ได้รับ  อย่าตัดสินใจเรื่องราวต่างๆแทนคนในชุมชน..........

-          จงเป็นทั้งผู้ฟังและแรกเปลี่ยนบ้างเป็นครั้งคราว  อย่างผูกขาดการคิดและพูดทั้งหมด............

-          จงมีความเคารพต่อคนในชุมชนในฐานะเป็นมนุษย์เหมือนกันกับเรา  อย่าดูถูกคนในชุมชนว่ามีความเป็นมนุษย์เหนือกว่าผู้อื่น.......

-     ที่สำคัญ  จงเตือนตน.....ด้วยตนเอง.

          เท่าที่จดไว้และจำได้  ยังมีอื่นๆอีกมากมาย... นอกจากนำมาเตือนตนเองในขณะทำงานร่วมกับชุมชน   ก็ช่วยย้ำเตือนตนเองในขณะร่วมเรียนรู้  แลกเปลี่ยนไปกับนักศึกษาในกิจกรรมที่ได้ทำด้วยกัน  เพื่อช่วยให้ทุกคนมีที่ยืนทางสังคมอย่างเท่าเทียมตามโอกาสที่สามารถจัดสรรได้  ช่วยให้ได้เห็นและชื่นชมในศักยภาพของลูกศิษย์แต่ละคนที่ได้แสดงออก ร่วมกับคนในชุมชน   สิ่งเหล่านี้ดำเนินไปเพื่อเป้าหมาย  การเรียนรู้คุณค่าของคนโดยเฉพาะคนที่ต้องการโอกาส            ขอบคุณผู้เขียนตำราทุกๆเล่มที่ได้อ่าน  ขอบคุณทุกๆท่านทุกๆคนที่ช่วยให้ได้เรียนรู้  ขอบคุณสงขลานครินทร์  ที่ให้โอกาสสำหรับการทำงานที่รัก  ได้ทำงานบนพื้นฐานของการปฏิบัติเพื่อการเรียนรู้ที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น  เรียนรู้ความแตกต่างของชุมชนวิชาการกับชุมชนภายนอกวงวิชาการ     สิ่งที่มีเหมือนกัน....ที่ไหนมีมิตรภาพ  มีความเป็นเพื่อน  มีกัลยาณมิตร  ที่นั้นๆล้วนมีความสงบเย็นเช่นเดียวกัน

           พยาบาลคือกัลยามิตรของสังคม     คือเพื่อนของประชาชน  คือเพื่อนของทุกๆคน     การพัฒนาสุขภาวะชุมชนคือการพัฒนาคนคือการพัฒนาตัวเอง  ทำไปได้เรื่อยๆๆ   ด้วยหน้าที่ซึ่งเป็นวิถีชีวิต.

         และก็พยายามจัดสมดุลหน้าที่ต่อทิศทั้งหก  ตามพุทธวิถี

  

สร้าง: 11 ตุลาคม 2552 18:16 แก้ไข: 19 ตุลาคม 2552 18:40 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ศรัทธาและเชื่อมั่นในพระราชปณิธานของพระราชบิดาเช่นกันครับ

Ico48
budsaya [IP: 172.1.1.26]
15 กุมภาพันธ์ 2553 11:26
#54171

ดีใจมากที่พบเพื่อนร่วมทาง การเดินโดยมีผู้รู้ใจและเข้าใจ มีความสุขจริง ๆ สาธุ....

การเรียนรู้แบบร่วมทุกข์ร่วมสุข และเรียนความจริงร่วมกัน

PLA (Participatory Learning Through Action)

ครูพยาบาลชุมชน

ยาดมเอง

ทบทวนตน 2555

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.201.9.19
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ