นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1471
ความเห็น: 3

สันติสุข ..ในใจฉัน

ขอพรพระเจ้าเมตตา ให้ท่านทั้งหลายมีจิตใจที่เข้มแข็งพอ

สันติสุข  เป็นชื่อ ชุมชนมุสลิมชุมชนหนึ่งในสุราษฎร์ธานี   อาชีพของคนส่วนใหญ่ที่นี่ คือ เป็นแรงงานของเรือประมงพาณิชย์  

ทันทีหนูนวล รถเก๋งมินิมาร์ชของฉันค่อยๆลัดเลาะเข้าหมู่บ้านไป  ภาพชุมชนเมืองเลือนลางและห่างหาย  คล้ายๆว่าเพียงสิบนาทีที่ผ่านมา ฉันก็เดินทางมาสู่อีกโลกหนึ่ง ... เพื่อนรักที่มาร่วมงานถามไถ่แผ่วเบา ... แบบนี้คือชุมชนแออัดรึปล่าว..

ฉันไม่เข้าใจความหมายของชุมชนแออัดในความรู้สึกเขานัก  ถ้าหมายถึงบ้านที่สร้างติดๆๆๆๆ กัน .. บ้านในเมืองก็เป็นเช่นนั้น  แต่หากหมายถึงความรู้สึกเก่า คร่ำคร่า บ้านสีขุ่นๆ ระเกะระกะไปด้วย ราวตากปลา ผสมราวตากผ้า รกเรื้อ   ฉันตอบเพื่อนไปว่า ... นี่เป็นบ้านคนธรรมดา  ชุมชนชาวประมง ไม่ทำบ้านหลังใหญ่ๆโตๆ นักหรอก

 

ที่ที่เราจะมาทำงานกันวันนี้  คือ โรงเรียนสอนศาสนา หรือ ปอเนาะประจำหมู่บ้าน ตั้งอยู่ใกล้ๆกับมัสยิด  ฉันได้รับเชิญให้มาเป็นวิทยากรค่ายอุ่นใจ ของ ปปส. เพื่อทำกิจกรรมปรับเปลี่ยนพฤติกรรมผู้มีแนวโน้มติดยาเสพติด ฉันลงจากรถด้วยความหวั่นๆในหัวใจเล็กน้อย  ข้อมูลของกลุ่มเป้าหมาย ช่างแตกต่างจากหน้าตาพวกเขาที่เรามาเจอ   ข้อมูลที่ได้รับนั้น  พวกเขาเป็นเด็ก อายุระหว่าง 15 - 25 ปี   เสพยาเพื่อการทำงาน สุภาพ ไม่เกเร ไม่มีปัญหาอาชญากรรมอื่นๆ  ทำมาหากิน มีเงินมีทอง เลี้ยงดูตัวเองและครอบครัวได้  ไม่ได้เป็นภาระของสังคมใดใด นอกเสียจากว่า เสพยา 

แน่นอนว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่ฉันมาทำงานแบบนี้ กับกลุ่มเป้าหมายเช่นนี้ แต่วันนี้ฉันรู้สึกว่าตัวเองเล็กจ้อยเสียเหลือเกิน  อาจเป็นเพราะมัสยิดนี่โอ่โถงงดงามเกินไป  อาจเป็นเพราะ โรงเรียนปอเนาะตั้งอยู่ติดริมแม่น้ำ เสียงเรือ และสายลมบางเบา ชวนให้ฉันรู้สึกว่า ฉันควรได้มานั่งรับลม สบายอุรา มากกว่าจะมาคิดคำนึงว่า  ฉันจะทำกระบวนการอะไรให้เด็กๆ.. ที่หน้าตาโหด ซะเหลือเกิน พวกนี้

ทันทีที่ฉันก้าวเท้าลงบนโรงเรียนปอเนาะ เพื่อนใหม่ของฉัน ซึ่งฉันทราบภายหลังว่าชื่อพี่มูซา หัวหน้ากลุ่ม ทักทายฉันว่า   "ถอดรองเท้าด้วยครับ"  ฉันตกใจและอับอายรีบเหวียงรองเท้าออกจากเท้า พร้อมกับละล่ำละลัก ค่ะ ค่ะ ค่ะ ค่ะ 

ในห้องทำกิจกรรมด้านบน มีผู้ชายซึ่งหน้าตาห่างไกลจากคำว่าเด็ก นั่งรวมๆกันราว 30 คน  ฉันสูดลมหายใจลึกๆ น้องๆที่มาด้วยกำลังช่วยเตรียมอุปกรณ์ ส่วนฉันรวบรวมสมาธิและเตรียมใจ

ฉันเริ่มต้นด้วยการทักทายทุกคนด้วยภาษาของพี่น้องมุสลิม.. ซาลามมุเลกุม  ใครสักคนเคยว่าไว้ หากเราอยากพูดอะไรสักอย่าง ความยากคงอยู่ที่คำแรก  หลังจากซาลามแล้ว ก็ดูเหมือนลมหายใจของฉันจะนุ่มนวลและเป็นมิตรกับตัวเองมากขึ้น 

 

 

 

ทันทีที่เราเป็นมิตรกับตัวเอง  ผู้คนก็ดูจะเป็นมิตรกับเรามาอ่านต่อ "บันทึกหน้า"

หมวดหมู่บันทึก: บริการวิชาการ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 07 ธันวาคม 2555 08:08 แก้ไข: 13 ธันวาคม 2555 07:44 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Our Shangri-La, และ 6 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

เขียนได้น่ารักเหมือนเดิม....เลยนะคะ

ชอบจัง "ทันทีที่เราเป็นมิตรกับตัวเอง คนอื่นก็เป็นมิตรกับเราด้วย"

ขอบคุณค่ะพี่เมตตา จริงๆยังเขียนไม่จบ จะบันทึกร่าง กลายเป้นโพสไปเรียบร้อยแล้ว 5555

รออ่านต่ออยู่นะคะ น่าติดตามมากค่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.238.147.211
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ