นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1671
ความเห็น: 2

Trip เซี่ยงไฮ้ (ตอนที่ 5) ยิ่งเลือกมาก ยิ่งทุกข์มาก

เขียนมาถึงตอนที่ 5 แล้ว นะคะหลากหลายอารมณ์ ยังไม่แตะเนื้อหาวิชาการเลย...รอก่อนนะคะ ส่วนของเนื้อหาวิชาการขอรอตกผลึกก่อน(น่าจะตกผลึกได้ภายใน 10 วัน)
วันนี้มาแบ่งปันกันเรื่อง "ยิ่งเลือกมาก ยิ่งทุกข์มาก" ดีกว่า

ตามทฤษฎีการตัดสินใจ การมีทางเลือกเป็นจำนวนมากนั้นยิ่งดี และหาก
คิดตามทฤษฎีด้านการจัดการทางการบริหารนั้น มีทางเลือกมากเท่าไร ก็ยิ่งดี

ในชีวิตจริงการมีทางเลือกสำหรับสิ่งต่างๆมากเต็มไปหมด กลับทำให้เราทุกข์ใจ

- การตัดสินใจแต่งงานกรณีมีแฟนหลายคน ประมาณรักพี่เสียดายน้อง มันทุกข์ขนาดไหนในวันที่ต้องเลือก...

- การมีช่องโทรทัศน์ ให้เลือกเป็นสิบๆ ความสุขของดิฉันไม่ได้เพิ่มขึ้นเลยสักนิด กดไปกดมามีเยอะจัง พาลไม่เลือกดูสักช่อง

- ในเซเว่นอีเลฟเว่นทางเลือกมากมายของ"หมากฝรั่ง"ก็สร้างความทุกข์ใจให้ดิฉันมาแล้ว อันไหนมันจะอร่อยกว่ากันเนี่ย! ทำไมมันมีเยอะจัง

- วันนี้ไปซื้อโทรศัพท์มา มีมากมายจนสับสนไปหมดเสียเวลาไปมากกว่าจะเลือกได้
 
ดร.พสุ เดชะรินทร์ กล่าวไว้ในงานเขียนชิ้นหนึ่งว่ามีหนังสือชื่อ Paradox of Choice ระบุไว้ว่าการที่มนุษย์มีทางเลือกมากขึ้นไม่ได้ทำให้เรามีความสุขเพิ่มขึ้น กลับทำให้เรามีความสุขน้อยลงเพราะทางเลือกมากมายในชีวิต ในหนังสือเล่มเดิมยังบอกว่าคนมีลักษณะใหญ่ๆ 2 ประเภท

ประเภทแรก Maximizers เป็นพวกตั้งเป้าหมายหรือมุ่งหวังทุกอย่างให้สมบูรณ์แบบ เป็นเลิศ พวกนี้จะเป็นกลุ่มที่เรียกว่า Perfectionist

อีกประเภทเรียกว่า Satisficersเป็นคนที่พอใจต่อ "สิ่งที่ดีพอ" นั่นคือไม่จำเป็นต้องได้รับสิ่งที่ดีที่สุด แค่ได้รับสิ่งที่ "ดีเพียงพอ" ก็พอใจแล้ว
ดิฉันเชื่อมโยงเรื่อง"ความพึงพอใจ"ในทางการตลาดความพึงพอใจคือความรู้สึกถึงคุณค่า อาจเป็นคุณค่าทางใจ คุณค่าที่จับต้องได้ หรือประโยชน์ที่ผู้บริโภคได้รับจากความคาดหวังของการใช้ผลิตภัณฑ์ ของที่ซื้อนั้น

เขียนถึงตรงนี้ให้คิดถึงภาพ "การช๊อบปิ้ง" ของสมาชิกแต่ละคน จริงๆ
ไม่ว่าจะเป็นที่ "ตลาดก๊อป" แหล่งใหญ่(ตลาดเซียงหยาง)ที่เราสนุกสนานกับการซื้อของกัน

ทั้งความทุกข์ ความสุขก็เกิดขึ้นขณะซื้อมีความสุขกับการต่อรองกับแม่ค้าพ่อค้า แค่เจรจาต่อรองได้..ก็มีความสุขแล้ว
ครั้นพอขึ้นรถเราก็ควักของมาบางคนเก็บตัวหน่อย ไม่อยากควักออกมาเพื่อนก็เซ้าซี้ ขอดูหน่อยซิ มีการเปรียบเทียบราคาระหว่างกัน ตรงนี้เองความทุกข์ก็เกิด(ซื้อแพงกว่าคนอื่นอีกแล้วเรา)

ท่าทีการ Shop ตรงนี้เองที่แยกกลุ่มคนได้ว่า ท่านใดเป็นบุคคลประเภทแรก ท่านใดเป็นประเภทหลัง สมาชิกของเรามีปะปนกันค่ะ ในสัดส่วนเบ้ไปทางกลุ่มแรก

ตัวดิฉันจัดเป็นประเภทหลังซื้อเพราะ "ดีเพียงพอ"ไม่จำเป็นต้องดีที่สุด แค่ "ดีเพียงพอ" ก็พอใจและตัดสินใจแล้วประเภทขี้เกียจเดิน
เหมือนกันกับ"ท่านสุธรรม นิยมวาส" ผู้บริหารจากสำนักวิจัยและพัฒนาและเป็นป๋าประจำ Bus 2 ของเรา ใจดี มว๊ากกก Shop กระจายมีแต่ของฝาก ข่าวว่า "สาวๆ ทีมงาน ส.วิจัยหิ้ว "ลองชอม" กันเต็มตึกไม่รู้ว่าสุดท้ายท่านได้ของตัวเองบ้างหรือเปล่า อิ อิ มีเจ้านายใจดีอย่าง"ท่านสุธรรม"ก็ดีนะคะ สนุกดี

ผลคือยังไงหรือคะ"ความสุขค่ะ"ท่านสุธรรมดูมีความสุขมากไม่ต้องเดินสำรวจตลาดจนเมื่อยก่อนแล้วตัดสินใจซื้อ ก็มันน่าจะเหนื่อยมากถ้าทำเช่นนั้น

ในขณะที่บางคนจะใช้เวลาในการเดินสำรวจตลาดจนพอใจก่อน รอฟังคนอื่นก่อนว่าเขาต่อได้กันที่ราคาเท่าไรจึงตัดสินใจ ดิฉันคิดว่าทำแบบนั้นมันเหนื่อยน่าดู อิ..อิ..

เห็นมั้ยคะแค่การตัดสินใจซื้อของของเรา(แม้มีวัยใกล้เคียงกัน)ไม่กี่คนก็ยังแตกต่างกัน จึงเป็นเรื่องธรรมดา ในการเป็นทีมงาน ทีมบริหาร ผู้บริหาร ผู้ถูกบริหาร ย่อมคิดเห็นและมีมุมมองที่แตกต่าง สำคัญที่จริงใจต่อกัน จริงใจต่องาน จริงใจต่อองค์กร คนที่แตกต่างหลากหลายก็จะช่วยกันมองในหลายๆ มุม นั่นเอง

จะมีเจ้านายเป็นใคร ช่วงนี้มีลุ้นนายใหญ่ๆลงตัวแล้วคงเหลือแต่ท่าน ผช.ที่จะมากำกับงานให้ใกล้ชิดลงไปอีก หลายคนหนาว มีการปลอบใจกัน จะหนาวทำไมแกทำงานให้ดีก็แล้วกัน ขอบอกที่หนาวๆ น่ะ ก็เพราะไม่มั่นใจว่า "ดี" คือยังไง
กระซิบว่า...เลือกมากยิ่งทุกข์มากค่ะ ทางเลือกเดียวอาจทำให้มีความสุขมากกว่า...
 
ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
 
 
หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
คำสำคัญ (keywords): นักบริหาร  เซี่ยงไฮ้
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 29 พฤษภาคม 2555 21:28 แก้ไข: 30 พฤษภาคม 2555 13:39 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 DaDa, Ico24 anni, และ 3 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
yutthana [IP: 172.28.10.55]
30 พฤษภาคม 2555 08:37
#77514

เขียนได้ดีนะครับ อ่านแล้วนึกถึงวันวาน.........เห็นด้วยอย่างยิ่งกับคุณเมตตาและ ดร.พสุ มนุษย์น้ันเป็นสัตว์โลกย่อมมีตัณหาไม่สิ้นสุด....หากรู้จักพอก็สุขได้ ลองหาหนังสือของน้องธัญย์ (ผู้เสียขาจากรถไฟฟ้าสิงคโปร์) และคุณพ่อเขา จะทำให้เรามองมุมบวกได้ทุก ๆ วัน ทุก ๆ เวลา

เข้ามาอ่าน ก็ตอนที่ 5 แล้ว แต่บอกได้เลยว่า อ่านแล้วสนุกดี

 

ตนเองอยู่ที่คณะวทท. ได้ของฝากจาก "หัวหน้าๆ" มา 2 คน และของกินอีกหลายอย่าง

 

คิดว่าสุขใจทั้งคนให้และคนรับ แม้เราจะ "ไม่รู้ราคา" และไม่คิดจะอยากรู้ เพราะเรามีความสุขก็โอเคแล้ว บรรลุความต้องการของมนุษย์เดินดินแล้ว

 

คนฝากเอง แม้ว่าจะซื้อของแพงหรือถูกมานั้น คิดว่าเมื่อของฝากมาถึงมาเรา เค้าก็คงสุขใจเสมอกัน ไม่ว่าจะต่อรองราคามาสักเท่าใด

 

และก็เชื่อด้วย ว่าหัวหน้าหลายคน อุตส่าห์ต่อรองราคามาจนสุดชีวิต เลือกของจนปวดหัวแทบแตก แต่อาจไม่ได้ซื้อของให้ตนเองเลย มีแต่ของฝาก

 

แบบนี้เค้าเรียนกว่า "น่ารักง่ะ" ใช้มั้ยครับ ป้าจิ๊บ

 

เอิ้ก เอิ้ก

 

"ใจสั่งมา"

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.234.208.66
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ