นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1080
ความเห็น: 0

คิดถึงวาร เมื่อเยาว์วัย (ฉบับท้าวแชร์)

วันนี้เป็นวันเด็ก...อีกครั้ง

เมื่อเด็กวันนี้จะเป็นวันที่พวกเราทุกคนรอคอยเพื่อเราจะได้รับของขวัญ ลูกโป่ง ดินสอ สมุด ไอติม กล่องดินสอ ใส้กรอก รถเด็กเล่น จะได้ดูเครื่องยนต์ กลไก ที่ผู้ใหญ่เตรียมจัดมาแสดงให้เด็กๆ สนุก ตื่นเต้น สุขใจและที่สำคัญเด็กๆ จะได้แรงบันดาลใจ จากการเห็นผู้ใหญ่ในอาชีพต่างๆ มาโชว์เนื้อหาอาชีพของตัวเองที่เป็นจุดเด็ด พอที่จะประทับไว้ในใจถึงความเป็น "ฮีโร่"

และหากไม่เปลี่ยนใจไปไหน ประทับใจซ้ำๆ ทุกปีก็อาจเป็นจุดมุ่งหมายของชีวิต "หนูอยากจะเป็นคนขับรถถัง" "หนูอยากไม่อยากจะเป็นตำรวจ" "หนูอยากจะเป็นพยาบาล" "หนูอยากจะเป็นนายกฯ"  "หนูอยากเป็นคนขับเครื่องบิน"

วันนี้เด็กเช่นดิฉันทุกคน จะสนุกสนานมาก เล่นเกม ร่วมสนุก แสดงความสามารถนิดหน่อย ขอให้กล้า ผู้ใหญ่ใจดีก็จะแจกของ ขนม อาหารมีให้เรากินฟรีทั้งวัน เราต่างหอบของพะรุงพะรัง กลับบ้านในตอนบ่ายแก่ๆ กลับไปโชว์พ่อแม่ว่า หนูมีความสามารถ หนูกล้าเล่นอะไรได้ตั้งหลายอย่าง ร่วมสนุกได้ทุกวง ทุกที่ จึงได้ของมามากมาย อิ่มด้วย อันนี้เป็นไฮไลท์ที่เราพี่น้องจะมาอวดกันใครแสดงอะไร ใครตอบอะไรได้รางวัลบ้าง ถ้าใครได้มากแม่จะชมว่า กล้าแสดงออก มีไหวพริบ มีปัญญาคว้าเอารางวัลมาอวด ไม่เสียแรงให้ออกไปเที่ยวอารมณ์ประมาณนั้นค่ะ...

ก่อนหน้าเวลาที่จะถึงวันเด็ก หรือวันสำคัญอื่นๆตามเทศกาลจะเป็นหน้าที่ของเราที่จะผูกมิตรกับ เพื่อนๆ รุ่นเดียวกันหรือรุ่นพี่ข้างบ้าน ในละแวกบ้านเดียวกัน ให้เขาชอบพอพอที่จะชวนร่วม "ก๋วน" "ร่วมแก๊งส์" ไปพิชิตรางวัล ร่วมเที่ยว ร่วมกิจกรรมไปกับเขาด้วย เพราะหากเราเล็กเกินไปเขาก็จะไม่ให้ไปเพราะเขาขี้เกียจจะดูแล..(ทำให้ความสนุกเขาลดน้อยลงเพราะมัวกังวลกับเด็กเล็กอย่างเรา)

เด็กในวันนี้จะคิดแบบนั้นสักกี่คน
ดิฉันเป็นแม่ลูก 2 ก็พาลูก ไปสร้างแรงบันดาลใจวันนี้เช่นกันตามธรรมเนียมที่ผู้ใหญ่เคยปฏิบัติกับเรามา ...

พาลูกเที่ยวงานวันเด็กใกล้ไกล ... ตามแต่เวลาและอารมณ์จะอำนวย

ที่คณะแพทย์ ม.อ. 
ที่คณะวิศวะฯ
ที่กองบิน 56
ที่ค่ายเสนาณรงค์
ที่สวนสัตว์สงขลา ที่เล่านี้ไม่ได้ไปปีเดียว นะคะ .... หลายๆปี ที่ลูกยังเป็นเด็ก

สังเกตว่าลูกไม่เห็นจะมีอารมณ์อยากได้ ของรางวัล เหมือนตอนดิฉันเป็นเด็กจะเชียร์จะใช้ จะบอก ให้ไปร่วมสนุกเล่นเกมกะเขาบ้างก็ยาก เรียกว่าแสนยาก...

เพราะเธอไม่อยากได้ของรางวัล ไม่อยากได้ยางลบ ไม่อยากได้ดินสอ สมุดปากกา กล่องดินสอ หรือกระทั่งลูกโป่ง ตุ๊กตา
ที่เธออยากจะไปต่อแถวเอาอยู่บ้างคือ ไอติม น้ำผลไม้ นิดๆหน่อยๆ

แล้วหนูจะมาเที่ยววันเด็กทำไม...ในเมื่อวันนี้เขาเน้นให้เด็กร่วมสนุกเล่นเกม ทำกิจกรรมร่วมกับคนอื่นผ่านเกม แสดงความสามารถ พี่ๆก็จะแถมรางวัลแจกให้
เธอตอบว่าก็มันมันไม่ตื่นเต้น ยางลบ ปากกา ขนม สมุด กล่องดินสอ ทั้งหมดเป็นเรื่องธรรมดา..จะรำ ดูดนตรีก็เป็นเรื่องธรรมดาที่ลูกก็ทำได้ แสดงได้ เพราะเธอผ่านการเรียนการฝึกฝนแบบนี้มาเช่นกัน

เล่นเกม เหรอบางครั้งก็ชนกันแรงๆ ขอเป็นคนดูดีกว่า ขี่รถถัง ขึ้นรถจิ๊บ ดูยิงปืน ..ต้องต่อแถว..ร้อน ...ไม่เอาอ่ะแม่

กิจกรรมที่เธอพึงใจจะร่วมมากที่สุดคือระบายสี ต่อบล๊อคไม้ ต่อจิ๊กซอ ชมการแสดงนิดหน่อยเพื่อความเพลิดเพลิน ในห้องแอร์สบายๆ ไม่ได้ไอติมแม่ก็พาไปกินที่ลูกอยากกินเท่านั้นเอง ในขณะที่แม่ต้องการให้เธอไปพิชิตรางวัลแบบตัวเอง ภาพเก่าวิ่งในสมอง ลูกแม่คนเก่งหอบรางวัลมาอีกแล้ว อิ...อิ..(โอ๊ยปวดหัวกับแม่ของเธอ (ตัวเองนั่นเอง))

เจออารมณ์ลูกแบบนั้นหลายปีดิฉันจึงถามเธอเมื่อปีที่แล้วว่า แล้วต่อไปแม่ต้องพาหนูมาเที่ยววันเด็กมั้ยลูก

เจ้าสองคนบอกความต้องการของตัวเอง

คนโตที่รักสงบหน่อย
ตอบว่าตามใจแม่..แต่ลูกชอบอยู่บ้านมากกว่ามันสบายที่สุด ไม่อยากออกไปไหนเลย ที่บ้านมีอะไรให้ทำเยอะไม่ต้องเหนื่อย

ส่วนเจ้าคนเล็ก 
ต้องพาไปที่สุดเพราะเป็นวันของลูก ลูกสำคัญที่สุด อยากจะไปไหนแม่ต้องพาไปทุกที่ จนกว่าลูกจะขับรถเครื่องได้แล้วลูกจะไปเอง...

ก่อนนอน 2-3 คืนก่อนดิฉันถามเธอว่า วันเด็กปีนี้แม่ต้องพาลูกไปเที่ยววันเด็กอีกมั๊ยคะ (แม่เห็นหนูเริ่มจะสาวกันแล้ว)

เจ้าคนโต...ไปแม่ ปีนี้ลูกนัดเพื่อนจะไปที่บ้านเด็กสงขลา ติดต่อไว้เรียบร้อยแล้วแม่ต้องไปส่งเตรียมของขวัญ พร้อมดูแลรับ-ส่ง เพื่อนลูกด้วย นัดกันจะไปจัดกิจกรรมให้น้องเด็กกำพร้า

เจ้าคนเล็ก...แม่ต้องโทรไปบอกครูที่สอนพิเศษว่า วันเด็กขอหยุดเรียน แต่ในความจริงลูกจะอยู่บ้าน...ขอแค่หยุดเรียนพิเศษในวันเด็ก แม่ไปกับพี่ขากลับซื้อไอติมมาฝาก 1 อันก็พอ

แรงบันดาลใจด้านอาชีพ ของเธอก็มาจากกระแสสื่อ เธออยากเป็น ดารา นักแสดง นักร้อง เป็นคนในวงการบันเทิง..จะได้สวย สบาย ใสปิ๊ง...มีคนชื่นชมตบมือและทำให้คนอื่นมีความสุข

ผ่านมา 30 กว่าปี วันเด็กของลูกกับวันเด็กของแม่ ช่างต่างกันลิบลับ

วันวาร..ในวัยเยาว์

 

 

 





 

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 12 มกราคม 2556 00:18 แก้ไข: 12 มกราคม 2556 17:24 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 iHum, และ 7 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.234.207.100
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ