นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1042
ความเห็น: 1

มันจะไม่ทำให้เรา...อ่อนเพลีย!

ภาวะความอ่อน เพลีย ไม่สู้ ท้อถอย หมดแรง ทดท้อ...เกิดขึ้นได้ค่ะ

แต่เราจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น ตั้งอยู่..กับเรานาน...

ความคับแค้น-ครั้งนี้...ให้...แปรเปลี่ยนเป็น-พลัง ให้กล้าแกร่งดุจดัง-พายุโหม...เราจะลุกขึ้นสู้เราจะยอมสู้ตายแม้ชีวา-วอด-วาย-เราก็จะพลี .....เสียงเพลงปลุกใจนักสู้ ส่งกำลังใจให้กัน..แว่วเป็นระยะ เมื่อมวลชลอ่อนแรงเกิดขึ้นในทุกกลุ่มทุกมวลชล ทุกสภาวะที่จะต้องรวมใจเป็นหนึ่งเดียว

ระยะนี้...

ลุงทดแทน...หมดแรงตามบันทึกนี้ ไม่มีสมาธิพอ วงแชร์เงียบเหงา...
ภาวะเครียด ทำให้การเขียนแชร์ สะดุด ตามบันทึกนี้  ของคนธรรมดา


เป็นช่วงเวลาทอง ที่พ่อ แม่ ผู้ปกครองจะได้ใช้เวลา "สอนวิชาประชาธิปไตย" ในบ้าน ได้ทุกค่ำคืน ว่างเว้นจากภารกิจก็ชวนลูกหลาน ขึ้นรถไปร่วมเวที   

ณ วันนี้ไม่ใชการเลือกข้าง เวลานี้เป็นเวลาที่ เราจะช่วยกันหยุดความรุนแรงที่เกิดจากอารมณ์ยั่วยุได้อย่างไร เพราะเรานิยม..สันติวิธี ...

เช้าๆ แบบนี้นักข่าวเพื่อนรักยังไม่ ส่งสถานการณ์ปลุกใจ บอกเล่าเหตการณ์ คงไม่ลุกจากที่นอน ในขณะที่ประชาชนเตรียมเคลื่อนขบวนไป บชร.กันแล้ว เช้านี้เงียบเหงาเข้าที่ทำงานไม่ได้ เพื่อนจากศูนย์ราชการส่งข่าวมา

เฮ่อ!..... รักเมืองไทย ชูชาติไทยทำนุบำรุงให้รุ่งเรืองสมเป็นเมืองของไทย....


.....แพ้แล้วเหรอ? ลุงสุเทพจะถูกจับแล้ว เขาจับคนถูกได้ด้วยเหรอแม่

ไม่มีฝ่ายแพ้..ฝ่ายชนะหรอกลูก ... คนไทยต้องชนะ...เชื่อแม่ซิ(แม่ทำหน้าเข้มตอบลูกไปทั้งที่ลึกๆ ก้ไม่มั่นใจ)

แล้วทำไมถึงแบ่งเป็น 2 สี อ่ะแบ่งตั้งแต่เมื่อไหร่ นานแล้วเหรอแม่ "ยาย"ก็มีสีด้วย... 
คนมาชุมนุมเป็นเดือนแล้วแม่...เค้าไม่เหนื่อยกันเหรอ วันนี้ลุงสุเทพ หน้าเครียดนะแม่

โอย! แม่ดูแบบนี้ตลอด เครียดตายเลย ดูละครดีกว่า เรื่องใหม่หลายเรื่องเฝ้าแต่ลุงฯ

แม่...แม่.....แล้ว "แม่" กับ "พ่อ" คนละสีกันเหอ...คิดเห็นไม่ตรงกันสักอย่างเถียงกันทุกเรื่อง

อย่าเหมารวมว่าคนละข้าง คนละสี ว่าไปตามเรื่องค่ะลูก แต่เรื่องเดียวที่แม่ยืนยันตลอดมาคือ "พ่อแกต้องยอม"....(การเมืองเป็นเรื่องของอำนาจโดยแท้จริง อิ...อิ...)

งั้น! แม่ก็ไม่ประชาธิปไตย ใช้อำนาจข่มพ่อ..เหมือนกัน...แบ่ร์ ..แบ่ร์.แบ่ร์.

ปรับโหมดเด๋วนี้...ลูกรัก
เรากำลังคุยประเด็นการเมืองอยู่นะลูก เราม่ายยยย คุยเรื่องอำนาจแม่ อำนาจ พ่อ 

ลูกรู้มั้ยคะ....ปัญหาบานปลายใหญ่โต ขนาดนี้ เพราะอามิส สินจ้าง เล็กๆ ที่รับกันจนชินไม่รู้สึก...ว่าทรยศแม้แต่ตัวเอง

.....อามิส สินจ้าง ลูกไม่รู้จัก อาไรเหรอแม่

อามิส สินจ้าง = สินจ้าง รางวัล วัตถุเครื่องล่อใจให้เปลี่ยนความคิดเปลี่ยนแนวทาง เปลี่ยนกระทั่งผิดเป็นถูก 

"หนมจีน" ที่เค้าเลี้ยงกันเวลาเลือกตั้งนั่นแหล่ะ สินจ้าง..ลูกเอ๊ย! สินจ้างเล็กๆแต่ที่คนมองเห็นว่าธรรมดา ชามละไม่ถึง 20 บาท นั่นแหล่ะคือจุดเล็กๆ ของปัญหาใหญ่ๆ ที่หนูเห็นนี่แหล่ะ


นกฮูก...เพลียใจ...






 

Sections: พัฒนางานประจำ
License: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
created: 03 December 2013 15:34 Modified: 03 December 2013 15:46 [ Report Abuse ]
ดอกไม้
People who like this: Ico24 คนธรรมดา, Ico24 ทดแทน, and 3 others.
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

ความเห็น

ใช่แล้ว ในครอบครัว ต้องใช้การปกครองแบบเผด็ดการ ไม่ใช่ประชาธิปไตย อิอิ ไม่งั้นเด๋วมีรัฐประหาร

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.227.249.234
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ