นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 898
ความเห็น: 5

แค่ประเมินสถานการณ์ผิด...นิดหน่อย

เช้านี้ "ท้าว" มีกรณีศึกษาเรื่องการตัดสินใจมา แลกเปลี่ยนเรียนรู้กันค่ะ อาจจะหาสาระอะไรได้ไม่มากแต่อยากเล่าค่ะ 

เช้านี้เองที่ "ท้าว" มีงานที่ต้องเก็บ ตั้งแต่เช้าที่ ศูนย์ประชุมนานาชาติ ม.อ. ไหนๆ ก็เป็นทางผ่านที่จะมาทำงาน เลยตัดสินใจแวะซะเลย 

เหตุผลของการตัดสินใจเช่นนั้น 
1.ไม่ต้องย้อนไปย้อนมา เพราะ เป็นระหว่างทาง ก่อนถึงที่ทำงาน  

2.วันนี้รถติดยาวจัง เนื่องมาจากการสั่งเข้ากับจุดตรวจเข้าออก ให้เปิดท้ายรถทุกคันเพื่อความปลอดภัย แปลว่ามีเจ้าหน้าที่อยู่ 2 คนที่ จุดตรวจ เปิดรถทุกคัน สารพัดรถ ก้มขึ้นก้มลง scan บัตรบ้างไรบ้าง อาจจะวิงเวียนศรีษะ ทำให้การตรวจทำได้ช้าลง คิวเข้ามหาวิทยาลัยยาวไปจนถึงหน้า Seven ศูนย์ประชุม พูดแบบนี้อาจนึกภาพไม่ออกถ้าไม่ใช่คนละแวกประตู 109 คือประมาณ 2 กิโลเมตร  

นี่แหล่ะจึงตัดสินใจแวะเก็บงานตรงนั้นซะก่อน 

สิ่งที่ตามมาจากการตัดสินใจคือ .... มีหลายอย่าง 

ความภูมิใจที่ถึงหน้างานจริงเป็นภารกิจแรกก่อนได้ทำอย่างอื่น แปลว่าเป็นนิมิตรหมายในทางปลุกเร้าจิตใจให้ฮึกเหิม ว่างานวันนี้เป็นไปตามแผน....  ที่วางไว้ตั้งแต่ชิ้นแรกเลย

หลังจากตัดสินใจ ก็ส่ง line บอก ผู้บังคับบัญชาว่า อยู่ที่นี่นะคะวันนี้มีภารกิจที่นี่ เพื่อความสบายใจ "รายงานตัวประมาณนั้น" 555 เป็นสิ่งที่ควรทำเพราะนายเราไม่เห็นหน้าเราบ่อยๆ จะพาลเข้าใจว่าเกเรได้ ยิ่งงานเราเป็นงานเคลื่อนที่การทำให้เชื่อใจกันเป็นเรื่องสำคัญ 

ด้วยเคยมีประสบการณ์ ถามเพื่อนตรงๆ เธอบอกนายเธอรึยังว่าเช้านี้เธอทำงานที่ไหน เธอสวนกลับมาทันทีว่า "บอกซิบอกตั้งแต่ก่อนนอนเมื่อคืนนี้แล้ว" ขึนไม่บอกซิ เป็นเรื่อง เป็นเรื่องนี่แสดงว่าภาพของเธอในงานมีติดลบกันอยู่จึงระมัดระวังเป็นพิเศษ ในการทำตัว  

 

สิ่งที่ตามมาจากการตัดสินใจคือ

           ไม่มีที่จอดเนื่องจากมาเข้าที่ทำงานสายกว่าปกติ เวียนแล้วเวียนอีกก็ไม่มี จึงตัดสินใจไปจอดโน่นเลย "ตลาดเกษตรคณะทรัพย์"  
            และไม่ได้ลงเวลาในระบบ scan นิ้วมือเข้าสำนักงาน เสียน้ำมันรถไปหลายบาท

เดินมาค่ะ เดินมาได้ครึ่งทางตัดสินใจอีกรอบ "ซื้อรองเท้าแตะ" ที่ เซเว่น-อีเลเว่น
ส้นสูงทำพิษเสียเงินไป 69 บาทได้แตะมา 1 คู่แล้วเดินดุ่มๆ หิ้วถุงรองเท้าสนสูงมาถึงที่ทำงาน...เหงื่อท่วมตัว

หลังเลิกงานเย็น ขอช่วยน้องให้ไปส่งเอารถที่จอดทิ้งไว้ที่ตลาดเกษตร .......

555 อยากเล่าว่า การตัดสินใจคือ กระบวนการทางเลือกที่เราเลือกแล้วจากหลายๆทาง ซึ่งในขณะนั้นได้พิจารณาแล้วว่าว่าเป็นทางเลือกที่จะตอบสนองวัตถุประสงค์ หรือเป้าหมายที่ตั้งไว้ มากที่สุด และส่งผลต่อสถานการณ์ถัดไปได้ดีที่สุด แต่ทว่า. .ผลของการเลือกในบางครั้ง หรือแต่ละครั้ง ก็ไม่ได้สำเร็จ และอาจส่งผลต่อสถานการณ์ถัดไป ในลักษณะที่ ดูแย่กว่าเดิม 

 

กลับมาเล่าน้องที่ทำงานฟัง .... น้องบอกว่าคราวหลังแทนที่จะ จอดรถทิ้งไกลขนาดนั้น ให้พิจารณาทางเลือก ดังนี้เพิ่มเติม

1. เช่าที่จอดรถที่อาคารศูนย์กีฬาฯ มีให้บริการเป็นคูปองรายวันด้วย วันละ 30     บาทแทนการเสียเงินซื้อรองเท้าแตะ ตั้ง 69 บาท (อันนี้เป็นผลจากการคาดคะเนไม่รอบด้านว่า ส้นสูง 3 นิ้วกับการเดินระยะทางไกลเป็นกิโล)
2. โทรศัพท์ให้น้องที่ทำงาน ช่วยมารับหน่อย พี่อยู่ไกลมาก...(ทางเลือกนี้กวนคนอื่น...ซึ่งปกติจะเลือกน้อยที่สุด)
3. ทิ้งรองเทิาแตะไว้ในรถ เป็นประจำเผื่อเจอสถานการณ์ฉุกเฉิน (ต้องมองให้ทะลุว่าของตายไม่มีในโลก...ที่จอดรถประจำตัวไม่มีในโลก..)
4. ลางานไปเลย เย้ย สำนักงานว่าเราไม่สะดวกเรื่องที่จอดรถ
5. นั่งทำงานที่ไหนก็ได้สักแห่ง ในมหาวิทยาลัยแล้วทำงานผ่านระบบ Online

ก็เลือกเอานะคะ....เขียนมาแบ่งปันกันค่ะ   

"ท้าวเอง" 

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 27 ตุลาคม 2557 18:02 แก้ไข: 27 ตุลาคม 2557 18:15 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Monly, Ico24 Our Shangri-La, และ 7 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

งานแบบคุณ"ท้าว"เรานี่ควรจะปรับให้สามารถทำแบบออนไลน์ได้แล้วมังคะ การอยู่สำนักงานตลอดเวลาอาจจะไม่จำเป็นก็ได้เนาะ  นึกภาพเดินแล้วสงสารจังค่ะ

ชีวิตคือการต่อสู้ จริง ๆ ท้าว

งง ว่าบันทึกนี้ผ่านตาไปได้ไงเมื่อคืน

นึกว่าท้าวจะเข้าสมาคมเดียวกับน้าฯ ไปซะแล้ว อิอิ ก้าวย่าง ทางเดิน ลืมเลือน คืนวัน ดั้นด้นไป ???

"ใจสั่งมา"

น่าเห็นดูท้าวจังนิ.....

Ico48
ปานจิต [IP: 172.29.8.218]
28 ตุลาคม 2557 08:58
#100458

สงสัยว่าเช้าๆ จะตรวจเข้มแข็งกันเกินไปหรือไม่ ยิ่งเวลาฝนตกชอบจัง ตรวจจัง ความปลอดภัยก็ใช่ แต่ที่มีรถหาย ใครรับผิดชอบ เพราะเท่าที่ทราบผู้ที่เสียหายไปเดินเรื่องเอง แม้แต่จะขอดูวงจรปิดก็ต้องไปแจ้งความก่อน 555 จะทันโจ๋หรือปล่าวไม่รู้เหมือนกัน

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.234.214.179
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ