นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1643
ความเห็น: 10

เรื่องนี้...แทงใจสีชมพู

บันทึกนี้ฝึกเขียนแปลงความคิดหรืออารมณ์ทางลบ เป็น มองบวก ผ่านการทบทวนความสามารถที่ต้องใช้ในการทำงาน

 

 

พาไปโขลกน้ำพริก ทำน้ำแกงอยู่ในครัวหลายบันทึก วันนี้เอาเรื่องราวของงาน มาเขียนบ้างดีกว่านะ เดี๋ยวใครๆจะได้ว่า "ท้าว" ไร้สาระ  

"ท้าว" ใช้ความรู้อะไรในการทำงาน  เป็นคำถามหลายวันแล้วที่ค้างคาอยู่ในหัวใจ

เครดิต
อันเนื่องมาจากคำชม

ขอบคุณนะที่ทำงานขยันทำงาน อันที่จริงงานนี้...ความสามารถก็ไม่ต้องใช้อะไรมาก อาศัยเข้าใจผู้อื่นดูแลให้คนพออกพอใจใครก็ทำได้แต่สิ่งที่เห็นคือคุณขยัน และดูเหมือนมีแรงจูงใจสู่ความสำเร็จมาก 

ดิฉันติดเรื่องนี้มาขบคิดอยู่หลายวัน งานของดิฉันไม่ต้องใช้ความสามารถอะไร เท่าไร จริงหรือ?

ถามตัวเองทวนไปทวนมาทุกวันที่ อยู่คนเดียว เฝ้าถามตัวเองทวนตัวเองไปมา "ความสามารถไม่ต้องใช้มาก จริงหรือ? จริงหรือ?  Realy?

หลังจากปล่อยเวลาผ่านเลยถามอีก ถามซ้ำ ถามดังๆงานเราใช้ความสามารถ ความรู้อะไรในการทำงานนี้น่ะ ใช้ความสามารถอะไรบ้าง

1.ระเบียบการเงินฝึกอบรม : การคำนวนค่าใช้จ่ายการเบิกจ่ายก็ต้องรู้ว่าจ่ายได้อย่างไรบ้าง ผิดระเบียบกติกา เขียนไว้ตรงไหนข้อไหนบ้าง ซึ่งไม่ใช่ง่ายเลยถ้าสติ ไม่อยู่กับเนื้อกับตัว สมาธิไม่มี จ่ายแบบเบิกไม่ได้ชดกันตาย  งานนี้ต้องใช้วิธีบริหารบนความซื่อสัตย์ สุจริต สุดๆ ปีๆ หนึ่งดิฉันจัดอบรมเป็น 60 โครงการ ทำมาแล้ว 22 ปี หากจ่ายไม่รู้ระเบียบ หรือไม่รอบครอบ นี่ชดกัน ตาหลุดเชียว...


วันนี้ดิฉันเพิ่งเบิกจ่ายค่าชักโครกแตกไป...ผู้เข้าอบรมทำของที่พักเสียหายแล้วไม่บอกเรา เราเป็นคนจ่ายเงิน (เอาระเบียบไหนมาจ่ายหล่ะคะเจอแบบนี้)

หลายงานผู้เข้าสัมมนาไม่รู้ว่า ของที่อยู่ในห้องพักเช่นรองเท้า ชุดคลุม หรืออะไรก็ตาม เอากลับได้หรือเปล่า ผลสุดท้ายคือของการตัดสินใจคือเอาติดไปด้วย...เรื่องแบบนี้ผู้จัดอย่างดิฉันเองที่ต้องรับเต็มๆ ใครอาจจะคิดว่าง่าย..ก็ไปเรียกเก็บจากผู้เอาไปซิ...มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกค่ะ(การทำให้ผู้อื่นหน้าแตก มิควรอย่างยิ่ง)

2.การดูแลผู้คนที่หลากหลาย:ที่ล้วนเต็มไปด้วยความต้องการทุก การบริการเนื้อหา วิทยากร อาหาร อารมณ์ ต้องได้ตามมาตรฐาน ถามว่ามาตรฐานของใคร...มาตรฐานบนความหลากหลายนั่นแหล่ะ ช่องทางที่สะท้อนเข้ามาทุกทิศทุกมุม...มาทางไหนก็ไม่รู้คำติ คำบ่น แต่คนที่รับคือคนบริหารจัดการโครงการอย่างเรา เรา ทีมงานเรานี่หล่ะค่ะ 

เคยมีประสบการณ์ที่ชอกช้ำเอาการ จำมาจนวันนี้ การจัดอบรมหลักสูตรหนึ่ง...ดูแลกันไม่หมด ดูแลกันไม่ทันเพราะทุกคนใหญ่กันหมด..จนผู้เข้าอบรมไม่ปลื้ม ผรุสวาสออกมาใส่หน้าดิฉัน "ทำไมตำแหน่งผมไม่ใหญ่พอหรือไงถึงดูแลแบบนี้" งานนี้แก้ไขโดยใช้ "วิชาอ่อนน้อมถ่อมตนขอโทษอย่างจริงใจ....แล้วมองตนว่าเราปฏิบัติกับเขายังไง เสมอภาคหรือเปล่า เราไม่ใส่ใจทุกคนจริงหรือเปล่า

 
3.การแก้ปัญหาและตัดสินใจต้องใช้บ่อยมากเพราะเหตุการณ์ที่เข้ามาไม่ซ้ำและนอกเหนือการ Control ตลอด รถไม่มา เรือไม่มา เครื่องบินดีเลย์ เป็นงานหน้าตักที่ต้องแก้ไขสถานการณ์ ราคาค่าตอบแทนอัตราราชการ ราคาที่พักกับงบราชการ...งานแบบนี้ต้องใช้

4.วิชาการ "ดิว" "การช่างเจรจา" "การพูดจนลิงหลับ" (ที่น้อง Shang ว่า) ต่อรอง มารยา มารยาทต่างๆ นานา ควักออกมาใช้เพื่อ ราคาที่ถูกที่สุด คุยกับสถานที่จัดให้ทำตามความประสงค์ของเราที่นอกเหนือที่ตกลง แบบไม่ต้องจ่ายเพิ่ม


5.วิชาเสียสละ การจัดที่หลับที่นอนห้องนอน บริหารห้องพักให้เหมาะสมเวลาสัมมนาแบบเหมาโรงแรม กรณีมีห้องหลากหลาย หลายราคา กว่าจะลงตัวคนโน้นเบิกเดี่ยวได้ คนนี้เบิกเดี่ยวไม่ได้ แต่อยากนอนคนเดียว กรนอ่ะ...ช่วยจัดให้เหมาะสม

6.วิชาให้เกียรติคนอื่นก่อน เพื่อความลงตัว ถือคติว่าเคียร์ตัวเองง่ายกว่าเครียร์คนอื่น ดิฉันจะบอกทีมงานเสมอว่า จัดให้ลงตัวก่อนแล้วค่อยมาจัดพี่ พี่นอนกับใครก็ได้ (อันนี้วิชาโกหก)ความจริงดิฉันติดนอนคนเดียว ไม่เปิดโทรทัศน์ และไม่เปิดแอร์ ต้องปิดไฟสนิททุกดวงจึงหลับ ได้ ทำงานหนัก แต่อดนอนสนุกซะเมื่อไหร่หล่ะคะ



7.วิชาการละคร บ่อยครั้งเหนื่อยแทบขาดใจแต่ก็ต้องยิ้ม ต้องดูแลชั้นเรียนต้องสร้างบรรยากาศ ร่วมไปทุกกิจกรรม อย่างไม่แยกส่วน ยิ้มกับปัญหา ได้ทุกกรณี 

 

8.วิชาสรุปความ เขียนรายงาน การประชุมที่กรรมการพูดไม่รู้เรื่อง(หรือเราเขียนไม่เป็นฟ่ะ! อิ..อิ) และในอีกหลายโครงการต้องทำหน้าที่หลากหลาย ตั้งแต่เขียนหลักสูตร หาวิทยากร ต่อรองราคา ประสานผู้เข้าอบรม จัดโต๊ะ ลากเก้าอี้ เช็ดเก้าอี้ ยกน้ำ พร้อมกับทำหน้าที่สรุปราย เลขานุการกลุ่มไปด้วย 


 

9.วิชาประสานสิบทิศ (ให้ลงตัว) ยาก ยาก ยากใน 3 โลกเลยขอบอก ที่กำลังทำอยู่นิ...โครงการที่คนเยอะๆ ต้องนัดในวันที่อธิการบดีว่าง ตรงกับวิทยากร(ผู้ใหญ่) ร่วม 20  สถานที่จัดต้องมีห้องย่อย 5 ห้อง ผู้เข้าร่วมอีก 90  ทีพักที่สวย ได้พักผ่อนไปในตัวเดินทางไม่ไกล ราคาราชการ อาหารอร่อย บ๋อยสุภาพ...MY GOD


 

10.วิชาคงหลักการไม่เอนเอียงบริหารงบที่ได้รับจัดสรร ท่ามกลางการ ขอ ขอ ขอ ให้ได้มากเท่าที่ใจต้องการ แต่ทรัพยากรจำกัด ไม่ตรงตามหลักการ หรือแม้กระทั่งไม่ตรงตามวิธีการงบประมาณ หรือความจำเป็นในการฝึกอบรม แต่อยากจัด

 

11.วิชายึดมั่นอุดมการณ์สร้างชาติสร้างแผ่นดิน ไม่เห็นแก่อามิด สินจ้างหัวคิว ใดๆ ทั้งสิ้น

งาน Strategic partner   งานวางแผน
งานสื่อสารข้อมูล
งานประเมินสมรรถนะ
งานการจัดการความรู้ (KM)
งานรายงานตัวชี้วัด
งานกำกับติดตามงานทีมงาน ที่แสนจะมีตัวตน มีเอกลักษณ์
งานดูแลการสร้างวัฒนธรรมการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ในวง Share
งานดูแลใจ สมาชิกชาว Share ให้รัก Share เข้าใจ Share 

สงสัยสอบตกวิชาโน้มน้าวใจ ชักจูงให้มองเห็น มันต้องหลากหลายทักษะความสามารถจริงๆ ค่ะ 

 

เป็นเรื่องแปลกทำไมดิฉันไม่ได้ยินคำชมอื่นๆเลย ทั้งที่ในการชมครั้งนี้ มีอีกตั้งหลาย KeyWord เช่น ขยัน ดูเหมือนจะมีแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์สูง



นกฮูก...ใจสลาย

 

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 04 กรกฎาคม 2556 01:07 แก้ไข: 04 กรกฎาคม 2556 07:21 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Our Shangri-La, และ 9 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ท้าวฯ ทำไมระบบแจ้งว่ามีความเห็น ๒ ความเห็น แต่ไม่เห็นมีสักความเห็นล่ะท้าวฯ

แล้วท้าวฯ เปลี่ยนชื่อบันทึกหรือเปล่า

แล้วทำไม อะไร มีทงมีแทงอะไรกัน

บันทึกอาชญากรรมหรือเปล่านิ

อิอิอิ

ใครทำท้าวฯ ใจสลายนิ ให้ลุงทดแทนชบหัวให้

อิอิอิ

เราเอง

 

...............................................................................................

...............................................................................................

วิชาเป็นใบ้

ศาสตร์และศิลป บางอย่างมันมองไ เห็นจะๆ

มันต้องลอง มันจึงจะเจอว่าหิน ไม่ใช่ดินเหนียว

จะหัวเราะ หรือยิ้มก็ไม่กล้านั้น พอแค่นี้ ดีกว่า คร้าบ

ต่ออีกนิดสำหรับเช้ากับฝนตกๆ แบบนี้

ด้วยว่าเรารู้จักนายท้าวมายาวนาน พอๆ กับท้าว

เราว่าของเราน่ะ ว่านายท้าว แกชมท้าวจริงๆ

ถ้าไม่สนิทจริงๆ แกไม่พูดเล่นกันหรอก

แก คงรู้แหละว่าท้าว งานหนัก แบก หินไว้ในสมองหลายโล อิ อิ อิ

ท้าวดีจนไม่มีใครกล้าชมแล้วครับ เพราะถ้าชมกัน มันคงพูดไม่หมด

 

รอให้คนที่บ้านชมอย่างเดียว ก็คงพอแล้วใช่มั้ยครับ

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ขอเป็นบันทึกแนะนำของ Baby ค่ะท้าว อย่าเพิ่งใจสลาย สู้ต่อไป อย่าได้แคร์

ขอบคุณ นะคะ ...

ทุกๆ ความเห็น...

วิชาใบ้...ใช้บ้าง...น่าจะดี นะคะ

วันนี้ใช้วิชา บ่น..ซะแล้วเรา ทำตัวอย่างที่ไม่ดีแกชุมชน

อ่านเองน้ำตาไหลเอง ... ในวันที่อ่อนแอ

ขยันอย่างเดียวไม่ได้ช่วยให้งานสัมฤทธิ์ผลได้ทุกครั้ง อย่างลุงทดแทนให้ความเห็นครับ ทุกเรื่องต้องใช้ทั้งศาสตร์และศิลป์

ขยัน ก็ต้องรู้ทางว่าจะขยันอะไร ไปทางไหน

ที่ไม่ต้องคิดมาก ทำมาก เพราะทุกอย่าง "มันอยู่ในเส้น" หมดแล้ว หรือความเชี่ยวชาญในสายเลือด ความเชี่ยวชาญจากการปฏิบัติ

หน้าฉาก เหมือนทุกอย่างดูง่าย คนดู ไม่ชมก็ด่า แต่อย่าไปหลังฉาก

เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องที่ดี ทำให้เราได้ทบทวนตัวเอง ทบทวนว่าจริง ๆ แล้วเราใช้อะไรทำงาน

แค่นี้พอหรือเปล่า ยังขาดอะไรอีก

อิอิอิ

เราเอง

ถ้าทำแล้วเราภูมิใจ ส่วนดีมีมากกว่าส่วนเสีย ก็ชื่นชมและมีความสุขกับตัวเองได้เลยค่ะ ไม่ต้องรอคำชมจากใคร แล้วจะไม่ผิดหวัง คำพูดทั้งหลายมีไว้ให้ฟังแล้วคิดพิจารณา แต่ไม่ได้มีไว้ให้เก็บมาทำร้ายตัวเราเอง เพราะเราเท่านั้นที่ทำตัวเองคนอื่นทำไม่ได้นะคะ ท่องเอาไว้...

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.230.119.106
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ