นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2015
ความเห็น: 2

ลูกน้องแบบไหนถึงจะ “ได้ใจ” (ตอนที่ 1 )

เผลอแป๊บเดียวดิฉันก็ผ่านพ้นการเป็นหัวหน้าใหม่ถอดด้ามมาแล้ว 1568 วันแรกก็ งง งง เกร็ง เกร็งว่าจะวางตัวอย่างไรทำตัวอย่างไรดีนะใครๆจะยอมรับในฐานะที่เป็นหัวของทีม หรืออาจเลยไปถึงหัวหน้างานที่ลูกน้องรักและยอมถวายหัว

ใครก็ตามที่ขึ้นมาอยู่ในจุดนี้ต้องการจะเป็นหัวหน้าที่ดีเป็นที่รักของทีมงานและต้องการจัดการงานได้อย่างราบรื่นสบายใจกันหมดทุกฝ่าย

หัวหน้างานระดับต้นมีฐานะเป็น "บัมเปอร์" ระหว่างหัวหน้าระดับสูงๆขึ้นไป ผู้บริหารบริหารงานจากทีมเล็กทีมน้อย ผ่านทางหัวหน้างานระดับต้นนี่หล่ะในท้ายที่สุดก็ไปรวมกันเป็นผลงานของหน่วยงานหรือขององค์กร 

ในขณะที่ผู้บริหารระดับต่างๆมีหน้าที่รับผิดชอบ ขอบเขตการรับผิดชอบมีวงกว้างใหญ่ต่างกัน

นั่นหมายถึงวันหนึ่งq เราก็จะถูกถามประมาณคำถามว่า.."เราจะทำเรื่องนั้น เรื่องนี้ให้สำเร็จ ให้ดีกว่านี้ได้อย่างไร ทั้งงานเชิงนโยบายใหม่ สานนโยบายเก่า ปรับระบบการงานที่คล่องตัว สารพันโครงการที่เรียงหน้ากระดานมาจากนักคิดหรือผู้บริหารระดับสูงหัวหน้าที่ติดกับผู้ปฎิบัตินี่เองที่ต้องนำแนวคิดนำความฝันของผู้บริหารถัดขึ้นไปสู่การปฏิบัติจริงให้ได้จากทีม" นายไปทาง ทีมงานไปทางคิดดูท่านผู้ชมว่า "บัมเปอร์" จะน่วมขนาดไหน

อยากเป็นทั้งสองอย่าง"หัวหน้างานในฝันของลูกน้อง"  "ลูกน้องในฝันของเจ้านาย" 

ตรงนี้ไม่ยาก...แต่ทำได้ยาก....เพราะคนทำงานในฝันของกันและกันต่างมีสมรรถนะหรือคุณสมบัติที่พึงประสงค์เดียวกัน 

อาทิ ขยันขันแข็ง ทำงานเต็มที่ รักองค์กร ร่างกายแข็งแรงไม่ป่วยไข้  ในขณะที่ลูกน้องเองก็อยากมีหัวหน้าในฝันที่มีคุณสมบัติเดียวกันคือ ทำงานเต็มที่รักองค์กร ร่างกายแข็งแรงไม่ป่วยไข้  แถมท้ายอีกข้อคือมีความยุติธรรมมีศิลปะในการบริหาร 

"ศิลปะของการบริหารงานบริหารคน"  พูดกันมากอันที่จริงง่ายนิดเดียว "ใจเราเป็นเช่นไรใจเขาก็เป็นเช่นนั้น"   ที่มีประเด็นอยู่ทุกวันก็ตรงที่ ใจเขา ใจเรา นี่หล่ะ หากจะให้แม่นตรงเรื่องใจเขาใจเราลูกน้องก็ต้องรู้จักใจหัวหน้าและหัวหน้าก็ต้องรู้จักใจลูกน้องต่างฝ่ายต่างต้องรู้จักกันเป็นอย่างดีหากรู้จักใจกันดีพอก็จะไปด้วยกันได้สวย   

ลูกน้องต้องรู้ว่าการงานทั้งหลายที่ผู้บริหารระดับบนขึ้นไปคาดหวังต่อทีมงานนั่นคือสิ่งที่หัวหน้างานต้องบริหารจัดการทีมงานให้ได้มาซึ่งงานจากทุกคนที่ต้องเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าเสมอกัน 

ต้องรู้ว่าหัวหน้าเข้มข้นประเด็นงานขนาดไหนวันๆไม่พูดพล่ามทำเพลง ทำงานอย่างเดียวเห็นเป้าหมายเป็นสิ่งสำคัญ หากเจ้านายเน้นบันเทิง  ก็อีกเรื่อง

ยาวไปแล้ว....ขอต่อตอนที่ 2 นะคะ

มีความสุขกับการทำงานค่ะ

 

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 01 กันยายน 2551 17:40 แก้ไข: 01 กันยายน 2551 17:43 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

  • พี่ได้อ่านข้อความที่พระมหาสมปอง ตาลปุตฺโต 
     
    เจอกลอนในหนังสือพิมพ์ฉบับหนึ่ง
     ที่ผู้เขียนระบายไว้  จึงนำมาเล่าสู่กันฟังนะ
  • "เร็ว ก็หาว่าล้ำหน้า 
    ช้า ก็หาว่าอืดอาด 
    โง่ ก็ถูกตวาด 
    พอฉลาด ก็ถูกระแวง 
    ทำก่อน บอกไม่ได้สั่ง 
    ทำทีหลัง บอกไม่มีหัวคิด "
  • เฮ้อ นี่แหละชีวิตคนทำงาน  
^_^ สู้ ๆ เราจะเป็นลูกน้องดีเด่น เย้...

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.232.51.247
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ