นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1917
ความเห็น: 4

พ่อของหนู

แค่รู้ว่าจะมีเราบนโลกใบนี้ ท่านก็รักเราแล้วค่ะ

 

 

 

 

 

ถึงอีกครั้งแล้วซินะ วันพ่อแห่งชาติ
มนุษย์เรานี่ช่างสมมติซะจริง ๆ เลย
วันพ่อ วันแม่ วันเด็ก วันปีใหม่ วันเกิด
มันทำให้ 356 วัน ในหนึ่งปีของเรา
มีความสำคัญแต่ละวันแตกต่างกันไป
แต่จริง ๆ แล้ววันเวลาทุกวินาทีมีค่าในตัวเองอยู่แล้ว

เหมือนที่ใคร (ก็จำไม่ด้ว่าใคร) เคยบอกไว้ว่า
อยากรู้ว่าเสี้ยววินาทีมีค่าแค่ไหน ให้ไปถาม
คนที่ได้เหรียญเงิน วิ่ง 100 เมตร โอลิมปิกซิ

เมื่อปีที่แล้ว เขียนเรื่องพ่อไว้ในหัวข้อ พ่อของหนู << Click
ปีนี้ พ่อก็ยังเป็นพ่อของหนู ปีหน้าปีไหน ๆ ก็เช่นเดิม
พ่อเป็นพ่อของหนู เป็นพ่อของลูกสาวพ่อคนนี้

ลูกสาวที่พ่อให้ทำหน้าที่แทนพ่อ
พ่อให้ชีวิต พ่อให้ทางเดินที่ดี
พ่อให้ดูแลปู่ ย่า พ่อให้ดูแลป้า
แล้ววันนี้คิดว่าพ่อคงอยากให้ดูแลน้อง ดูแลแม่ด้วย

พ่อคะ หนูยังทำไม่ได้เลยคะ ดูแลทางด้านจิตใจพอได้
แต่ความสะดวกสบายยังทำให้แม่ไม่ได้
ส่วนน้องชายนั้น คงต้องวานพ่อช่วยดูเค้าที


พ่อ คำนี้ใครให้ความหมายยังไง
ก็คงไม่ต่างกันมากนั้น

สำหรับคนที่มีพ่อให้ได้ดูแลจนวาระสุดท้าย
ในยามที่เราดูแลท่านได้ทุกอย่าง
ทั้งเงินทอง อาหารการกิน ความสุขกายสุขใจ
นั่นคือสิ่งที่ลูกภูมิใจ ว่าอย่างน้อยได้แทนคุณของพ่อบ้าง

สำหรับหนูณิช น่าเสียดายนะที่พ่อจากไปเร็ว
แต่ยังไงวันนี้หนูณิชก็เชื่อว่าถ้าพ่ออยู่ ท่านคงภูมิใจใน
ปฏิมากรรมชิ้นนี้ที่ท่านสร้างไว้
หากท่านได้สร้างโครงร่างที่ดี ส่งมาขัดเกลาในที่ที่ดี
แม้วันนี้ งานศิลปะแห่งธรรมชาติชิ้นนี้จะยังไม่ดีที่สุด
แต่เชื่อได้ค่ะ ว่ามันดีมากพอที่จะยืนท้าแดด ท้าลม
แกร่งพอที่พร้อมเผชิญโลกกว้าง(อันโหดร้าย)

มีคนถามว่าโกรธพ่อไหมที่ไม่พาเราไปอยู่ด้วย ?
ตอบได้เต็มปากเลยคะ ไม่โกรธเลย
เพราะเรารู้ว่าพ่อทำไปเพื่อเราทั้งหมด
และเราก็ยังรักพ่อ ไม่เปลี่ยนแปลงอีกด้วย

มีคนถามว่า คิดถึงพ่อไหม ?
คิดถึงซิคะ ยิ่งเวลาเหงา อยากมีใครให้กอด
อ้อมกอดใครไม่อบอุ่นเท่าพ่อหรอกคะ
ถึงแม้หนูณิชจะมีโอกาสกอดพ่อน้อยก็ตาม

หนูณิชยังจำกอดสุดท้ายของเราได้เสมอ
ดีใจนะคะ ที่ก่อนจากกันนิรันดร์หนูณิชได้กอดพ่อ
แต่ยังไงวันนี้ ก็ยังอบอุ่นเมื่อคิดถึงเวลานั้น


หนูณิชรักพ่อคะ

วันนี้ใครที่มีพ่ออยู่ข้าง ๆ บอกท่าน
กอดท่าน รักท่านให้มาก ๆ มากขึ้นทุกวัน ๆ
ไม่มีผู้ชายหน้าไหนหรอกคะที่จะรักเราได้เท่าพ่อ
แค่รู้ว่าจะมีเราบนโลกใบนี้ ท่านก็รักเราแล้วค่ะ

และขอเป็นประชาชนคนไทยที่ดี เพื่อพ่อหลวง
พ่อซึ่งคิด ทำ และตรากตรำเพื่อคนไทย ทั้งชาติ
พ่อที่มีลูกมากที่สุดในโลก พ่อที่พยายามดูแล
ปาก ท้อง ของลูก ทุก ๆ คน พ่อของแผ่นดิน

ขอพระองค์ทรงพระเจริญ


(ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะข้าพระพุทธเจ้า น.ส.ณิชนันทน์ นันทกากุล)

 

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 05 ธันวาคม 2550 12:28 แก้ไข: 28 กุมภาพันธ์ 2551 11:47 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

รักพ่อที่สุดเลย

สัมผัสระหว่างพ่อลูกส่งถึงกัน ไม่ว่าอยู่ ณ แห่งใด

 

ขอให้มีความสุขในทุกวันนะคะ

 

หญิงลี่

ผมก็รักพ่อ แต่ไม่ทดได้ทดแทนเท่าทีควร

ท่านก็จากผมไป เป็นโชคของประเทศไทยที่เรามี

พ่อของแผ่นดินอีกพระองค์หนึ่ง 

หนูณิช!!!!~

เขียนซึ้งเกินไปแล้ว...น้ำตาคลอโหมะเลย...

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.238.184.78
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ