นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1939
ความเห็น: 0

เวทีหัวหน้าภาค..:วิชาบริหารคน

เวทีหัวหน้าภาควิชาเป็นเวทีสบายๆ ที่จัดประจำทุก 2 เดือน เป็นเวที ม.อ.  "แลกเปลี่ยนประสบการณ์การบริหารงานภาควิชา" ในแต่ละครั้งหัวข้อประเด็นความรู้ที่พึงมีในการจะบริหารงานภาควิชามีหัวหน้าภาคฯ รุ่นพี่ ถ่ายทอดประสบการณ์ สู่ หัวหน้าภาควิชารุ่นน้อง

ดิฉันรับหน้าที่ "คิดหัวข้อ"(ปรึกษาหารือหัวหน้าภาคผู้ใหญ่บ้าง..ผู้ใหม่บ้าง) "นัดแนะ" "ประเมินผล" "จดบันทึกสาระจากวง" ในเวทีจะมีหัวหน้าภาคฯผลัดเปลี่ยนกันเข้ามาแลกเปลี่ยนเรียนรู้อยู่เป็นประจำ ตลอดระยะเวลาที่จัดมา 3-4 ปี  ในรอบหนึ่งปีก็จะมี  "สัมมนาหัวหน้าภาควิชา" นอกสถานที่กันซักหนึ่งครั้ง

เราเลือกจะชวนคนข้างในของเรากันเองมาร่วมนำแลกเปลี่ยน จุดที่ต้องระวังที่สุดคืออย่าให้เขามาร่วมคุยความทุกข์กัน

"หัวหน้าภาควิชา" เป็นตำแหน่งที่ไม่มีใครอยากเป็นใน มอ.  ต้องระมัดระวังไม่ให้กลายเป็นเวทีแลกเปลี่ยนปัญหาการบริหารงานภาควิชา" บันทึกนี้ดิฉันนำรายการแลกเปลี่ยนของวันศุกร์ที่ 18 สค.49  ครั้งนั้นได้ชวน "ท่านรองฯ ปิติ ทฤษฎิคุณ"

มาสนทนาเรื่อง " "ประสบการการบริหารงานบุคคล(ของผม)"

ท่านรองปิติหันมาคุยกับดิฉันในระหว่างคอยกลุ่มผู้เข้าวันนี้ มี 25 คน

"ผมไม่ได้สัมผัสเวทีนี้มากนักคุณจะให้ผมทำยังไง"
"ไม่ต้องทำอะไรค่ะอาจารย์เพียงเล่าประสบการณ์ ความสำเร็จ ที่ใช้ตลอดมาเรื่อง การทำงานกับคน  ของอาจารย์"

"ใครเป็นคนคุมสถานการในห้อง" หนูเองค่ะ

"ตามแนว KM ใช่มั๊ย"..... "ค่ะ"

ท่านรองฯปิติ  เริ่มต้นด้วยการเล่าว่า

"การบริหารคนไม่มีศาสตร์ใดตายตัว"  "ยากมาก"  

เมื่อสมัยแรกๆ ของการเป็นคณบดีคณะเภสัชศาสตร์มี...หัวหน้าภาควิชามาบ่น บ่น เล่าปัญหาสารพัดให้ผมฟัง......ใช้การฟังเป็นหลัก....วิธีแก้ปัญหาคือการฟังเท่านั้นเองบางเรื่องแก้ได้....บางเรื่องแก้ไม่ได้

ที่สำคัญคือ..เราต้องฟังทุกเรื่องรับเอาเรื่องที่เราแก้ได้มาแก้......
เป็นความจริงว่าปัญหาทุกอย่างแก้ไม่ได้ทันที ต้องใช้เวลา....ต้องช่วยกันหลายจุดหลายที่...แก้ได้ทันทีคือการรับฟังความทุกข์การระบายออกของเพื่อนร่วมงานคอยแทรกให้เขาคิดในเชิงบวกเป็นจังหวะ....

สิ่งหนึ่งที่ผมจดจำและใช้มาตลอดชีวิตการทำงานก็ว่าได้คือ "บทบาทหน้าที่ของผู้บริหารทุกระดับที่ต้องทำให้ครบ อันนี้ผมได้จากท่านอาจารย์วิจารณ์ พานิช ตั้งแต่เมื่อ 20 ปีก่อนขออ้างอิงให้รู้ที่มา...ผมไม่ได้คิดเอง

" วาดเป็นแกนต้นไม้วงกลม วงนอกสุดที่ต้องทำคือ

บริหารงานทั่วจัดระบบให้กิจการของสำนักงานเดินไปได้อย่างสะดวกคล่องตัว 

วงในเข้ามาคือบริหารงานบุคคลการอยู่ดูแลคนหลายคน มีกติการ่วมกันเสมอภาคกับไม่เลือกปฏิบัติ 

วงในสุดที่ถือเป็นแก่นเลยคือหน้าที่ที่ต้องพัฒนาคนทำงาน

สิ่งที่ผมทำตลอดเวลาและทุกครั้งที่คุยหารืองานกับลูกน้องหรือเพื่อนร่วมงานคือการสะท้อนให้มองมุมบวก ผมถือเป็นจุดเริ่มของการพัฒนาบุคลากรที่สำคัญมองต่อสิ่งรอบตัว.....บวกแล้วจะทำงานง่ายขึ้น เรื่องอื่นๆ ก็ส่งเสริมพัฒนา

ขณะเดียวกันที่คอยพัฒนาด้านการมองบวกให้ผู้อื่น ผมก็ฝึกตนเองไปพร้อมกันหากผมสอนคนอื่นให้มองบวก แต่ผมไม่ทำใครจะเชื่อการสอนของผม...

ผมพบว่าไม่ไกลไปที่ไหนเลย การบริหารคนสังคหวัตถุธรรม 4 ประการ (ทาน ปิยวาจา อัตถจริยา และสมานัถตตา) 

จากประสบการณ์และการเติมเต็มจากผู้ร่วมในเวที  "มองปัญหาด้วยใจเป็นธรรม" ควบคุมอารมณ์ ถ้าอารมณ์โกรธนี่เราจะแพ้เดี๋ยวนั้นเลย
 
มีความเชื่อเบื้องต้นว่าปัญหาทุกอย่างแก้ได้   "อารมณ์ขัน"  มองเรื่องเครียดเป็นเรื่องธรรมดาบ้าง "เปิดพื้นที่ให้กันในการทำงาน

         

ท่านรองฯปิติ ทฤษฎิคุณ ผู้นำกระบวนการแลกเปลี่ยน


ดิฉันสังเกตว่าการแลกเปลี่ยนในวันนั้นมีหลายครั้งที่บรรยากาศพาให้วกกลับไปคุยปัญหาร่วมพื้นฐานของการทำให้ ใน ม.อ.หาหัวหน้าภาควิชาได้ยาก แต่เป็นความพยายาม ของท่านวิทยากรนำแลกเปลี่ยนในวันนี้ที่จะดึงกลับมาให้คุยเรื่องความสำเร็จในการบริหารงานบุคคล

นั่งลุ้นตลอดเวลา เกรงท่านวิทยากรจะหลุดบ่วงเข้าไปนั่งแจม ปัญหาการบริหารภาควิชา แต่ทว่ามีหลุดเข้าไปบ้าง....พอให้เห็นว่าฟังกัน.....แล้วก็วกกลับมาได้  "ยอดคุณอำนวย จริงๆ"


"ความรู้พิ้นฐานด้านการบริหาร" สำหรับอาจารย์สายผู้สอนในมหาวิทยาลัย" ไม่จำเพาะว่าจะเป็นผู้บริหารที่จะต้องเข้ารับการ Train แต่ทุกคนต้องเข้าเพื่อปรับความเข้าใจในสาระ ของการเป็นผู้บริหารและผู้ถูกบริหาร......

ดิฉันเรียนรู้ว่า เวทีเล็กๆ เรื่องห้องที่มีบรรยากาศการคุยเห็นหน้ากันทุกคน  บรรยากาศดีกว่าการใช้ห้องใหญ่ มีคนมาเยอะ อบอุ่นได้สาระแผ่วๆ  เสียเวลา

มีบทเรียนคือ วิทยากรกระบวนการน่าจะนั่งปนกันไปกับผู้เข้า...วันนี้ผู้จัดเข้ามาในห้องช้าไป.... ท่านเลยเลือกทำเลนั่งที่หัวโต๊ะ ตามความเคยชินที่มักจะเป็นประธานในที่ประชุม และไม่มีใครกล้าเข้าไปนั่งเคียง ตามธรรมเนียมองค์กร

"บารมี" ทำให้สาระการคุยจืดจางไปบ้างเช่นกัน 


หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 08 มิถุนายน 2551 11:11 แก้ไข: 08 มิถุนายน 2551 17:51 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.232.51.247
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ