นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
Page Visits: 1242
comment: 0

หลากหลายมุมที่เรียนรู้ได้...จากปัญหา (ตอน 2)

ต่อเนื่องจากบันทึกก่อน "หลากหลายมุม...ที่เรียนรู้ได้จากปัญหา" ตอนที่ 1  เมื่อไม่เป็นไปตามที่คิด งานท้าทายที่ต้องแก้ไข 

ขนาดของห้อง ใหญ่กว่าขนาดที่ต้องการใช้งานอุปกรณ์ใช้การได้ไม่เต็มที่ คนเข้า 90 คน ขนาดห้อง 300 คน แปลว่ามันพื้นที่มันกว้างมากเกินที่จะ Focus ความสนใจของผู้เรียนมาจดจ่อสนใจกับผู้สอนได้ ในห้องนี้มีจอ 3 จอประมาณ กลุ่มคน 100 คนจะใช้ 1 จอ โต๊ะวิทยากรไม่สามารถเคลื่อนย้ายเนื่องจากอุปกรณ์โสตติดแบบถาวร

การแก้ปัญหาคือ จัดบริเวณที่ใช้ให้พอกับความต้องการ ส่วนที่เหลือทำให้เห็นว่าเป็นส่วนที่ไม่ใช้งาน จัดกลุ่มก้อน ของการใช้งานที่แคบลง จึงตัดสินใจใช้จอกลาง...โดยจัดโต๊ะเป็นกลุ่มๆ ไว้ 10 กลุ่ม
ปฏิบัติการลากโต๊ะกันสนุกสนานเพราะหาคนงานไม่เจอเลยสักคน ทันใดที่ออกกำลังกายกัน 3 คน (น้องยาม น้องแป๊บ(ทีมงานข้างๆที่ขันอาสามาช่วย) ดิฉัน))
จัดโต๊ะเรียบร้อยมีเจ้าหน้าที่เดินเข้ามาบอกว่า..."จอกลาง" ใช้งานไม่ได้เนื่องจากห้องเพิ่งเสร็จยังไม่มาต่อสายเชื่อมจอตรงกลาง

อ้าว! แล้วทำไง จัดเสร็จพอดี เหนื่อยแล้วด้วย ทำไมเพิ่งมาบอกหล่ะคะ...
ไม่ต้องรอคำตอบ มาถึงตรงนี้ก็คงต้องพูดว่าไม่เป็นไร(อย่างเดียว)แล้วให้สงสัยว่า 2 จอที่เหลือสมบูรณ์หรือเปล่า...

แจ้งวิทยากร Session แรกให้ทราบอุปสรรค ประจวบกับท่านแจ้งความประสงค์ให้ออกแบบชั้นเรียนไว้เป็นกลุ่มๆ อยู่แล้ว เอาแบบนี้ไปก่อน...พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ วันนี้หมดแรงโยกย้าย ไม่ไหวแล้ว

วันแรกสามารถ ดิว...กับวิทยากรได้ตลอดวันว่า จะดูแปลกๆ นิดนึงนะคะสายตาของผู้เรียนแทนที่จะจับจ้องไปที่จุดเดียวจะถูกฉีกออกเป็น 2 ฝั่งจอ ยังไงก็ตามวิทยากรได้อยู่กลางห้องเอกสารมีแจกในแฟ้มอยู่แล้ว  ต้องรบกวนท่านวิทยากร เดินไปมานิดนึงนะคะ...ยืนสอนได้ก็จะดี  วิทยากรว่าง่าย ใจดี...ผ่านไปได้ 1 วัน

สำหรับอีกวัน
ต้องปรับห้องใหม่ นัดคนงานหลังเลิกวันนี้หลัง 16.30 น.
เธอมาต่อรองดิฉันว่า...ขอนัดพรุ่งนี้ตอน 07.45 น. วันนี้มีภารกิจรับลูกดิฉันไม่โทรแจ้งทีมงานคนอื่นแต่อย่างใดเพราะเชื่อว่า...มีคนแม่บ้านช่วยแน่นอน อีกอย่างมิบังอาจรบกวนลูกน้องให้มาเช้ากว่าปกติ เพียงคาดหวังให้มาถึงแบบธรรมดาเป็นการประหยัดพลังงานด้วย เดือนนี้ดูแล้วงานหนักกันทุกคน

เช้าขึ้นมาดิฉันมาตามนัด...07.45 ไม่มีใครสักคนไม่มีเวลาแม้แต่จะยืนเหม่อลอยอย่างผิดหวัง "เจอนัดไม่เป็นนัด"
บอกตัวเองว่าเรามีเวลา 1 ชั่วโมง ต้องทำให้เรียบร้อย ลงมือลากโต๊ะ คนเดียวลากได้สัก 20 ตัวพี่สัมฤทธิ์ก็มาถึงได้ช่วยกัน(ด้วยความเห็นใจพี่เขาไม่ค่อยแข็งแรง ถ้าเกิดเป็นลมขึ้นมาดิฉันต้องมีความยุ่งยากเพิ่มอีกเรื่อง)

ก้มหน้าก้มตาช่วยกันลาก 2 คนได้สัก 50 เธอคนที่นัดไว้ก็เดินมาบอกว่าต้องทำเรื่องอื่นก่อน เหลือเวลา 30 นาทีเป็นเวลาเดียวกับที่ วิทยากรมาถึงห้อง(ก่อน 30 นาทเป๊ะ)เหลือโต๊ะที่ต้องลากอีก 30 ที่นั่งเห็นจะได้

วิทยากรทันได้เห็นโหมดการใช้แรงงานของเรา มิอาจรู้ว่าท่านคิดอะไรกับภาพที่เห็น
น่าสงสารจัง มีทีมงานช่วยกันอยู่ 2 คน หรือ
ทำไมแกไม่ทำให้เรียบร้อยตั้งแต่เมื่อวาน หรือ
ไม่พร้อมเลย 10 ปีที่มาเป็นวิทยากรให้ ไม่เรื่องโน้นก็เรื่องนี้ มีเรื่องให้ขอโทษวิทยกรกันทุกปี หรือ
ท่านอาจไม่คิดอะไรเลย...ก็ได้

ท่านตรงไปเวทีเพื่อทดสอบ  ppt. จะมีคนมาช่วยผมไหมท่านถามเบาๆ แบบเกรงใจ
ผมเห็นเจ้าหน้าที่อยู่ข้างล่างผมรู้จัก 
จะทำอะไรคะ
ผมจะเปลี่ยนเครื่องเป็น โน๊ตบุ๊คของผม ทดสอบ PPt.
เด๊่ยว หนูช่วย แป๊บนึงนะคะ
.....
.....
จอมันเพี้ยนนะคุณ มีจุดๆ บนงานนำเสนอขอผม ไม่เหมือนภาพจริง
เมื่อวานมันดีๆ อยู่นี่คะ จอข้างโน้นภาพออกปกติดีนะคะ จะย้ายข้างมั้ยคะ
(นั่นหมายความว่าดิฉันต้องจัดใหม่อีกฝั่งของห้อง  อีก 100 ที่นั่ง)
นั่นมันเป็นการตัดสินใจของคุณช่วยกันหนุ่มสาวทั้งนั้น เดี๋ยวเดียวก็เสร็จ

ในระหว่างที่ดิฉันลังเล ผู้ดูแลอุปกรณ์โสตฯ ก็มาถึง "จอกลาง" ใช้ได้แล้วเมื่อวานนี้เค้ามาต่อสายให้

ดิฉันหลุด...โอ้ยแล้วทำไมเพิ่งบอกหล่ะคะ นี่จัดเสร็จไปแล้วฝั่งขวา ต้องย้ายมาจัดกลางห้องอีก
"ก็ผมคิดว่าจะทำแบบเมื่อวาน"

ดิฉันหันหน้าไปมา ตัดสินใจไม่ถูก ส่งแววตาเชิงถามวิทยากร จะยอมให้ PPt.มีจุดด่างดำ หรือจะให้หนูจัดห้องใหม่...

ก็แล้วแต่คุณมันเป็นงานของคุณผมมาเป็นแขก ท่านตอบแบบเฉียบขาด

ดิฉันตัดสินใจมาใช้จอกลางต้องขยับกันใหม่อีก 100 ตัวเหลือเวลาอีก 15 นาที มีผู้เข้าอบรมทยอยมาบ้างแล้ว คนที่ทนดูไม่ได้ก็ช่วย บ้างก็ยืนรอเฉยๆ  เหลือเวลาอีก 5 นาทีจะต้องเริ่มชั้นอบรม กดดันด้วยเวลาแต่ก็พยายามทำหน้าที่ให้ดีที่สุดแล้วมันก็เสร็จได้ ตลอดเวลาดิฉันภาวนาว่า..ขออย่าให้พี่สัม หายใจไม่ออกขึ้นมาตอนนี้เลยนะ..

ปลีกตัวเพื่อ "ตั้งสติ" ไม่ลืมที่จะห่วงสวยซับหน้าซับตานิดหน่อย เหงื่อท่วมตัว กลับออกมาขึ้นไปทำหน้าที่ พิธีกร ทั้งที่เพิ่งเผชิญกับความโกลาหล มาหมาดๆ  มันน่าจะเป็นการทำหน้าที่พิธีกรที่แย่ที่สุดเท่าที่เคยทำมา...ช่างมันเถอะ..

หลังจากทุกอย่างเข้าที่เข้าทางดิฉันรู้สึกขอบคุณ พี่สัมฤทธิ์ ที่ทำหน้าที่ช่วยเหลือเป็นอย่างดีอีกทั้งยังควบคุมระบบหายใจตัวเองได้ ไม่เป็นลมใส่ดิฉัน

วันนี้เป็นวันศุกร์แห่งชาติ แท้ๆ แต่เป็นวันที่โกลาหลได้ เช่นนี้ ช่วงเวลานิดน้อย...ที่ต้องตัดสินใจ ต้องบริหารความสำเร็จ ต้องใช้กำลังกายปรับใจคิดบวกให้สุดๆไปเลย ทำ ทำ ทำ ทำเท่านั้น แล้วทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี

ตกเย็นเสร็จงาน หมดอารมณ์ทุกอย่างแม้แต่จะรับโทรศัพท์ ไม่เข้าสำนักงาน...
ขอไปนอนปล่อยอารมณ์รอลูกแถวๆ หน้าโรงเรียนอย่างน้อยมีเวลาอีกสัก 10 นาทีก่อนที่ลูกจะเลิกเรียน "แม่" ควรปรับอารมณ์ให้ชื่นบาน ... ก่อนเจอหน้าลูก..

มีเบอร์หนึ่งโทรเข้ามาเรียกนาน...จนดิฉันทนไม่ได้ กดรับสายกลายเป็น "ท่านรองฯ" โทรถามว่างานเป็นไงบ้างเรียบร้อยดีมั้ยคะ เจ้านายผู้หญิงก็ดีอย่างนี้แหล่ะ...มีเสียงหวานๆ มาแสดงความห่วงใยให้เห็น ไม่แข็งทื่อเหมือนเจ้านายผู้ชาย

เรียบร้อยดีโดยการสรุปของหนูเอง Reaction ในห้องดี สอบถามปัญหากันจนเย็นเลยเวลาไป 20 นาที อาจจะเข้าข้างตัวเองนะคะ ยังไม่ได้ดูแบบประเมินโครงการเลยค่ะ

อาจารย์โทรหาหนู ทุกครั้งเมื่อเสร็จงานแปลว่าตามงานหนูเหรอคะ? ดิฉันถามออกไปด้วยความซื่อตรงต่อความคิดตัวเอง แปลกใจ ระคนไม่เข้าใจเพราะตั้งแต่ท่านมาเป็นรองอธิการที่มีบางส่วนงานที่ต้องมาดูแลดิฉัน ทุกครั้ง...หลังเสร็จงานท่านจะโทรสอบถามความเป็นไปทุกครั้ง

ทำให้รู้สึกร้อนเนิ้อร้อนตัวว่า แล้วเราต้องรายงานผลท่านทราบหรือต้องให้ท่านโทรมาถามเองทุกครั้งหลังเสร็จงาน 

"ไว้คราวหลังหนูจะเรียนรู้ว่าหลังเสร็จงานหนูจะต้อง รายงานความก้าวหน้าทันทีค่ะ"

ไม่ใช่หรอกแค่เป็นห่วง มันเป็นความสำเร็จร่วมกันของเรา ไถ่ถามดูไม่ได้ตั้งใจจะตามงานหรอก ขอบคุณที่ดูแลงานให้

เท่านี้ก็พอเพียงแล้ว สำหรับคนทำงานอย่างดิฉัน...แม้เมื่อเช้าแทบจะขาดใจตาย...

ราตรีสวัสดิ์ ค่ะ

 

 

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 20 กรกฎาคม 2555 16:57 แก้ไข: 21 กรกฎาคม 2555 09:00 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
Flowers
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 คนธรรมดา, และ Ico24 โอ๋-อโณ.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

comment

No Comment

Comment on this Post

Name:
Email:
IP Address: 3.235.74.184
Message:  
Load Editor
   
Cancel or