นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 3710
ความเห็น: 11

เดอะ บรรยากาศ : นิทรรศการจิตตปัญญาศึกษา

บรรยากาศ เป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้ โลกภายใน ^^

เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา ม.อ.สุราษฎร์จัดงาน ม.อ.วิชาการ  งานนี้ปุกปุยได้รับมอบหมายให้จัดนิทรรศการจิตตปัญญาศึกษาในงานด้วย

ปีก่อน ปุกปุยมีภารกิจอื่นๆด้วย จึงต้องเปิดนิทรรศการทิ้งไว้ ให้น้องๆนักศึกษาซึ่งเป็นแกนนำด้านจิตตปัญญาศึกษาดูแล ผลตอบรับที่กลับมาคือ มีคุณครูหลายท่าน ผู้ปกครองหลายท่านสนใจกิจกรรม  แบบลงลึกในรายละเอียด และเด็กๆก็เล่าได้ในบางส่วน ซึ่งเขามีประสบการณ์ร่วม   บางส่วนก็ไม่ครอบคลุม ปีนี้ ปุกปุยจึงตั้งใจมุ่งมั่นว่าจะอยู่บูธเอง  และอยากจะนำกิจกรรมบางส่วนที่สามารถจัดได้มาสร้างประสบการณ์ให้ผู้ชมงาน

ใคร่ครวญแล้วเราพบว่า ปีที่แล้ว เราอยากจัดนิทรรศการเพื่อแสดงผลงาน ... ยังคิดไม่ถึงในส่วนของการขยายแนวคิด สร้างแรงบันดาลใจให้คนมาชมเอาไปทำต่อ ปีนี้เราจึงปรับปรุงค่ะ

วัตถุประสงค์หลักในโครงการนั้นยังคงไว้ซึ่ง..เพื่อการแสดงผลงาน แต่วัตถุประสงค์ในใจนั้น  อยากสร้างแรงบันดาลใจให้คุณครู ผู้ปกครอง ที่เข้ามาชมงานเห็นความสำคัญของ "การดูแลหัวใจ"  อยากให้คนที่เห็นความสำคัญอยู่แล้ว  เกิดไอเดียที่จะนำกิจกรรมที่เรามีไปต่อยอด  และเพื่อน้อมรับข้อแนะนำจากผู้มีประสบการณ์   

ผลงานที่เราทำจะดีสักแค่ไหน เราภูมิใจในมันสักแค่ไหน ก็ไม่มีประโยชน์ถ้าไม่ได้แบ่งปันออกไป ... ลำพังเราหน่วยเดียวคงเปลี่ยนโลกไม่ได้ จะทำได้คือเราต้องช่วยกัน

ปีนี้จึงจัดนิทรรศการมีชีวิต ... ไม่ได้มีปลามาแหวกว่ายให้ได้รับชมอย่างของนิทรรศการประมงนะคะ ... แต่เรามีอะไรเล็กๆน้อยมาเชิญชวนให้ ออกกำลังใจ

 

" หน้าบ้านฝีมือเด็กๆค่ะ"

 บรรยากาศในบ้านของเราค่ะ

 

เรามี ดอกไม้มาให้จัดในกิจกรรม  "โคริงกะ : จัดดอกไม้จัดใจ"  (มีเด็กตาบอดมาขอเรียนด้วยค่ะ เป็นประสบการณ์ที่น่ารักมากมาก ไว้จะเล่าอีกนะคะ) 

 

 ...... เรามี แม่หมอ มานั่งทำนายคุณธรรม ในกิจกรรม "คุณธรรมนำชีวิต" (อันนี้ ฮอทมาก ใครใครก็อยากรู้ว่าหนูมี "ความดี" อะไรในตัวบ้าง มีทุกคนค่ะแม่หมอรับรอง)

ลุ้นกันใหญ่เชียวค่ะทั้งพี่นักศึกษา และน้องๆชั้นมัธยม

..... เรามี ถาดทรายขาวละเอียดและอุปกรณ์จัดสวนเล็กๆ ให้เด็กๆนั่งเขี่ยไปมา สบายๆใจ  (อันนี้ คนจัดกิจกรรมได้ "ออกกำลังใจ" อย่างสูง เนื่องจาก ทรายละเอียดยิบ ราคาแพง แต่เด็กๆจัดการซะเละเทะ ...ต้องสูดลมหายใจลึกๆและทบทวนว่า .. เราอยากได้อะไรจากการเอาถาดทรายมาตั้ง...ทบทวนได้ก็ยิ้มออกค่ะ มันเป้็นการเรียนรู้ที่งดงาม ทั้งของเขาและของเรา ... ปรากฏว่า ทั้งครูและผู้ปกครองมาถามหาซื้อถาดทรายกันมากมาย ...แหมม รู้งี้เป็นตัวแทนจัดจำหน่ายซะก็ดี)

 

 

 

..... เรา มี ตระกร้าหนังสือ ดีดี ..(หนังสือดีหมายถึง หนังสือที่เราอ่านแล้วรู้สึกดี อยากแบ่งปันให้คนอื่นๆอ่านต่อ) มาวางไว้ให้ยืมอ่าน

อยากคุยเรื่องหนังสือสักนิดค่ะ

        หนังสือดีดี ปุกปุยว่าไม่จำเป็นต้องเป็นหนังสือธรรมะนะคะ  จากการจัดกิจกรรมและหอบหิ้วหนังสือไปให้เด็กๆอ่าน หลายครั้ง เราพบว่าน้อยมากที่เด็กๆจะอ่านหนังสือธรรมะอย่างตั้งใจ เต็มใจ  คนส่วนมากจะเพลิดเพลินไปกับวรรณกรรมที่น่าสนใจ  เล่มไม่หนาเกินไปนัก   ปุกปุยเรียกกองหนังสือของตัวเองว่า  "หนังสือคัดสรร"  คือเราคัดมาแล้ว สรรหามาแล้วว่าเราอ่านแล้วรู้สึกน่าอ่าน สนุกด้วย ถนอมจิตใจด้วย ... และแน่นอนว่าเมื่อมันเป็นหนังสือคัดสรร คนคัดสรรจะอ่านมาก่อนแล้วทุกเล่ม ... เห็นใครอ่านเพลิน เงยหน้าขึ้นยิ้มอายๆที่อ่านอยู่นาน เราก็ยิ้มน้อยๆ แล้วบอกนิดหน่อยว่าได้หนังสือมาจากไหน เขาเห็นเราดีใจที่เขาอ่าน เขาก็มีความสุข เราก็มีความสุข ความสุขสื่อสารกันได้ค่ะ

     กองหนังสือในนิทรรศการรอบนี้ ทำงานคุ้มค่ามากมาก นักศึกษาที่มาช่วยงาน นอนอ่านเพลินไประหว่างรอจัดคิวผู้เข้าชม ...เด็กๆที่มาร่วมกิจกรรม  ระหว่างรอเข้าคิวจัดดอกไม้ หรือทำนายคุณธรรม (ซึ่งรับได้รอบละ 5 คน เท่านั้น ) ก็หยิบมาอ่าน และแอบจดชื่อหนังสือไว้...  "สัมผัสใจตนเองรู้ว่ากำลังเบิกบาน" ความเบิกบานยินดีนี้อาจจะเกิดจากอัตตาที่ภูมิใจในตนเอง รู้แล้วต้องรีบปล่อยวางไปค่ะ

     มีผู้ปกครองท่านหนึ่งซึ่งพาลูกเล็กๆมาหาประสบการณ์ในนิทรรศการ ถามปุกปุยว่า "หนังสือแบบนี้ซื้อที่ไหนคะ พี่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย "   อันที่จริง หนังสือเหล่านี้มีขายตามร้านหนังสือทั่วไปนะคะ  เพียงแต่ร้านหนังสือมีหนังสือเยอะไป จนคุณแม่ไม่เคยเห็นหนังสือพวกนี้ และโดยส่วนตัวปุกปุยคิดว่าบรรยากาศแบบธรรมชาติในห้องของเรา ทำให้หนังสือของเราน่าอ่านยิ่งขึ้น แบบเดียวกับที่หนังสือก็่ช่วยเกื้อกูลให้บรรยากาศน่ารักน่าเอ็นดู ...

      เคยมีคนถามว่า  หอบหนังสือมาทุกครั้งที่จัดกิจกรรม ไปทำค่ายนอกสถานที่ จัดนิทรรศการที่ไหนๆ ก็หอบไป จะมีเด็กอ่านสักกี่คน ... เด็กเดี๋ยวนี้ไม่อ่านหนังสือ ... อันที่จริง ประเด็นเด็กเดี๋ยวนี้ ไม่อ่านหนังสือนอกจากหนังสือเรียน ก็เคยชวน "อาจารย์ประมวล เพ็งจันทร์"  ผู้เขียนหนังสือเดินสู่อิสรภาพคุยนะคะ เมื่อคราวเชิญท่านมาเป็นคนนำคุยในกิจกรรมสุนทรียสนทนา ณ โรงเรียนใต้ร่มไม้ เพราะส่วนตัวเราเองเรามีความสุขและรู้สึกได้ประโยชน์มากจากการอ่าน ก็อยากให้เด็กๆได้อ่าน พอเขาไม่อ่าน เราก็พาลไปกังวลใจแทนเขา .. 

      อาจารย์ท่านเล่าว่า ... ท่านก็เสียดายที่เด็กไม่อ่านหนังสือ แต่เราจะไปบังคับอะไรกับเขา  ไปกล่าวหาเขาว่าเขาทำไม่ดีที่ไม่อ่านหนังสือ ก็อาจจะไม่ถูกต้องนัก  เพราะบางทีชีวิตเขาในปัจจุบันเขาไม่จำเป็นต้องใช้หนังสือ เขาอยู่ได้ มีความสุขได้โดยไม่ต้องอ่านหนังสือ เชื่อผมเถิด ...อย่ายัดเยียดและกังวลใจไปเลย ให้มันเป็นไปตามธรรมาชาติ เราทำในส่วนของเราที่คิดว่าดี อยากให้เขาอ่านนั้นดี สนับสนุเขาแต่อย่าไปบีบคั้นเขา ให้เรากังวลใจเอง

      ได้ผลค่ะ ปุกปุยเลิกกังวลใจแล้ว ว่าเด็กจะอ่านหรือไม่อ่าน แต่เราเต็มใจจะหอบหิ้วไป  วางไว้สบายๆจัดสวยๆ มีความสุขกับการนำเสนอ อิ่มเอมใจเมื่อมีสักสามสี่คน อ่าน ... 

 

เหมือนบันทึกนี้ล่ะค่ะ อิ่มเอมใจแล้ว ที่ได้เขียน 

ด้วยความรักและความสุข

ปุกปุย         

 

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
คำสำคัญ (keywords): จิตปัญญาศึกษา
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 28 สิงหาคม 2554 23:44 แก้ไข: 29 สิงหาคม 2554 22:42 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 คนธรรมดา, และ 2 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

อย่าไปยัดเยียดว่าใครคนไหนว่าจะต้องเป็นเช่นนั้นเช่นนี้ ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ

เรามีหน้าที่นำเสนอ

ที่ ม.อ. หาดใหญ่ ตอนจัดงานอะไรนะ ควนมดแดงอะไรนี่ครับ นานๆ จัดครั้ง ช่วงนี้ท่าจะเงียบหายไปแล้ว มีซุ้ม/ ลาน/ เสื่อ/ มุม หนังสือให้อ่าน ตอนที่ผมแวะๆ ไปเดินเล่นๆ เคยแวะเข้าไปนั่งอ่านเหมือนกัน

อิ่มเอมใจที่ได้อ่าน

เราเอง

อิ่มเอมใจที่ได้อ่านบันทึกนี้อีกคน คริ คริ คริ

แวะมาอ่านหนังสือที่แบ่งปันกันค่ะ ^_^

ไม่ว่าจะทำอะไร ทุกอย่างอยู่ที่ใจจ้า ถ้าบังคับ ก็ทำไปแบบแกนๆ ไม่ได้เข้าไปอยู่ในจิตใจเค้า เมื่อเลิกบังคับก็เลิกทำ แต่ถ้าเริ่มด้วยความเต็มใจ เจ้าตัวก็จะพยายามเต็มที่และทำให้ออกมาดี

ค่ะ แม้แต่ศิลปะ หรือ ความดี ความงาม ถ้ายัดเยียดลงไป มันก็หนักๆพอพอกะไปเรียนพิเศษวิายาก สัปดาห์ละ 8 วัน เลยทีเดียว ^^

ปล. ลงรูปเป็นแล้วเย้เย

เอ่อ ... เราจะทำยังไงให้รูปมันอยู่ตรงกลางได้บ้างค่ะ แล้วทำยังไงให้ตัวอักษรโตขึ้นสักหน่อย ผู้รู้รบกวนแนะนำด้วยค่า

ไม่รู้ว่าใครมีเทคนิคพิเศษอะไรกันบ้างนะครับปุย แต่ที่ทำอยู่ก็คือพยายามใช้เครื่องมือจัดข้อความที่มีอยู่ในแถบเครื่องมือ ซึ่งได้บ้าง ไม่ได้บ้าง (เป็นส่วนใหญ่)

แต่หากไม่ได้จริงๆ แล้วก็จะเข้าไปกำหนดเอง มีหลุดบ้างเหมือนกัน ต้องพยายามทำหลายๆ ครั้ง เช่น เคาะเพิ่มบรรทัดก่อนรูป แล้วกำหนดการจัดข้อความบรรทัดนั้นเป็นกึ่งกลางก่อน แล้วจึงเข้าไปกำหนดเอาอีกที ในส่วนที่เป็นการแสดงความเห็น ไม่มีให้กำหนดกึ่งกลางตรงแถบเครื่องมือ ต้องทำแบบนี้เอาครับ

การเข้าไปกำหนดเองนั้น ก็ใ้มองหา ปุ่มที่มีคำว่า "HTML" ตรงแถบเครื่องมือครับ หาเจอแล้วก็กดซะ ๑ ครั้ง

พอกดก็จะได้หน้าที่เป็น code html ของหน้าบันทึกเรา ให้มองหารูป (จะเป็นชื่อไฟล์รูปที่เราแทรก)

ดูชัดๆ เลยครับ

ถ้ารูปถูกจัดตำแหน่งชิดซ้ายอยู่จะมีข้อความยาวๆ ประมาณว่า

<p><a href="http://share.psu.ac.th/file/kittisak.c/240820113506.jpg" target="_blank"><img src="http://share.psu.ac.th/system/assets/media/files/000/029/440/large_240820113506.jpg?1314204044" border="0" width="330" height="437" /></a></p>

ที่ต้องแก้ก็คือตรง <p> หน้าสุดนั่นครับ แก้ให้เป็น

<p style="text-align: center;">

ข้อความทั้งหมดที่รูปถูกจัดให้อยู่กึ่งกลางจะเป็นแบบนี้ครับ

<p style="text-align: center;"><a href="http://share.psu.ac.th/file/kittisak.c/240820113506.jpg" target="_blank"><img src="http://share.psu.ac.th/system/assets/media/files/000/029/440/large_240820113506.jpg?1314204044" border="0" width="330" height="437" /></a></p>

เท่านี้ก็เรียบร้อยครับ ถ้าทำแล้วยังวิดซ้ายเหมือนเดิม ให้ลองกด HTML เข้ามาดูอีกที ระบบคงตัด <p style="text-align: center;"> ออกไปให้หลอกเหมือนข้างต้นคือ เพิ่มบรรทัดว่างๆ ก่อนรูป แล้วจัดข้อความกึ่งกลาง แล้วทำอีกรอบครับ

ส่วนใครจะมีทีเด็ดที่ง่ายๆ กว่านี้ก็นำมาแบ่งปันกันนะครับ

ว่าแต่ว่ารูปในความเห็นนี้จะอยู่กึ่งกลางไหมนี่

เราเอง

ลืมไปว่า พอแก้ไขเสร็จแล้ว อย่าลืมกด "Update" ด้วยนะครับ ระบบจะปิดหน้าต่างกลับมาเหมือนตอนที่เรากำลังเขียนบันทึกครับ

เราเอง

โอววววว แม่เจ้า ... ขอบคุณค่ะพี่เน็ก

วิธีการของพี่เน็กต้องระดับเซียน ไปแก้โค้ด เอาแบบมือสมัครเล่นก็แล้วกันนะคะ

เอาเม้าท์ไปชี้ที่หน้ารูปที่เราต้องการจะจัดกลาง ให้เกิดเครื่องหมายเคอเซอร์หน้ารูปภาพ หลังจากนั้น กดคำสั่งจัดกลาง รูปภาพก็จะจัดกลางให้เรียบร้อยค่ะ ลองทำดูนะค่ะ

555+++

ไม่เคยลองเอาเคอเซอร์ อยู่ตรงหน้ารูป แล้วคลิกตรงปุ่มจัดกึ่งกลาง เคยลองแต่คลิดที่รูป แล้วจัดกึ่งกลาง ในบันทึกได้ แต่พอคลิกปุ่มบันทึก มันจะเด้งไปซ้ายเสมอ คือ style="text-align: center;   มันถูกลบไป

ไว้ลองวิธีง่ายๆ

อิอิอิ

เราเอง

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.238.147.211
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ