นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 855
ความเห็น: 1

Hello August

Hello August  เดือนนี้ดลใจ ให้เป็นชื่อบันทึกสำหรับ "ท้าว" ปีทั้งปีก็มีงานหลั่งไหลนี่ถ้าเป็นเงินทองไหลมาเทมาขนาดนี้คง รวยไม่รู้เรื่อง 555 

เทศกาลประเมิน บางหน่วยงานก็เสร็จไปแล้ว บางหน่วยงานก็อยู่ระหว่างการประเมิน บางคนก็ทดท้อใจว่างั้นๆแหล่ะการประเมินในระบบราชการไม่ได้สนใจเลย "บังเอิญสามีรวย" ก็มีทำกันเท่าที่ทำได้พอแล้ว

สิงหาคมเป็นเดือนสำคัญของหลายๆ คนรวมถึงของ "ท้าวด้วย" เป็นเดือนของการครบรอบแต่งงานมาถึงปีนี้ก็ 19 ปีแล้วถ้าเป็นเด็กสาวก็กำลังสวยงาม พ้นวัยรุ่นมานิดนึงเดือนของเทศกาลประเมิน แห่ะ แห่ะต้องใจร่มๆ นิ่งๆ ไม่เก็บสิ่งใดอันใดมาเป็นอารมณ์ จริงๆแล้วหัวหน้างานก็มิได้เป็นเทวดา มีรักโลภ โกรธ หลงมัวเมาพร้อมเหมือนเพื่อนเค้า
เคยอ่านบทความชิ้นหนึ่งของท่านประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร เขียนราวกับมานั่งในใจ ท้าวเลยทีเดียว ... 555   

นำมาฝากแบบสรุปๆ ใจความนะคะ "เรื่องราวระหว่างหัวหน้างานกะลูกน้องที่มักมองกันคนละมุมเสมอ


หัวหน้ากับลูกน้องมีเรื่องราวที่เล่ากันไปกันมา ถกกันไม่จบ ในขณะที่หัวหน้างานต้องทำงานโดยผ่านลูกน้องของตน จะต้องหาวิธีการให้ลูกน้องของตนสร้างผลงานที่ดี โดยการดูแลของตน ต้องรับผิดชอบบริหารอารมณ์ เพื่อให้เหล่าศิลปินทำงาน 

ปัญหาระหว่างลูกน้องกับหัวหน้าเกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวันบางคนมีทักษะดีหน่อยฟ้าประทานมา ปัญหาก็จะน้อย บางคนทำบุญมาดีก็ได้ลูกน้องเรื่องไม่เยอะ น่ารัก บางคนบุญน้อยก็รับอิทธิฤทธิ์ อิทธิเดชกันไป

ปัญหาคือ มุมมองที่แตกต่างกัน  จนบางครั้งเกิดเป็นความขัดแย้ง เห็นกันมากมาย

หัวหน้ามอง เธอยังขาดความรับผิดชอบ ขาดความตั้งใจในการทำงาน ทำงานแบบขอไปที   แต่เรากลับอีกข้างมองหัวหน้าตนเองว่า เป็นหัวหน้าที่บริหารงานก็ไม่เป็น วางแผนก็ไม่ได้ แถมยังเอาแต่สั่งโดยไม่ดูสภาพความเป็นจริงว่าเป็นอย่างไร อยากได้นั่น อยากได้นี่ ใช้แหลก

ขี้เกียจ ไม่มีแรงจูงใจในการทำงานเลย ต้องคอยกระตุ้น บังคับ ตามจี้ อีกข้างมองว่า ไม่เคยที่จะสร้างแรงจูงใจที่ดีให้กับทีมงานเลย วันๆ เอาแต่ทำหน้าบึ้งตึง ทักทายลูกน้องก่อนก็ไม่มี ใครจะมีอยากการทำงานด้วย


หัวหน้ามอง  คนอะไรทักษะในการสื่อสารที่แย่มาก พูดอะไรก็ไม่เข้าใจ ให้นำเสนองาน หรือให้เล่าอะไรให้ฟังวนไปวนมา อีกข้างมองหัวหน้าว่า เป็นคนที่มีการสื่อสารที่แย่มาก เพราะไม่เคยที่จะฟังให้จบก่อน ชอบพูดแทรกขึ้นมา

หัวหน้ามอง เสียสละเวลามาช่วยงานของคนจะหาจากเธอได้มั้ยเนี่ย อบรมการทำงานเป็นทีมก็แล้ว ยังแต่คอยสร้างปัญหาอยู่ตลอดเวลา อีกข้างก็มองหัวหน้าว่า เป็นคนที่ลำเอียง เลือกปฏิบัติ รักไม่เท่ากัน  มอบหมายงานก็ไม่เท่า

เรียนรู้ช้า สอนอะไรก็ไม่จำ ตั้งใจน้อยไปมั้ย ก็พยายามที่จะสอนงานให้อยู่นะ ส่วนเธอก็มองหัวหน้าว่า เป็นคนที่สอนงานไม่รู้เรื่อง สอนอะไรก็งงไปหมด ไม่รู้บ้างเหรอว่าแต่ละคนนั้นมีความแตกต่างกัน บางคนเรียนรู้ช้า บางคนเรียนรู้เร็วน่าจะปรับวิธีการสอนให้เข้ากับผู้รับสอนมากกว่า

ศิลปการเป็นหัวหน้า ในการเป็นลูกน้อง มันยากพอกันจริงๆ 

เจ้าของบทความ......คุณประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร เขาบอกไว้ว่า

เปลี่ยนที่ตัวเราเองก่อน แล้วทุกอย่างมันจะดีขึ้นเอง อย่ามัวไปโทษใครว่าไม่ดีเลย นี่คือเคล็ดลับในการอยู่กับผู้อื่น รอบๆ ตัว ไม่ว่าจะเป็นหัวหน้า หรือเพื่อนร่วมงาน

สวัสดีวันอาทิตย์ ค่ะ  

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 16 สิงหาคม 2558 10:23 แก้ไข: 17 สิงหาคม 2558 10:37 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Monly, Ico24 คนธรรมดา, และ 4 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

สวัสดีเช้าวันจันทร์ครับ ตามมาอ่านจากเฟสบุ้คนะเนี้ย อิอิ

 

เราคิดเองนะ ว่าเป็นลูกน้องดีที่ซู้ด.....ไม่ต้องลำบากแบกรับภาระอะไร แค่ทำตามที่หัวหน้ามอบหมายงานให้ได้ และทำงานที่หัวหน้าไม่มอบหมายแต่ควรจะทำให้ดีด้วย รวมทั้งพยายามทำงานพัฒนาหน่อย ความสุขก็มา+เงินเดือนก็เลื่อนปรู้ดได้เหมือนกัน อิอิ

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 100.26.176.182
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ