นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1256
ความเห็น: 7

เรื่องดีๆ กับหมอน...

วนเวียนไป วนเวียนมาเป็นเสือติดจั่น "เขียนอะไรดีหว่า เขียนอะไรดีหว้า!
"ท้าว" มัวแต่อิ่มสุข มัวอิ่มใจ กับบันทึกความสุขของผู้เข้าอบรม เมื่อวันที่ 18 มิย.56 อิ่มใจจนเขียนไม่ออก...ขาดส่งแชร์ไป 3 วันแล้ว

"ข้อความที่ว่าเวลาเป็นเงินเป็นทอง" มันมาจากไหนสักที มันน่าจะเหมาะสำหรับนักการตลาดมากว่า สำหรับดิฉันแล้วเวลาเป็น"ไขมัน" มากกว่าว่างเมื่อไหร่เป็นเข้าครัว หรือไม่ก็นอนซะทุกทีไป

"มันเป็นเรื่องของการจัดการให้ได้ตามวัตถุประสงค์มากกว่า" หากเราวางเป้าหมายวางวัตถุประสงค์ไว้ เราก็ต้องจัดการให้ได้ตามเป้าหมาย อาทิ....บอกว่าจะเขียนบันทึก ใน Share สักวันละ 1 บันทึกเราก็ต้องบริหารจัดการทุกอย่าง ตั้งแต่เวลา อารมณ์ และเนื้อหาให้ลงตัวเพื่อได้ตามเป้าหมายที่วางไว้ในใจ 1วัน 1 เรื่องราว


ในแต่ละวันของเรามีเรื่องราวเข้ามามากมายดังลุงทดแทนว่านั่นแหล่ะเห็นอะไรเป็น อยากเขียนไปหมด
การเขียนต้องเขียนสดๆ ไม่ถึงขนาดกับเขียนเดี๋ยวนั้น แต่พยายามทำขณะที่ความรู้สึกยังอุ่นๆ กรุ่นอยู่ในใจ

วันนี้ดิฉันออกจากบ้าน...มาพระนคร...


ที่สนามบินเจอเจ้าของสยามนครินทร์  เธอเล่าว่า กิจการห้องประชุมที่ชั้นบนของห้างน่าจะไปลำบากเพราะต้นตระกูลมีอุดมการณ์การทำงานสวนกระแส ไม่ยอมให้ห้องจัดเลี้ยงมีแอลกอฮอร์  ที่ Hall นั้นจึงมีแต่ งานแต่งงานที่เจ้าภาพไม่ต้องการเลี้ยงเหล้า เลี้ยงเบียร์
อุดมการณ์ของต้นตระกูล นี่ดิฉันเพิ่งรู้นะเนี่ย! ยังมีนายทุนที่คำนึงถึงสิ่งเหล่านี้

เธอเชื่อเหรอเด็กน้อย บางทีก็แค่สร้างภาพ....
เงาดำ...เขามาครอบงำความคิดดิฉันในทันใด
ช่างเถอะ...จะแค่สร้างภาพหรือเป็นจริงเราก็อย่าไปสงสัยเค้าเลย

เก็บเอามาเป็นความชุ่มฉ่ำหัวใจ...ที่วันนี้ได้ยินเรื่องดีๆ แต่เช้า ในขณะที่ทุกวันได้ยินข่าวทุจริตเต็มบ้านเต็มเมืองเอาภาษีดิฉันไปปู้ยี่ปู้ยำกันสนุกสนาน

ดิฉันทำภารกิจ 2 อย่างเรียบร้อยที่จุฬาและที่ สสส. มันช่างเหนื่อยดีแท้ เข้าพระนครแต่ละที
วันนี้ได้ประสบการณ์ใหม่ นั่งรถสีชมพูเข้าจุฬาจากสยาม รถฟรีมีมารับทุกอึดใจ มีเยอะจริงๆ หลายสายด้วยรถเป็นสีชมพูทุกคัน ดิฉันแอบชอบใจการบริการนี้ของจุฬาฯ โดยเฉพาะกับแผ่นกระดาษ A4 ที่ติดไว้ว่า"สงวนสิทธิ์เฉพาะ นิสิตบุคลากรและผู้มาติดต่อกับจุฬาฯ" ทำให้ดิฉันนั่งอย่างสบายใจเราเป็นผู้มาติดต่อนี่หว่า  

กับของ ม.อ.วันก่อนดิฉันลงมาจากห้องประชุมทองจันทร์ หลังจากฟังบรรยาย ตามหลังนักศึกษากลุ่มใหญ่ลงมา ได้ยินเสียงเด็กชวนทายกัน "แกว่ากี่ชั่วโมงรถจะมา"

แหะๆ หลายคนคงคิด..แน่หล่ะ มหาวิทยาลัยรวยซะขนาดนั้น เงินทำอะไรได้ทั้งนั้นไม่จริงหรอก...มีเงินแต่ไม่คิดจะทำ..ก็คือไม่ทำ นั่นเอง

ว่าแล้วก็เอนตัวลงไปหา"หมอน" สิ่งสุดท้ายที่เราได้สัมผัสในแต่ละวันผ่อนคลายความอ่อนล้า

เหนื่อยนักพักก่อน"หมอน"บอกดิฉันอย่างนั้น

นกฮูก...ราตรีสวัสดิ์






 

 

 

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 21 มิถุนายน 2556 23:10 แก้ไข: 21 มิถุนายน 2556 23:39 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 ServiceMan, และ 6 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

นั้นท้าวทายต่อ ว่ายี่สิบวันเสร็จไม่

Ico48
Our Shangri-La (Recent Activities)
22 June 2013 13:05
#89380

ที่แน่ ๆ ท้าวฯ ได้นั่งรถฟรีที่พระนครฯ

ส่วนที่บ้านเกิดเมืองนอน รอก่อน รอก่อน ในชาตินี้

อิอิอิ

เราเอง

น้อง shang ช่วยแปลทีว่า ลุงทดแทน แกว่าไร

20 ปีไม่เสร็จ ฮัน มันคืออะไรเหรอ

ยังไม่เคยได้ใช้บริการรถขาวของเราเลยค่ะ ดูเหมือนจะมาห่างกว่าของมธ.ที่เคยคิดว่าช้าจังเสียอีกนะคะ 

เข้ามาดูนึกว่าพี่เมตาจะแจกหมอนทอง อดกินเลย :)

ส่วนคนที่คิดจะทำแต่ไม่มีเงิน ยังไง สุดท้ายก็ได้ทำ

 

จริงมั้ยครับ

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ท้าวเมาแล้วเล่า ยี่สิบ "วัน" DAY

ไม่ช่าย 20 ปี Year ถ้า 20 ปีเราเกษียณ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.234.207.100
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ