นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1187
ความเห็น: 4

จะเขียน Blog ทำไมกัน(คะ)

ชื่อเรื่องนี้ตอบจากท้าวแชร์แต่สำหรับสมาชิก ลองตอบตัวเองในใจนะคะ "คำตอบนั้นหากอยากเปิดเผย" ก็เขียนเล่าเข้ามานะคะ

 

 

หลายปีก่อน (น่าจะสัก 8 ปีล่วงมา) ดิฉันเขียนบันทึกผ่าน Blog ด้วยเหตุผลเดียวคือ "เห็นความตั้งใจของผู้หญิงตัวเล็กๆ" ที่ตั้งใจพัฒนาระบบให้ใช้ "จะร่วมเป็นอีกหนึ่งคนที่ใช้ระบบที่เธอพัฒนาขึ้นมา" ดร.จันทวรรณ น้อยวัน (ปิยะวัฒน์ในวันนี้) จนวันนี้....

เรียกว่า "ติดเขียน" "ติดอ่าน" ตามวนเวียน นัวเนีย เข้าๆออกๆ วันละ 4 เวลา เช้า กลางวัน เย็น และก่อนนอน น้อยมากที่ไม่ได้เข้ามาคือวันที่ชีวิตยุ่งเหยิง เดิมวันเดินทางก็ไม่ค่อยได้เข้ามา...(ปัจจุบันลงทุนหาอุปกรณ์เสริมมาใช้งาน เพื่อ Share สะดวกขึ้นเยอะ อยู่ที่ไหนก็ขึ้นบันทึกแนะนำได้ อ่านได้ ดูแลสมาชิกได้) 

ประโยชน์ที่เห็น สิ่งแรกคือการได้พัฒนาตนเองนี่แหล่ะพัฒนาในส่วนลึกซะด้วย การเขียนสะท้อนจิตวิญญาณ สะท้อนการมองโลก สะท้อนตัวตน เป็นการขัดเกลาตนเองที่ดีอย่างหนึ่ง 

ในขณะที่เขียนเองก็ต้องอ่านของเพื่อน มองเห็นเรื่องราวที่หลากหลายผ่านมุมมองของเพื่อน ได้รับพลังงานได้รับมิตรภาพ 

เขียนไปเขียนมาก็เห็นประโยชน์หลายอย่าง...นอนไม่หลับก็ลุกขึ้นมาเขียนได้นอนหลับไปแล้วตื่นขึ้นมาเขียนได้อีก

จะเขียน Blog ทำไมกันคะ?

ดิฉันเองตั้งเป้าของการเขียน Blog ไว้ต้องเขียนซิเพราะมันเป็นเครื่องมือที่ดี เครื่องมือที่เราสามารถฝึกได้ ซ้ำๆ เป็นการพัฒนาแบบซึมๆ ซึมบ่อทราย คือการพัฒนาทักษะการสื่อสาร ทักษะการคิดวิเคราะห์ การขจัดอารมณ์ขุ่นมัว การเพิ่มความกว้างในการมองคิดเห็นต่อเรื่องราวแล้ว ไม่ต้องไปหาเรียนจากที่ไหน...ซึมซับเอาตรงนี้ทุกวันสมองมันจะจัดการตัวมันเอง 

อีกอย่างคือความรับผิดชอบในการเป็น Owner Process ที่องค์กรฝากให้ดูแลอยู่ เป็นหน้าที่การงานที่ต้องทำต้องดูแลอยู่

เขียนเพื่อรวบรวมเรื่องราวต่างๆ เอาไว้ในที่เดียวกัน เพื่อเป็นแรงบันดาลใจให้ตัวเอง (บางทีเผื่อมีคนอื่น ที่อาจจะได้แรงบันดาลใจจากดิฉันบ้าง) เขียนเพื่อให้คนอื่นเห็นเรื่องราวเข้าใจงานที่เราทำ มีการอัพเดทข้อมูลการงาน ของเราให้คนอื่นรู้อยู่ เพื่อให้ทราบว่าการงานของเราเกี่ยวกับอะไร เราถนัดหรือไม่ถนัด...อะไร  มีปัญหาในงานลักษณะเดียวกันก็คุยกันได้ ว่างั้น เผื่อว่าจะมีคนถาม คนให้อธิบายในเรื่องราวที่เราถนัด

นอกจากเขียนแล้วก็ยังได้ติดตาม สมาชิก ผู้อ่าน การรู้จักผู้อื่น ใครคือกลุ่มคนที่อ่านงานของเราถ้าเรารู้จักผู้อ่านของเรา  นั่นก็หมายถึงว่าเราก็จะสามารถเลือกวิธีสื่อสาร ภาษาไปยังผู้อ่านของเราได้อย่างชัดถ้อยชัดคำ หรืออาจไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคนอ่านเลยก็ได้  “เขียนฝึกฝนตนเองอย่างเดียวเป็นพอ”

ประเภทแรกนี่ประมาณชอบดูแลเอาใจผู้อื่น ข้อนี้อาจไม่ใช่สำหรับทุกคนนะคะแต่ทว่า “ท้าวชอบเพราะมีความสุขกับการเช็คเรททิ้งเสมอๆ”  5555

เขียนอย่างคงเส้นคงวา Blog เราเปรียบเหมือนภาพของเราค่ะ หากเราเขียนสม่ำเสมอ ทำงานเขียนของเราให้น่าอ่าน ไม่เขียนลวกๆ ตั้งเป้าเข้าไว้ไว้...อาจไม่หวือหวาน่าอ่านทุกบันทึก ไม่เป็นไรค่ะ

เขียนไปเขียนไปผู้อ่านก็พยายามเข้าใจเราเองแหล่ะ  สิ่งที่จะได้กลับมาจากความสม่ำเสมอของเราคือผู้อ่านจะกลับมาเยี่ยมมาอ่าน Blog เราบ่อยๆ เราต้องการจะสื่อสารอะไรก็จะมีผู้รับฟังมากขึ้น ขยายวงรับรู้ออกไป..รวมถึงขยายเครือข่ายความร่วมมือต่างๆ ในองค์กรด้วยค่ะ

สุดยอดคือ อึด ขยัน ขยัน และขยันเขียน แม้ว่าตัวเองจะยุ่งมาก แทบจะไม่มีเวลา แต่ก็ต้องปลีกเวลามาเขียนให้ผู้ที่คอยติดตามอ่านจนได้ (วันไหนไม่เขียนเดี๋ยวคนอ่านผิดหวัง) ดูท่านทดแทน ท่านวัลลภ เป็นตัวอย่างได้ ท่านมีภารกิจเต็มมือ และยุ่งเสมอแต่ยังจัดสรรเวลา มารัก คนอ่านได้น่าเป็นแบบอย่าง จะเห็นได้ว่า Blogger ที่มีแฟนตามอ่านมากๆ มาจากการเขียนสม่ำเสมอค่ะ

 

ไป Comment กับชาวบ้านเขาบ้างก็ดีนะคะ หมั่นดูแลความเห็นที่เขามาทิ้ง มาคุยไว้ในบันทึกของเรา แม้จะเป็น Blog ของเราก็จริง แต่เราเขียนขึ้นมาเพื่อให้มีผู้มาอ่าน อาจจะมีความคิดเห็นที่แตกต่าง มีความคิดอะไรเกิดขึ้นหลังจากที่อ่านแล้ว 

การจะเปิดใจรับฟังความคิดเห็นของผู้อ่านด้วย เราจะได้รู้ว่า “ใคร” คือผู้อ่านแล้วเขามีความเห็นต่อเรื่องที่เราเขียนเป็นอย่างไร ต้องกระตุ้นให้เขา ment บ้าง ให้ความสำคัญกับ Comment  ของเขาด้วยนะคะ..มีการตอบกลับ หรือ แสดงความขอบคุณจะทำให้ผู้อ่านรู้สึกได้ว่าเขามีตัวตนอยู่บน Blog ของเรา เขาก็จะกลับมาบ่อยๆ ค่ะ

การเขียน Blog เหมือนการเดินทาง สามารถพบทุกอย่าง ทั้งขรุขระ ทุรกันดาร ราบเรียบหนทางสะดวก ทั้งหมดมีประโยชน์คือการเรียนรู้เรื่องราว ทั้งของตนเอง เพื่อนร่วมองค์กรเพื่อการแบ่งปันให้กำลังใจกันในการทำงาน

มีชีวิตชีวาวันละนิด วันละหน่อย สร้างสัมพันธภาพในองค์กร และ  Blog ช่วยให้ดิฉันหายอึดอัดในบางเรื่องราว สื่อสารออกมาประสบการณ์ความรู้จากการปฏิบัติหลายอย่างบอกซะจะได้เป็นประโยชน์ในวงกว้าง

เป็นช่องทางหนึ่งของการ PR หน่วยงานไม่ต้องเสียตังส์ สักบาท  

เริ่มกันเลยนะคะ เริ่มเขียนบันทึกแบบสบายๆ ใหม่ๆ อาจคิดว่าทำไมยากจัง เขียนไปเรื่อยๆก็จะพรั่งพรูออกมาเองอย่ากังวลว่าเขียนดีไม่ดี ตามสบายเลยค่ะเพราะมันคือสมุดบันทึกของเรา ที่บังเอิญเราเปิดเผยให้ใครๆ ได้อ่านด้วย

การเขียนขึ้นอยู่กับความคิด อารมณ์ในแต่ละวัน..สามารถสื่อความหมายจากใจสู่ปลายนิ้วที่สุดเลย ถ้าไม่กั๊กเอาไว้ มันคือหัวใจ ล้วนๆ ทีเดียว

อย่าลืม...เมื่ออ่านบันทึกคนอื่นแล้วพบว่าคิดดีทำดี ช่วยร่วมส่งเสริมให้กำลังใจด้วยถ้อยคำที่เสริมพลัง  

อย่ากังวลมากไปกับศัพท์เทคนิคทางวิชาการ ไม่จำเป็นก็ไม่ใช้เลยก็ได้ เน้นเข้าใจง่าย ยอมรับตัวเราเองตามที่เป็นจริง ให้ใครๆเขาใช้ประโยชน์จากสิ่งที่เรารู้ที่เราไม่รู้ก็ไม่ต้องปิดบังเพื่อใครๆจะได้ช่วยเติมเต็มให้  เพราะไม่มีใครเก่งไปทุกเรื่อง ..

เอาหล่ะ ....
ลองบริหารเวลา บริหารใจเล่าเรื่องผ่าน blog กันนะคะแล้วจะรู้ว่าสิ่งที่ดิฉันบอก "ไม่ได้เกินจริงเลย" เขียนด้วยใจอยากให้ ก็เพียงพอแล้ว

 

มีความสุขกับการเขียนนะคะ

 

 

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 24 กุมภาพันธ์ 2556 02:12 แก้ไข: 24 กุมภาพันธ์ 2556 02:28 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Monly, Ico24 Our Shangri-La, และ 4 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

เขาว่า เรา ไม่ให้ดอกไม้เพื่อน

เขาว่า เรา ได้มิตรสหายตามวงแชร์

เขาว่า เรา ไม่คอยจะเม้มของเพื่อน

เขาว่า เรา เวลาเพื่อนเม้มมา ไม่เม้ม กลับ

เขาว่า เรา เขียนมากจนเพื่อนๆ อ่านจนติดนิสัย

เขาว่า เรา นอนไม่หลับแล้วลุกขึ้นมาเขียน Blog

เขาว่า เรา แต่เรา ก็ไม่ว่า เขา เพราะทั้งหมด ทั้ง เพ มันอยู่ที่ตัวเรา ไม่ใช่ตัวเขา ฮา

  • เขียนให้ท้าวแชร์บายใจ
  • เขียนให้ท้าวแชร์ไม่บายใจ

เราเอง

Ico48
Monly (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
24 กุมภาพันธ์ 2556 17:55
#84487

ท้าวแชร์อธิบายได้หมดไส้หมดพุงเลยนิ

คุงทดแทนขาาาาา

ดีแล้วค่ะที่ไม่ชอบ "เม้ม" ของใคร

ไม่งั้นอสจเข้าข่าย ทุตจริต นะคะ 555 คุงทดแทนชอบ เม้มน

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.234.207.100
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ