นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1574
ความเห็น: 4

สวัสดี ความโกรธ...

ทำไมพูดไม่รู้เรื่อง ใครพูดไม่รู้เรื่องกันแน่ ดิฉันมักจะมีมุขหักมุมติดตลกกับทีมงาน กับปัญหาที่ลูกค้าของเราถึงอ่านหนังสือที่เราสื่อสารไปไม่รู้เรื่อง ตีความได้ไม่ตรงตามที่เราต้องการจะสื่อสาร...ส่งคนเข้าอบรมไม่ตรงเป้าหมายมาบ้าง ตัวจริงไม่ได้มาที่มาก็ไม่ได้เกี่ยวข้อง
ขอให้ช่วยตรองสักนิดว่า อันที่จริงแล้ว "คนอ่านไม่รู้เรื่องหรือเราร่างหนังสือไม่รู้เรื่องกันแน่" 

แกล้งติดตลกไปแต่แอบแฝงนัยให้ตรองดูให้ดีว่า คราใดก็ตามที่ลูกค้าโทรมาขอขยายความ ขอความชัดเจนเกี่ยวกับหนังสือที่ส่งไปว่าแปลว่าอะไร เราก็ต้องย้อนมองตัวเองก่อน...สื่อสารผิดประเด็น ร่างไม่ชัด..หรือมีปัจจัยอื่นที่ทำให้การสื่อสารผิดความ...ก่อนที่จะเพ่งโทษว่า...ลูกค้าอ่านหนังสือไม่รู้เรื่อง..หรือ..อ๋อ..คนนี้มันพูดไม่รู้เรื่อง

คืนนี้ ดิฉันมีเป้าหมาย 2 อย่าง 
อย่างที่ 1 คืออ่านหนังสือซ้ำรอบ 2 เพื่อสรุปจะส่งให้ Usable Lab
ในโครงการ "แลกเปลี่ยนความรู้ผ่าน"หนังสือ"แทนความรักแด่ครอบครัว gotoknow"  ซึ่งเป็นกิจกรรมที่ชุมชน gotoknow.org เชิญชวนให้สมาชิกร่วมสนุกในเดือนแห่งความรักปีนี้(พรุ่งนี้เป็นวันกำหนดส่ง)

อีกเป้าหมายคือเขียนบันทึกเกี่ยวกับความโกรธเก็บไว้เพราะไม่บ่อยที่ดิฉันจะโกรธ..พบบ้างก็แค่น้อยใจ...เสียใจ..ซึ่ง 2 อย่างที่ว่าก็แค่ใช้เวลาในการอธิบายกับตัวเองและจบได้ที่ตัวเอง แต่เมื่อไรก็ตามที่ "โกรธ" มาเยือนก็จะมีความซับซ้อนของเรื่องเพิ่มหากControlไม่ได้ก็จะเกิดเป็นอีกหลายเรื่อง ตามมา ...

ดิฉันใช้วิธีลุกออกจากที่ทำงานไปให้พ้น...ไม่ไปไหนไกลหรอกค่ะ..แค่ลุกไปหาสิ่งที่ตัวเองชอบ...เดินไปชื้อกาแฟกินซะเปลี่ยนที่เปลี่ยนทางระหว่างทางเดินไป...คณะแพทย์ก็วนเวียนถามตัวเองว่าเราโกรธอะไร อย่างน้อยก็ได้อยู่กับตัวเอง (คนเดียว)

1 เรากำลังไม่พอใจ เพราะความต้องการบางอย่างของเราไม่ได้รับการตอบสนอง

2 เรากำลังโทษใครบางคนที่ไม่ทำในสิ่งที่เราต้องการ

3 เราอาจจะพูดหรือทำอะไรบางอย่าง ที่แน่นอนว่าถ้าทำไปแล้วไม่มีผลดีแน่ เพราะเรามักพุ่งความสนใจทั้งหมดต่อต้านกับที่สิ่งที่เราไม่ต้องการ พลังเราจะอยู่ตรงนั้นทั้งหมดเลย...
         
ดิฉันโกรธ...ที่เขาไม่ทำตามในสิ่งที่เราคิดเสนอให้ตั้งหลายทางเลือกโดยลืมนึกไปว่าเขาก็มีความคิดของเขา
ดิฉันโกรธ...ที่ดิฉันต้องตามใจเขาทั้งที่รู้สึกว่าเป็นการกดดันบวกบังคับให้ฉันทำตามความประสงค์ลูกค้าทั้งที่ไม่เห็นด้วย
ดิฉันโกรธ...ที่ตกลงกันไว้อีกแบบแต่สั่งอีกแบบ(เริ่มพาล)โดยลืมคิดไปว่าข้อตกลงต่างๆก็เปลี่ยนได้เมื่อเหตการณ์เปลี่ยน อาทิ การได้รับการอธิบายข้อมูลเพิ่มเติมตรองดูแล้วมีเหตุผลที่นอกเหนือและสำคัญกว่า

งานนี้ได้เรียนรู้ว่า..

ตรองดูหน่อยเถิดแม่คุณ"ลูกค้าพูดไม่รู้เรื่องหรือคุณพูดไม่รู้เรื่องกันแน่"

หากไม่ตั้งท่าที่จะมองจากมุมเดียว ...ก็จะไม่โกรธ

และ...ลูกค้าคือพระเจ้าจริงๆ

 

 

created: 18 Febuary 2010 23:34 Modified: 19 Febuary 2010 00:05 [ Report Abuse ]
ดอกไม้
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

ความเห็น

เมื่อผมไปทัวร์

ไกด์สั่งนักสั่งหนา ว่าห้ามเลท เพราะช้าตรงนี้ จะพลาดตรงโน้น แล้วความเสียหายจะตามมาสารพัดเหตุผลที่ไกด์จะอ้าง

ลูกทัวร์คนหนึ่งบอกว่าขอเข้าห้องน้ำ

ไกด์ก็บอกว่า อืม... เรื่องห้องน้ำเป็นเรื่องใหญ่ รีบไปเถิด

ลูกค้าคือพระเจ้า้ เป็นใหญ่เสมอ

เราเข้าใจไกด์เลย

ลืมบอกไป

ว่าไกด์คนที่ว่านี้ก็ชอบโกรธ

^    ^

Ico48
เมตตา (Recent Activities)
19 Febuary 2010 00:43
#54304
  • คุณไทยมุงคะ
  • ไม่มีใครชอบโกรธ หรอกค่ะ..มีแต่เราปล่อยให้ความโกรธเข้าครอบงำ
  • เพาะเมล็ดพันธ์แห่งความโกรธไว้กับตัว จนตามไม่เท่าทัน มัน..
  • มันก็เลยเผาเอา
  • อาเมน...
เดินไปชื้อกาแฟกินซะเปลี่ยนที่เปลี่ยนทางระหว่างทางเดินไป...แบบนี้แสดงว่า ทุกทีที่อุโยะเห็นพี่ไปซื้อกาแฟเนี่ยะ หมายถึงพี่กำลังโกรธป่าวค่ะ อิอิ (แซวเล่นค่ะ ^^")

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.215.33.158
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ