นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2401
ความเห็น: 2

ชีวิตกับการตัดสินใจ

หลายวันมานี้ชีวิตดิฉัน "วาไรตี้" มากนอนก็ไม่ค่อยจะเต็มตื่น ชีวิตเริ่มต้นในทุกๆวัน ตอนตีห้าครึ่ง จัดการอาหารเช้าและทุกอย่างให้เด็กๆ ส่งเธอขึ้นรถไปโรงเรียนกับคุณพ่อ  เจ็ดโมงครึ่งจึงหันมาจัดการตัวเองเพื่อเตรียมตัวไปทำงาน หลายครั้งที่ตอนเย็นเจอหน้ากับเจ้าลูกสาว เธอก็จะบอกว่า...วันนี้แม่แต่งตัวน่ารักจัง...หรือวันนี้แม่ใส่อะไรดูเฉิ่มจัง... 

ก่อนออกจากบ้านทุกวันเหมือนอัตโนมัติที่จะหยุดนิ่งและ..โอมเพี้ยง! กับตัวเอง..วันนี้ขอให้พบเจอแต่สิ่งดีๆ ไม่ได้บอกฟ้าดินหรอกแท้จริงแล้วก็คือบอกกับตัวเอง
เรื่องดีหรือไม่ดีก็แล้วแต่เราตีความ...ยกตัวอย่างเรื่องสัญญาณไฟ ประตู 109 ก่อนเข้ามหาวิทยาลัย...เสียบ่อยๆ คราวละหลายวัน ในขณะที่เราต้องใช้รถใช้ถนนทุกวัน ต้องรู้กันว่าใครจะไปก่อนไปหลัง ใครจะเลี้ยวเข้ามหาวิทยาลัยก่อน  เสียหลายๆ วันเราก็จะมีมารยาทขึ้น...ถ้อยทีถ้อยอาศัยขึ้น

เจ้าลูกสาว วัย 9 ขวบเธอถามว่า..."แม่จ๋า..แม่รู้ได้ยังไงว่าใครจะได้ไปก่อน ใครจะต้องจอด" เป็นคำถามที่น่าสนใจ ดิฉันทวนคำถามกับตัวเอง...เออ..แล้วใครจะได้ไปก่อนมันขึ้นอยู่กับอะไรบ้างก่อนที่จะตอบลูกเพราะการตอบครั้งนี้จะเป็น memory ของเธอ "เราก็ต้องดูว่าไหนเป็นทางหลัก ไหนเป็นทางรอง มีกี่ช่องที่รถจะออกจะเข้า ต้องดูให้รถทางขวาไปก่อน...กรณีที่แม้เราเป็นทางหลัก..แต่ถ้ามีรถที่โผล่หัวรถออกมาครึ่งถนนแล้ว หรืออยู่ในสถานการณ์ลำบากก็ต้องให้เขาไปก่อน"
และที่สำคัญกว่าหลักการและทฤษฏีใดๆ คือดูจังหวะดูอารมณ์คนขับจะดูรู้จากการทรงตัวการพุุ่งของรถ..หากดูแล้วเขารีบร้อน ใจร้อนหรือดูเหมือนเขาตัดสินใจไม่ถูก ก็ช่วยโบกไม้โบกมือให้ไปก่อน..เขาอาจจะมีธุระรีบร้อนที่เราคาดไม่ถึงรออยู่

การทำงานที่ต้องตัดสินใจ หลายเรื่องที่ต้องประมวลและตัดสินใจบนข้อมูลที่ไม่สมบูรณ์ และหากขืนรอความสมบูรณ์ก็ไม่ทันการณ์ ต้องประมวลใช้ความกล้า ตัดสินใจไปก่อน กรณีที่การคาดประมาณหรือตัดสินใจแล้วผิด พลาด ก็ต้องยอมรับกัน ทุกปัญหามีทางแก้เสมอแต่ก็ขอให้มันเกิดเฉพาะเรื่องราวที่จำเป็น กรณีที่คาดเดาได้ หรือเตือนไว้แล้วแต่ก็ยังทำ นั่นซิจะใช้คำว่าปัญหามีไว้แก้ก็ไม่ค่อยจะถูกต้องนัก ... 

การประชุมคัดเลือกอาจารย์ตัวอย่างรุ่นใหม่ที่เพิ่งผ่านพ้น..ทำให้ดิฉันได้มีโอกาสสัมผัสพูดคุยกับคนรอบข้าง คุยและได้ฟังการพูดถึงคนดีในแง่มุมต่างๆ สิ่งเห็นได้ชัดเจนคือ ฟอร์มนิสัยใจคอส่วนใหญ่มาจากการปลูกฝังจากครอบครัว ความมั่นคงทางอารมณ์ มองโลกในแง่ดี คิดบวก จิตอาสา ความมุ่งมั่นสู่ความสำเร็จ ความทุ่มเทฯลฯ ล้วนมีอิทธิพลมาจากครอบครัวทั้งสิ้น

"ทำไปเถอะแล้วทุกอย่างก็จะมาเอง ไม่มาเป็นเงินทอง ก็จะมาอ้อมๆ ทางอื่น" เป็นคำคุ้นๆ ที่รุ่นพี่ที่นับถือพูดเตือนเสมอเมื่อ ดิฉัน...งอแง หงุงงิก บ่น เบื่อกับสิ่งที่กำลังทำในวันที่จะหมดแรง หลายวันมานี้ดิฉันคิดถึงเรื่องลาออก(เป็นธรรมดาของคนที่ทำอะไรซ้ำๆ เดิมๆ หลายปีเมื่อเหนื่อย เบื่อ หรือเมื่อวนเวียนซ้ำแล้วซ้ำอีก บรรยากาศเดิมๆ..ความขี้เกียจ..ฯลฯ)

แต่หลังจากได้พูดคุยกับคนทำดี คนรอบข้างอาจารย์ตัวอย่างรุ่นใหม่ที่ได้รับการเสนอชื่อสึกดีขึ้นมากทีเดียว มีคนดีๆ อยู่เต็มมหาวิทยาลัยไปหมดคนที่ขยันทำ..ทำ..ทำ..ทำหน้าที่ โดยไม่หวังผลตอบแทน..

เขียนในวันที่ดูเหมือนเราจะได้  "นายกรัฐมนตรีหญิงคนแรกของประเทศไทย"



หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 03 กรกฎาคม 2554 21:25 แก้ไข: 04 กรกฎาคม 2554 08:57 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Marky, Ico24 ~>aRuNaN<~, และ 3 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

test การแสดงความคิดเห็น...บ่ายนี้ OK แล้ว

"ความมั่นคงทางอารมณ์ มองโลกในแง่ดี คิดบวก จิตอาสา ความมุ่งมั่นสู่ความสำเร็จ ความทุ่มเท" +1

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.83.192.109
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ