นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1290
ความเห็น: 6

บันทึกนี้ชื่ออะไรดี

คืนนี้นอนไม่หลับ ยังไงยังไงก็ไม่หลับ "อยากเขียนบันทึก" ตอนหัวค่ำก็เที่ยวเวียนอ่านของสมาชิก เจอบันทึก "เขียนด้วยรัก" รักการเขียน รักการแบ่งปัน ถามตัวเอง เราหล่ะเขียนเพราะอะไรถึงวันนี้คงเลยจุดนั้นมาแล้ว

มีหลายบันทึกที่เก็บเป็นร่างไว้แต่ด้วยสมาธิไม่ต่อเนื่องจึงหาบทจบลงไม่ได้ ไม่ลงก็ยังคงทิ้งเป็นบันทึกร่างไว้อย่างนั้นอยู่ สองสามบันทึกรอวันมาเติมให้จบอารมณ์นี้ก็ไม่ใชอารมณ์ที่จะเอา สองสามบันทึกที่ว่ามาหาทางจบให้ได้ เอาสดๆวันนี้ดีกว่า

"การเขียนบ่อยที่สุดเท่าที่ทำได้" เป็นเรื่องของความสม่ำเสมอประจำ เช่นท่านนี้เขียนเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิต ให้เห็นเป็นตัวอย่าง

อีกคนเล่าไว้ว่าในบันทึกนี้ จากทฤษฏีสู่การปฏิบัติได้ทุกวันดิฉัน จะเห็นบันทึกของคุณทดแทน ระยะนี้เข้ามาแทนที่คุณคนธรรมดาเสมือนว่าจะโดนบีบรัดด้วยภารกิจในช่วงนี้แต่ ก็ยังมาให้ดอกไม้สมาชิกอย่างสม่ำเสมอ ดิฉันเห็นก็อด ยิ้มไม่ได้

จนถึงวันนี้ก็เข้าขวบปีที่ 6 เราเปิดวง Share มาตั้งแต่ ตุลาคม 2555  หลายบันทึกหลายความเห็น ที่นี่ เป็นภาวะบีบคั้นเช่นกัน ดิฉันมีลักษณะอยู่อย่างนึงถ้าทำอะไรแล้วทำได้ไม่ดี ดิฉันจะเจ็บมาก ในขณะที่คนอื่นๆอาจรู้สึกธรรมดา
  • ประเด็นนี้ น่าจะมีการทบทวนได้แล้ววววว  และให้นำประเด็นที่เคยเสนอไปเมื่อครั้งก่อนว่า "เมื่อเห็นความสำคัญแล้ว ก็ต้องให้ความสำคัญด้วย" ณ ที่แห่งนีมีสิ่งที่ดี ๆ และที่เป็นประโยชน์อยู่อีกมากมาย หากลองได้มาดูอย่างจริงจัง เพราะ 6 ปี แล้วนะค่ะ  แก่นรากได้เริ่มแตกขยายไปเรื่อย ๆ  ดังนั้น ท่านผู้ใหญ่น่าจะเห็นความสำคัญเรื่องนี้อย่างจริงจังกันได้แล้ว เป้าหมายอย่าเพียงยึดแต่สมาชิกที่กลุ่ม ๆ เล็ก ๆ คงต้องเน้นไปสายอื่นกันบ้าง ที่เป็นสายหลัก และให้นำมาเคลมคิด load unit ให้กับผู้บันทึกด้วย ลองนำไปพิจารณาทบทวนดูนะค่ะ
  • ด้วยความมีหลายหมวก ภารกิจรอบด้าน รอบตัว รอบใจ คนช่วยก็ดูจะไม่ถนัดในการเขียน ทำให้สมาชิกผู้ใช้ไม่สะใจอยู่ตลอดเวลา  วิ่งหนีหายไปอย่างไร้ร่อยรอยเช่น คนนี้ คนนี้ และผ่านไปคนแล้วคนเล่า ด้วยความผูกพันกับเวทีนี้ดิฉันเจ็บปวดที่ไม่สามารถรักษาเขาเหล่านั้นไว้ได้ จะด้วยอะไรก็ตามแต่ยิ่งทำยิ่งเจ็บตัว

    ดิฉันระมัดระวังอยู่ตลอดเวลาในการดูแลผู้ใช้งาน  ในการใส่ใจดูแล ในการทำตัวอย่าง และไม่ทำให้ตัวเองมีส่วนในการไล่ผู้ใช้งานไปจากเวทีแต่ก็มีผู้คนหายไป บางตาไป ให้วงครึกครื้นรื่นเริง มีสีชมพูเจือจางเข้มบ้าง จางบ้าง ที่สำคัญเราไปบังคับใครให้เห็นความสำคัญไม่ได้หรอกค่ะ...นอกจากเริ่มต้นที่ตนเอง...เพราะการเขียนไม่ใช่จริตของทุกคน
    ถามว่าคุณสมบัติของผู้ดูแลผู้ใช้งานต้องเป็นยังไง ในวันนี้ จึงจะดูแลแชร์ได้อย่างสะใจ คงไม่ต้องเป็นถึงซุปเปอร์แมนกระมัง แค่ใส่ใจ เทคแคร์ ดูแลผู้อื่น มีแง่มุมของตัวเองมานำเสนอตั้งแต่เรื่องเล็กๆ น้อยๆ เรื่องทำความเข้าใจเรื่องเชื่อมโยงความเป็นไปให้ ผู้ใช้ ผู้มีอำนาจ ผู้บังคับบัญชาของหน่วยงานเห็นว่าจำเป็นที่จะต้องมีวัฒนธรรมการแบ่งปัน แลกเปลี่ยนสร้างบรรยากาศ สร้างมิตรภาพที่ดีต่อกัน 

    มิตรภาพงอกงามผ่านเวทีแห่งนี้ได้จริง ดังเช่นดิฉันสัมผัสได้พอยกตัวอย่างได้ว่า
    ดิฉันกับคุณคนนี้ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนเคยแต่เห็นหน้าผ่านๆ แต่ด้วยการตามอ่านบันทึก ซึ่งเป็นคนละเนื้อหาหน้างานกับดิฉันด้วยซ้ำไป วันนึงที่ดิฉันหาหนังสืออ่านไปด้วยรอลูกไปด้วย อยู่ที่ร้านนายอินทร์ พบเห็นหนังสือเล่มนี้ ในสมองก็สั่งการให้คิดถึงขึ้นมาเฉยๆ ว่าน่าจะให้เขาอ่านเพิ่มแรงบันดาลใจ ฝึกฝนเรื่องการเขียน  โดยดิฉันไม่นึกว่าจะได้อะไรตอบแทน นอกจากมิตรภาพใสๆ ล้วนๆ เช่นเดียวกันกับ คุณคนนี้ มิตรภาพใสๆ ล้วนๆ ค่ะ
    มิตรภาพอันดีต่อกัน...เกิดขึ้นจริง เรียกว่าเป็นของแถมจาก Share
    จะยากจะง่ายในการเขียนเรื่องอะไรในแต่ละวัน อยู่ที่สมาธิ อยู่ที่ความรัก ความชอบ ที่จะเขียน การเขียนเป็นการสื่อสารจากภายในของเรา...จริงๆ
    เขียนแต่ละครั้งดิฉันก็เหมือนสื่อสารกับตัวเองด้วยเช่นกัน ในทางการแพทย์แบบทางเลือก...เรียกว่าการสื่อสารเพื่อการเยียวยาค่ะ

    ดิฉันจะรู้สึกดีมากๆ ที่สามารถสลัดจากภาวะรุกเร้า เร่งรีบ มานั่งสื่อสารกับตนเองซ้ำๆ บ่อยๆ และบ่อยครั้งที่ดิฉันเขียนเพื่อคลายเครียดแล้วมันก็หายจริงๆ แต่มันจะมีประโยชน์อะไรเล่า แค่ดิฉันหายเครียด สบายใจ แค่เบาหัว

    บันทึกนี้ชื่ออะไรดี...

    "คำสารภาพก่อนนอน"
      หรือ
    "ดังใจจะขาดรอน" หรือ
    "แรงเงา"  หรือ
    "เลิกทำดีกว่า" หรือ
    "แรงเขียน"   

    บันทึกนี้มิได้ส่งสัญณาญว่าหมดพลังนะคะ... แค่อยากสารภาพ
    อิ..อิ...


    หมวดหมู่บันทึก: วิธีการใช้งาน Share
    สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
    สร้าง: 23 ตุลาคม 2555 00:39 แก้ไข: 23 ตุลาคม 2555 01:24 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
    ดอกไม้
    สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 HS9OCB, และ 7 คนอื่น.
    สมาชิกที่ให้กำลังใจ
     
    Facebook
    Twitter
    Google

    บันทึกอื่นๆ

    ความเห็น

    ปอกเปลือก "ความในใจ" ท้าวแชร์ ชื่อนี้คงจะเข้าท่า

    แต่ว่าไม่ต้อง เปลี่ยน เขา ว่า ความคิดแรกนั้นและ ดี ที สูดดดดดดดดด

    • ประเด็นที่เสนอ ไม่คิดว่า จะเป็น "ชนวนระเบิดเกิดในใจท้าวแชร์"
    • การขีด ๆ เขียน ๆ ไปเรื่อยเปื่อย  เกิดขึ้นเฉพาะกลุ่นคนที่ชอบเขียน  แต่จะใช้กลยุทธ์ใด ในการเชิญชวนให้สมาชิกที่ยังไม่ได้เขียน ให้เข้ามาร่วมเขียน  โดยเฉพาะในองค์กรขนาดใหญ่ และมีบุคลากรหลากหลาย  "ยากที่จะตอบคำถามอะไร ๆ อีกมากมาย" เมื่อมีการเชิญให้มาร่วมกิจกรรม โดยเฉพาะบุคคลที่อยู่คนละสายกับพวกเรา  เพราะทุกอย่างมีตัวชี้วัดในการดำเนินการทั้้งนั้น
    • วันที่ 6 พ.ย 2555  จะอบรม share ให้กับอาจารย์ใหม่ค่ะ

     

     

    น่าจะเป็น "แรงเงา" ไม่ก็ "เงาแรง" นะครับ

    ^_^

    ไม่น่าจะเป็น "ชนวนระเบิดเกิดในใจท้าวแชร์" พี่มอนลี่ เขาเรียก "แรงบันดาลใจ" ครับ

    ลูกค้าใหม่ก็ต้องหา แต่ว่า "เท่าไหร่" ลูกค้าเก่าก็ต้อง "ดูแล" แต่ว่า "ดูแลอย่างไร"

    ก็ต้องปรับกระบวนท่า

    เราเอง

    ขอแจมชื่อบันทึกด้วยคน "จะสู้ต่อไป มีบ้างที่อ่อนแรง แต่จะไม่อ่อนใจ"

    แบบว่าชอบของแรงนะค่ะ น้อง shang เพราะจะเป็นสิ่งที่ " ท้าทาย" และสร้างอะไรใหม่ ๆ ให้เกิดขึ้นนะค่ะ

    ไม่มีมใครจุดชนวนระเบิดให้ใครได้หรอกค่ะ

    แต่แรงบันดาลใจสร้างให้กันได้ ค่ะ "ยืนยัน"

    เพียงคำสารภาพว่า ตัวเองถ้าทำอะไรได้ไม่ดี

    จะมีความทุกข์ เท่านั้นเองค่ะ ทุกข์ปัจจุบันคือ

    ทำยังไงให้มันดีกว่านี้ ...

    แต่ก็ได้ทางออกจาก "ป๋า" มาแล้วค่ะ

    อิ...อิ...

    ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

    ชื่อ:
    อีเมล:
    IP แอดเดรส: 3.215.182.81
    ข้อความ:  
    เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
       
    ยกเลิก หรือ