นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1775
ความเห็น: 6

หลายๆหน้าที่ ทำไปพร้อมๆ กัน

ก่อนนอนคืนนี้ จอมขวัญคนดี อย่าคิดถึงใครกว่าฉัน...สวดมนต์ไหว้พระก่อนนอนทุกวัน ขอให้หลับฝันถึงฉัน..ทุกคืน...คิดถึงถึงฉันบ้างคืนนี้

ตื่นขึ้นมาอีกรอบคืนนี้หลังจากงีบหลับไปตั้งแต่ 3 ทุ่มเสียง CD เพลงเก่าที่คุณผู้ชายเปิดกล่อมไว้....ยังคงทำงาน รู้สึกเมื่อยล้าหัวไหล่ไปหมด หลายวันมานี้เกิดอาการเครียดกล้ามเนื้อ พยายามวางลงซะ

อะไรที่ทำไม่ได้ทำไม่ทันก็ "วาง" เราก็ว่าเราวางแล้วนะ แต่มันคงไม่ได้วางจริงอ่ะ ความเครียดมันยังคงติดอยู่ ลุกอาบน้ำก่อนค่อยมานอนต่อ...เผื่อจะดีขึ้น

หาได้ทำอย่างตั้งใจ อาบน้ำเสร็จพลันตาสว่าง หัวหล่งหัวไหล่ไม่ต้องไปสนใจมัน "สักบันทึก" ดีกว่า

  

"ดูเธอยุ่งงานเธอ..เยอะจัง"  ทุกคนที่ทำงานชั้นก็เป็นอย่างนี้แหล่ะ
"ทำไมเดินทางบ่อย"  ใครมันจะอยากไปเล่าถ้าไม่มีเหตุต้องไป..
"ทำไมไม่ฝึกลูกน้อง"  บลา...บลา...บลา...
"ทำไม....ทำไม...ทำไม....ทำไม..."
"เดินทางเยอะขนาดนี้ เด๋วก็มีปัญหาครอบครัวตามมา" 
"หยุดๆเสียบ้าง..ทำอะไรนักหนา"  
"เงินเดือนพอหรือเปล่า..เดินทางตลอดแบบนี้" (ข้อนี้มีแต่เพื่อนถามทำไมเจ้านายไม่ถามบ้างฟ่ะ!)
"ใครดูแลลูก"  มีพ่อนี่คะ..ไม่ใช่เป็นลูกกำพร้า..เค้าดูแลเก่งกว่าชั้นอีก
"สุขภาพโอเครมั้ยไม่ได้หยุดเลย" ช่วงนี้แก่ว่ะ เหนื่อยง่ายอยากแต่จะนอน
"ออกกำลังกายซะบ้าง...แก่แล้ว"  ไม่รู้จะออกช่วงไหนดี เช้าสาย บ่าย ค่ำ

ประโยคที่สะท้อนถามตามความสนิทสนมระหว่าง ผู้ถามกับดิฉัน

ดิฉันไม่รู้จะพูดอย่างไรนึกขอบคุณคนห่วงใย ดิฉันยังคงทำหน้าที่ ทุกๆ หน้าที่อย่างเต็มกำลัง เหนื่อยบ้าง แต่ไม่บอก ก็มันเป็นงานอ่ะ "งาน" จะเลือกเอาแต่เรื่องราวที่เราชอบไม่ได้  อย่างดีแค่รักษาสมดุลของการดูแล Control เรื่องราวในความรับผิดชอบอย่างใส่ใจเสมอกัน ทุกวัน ทุกโครงการ

วันนี้ส่งหลานลงรถ ส่งข้าวส่งขนมให้คุณยายที่หน้าบ้าน หนูมีงานอีกนิดนึงสักชั่วโมงจะกลับมาหนูพา"น้องแปม" ไปด้วยฝากแม่ดูน้องปลาด้วยให้กินข้าวกินยา เดี๋ยวกลับมาจะเช็ดตัวให้เอง

ว่าแล้วก็เลี้ยวรถออกข้างนอกอีกรอบ "กินข้าวกับวิทยากร" เธอถามขึ้นระหว่างกินข้าวว่า

แม่...วิทยากร นี้เป็นยังไงเหรอ?
อ๋อ...คนสอนเก่ง ค่ะเราเชิญมาสอนให้คนของเรารู้เรื่อง ทำงานเก่งมากขึ้น นี่ไงคะ...คุณลุงเขียนหนังสือเก่ง ที่ทำงานแม่เลยเชิญมาช่วยสอนให้พนักงานใหม่ๆ ของแม่เขียนหนังสือเก่งๆ
คุณลุงเรียนอะไรมาอ่ะ?
ภาษาไทยครับ ลุงเป็นครูสอนภาษาไทย
แล้วทำไมต้องเรียนภาษาไทย คนไทยแท้ เหวอ เหวอ เอาแล้วลูกชั้นชวนวิทยากรคุยแล้ว

ก็ได้รู้ศัพท์เยอะๆ มาแต่งคำพูดแต่งประโยค ให้เหมาะสมกับคนที่เราจพคุยด้วยไง (วิทยากรตอบอย่างตั้งใจ)
แล้วทำไมศัพท์ที่ไม่ได้เรียนยังเอามาพูดได้อ่ะ บ่งตง จุงเบย ฟิน มว๊ากกก ลุงเคยสอนคำแบบนี้มั้ย ...
เอางี้ หนูได้คะแนนภาษาไทยดีหรือเปล่า วิทยากรถาม
แย่กว่าวิชาอื่น ค่ะ ภาษาอังกฤษดีที่สุด (โม้อีก)

เห็นมั้ยภาษาไทยมันยากต้องเอามาเรียนด้วย ลูกก็ยังได้คะแนนน้อยอยู่เลย วิทยากรยังคงตอบคำถามต่อเนื่อง 

ดิฉันหล่ะ กลั้ว กลัว กลัวใจเธอ เธอยิ่งพูดถามอะไรแปลกๆ อยู่ด้วย นิ่งไปสักพัก ถามต่อ

แล้วทำไมต้องมากินข้าว...เอาแล้ว เธอถามเอาดื้อๆ 
ดูแลไงคะลูก การดูแลแขกของเรา ให้กินของอร่อย คุยกัน ประเมินเรื่องราวในระหว่างวัน หารือเรื่องงานข้างหน้า  ถ้าหนูมาจากต่างจังหวัด แล้วในเมืองหาดใหญ่มีของอร่อยตั้งเยอะ หนูจะไม่พาแขก พาเพื่อน  ไปชมไปชิมเลยเหรอเขามาทำงานให้เรา เราก็ต้องดูแล ขอบคุณซิคะ อีกอย่างเราก็เป็นคนหาดใหญ่เราก็อยากแนะนำเรื่องราวดีๆ ของเมืองเราให้แขกรู้จัก โอเครป่ะ?

เธอพยักหน้าทำหน้าว่า โอเค หายสงสัยแล้ว

เธอมาถามต่อในรถ ...แล้วไม่รับวิทยากรไม่ได้เหรอแม่ ....
แม่ก็ดูตามความเหมาะสม บางทีแม่ไม่สะดวกก็ขอช่วยให้ "ลุงเที่ยง" บ้าง มอบหมาย "คนอื่น" บ้าง เลือกเอาคนใกล้ๆ และคล่องตัวชวนคุยได้ด้วย

มันเป็นงานค่ะ...ชอบไม่ชอบก็ต้องทำ แม่ไม่ชอบกินอาหารตอนเย็นแต่แม่ก็ต้องทำ พาลูกมาด้วยก็ไม่ใช่ทุกครั้งนะคะ บางคนเขาก็ไม่ชอบเด็ก บางทีก็ดูไม่เหมาะสม บางคนลูกอาจจะไม่สนุกเพราะเค้าดุมาก หากไม่สนิทอาจดูไม่เหมาะสมได้

แล้ววันนี้ทำไมลูกมาได้
วันนี้พิเศษ
พี่สาวไม่สบายไม่ได้ไปโรงเรียน ให้ลูกอยู่ใกล้กันเดี๋ยวติดหวัด คืนนี้ก็ต้องนอนแยกกันนะคะหนูนอนกับแม่ .. 

วันพิเศษ...พี่ปลาไม่สบายเนี่ย! อ่ะนะ...คิดได้ไง

วันพิเศษที่ต้อง"จับแยก" กันไง..ถ้าหนูป่วยทั้ง 2 คนแม่จะทำไงหล่ะทีนี้

 

นกฮูก..ดูแลลูกไปด้วยทำงานไปด้วย อิ..อิ... 




 

Sections: บริหารทรัพยากรมนุษย์
License: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
created: 03 September 2013 00:23 Modified: 03 September 2013 01:36 [ Report Abuse ]
ดอกไม้
People who like this: Ico24 Monly, Ico24 Our Shangri-La, and 10 others.
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

ความเห็น

Ico48
ทดแทน (Recent Activities)
03 September 2013 05:54
#92396

หล่นไต้โคน ลูกแม่ จิ๊บ 555

ทำไปตะ ถ้ายังหนุก

แม้ว่าไม่หนุก ก็ยังต้อง ทำ อิ อิ อิ

อาชีพนี้ มีไม่รวยแม้ทำว่ามาก แต่ว่ารวยเพื่อน และ รวยน้ำใจ 555

ค่าน้ำมันรถ ค่าโทรศัพท์ ค่าของฝาก แม้ว่าค่าอาหารพอเบิกได้บ้างก็ไม่ทันการณ์ นั้นท้าวจ่ายเอง

Ico48
Monly (Recent Activities)
03 September 2013 08:00
#92399

ท้าว เป็นคนที่ รวยน้ำใจจริง ๆ ค่ะ ดูแลถึงลูกสาว มอนลี่ ในยามเจ็บป่วย

เมื่อคนเก่งและคนดีมาร่วมอยู่ในร่างเดียวกัน...เหนื่อยหน่อย แต่รู้หรอก ว่าท้าวมีความสุข

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

Ico48
เมตตา (Recent Activities)
03 September 2013 09:10
#92405

อย่าชมต่ะ...ท้าวอาย

ลองมาดูตอน ท้าว วีนแตก ต่ะ....

พังกันไปเป็นแถบๆ

ความสุข...มีเสมอ แค่ทำกับข้าวให้

เพื่อนกินก็มีความสุขแล้ววว

ยังแต่น้องใยมะพร้าวนี่แหล่ะ ที่ยังไม่ทำให้กินที

อิ...อิ...

Ico48
Our Shangri-La (Recent Activities)
03 September 2013 09:52
#92407

ความสุขอยู่รอบตัว ในตัว

อิอิอิ

เราเอง

Ico48
สายฝน (Recent Activities)
03 September 2013 11:12
#92415

บางครั้งก็อยากจะย้อนถามตัวเองว่า เอ้ แล้วเราทำไปทำไม่ ทุ่มเทไปทำไม แล้วครอบครัวเรา คนที่อยู่ข้างหลังเราหละ เราต้องทิ้งเค้ามา เพื่อทำงาน ทำงาน ทำงาน เมื่อก่อนเราก็คิดแบบนั้นแหละ แต่พอทำไป ทำไป ทำไป แล้วความสุขของเราหละ อยู่ไหน อยู่ไหน อยู่ไหน จนกระทั่งบัดนี้เรายังไม่รู้เลยว่าความสุขของเราอยู่ไหน อยู่ไหน อยู่ไหน จนกระทั่งเวลาผ่านไป แล้วย้อนกลับมาไม่ได้แล้ว ความสุขที่เราจะได้อยู่กับลูกเมื่อลูกเราเล็กๆ อยู่ กลับหายไป เมื่อลูกเราโต ลูกเค้าก็ไม่ต้องการความรัก ความสุขจากเราแล้ว ความสุขของเค้า และคนที่อยู่ข้างหลัง ก็คือการได้อยู่กับเพื่อน ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ คะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.207.108.191
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ