นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1532
ความเห็น: 3

เรื่องที่ต้องฝึก.....เผชิญหน้ากับเรื่องราว

เช้านี้หลังจากคุณผู้ชายและลูกๆ ส่งดิฉันที่โรงพยาบาล ม.อ.แล้วพวกเขาก็พากันไปเยี่ยมบ้านย่า ส่วนดิฉันขอตัวใช้เวลาวันสุดท้ายของปีนี้โดยการเลือกอยู่เป็นเพื่อนน้องชายที่กำลังป่วย ดิฉันรู้ตัวเองดีว่าสิ่งที่ดิฉันไม่ถนัดคือการปลอบใจปลอบโยนคิดใหม่เอาแค่อยู่เป็นเพื่อนน้อง...น่าจะทำได้ดีกว่า

ดิฉันทราบข่าวการป่วยของ ดร.ธวัชชัย ปิยะวัฒน์ ผู้พัฒนาระบบ  Share.psu จากแวดวง เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 2552 สิ่งที่ทำได้ตลอดหลายวันที่ผ่านมาคือถามข่าวจากคนที่เราสนิท และแอบมาดูห่างๆ ทำให้ชัดเจนว่าดิฉันคงมีสิ่งหนึ่งอยู่ในตัวที่ต้องรีบเยียวยา

"การไม่กล้าที่จะเผชิญเรื่องราว"เรียกว่ากำลังใจของดิฉันมีไม่มากพอที่จะเจอกับคนที่ต้องการกำลังใจ จะเป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่ทราบว่าคนที่เรารักปรารถนาดี..เจ็บป่วย ตอนที่พ่อป่วยที่บ้านเขาว่าดิฉัน"ขี้ขลาด"แต่ดิฉันคิดว่าเป็นเรื่องของ"การฝึกที่จะเผชิญหน้า"มากกว่า อย่ากลัวความจริง อย่ากลัวความจริงคำที่ดิฉันต้องบอกตัวเองเสมอๆ เมื่อเจอปัญหาที่จะต้องแก้ไข ยอมรับความจริงก่อน...แล้ว...หนทางจะมา

ความยากลำบากในการเผชิญหน้ากับเรื่องราวชีวิตหลายๆครั้ง..บอกกับดิฉันว่าดิฉันมีชีวิตอยู่ในโลกที่ไม่เป็นจริงหรือเปล่า..ในจิตนาการหรือเปล่า?ทุกวันก็ยังต้องทำความรู้จักกับตัวเองตรวจเช็คความคิด ความรู้สึกเสมอๆ ดูราวกับว่าร่างกายนี้ไม่ใช่ของเรา จิตใจนี้ไม่ใช่ของเรามันมีอะไรคอย ควบคุมกำกับอยู่อีกที

"การรู้จักตนเอง"เป็นสิ่งที่ใฝ่หา(รู้จักในทุกแง่ทุกมุมอย่างยอมรับมัน)วิชาสารพัดที่หามาใส่ตัวแต่ไม่รู้จักตัวเราเอง แต่เล็กจนโตดิฉันเรียนรู้ที่อยากจะมีอิสระ...โตมา คิดว่า..การแต่งงานแยกจากพ่อแม่..คือการออกไปมีอิสระได้ หารู้ไม่ว่านั่นคือการเริ่มต้นผูกมัดตัวเองอีกครั้งหนึ่งหนักกว่าเก่าจากหนึ่งเป็นสองเป็นสาม สี่

หลายชั่วโมงกับการอยู่กับ อ.ธวัชชัย..ได้มีเวลาคิดอยู่กับตัวเอง มองเห็นความเป็นจริง(มาเฝ้าเค้าแต่แอบมาอยู่กับตัวเอง) ความรัก ความเอื้ออาทร จิตใจด้านดีงามของมนุษย์เห็นกริยาอาการของความรัก ดร.จันทวรรณ เธอให้กำลังใจสามีด้วยการสัมผัสมือนิ่งนานส่งผ่านพลังใจให้แก่กันก่อนจะกลับไปดูแลเด็กน้อย "น้องต้นไม้" เป็นภาพประทับใจแห่งปี..ที่ทำเอาดิฉันพลอยเบิกบานไปกับพลังแห่งความรักพลังใจที่มีอยู่จริง..สัมผัสได้

อ.ธวัชชัย..มีกำลังใจเต็มร้อยกินข้าวได้มาก ใช้เวลาในระหว่างวันอ่านหนังสือบ้างวันนี้อาจารย์แข็งแรงพอ มีสติมีสมาธิหนักแน่น อาจารย์เริ่มเขียนจดหมายถึง "น้องต้นไม้" อาจารย์บอกว่าคิดถึง..ไม่รู้จะทำยังไงก็เขียนหา

ดิฉันถือว่าเป็นโชคดีปีใหม่ที่ได้ทำประโยชน์ให้กับ "กัลยาณมิตร"ทั้งสองแม้ว่าใครๆ เขาจะอยู่ในช่วงการเฉลิมฉลองกัน สำหรับดิฉันแล้วทุกวันเป็นวันพิเศษสำหรับกันและกัน เรา Confrim กันเสมอๆ
 
ท่านปิยโสภณ(พระศรีญาณโสภณ วัดพระราม 9กาญจนาภิเษก)
เขียนในคำนำ หนังสือเล่มนึงว่า
"โชคร้ายของมนุษย์คือการไม่รู้ว่าตนเองโชคดี"

ในโอกาสปีใหม่นี้ "เชิญชวนร่วมเล่าผ่านบันทึกเรื่องราวว่า...ตัวเรานี้โชคดีอะไรบ้าง

มองหาความโชคดีของเราให้ได้แล้วเล่าสู่กันฟังนะคะ...

มีความสุขกับวันส่งท้ายปีเก่านะคะ

รอบแห่งการทบทวนปี 2550  เขียนไว้เมื่อ 31 ธค.50

รอบแห่งการทบทวน ปี 2551 เขียนไว้เมื่อต้นปี 4 มค.2552 ค่ะ

 

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 31 ธันวาคม 2552 13:18 แก้ไข: 01 มกราคม 2553 10:07 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
เอ [IP: 192.168.100.112]
31 ธันวาคม 2552 13:40
#52620
ท่านอาจารย์เป็นอะไรหรือคะ

ทราบข่าวการป่วยของดร.ธวัชชัย ปิยะวัฒน์ มาหลายวันแล้วเช่นกันจากสายข่าวในวง

สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือกำลังใจ โดยเฉพาะกำลังใจจากตัวเอง เมื่อเรารู้สึกท้อแท้ อะไรๆ ก็พลอยจางหายไปด้วย

การแอบซ่อนอยู่เบื้องหลังอะไรสักอย่างก็คงจะไม่ใช่ทางออก หรือเพื่อที่จะให้เราคิดว่า เราไม่ได้รับรู้ปัญหาหรือสิ่งนั้นสิ่งนี้

แท้จริงแล้วใจเราคิดถึงเรื่องนั้นอยู่ตลอดเวลาต่างหาก

การรู้ เข้าใจ ยอมรับ และเผชิญหน้ากับสิ่งนั้นสิ่งนี้เป็นหนทางที่ดีกว่าการแอบซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงที่เราสร้างขึ้นมา

หนทางที่จะเดิน ที่จะนำไปสู่วังวนอาจจะไม่ยากอย่างที่เรากลัว ถ้าเรารับรู้ เข้าใจ สิ่งนั้นสิ่งนี้

การที่เราอยู่กับตัวเอง มีสิ่งที่เกิดขึ้นทั้ง ๒ ด้านคือ

  • การสร้างกรอบเพื่อที่จะให้รู้สึกว่าตัวเองปลอดภัย หรือนั่นคือการ "แอบ"
  • อีกอย่างคือหากเราได้ใช้เวลาที่เงียบปราศจากสิ่งวุ่นวาย เราได้ทบทวน คิด ตรึกตรองสิ่งต่างๆ นั่นย่อมทำให้เราเกิดความเข้าใจ พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับสิ่งต่างๆ "ไม่แอบ" อีกต่อไป

สิ่งที่ยากยิ่งคือการเผชิญหน้ากับความตาย

แต่สิ่งที่ยากยิ่งไปอีกคือการเผชิญหน้ากับความตายอย่างสงบนิ่ง ยอมรับและเข้าใจ

ถ้าถามว่าผมโชคดีอะไรบ้าง ผมคงตอบ ๒-๓ อย่างที่นึกได้ทันที

  • ผมโชคดีที่ได้เกิดเป็นมนุษย์
  • ผมโชคดีที่ได้เกิดในที่ที่ได้มองเห็นความจริงของชีวิต อยู่เพื่อที่จะได้มีชีวิตอยู่
  • ในยามที่เป็นมนุษย์ผมโชคดีที่มีชีวิตอยู่และมีอาการครบ ๓๒ ประการ
  • ยามมีชีิวิตอยู่ผมโชคดีที่มีกัลยาณมิตรที่พอเพียง 
เราเอง

ฝากกำลังใจและความห่วงใย มาเยี่ยม อ.ดร.ธวัชชัย ปิยะวัฒน์ และครอบครัว ค่ะ

   

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.235.66.217
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ