นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1254
ความเห็น: 5

เรียนรู้จากรุ่นพี่ มองได้ทั้งบวก...มองได้ทั้งลบ (1)

ดิฉันนี้เป็นเจ้าของการทำงานแบบใช้ "กระสุนนัดเดียว" ได้นกหลายตัวเช่นนั้นแล้วการทำงานการทำอะไรอของดิฉันมักจะได้ประโยชน์ ได้งานหลายๆ อย่างกลับมาด้วยเสมอ ยกตัวอย่างให้เห็นภาพ

ถ้าดิฉันนึกอยากกินกาแฟสักแก้วที่คณะแพทย์ ... ดิฉันก็จะนึกก่อนออกเดินว่าเรามีงานการอะไรที่คณะแพทย์ บ้าง เช่น ติดต่อวิทยากรทางเมลผ่านไปแล้ว 2 วันวิทยากรยังเงียบอยู่ งานเดินไปซื้อกาแฟครั้งนี้ของดิฉันก็จะมีการบุกไปที่โต๊ะวิทยากรจะได้คุยด้วยในคราวเดียวกันก็ติดกำหนดการไปด้วย เผื่อไม่เจอตัวจะได้ทิ้งไว้ที่โต๊ะได้

ระหว่างทางเดินจากโต๊ะไปจนถึงประตูก็จะถามน้องพี่ เพื่อนว่าอยากกินอะไรมั้ยเราจะไป รพ. ก็จะมีประเภท อาหารเที่ยง สลัด ผลไม้ อะไรติดมาประจำ

มันอยู่ภายใต้แนวคิด...ไหนๆ ก็ไปแล้วมีประโยชน์ของการเดิน 1 รอบหลายๆอย่างรู้สึกว่าคุ้ม คุ้มกับเรารวมถึงคุ้มกับคนอื่น

หากจะไปใต้สะพานลอย...เพื่อซ่อมรองเท้า..ก็จะมีรองเท้าของคนแทบทั้งซอย ติดไปทำด้วยในคราวเดียวกัน จะไปตลาดสดก็จะมี หมูมีปลา มีผัก ของคนอย่างน้อย 3 บ้านติดเป็นรายการซื้อของด้วย
 

นั่นคือมุมบวกของการทำประโยชน์หลายอย่างในการไปไหน มาไหนรอบเดียว ครั้งเดียวของดิฉัน ซึ่งก็กลายเป็นนิสัย จริงๆ ทำอะไรก็จะได้งานเยอะๆ แบบประหยัดพลังงานในส่วนรวม

แล้วอีกมุมหล่ะคะ...

 

ในการจัดสรรการงานเดินทางไปทำงานที่โน่นที่นี่...

ดิฉันก็จะเอานิสัย "รวบยอดครบวงจร" ที่ดิฉันเป็นนี้แหล่ะมาบริหารจัดการ ใครมีหน้าที่ก็จะถูกจัดสรรให้ไปทำงาน งานเท่านี้คนเท่านี้พอไม่ต้องไปกันมาก .... จนหลายครั้งหลายคราคนที่ทีมงาน น้อยอกน้อยใจ...อยากไปอ่ะแต่หัวหน้าไม่ให้ไป ...หัวหน้าว่าคนล้นงาน....

แต่หากจะมองลงไป การได้ไปไหนกันพร้อมหน้าพร้อมตา การได้ไปในที่สวยๆ การได้ไปกับคนที่ชอบ นั่นก็เป็นเหตุผลทั้งนั้นที่จะทำให้ไปได้ เป็นความชื่นใจที่จะส่งมอบผ่าน "ทีมงาน" เมื่อโอกาสผ่านเข้ามา

แต่ดิฉันมักไม่เห็นความสำคัญของเหตุผลอื่น มากไปกว่า ประหยัด คุ้มค่า 

ยิ่งหัวหน้าแบบดิฉันทำได้เหมือนคนสัก 3 คนอย่างนี้แล้วคนทีมทีเหลือจะไปช่วยงานก็จะเหลือโควต้าลดน้อยลงไปทันที ถ้า "หัวหน้า" ไปด้วยเรื่องจะไปแล้วแค่สั่งให้คนโน้นคนนี้ทำงาน นั่นดิฉันทำไม่เป็นเลยจริงๆ...มิน่าจะเกิดมาเป็นหัวหน้าคนเลยจริงๆ ให้ตายเถอะ

เขียนเล่าเรื่องนี้ทำไม...ยกยอตัวเองกระนั้นหรือ..ว่าทำงานได้หลายอย่าง แสนดีไม่ใช้ใครอย่างนั้นเหรอ มองงานเป็นที่ตั้ง..อย่างนั้นเหรอ

เปล่าหรอกค่ะ...มันมีเรื่องราวให้ฉุกคิดว่าบางอย่างที่เราคิดว่าถูก ชั่วชีวิต อีกมุมก็มีมุมมองแบบอื่นได้อีก ...

 

จึงเป็นที่มาของชื่อ บันทึก.."เรื่องเดียวกันมองได้ทั้งบวก..มองได้ทั้งลบ" เกิดจากมีรุ่นพี่ที่นับถือคนนึง...ชวนคุย...ดิฉันทิ้งเวลาให้เรื่องราวนี้ตกผลึกจนพร้อมที่จะนำมาเรียนรู้ร่วมกันในวันนี้

พี่เห็นน้องทำงานแล้วเหนื่อยอ่ะ...หนูไม่เหนื่อยบ้างหรือ ทำทุกอย่างทำไมไม่ใช้ไม่สั่งให้ลูกน้องทำ

ก็หนูทำได้อะพี่ยิ่งที่แพงๆแบบนี้เอาคนมามากก็ตายพอดี..มหาวิทยาลัยเปลืองตังส์ เป็นหัวหน้าแบบยืนชี้นิ้วสั่งคนโน้นคนนี้ทำ..นั่นไม่ใช่น้องอ่ะพี่

รุ่นพี่ไม่ลดรา....

แล้วน้องเคยได้ยินคำว่า...หัวหน้าสันดานเสมียนมั้ยน้อง...
น้องเคยได้ยินคำว่า...บริวาร....บารมี...มั้ย... 

ก็แล้วแต่การให้ความสำคัญ..บางคนก็เห็นความสำคัญของความคุ้มค่าของการทำงาน ก็เลยทำให้การมองเรื่องอื่น..สำคัญน้อยไป


เริ่มสนุกหล่ะซิ..
พี่น้องคู่นี้..จะคุยกันสนุกได้เนื้อหาหรือจะทะเลาะกันก่อนความปรารรถนาดี จะส่งถึงกันก่อนหรือไม่

โปรดติดตามตอนที่ 2 นะคะ

 

 






 

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 10 พฤศจิกายน 2556 10:32 แก้ไข: 10 พฤศจิกายน 2556 13:02 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 MK, Ico24 Monly, และ 7 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ติดตามอยู่ครับ

แปลว่า...ต้องปล่อยอีกบันทึก ออกมาเร็วๆ ใช่มั้ยคะ

อิ..อิ..

ใช่ค่ะ ต้องมีตอนต่อไป...ในไม่ช้า มีคนรออ่านอยู่...เยอะ

จริงๆ อิอิอิ

เรื่องดีๆ ที่ควรติดตาม หรือบันทึกน่าอ่านประจำวงแชร์

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 35.172.150.239
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ