นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1171
ความเห็น: 4

สติ สติ๊ สติ (แตก)

ส่งความคิดถึงปลิวไปในอากาศ คิดถึงใจจะขาดเธออาจไม่เข้าใจ ด้วยบทเพลงนี้มิได้ต้องการสิ่งใดเธอมิต้องคืนใจ ถ้าเธอไม่ต้องการ

เขียนบนเครื่องบิน 16 ม.ค. 56 ด้วย galaxy 10.1 แล้วส่งเข้า mail แล้ว Copy มาลง word และส่งขึ้น Share อีกที (ซับซ้อน)

เช้านี้กับเสียงเพลง "อสงไขย" ดิฉันทิ้งเวลาให้อ้อยอิ่งอยู่บนที่นอน 2 จิต 2 ใจจะเข้าที่ทำงานหรือไม่เข้าวันนี้มีรายการเดินทางไปราชการเพื่อจัดประชุมคณบดี ก่อนล่วงหน้า 1 วันที่อำเภอแม่ริม เชียงใหม่

หลายคนชอบพูดว่าอิจฉา "คุณจิ๊บ"จังได้เดินทางตลอด สำหรับดิฉันแล้ว เห็นด้วยที่สมควรที่จะอิจฉาค่ะเพราะชีวิตหากติดอยู่กับที่ไม่ได้ออกไปไหนบ้างดิฉันคงม้วยดิ้นสิ้นใจตาย หายใจติดขัดเพราะการเดินทางเป็นของชอบของดิฉัน นั่นเพราะอย่างน้อยช่วงเวลาหนึ่งที่จะได้อยู่กับตัวเองช่วงเดินทาง ดิฉันถวิลหาการอยู่คนเดียวมากเพราะชีวิตส่วนใหญ่มักห้อมล้อม

หากเปลี่ยนเป็นถามอีกคนที่เป็นคู่ชีวิต เธอคงตอบว่า...ไม่ดีหรอกไม่น่าอิจฉาอะไรเลยเดินทางบ่อยๆ เหนื่อย เขาเลี้ยงอยู่คนเดียว แล้วแต่จะมองมุมไหน

ด้วยชีวิตที่มีหลายหมวก เป็นแม่ เป็นภรรยา เป็นป้า เป็นน้า เป็นลูก เป็นเพื่อน เป็นลูกน้อง เป็นคนข้างบ้าน เป็นพี่ เป็นน้องเป็นคนทำงานประสานโน่น นี่ รวมถึงเป็น"ท้าวแชร์"  และทุกบทบาทผู้คนรอบข้างตอบรับเป็นอย่างดี (ยกเว้นบทบาทภรรยาไม่มีการยืนยันว่าดีหรือเปล่า เหมาเอาว่าน่าจะดีเพราะอย่างน้อยดิฉันก็ชอบทำกับข้าวให้เขากิน ไม่ซื้ัอแกงถุงให้เขากิน อิ..อิ..)

ดิฉันตัดสินใจเข้าที่ทำงาน ตามนัดหมายทีมว่าจะเข้าไปผ่านงาน รับของที่เตรียมไปสัมมนา ไปด้วยเพราะนอกจากดิฉันแล้วงานนี้มี "แม่ยาม" ไปทำงานด้วยพอจะเรียกหาช่วยกันคิดช่วยทำนอกนั้นเป็น "เจ้านาย" ทั้งสิ้นการไปทำงานนอกสถานที่ (class พิเศษ)เช่นนี้การทำงานเป็นเรื่องที่ต้องระมัดระวัง ตัดสินใจและแก้ปัญหาอย่างเด็ดเดี่ยวเพราะเป็นการทำงานไกล แน่หล่ะความเหนื่อยก็จะทบทวี กว่าทำงานในพื้นที่

สติ สติ๊ สติ(แตก) เป็นชื่อบันทึกนี้

เสียงแม่ยามเตือน "หัวหน้า...ไปได้แล้วเดี๋ยวจวนเจียน"

ดิฉัน....เหรอแล้วเครื่องบิน ออกกี่โมง?  ถามโง่ๆ แต่จำเวลาแม่นๆ ไม่ได้จริงๆ

11 โมงอ้าวเหรอ! ฉันคิดว่า 11.35 งั้นไปก่อนนะ
สนามบินหาดใหญ่วันนี้ดูแออัดกว่าปกติ  

น้ำหนักกระเป๋าเกินนะคะ ต้องจ่ายเงินเพิ่ม 400 บาท

ดูให้พี่หน่อยซิคะ พี่เป็นนกแฟนคลับขี้เกียจหิ้ว อ่ะ  เป็นแฟนแต่น้ำหนักได้ 20 กก. นี่เกินไปเกือบ 4 กก.

โอเคงั้นพี่ขอหิ้วขึ้นเองนะคะ
จะแบ่งหิ้วมั้ยคะ จะได้ไม่ต้องเสียตังส์คุณพี่เกินไปนิดเดียวเอง(คุณพนักงานยังห่วงใยคงเห็นสีหน้าว่าดิฉันมีสีหน้าเสียดายยยย จัง)

ไม่มีกระเป๋าแบ่งถือขึ้นล่ะกันตัดสินใจได้อย่างเฉียบขาดมาก ดิฉันนั่งกินกาแฟพลางโทรคุยกับ Monly ไปพลางทั้งเรื่องงาน เรื่องส่วนตัวมีนัดเที่ยวกันปลายปี 56 วางแผนล่วงหน้าเรื่องตั๋วเดินทาง เหลือบตาดูเวลาเรียกขึ้นเครื่อง ยังพอมีคุยงานกับ monly รายการปลายเดือนนี้ 2-3 เรื่อง ได้เวลาพอดีขึ้นเครื่อง

กระเป๋าใบนี้มีน้ำเต็มเลย ใบนี้ขึ้นเครื่องไม้ได้ต้องเอาออกนะคะ

จริงซิ! ดิฉันลืมสนิทเลยกระเป๋าในนี้มันเป็นอุปกรณ์ความงาม Lotion Shampoo Perfume Cream ล้างหน้าโน่นนี่

“ทิ้ง” แว๊บแรกที่สมองสั่งการเนื่องจากดิฉันเป็นคนทิ้งอะไรง่ายๆเสมอ อุ๊ย! น้ำหอม ของติดทิ้งก็ต้องไปหาใหม่ น้ำยาล้างคอนแทคเลนส์ ข้างหน้าก็ไม่รู้จะไปหาที่ไหน

พี่ต้องทำไงคะ ถ้าพี่ไม่อยากทิ้ง

ต้องไปโหลดค่ะคุณพี่ แถวขึ้นเครื่องยังยาวยังทันค่ะพี่แต่ต้องรีบหน่อยนะคะ

ดิฉันวิ่งกลับลงไปอีกรอบ โหลดกระเป๋าค่ะตะกี้มันเกินกิโลพี่ทราบแล้วด้วยความไม่อยากเสียตังส์พี่เลยลืมว่ามันมีอะไรในกระเป๋า มันมีแต่น้ำช่วยทำให้พี่ที หากต้องเสียตังส์ก็น้อยๆหน่อยถือว่าเป็น FanClub ก็แล้วกัน 

จะคิดราคาพิเศษให้นะคะคราวหน้าคุณพี่ต้องระมัดระวังนะคะ มันจะทำให้ผู้โดยสารท่านอื่นช้าไปด้วย วันนี้ดีที่ยังพอมีเวลา

400 บาทค่ะ..
ดิฉันเปิดกระเป๋าตังส์ อุ่ย! ทั้งเนื้อทั้งตัวมี 120.- มองหา ATM รีบหน่อยนะคะคุณพี่

ค่ะๆ ...จากนั้นก็ไปต่อแถวเพื่อออก Boarding pass ใหม่
มีคนเข้าแถวอยู่ 8 คนทำไงดีต้องแซงแถวแล้ว
ขอโทษนะคะที่ต้องแซงแถว เพราะกำลังจะตกเครื่องเห็นยิ้มเจื่อนๆ แต่ไม่มีเวลาคิดถึงรอยยิ้มนั้น แซงไปซะะะะ แล้ว...วิ่งขึ้นเครื่องเป็นคนสุดท้าย

บางทีนะเราก็ติดในบางอย่าง ทำให้เราคิดไม่ทะลุถึงเรื่องราวที่จะตามมางานนี้ดิฉันติดอยู่กับความขี้เหนียวจนลืมคิดว่า  "อะไรอยู่ในกระเป๋า" วิ่งกัน"ตับแลบ"ขนาดนี้

สติแตกแต่เช้าเครื่องบิน สงบดี...แต่หัวใจโบยบิน คิดถึงการงานข้างหน้าขอให้ราบเรียบนะคะ อย่าได้ต้องสติแตกเช่นวันนี้เลย

สวัสดีเชียงใหม่....






 

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 23 มกราคม 2556 00:26 แก้ไข: 23 มกราคม 2556 10:02 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Monly, Ico24 Our Shangri-La, และ 9 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ใจเย็นๆ ได้แต่บอกเพื่อนว่าให้ใจเย็นๆ แต่ตัวเราไม่ได้ใจเย็นดังที่ว่า ฮา

บ๊าย บาย เชียงใหม่ครับ

คัดลอก ไปวางได้เลยนิครับไม่ต้องส่งไปโน่นไปนี่

สงสัยต้องจิ๊กมาลองซะแล้ว

สวัสดีไทยแลนด์

เราเอง

  • ผู้หญิงเก่งแห่งปี    (สุดยอดจริง ๆ) 
  • นั่นนะซิ คุยกันอยู่ดี ๆ ได้ยินบอกว่า เดี๋ยวค่อยโทร.กลับนะ สักพัก ก็ติดต่อไม่ได้ ไม่ทราบเหมือนกันว่า เกิดอะไรขึ้น
  • อารมณ์ค้างอยู่  ก็ส่ง SMS ก็แล้วกัน  เพื่อจะได้ไม่ขาดตอน 

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.234.207.100
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ