นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1433
ความเห็น: 3

สอนลูกผ่าน...ละคร...

ระยะนี้....ละครหลายๆ ช่องลงโรงใหม่ต้อนรับปิดเทอมกัน เด็กๆ พอมีเวลาที่จะ โยกโย้อยู่ดึกได้เพราะเช้าไม่ต้องรีบตื่น ...

แม่ลูกก็ได้ดูละครพร้อมกันไปด้วย...ภาวนาก็แต่ว่าให้มันจบปิดฉากลง ก่อนเปิดเทอมเพราะไม่เช่นนั้น ความยากตกอยู่ที่แม่อีก...ในการจะให้ลูกนอนแต่หัวค่ำในขณะที่ แม่เองติดละคร ...

การที่แม่ติดละครทำให้เสียโอกาสหลายอย่าง อาทิ

1.โอกาสที่จะนอนคุยกันก่อนนอน
2.โอกาสที่จะฟังเรื่องราวดีๆ จากกันและกัน
3.โอกาสที่เธอจะนินทา พ่อ ให้แม่ฟัง
4.โอกาสที่เธอจะเล่าความในใจ สะท้อนความคิด ต่อเรื่องราวที่พบเจอ

เมื่อต้นสัปดาห์ หนังใหม่ลงโรง...ช่อง 3 "ทองเนื้อเก้า"  เด็กๆ บ้านดิฉันดูกัน ... แบบ งง งง  เธอถามดิฉันว่า

....แม่... มีคนปากจัดขนาดนี้เลยจริงเหอ...หรือว่าเรื่องแต่ง
....แม่...ทำไมแม่เค้าไม่สอนลูก
....แม่...คนเป็นแม่ ขี้เกียจเลี้ยงลูก มีด้วยเหอ
....แม่... น่ากลัวไปมั้ยเรื่องนี้อย่าดูเลย เปลี่ยนช่องดีกว่า "ลำยอง" ในชีวิตจริงมีหรือเปล่า พูดหยาบ นั่งกางขา ขโมยของ พูดไม่เพราะ

เด็กๆ ที่ไม่เคยเห็นจะ..สับสนว่า ตกลงคือนิยาย เรื่องแต่งหรือเขียนจากชีวิตจริง

ทีนี้คนเป็นแม่จะอธิบายว่ายังไง

ระดับของภาษา...มาจากความคิด มากจากหัวใจ มาจากความเคยชิน... เราเห็น เราดูอะไรที่รุนแรง เมื่อฝังลงไปในใจแล้ว เค้าก็จะสะท้อนอย่างเป็นธรรมดา โดยไม่เห็นว่าจะแรงอะไร ....

ไม่เชื่อลูก ลองพูด คำหยาบ บ่อยๆ ซิคะ
คำว่า "กู" ก็ได้ลองออกเสียงดู .... ครั้งแรกๆ  จะไม่เต็มปากเต็มคำครั้งที่ 4 ครั้งที่ 5  หนูจะพูดคล่อง พูดเรื่อยๆ ซ้ำๆ มันก็จะกลายเป็น "ชิน"  ชินกับคำนั้นๆ นั่นเอง 

ไหนๆ ก็คุยกันแล้ว...ถามหน่อย...เวลาหนูพูดกับเพื่อนหนูแทนเองตัวว่าอะไร พูดมึง กู กันหรือเปล่า? บอกมาแม่อยากรู้

ลูกแทนตัว ว่า "แปม"  "ปลา"  "เรา" "เค้า"   ถ้าโกรธหน่อยก็.."ชั้น"  "แก"
OK...รับได้สมัยแม่นะ...แทนตัวเองว่า "ฉัน" "เธอ" "ตัวเอง" "เพื่อน" เด็กผู้หญิงที่พูด มึง กู นี่หยาบสุดเรยย นะจะบอกให้


อีกตัวอย่างแม่จะเรียกลูกว่า...."ลูกสาวคะ"  "หนู" "ลูกจ๋า"  ทุกวันทุกวัน
ในขณะที่ "ลำยอง" จะถูกแม่ของเขาเรียกว่า "นังลำยอง"  "E-ลำยอง" คำธรรมดาของลูก กับ คำธรรมดาของ ลำยอง ก็จะเป็นคนละคำกัน ...

ลูกเห็นตัวละคร "ผู้ชายที่เป็นแฟนลำยองอ่ะ เวลา..ที่พ่อแม่เขาพูดด้วยก็จะ ครับ ครับ ครับ ครับแม่ ทุกคำ ขณะที่ลำยองจะพูดกับแม่ว่า  เออ...อือ...

ตรงนี้เองที่เขาเรียก "สำเนียงส่อภาษา กริยาส่อสกุล"

สำเนียง = แปลว่า คำพูด ภาษา น้ำเสียง ระดับภาษา นี่เองที่ลูกถามแม่ว่า....
เราเป็นคนไทยทำไมต้องเรียน ภาษาไทย....เพราะภาษาไทยมีระดับภาษา

กริยา = ท่าทาง ท่านั่ง สีหน้า และ การยิ้ม การมอง นี่เองที่เค้าเรียนกันในวิชา มารยาท เด็กๆ ที่เค้าได้ถ้วยมารยาทงาม เขาพิจารณากันตรงกิริยา มารยาทนี่แหล่ะ

นี่ดีนะที่แม่ไม่ส่งลูกไปเรียนโรงเรียน"มารยาทหญิงไทย" เพราะแม่คิดว่าแม่เป็นต้นแบบให้ดูได้บ้างอยู่แล้ว

เธอสวนกลับแบบ เย้าแหย่ ....ซวดยอด...กริยางาม...คุณหญิงจิ๊บ...

นี่เลย นี่เลย ไม่ควรอย่างยิ่ง

"
สวน" ผู้ใหญ่ จะมากระแทก แดกดัน คนที่เป็นผู้ใหญ่กว่า...ไม่ได้ทุกกรณี...
ดีที่สุดคือจำไว้ว่า...อย่าทำ การยกยอตัวเอง ว่าเราดี เราเก่ง เรายอด...คนอื่นต้องเป็นคนบอกเรา


อิ..อิ..สอนลูกผ่านละคร


 



 





หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 10 ตุลาคม 2556 11:27 แก้ไข: 10 ตุลาคม 2556 12:45 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 คนธรรมดา, และ 4 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

คุณแม่ได้โอกาสดูละครไปด้วย อิอิ

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

นิยายอิงชีวิตจริง

อิอิอิ

เราเอง

ดูไม่รอด เขียนบันทึกก็แทบไม่ไหว

ตามันจะปิด เอาดื้อๆ ขนาดอ่านเนื้อเรื่องที่ท้าวเล่ามา ว่ามัน แรง

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 100.25.43.188
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ