นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1251
ความเห็น: 2

AAR ครบรอบ 2 ปี Share.psu

ทำเอาดิฉันสะอึก...แต่ก็หันกลับไปสนใจ...จริงหรือ?

หลายวันก่อน...ดิฉันยุ่งๆ จึงออกปากบอกให้ทีมงานเข้าไปเอารายละเอียดใน Share มาทำงานต่อดิฉันเขียนเล่าไว้แล้ว

เสียงตอบว่า...ไม่เคยเข้า...
"ก็เข้าไปซิ...ไม่ยากอะไรที่บอกนี่เพราะอยากให้เข้าไปดูบ้างเพราะฐานงานอยู่ที่งานเราเอง" ม่อยากเข้า...ไม่เห็นมีอะไรเลยมีแต่คนเขียนระบายความในใจ เล่นเอาดิฉันสะอึกคิดมากอยู่หลายวัน

....วกกับมาคิดว่า
"จริงเหรอที่เหตุหนึ่งของการที่คนไม่สนใจเขียนแลกเปลี่ยนเพราะกลัวคนว่าเป็นคนไร้สาระ  ไม่มีอะไรทำยังมีเวลาพอที่จะมานั่งเล่าเรื่องใน Share" พื้นที่เขียนระบายความในใจ" เท่ากับดิฉันไม่ได้ทำการสื่อสารกับคนใกล้ตัวเลยแต่ไปคาดหวังให้คนไกลตัวเข้าใจ และใช้เครื่องมือนี้....ดิฉันทำใจอยู่หลายวันที่สุดแล้วก็ต้องปลอบใจตัวเองว่าทุกอย่างมองได้ในหลายมุมเราเองก็ต้องยอมรับทุกมุมให้ได้....ไม่ใช่มองและรับได้แต่มุมที่ตัวเองเชื่อพื้นที่นี้เป็นพื้นที่อิสระที่ใครใคร่ใช้ในมุมไหนก็ได้ที่ตนเห็นควร...และเราก็จะยอมรับกันได้เองในความเป็น..ตนเอง...ของกันและกันในองค์กร มีอิสระในความคิด..... ขอเพียงทำงานเพื่อองค์กรเถอะ!

ดิฉันพยายามเขียนบันทึกครบรอบสองปีบันทึกนี้อยู่หลายวันแต่ก็ไม่เสร็จสักทีด้วยเวลาที่ไม่ต่อเนื่อง ความตั้งใจที่แรงแต่ไม่เท่าพลังเวลาที่ไม่เป็นใจ....เท่ากับดิฉันต้องเพิ่มเวลาในการดูแลในการเขียน ในการใช้งาน...เกี่ยวกับเวทีแห่งนี้ให้มากกว่าเดิม...มีแผนการดำเนินการมีการบอกกล่าวและมีการเดินงานไปข้างหน้าให้ชัดว่า...เวทีนี้มีไว้เพื่อตอบโจทย์อะไร....ตอบตรงนี้ซ้ำๆไว้ก่อนว่า"เพื่อการสื่อสารในองค์กร"

เวลาเราจะวัดว่าเรายินดี เราสมหวัง มีความพอใจกับงานนี้มากขนาดไหนประการแรก...เลยคือต้องเทียบกับความคาดหวัง เดิมก่อนเอาเป็นว่าดิฉันจะทำ AAR ชานชาลาแห่งนี้ครบรอบ  2 ปี จากความเป็นผู้ใช้คนหนึ่ง  เริ่มต้นด้วยคำถาม 4 ข้อ คือ

1.คาดหวังอะไรกับการเขียนบันทึกเรื่องเล่า  
ดิฉันมีความเชื่อส่วนตัวเรื่องการเก็บเล็กผสมน้อย ไม่ว่าจะเป็นการเก็บประสบการณ์ การฝึกฝน  ทำวันละน้อยไม่ต้องรอให้พร้อมเพราะวันพร้อมไม่รู้เมื่อไหร่จะมาถึง  เชื่อว่าเครื่องมือนี้ว่าเป็นการฝึกทักษะทางด้านภาษาเทคนิคการถ่ายทอด เล่าเรื่องเล่าประสบการณ์ที่เป็นอยู่ในตัวเรา สู่ภายผู้อื่น"  จึงทำตามความเชื่อ...แค่ได้ทำตามความเชื่อก็รู้สึกภูมิใจแล้ว
 
2.ได้อะไร บ้างตามความคาดหวังระดับตน ได้ฝึกฝนวันละเล็กวันละน้อย ได้ใช้เป็นเครื่องมือฝึกฝนอย่างดี ที่ไม่ต้องลงทุนไปเสียเงินค่าลงทะเบียนหลักสูตร "ทำอย่างไรถ้าอยากเป็นนักเขียน"  จนถึงวันนี้...แววนักเขียนยังไม่โผล่เลย...สงสัยจะจริงจังไม่พอ อิ...อิ...

ได้รับมิตรภาพกับผู้คนในองค์กร โลกแคบลงเดินไปไหนจะมีคนรู้จักมีคนทักทาย  อ่านบันทึกเป็นประจำเพิ่งเจอวันนี้เอง....บ่อยๆ ..จนดิฉันเขิน...ไปเลย โลกใน ม.อ.ของดิฉันแคบลง  ดิฉันได้เรียนรู้...จากการเขียนเรื่องราวการงานรู้พัฒนาการ เรื่องการเขียนของตัวเอง  เรียนรู้เรื่องงาน ลีลาและสไตล์การทำงานของคนอื่นการเรียนรู้จากประสบการณ์คนอื่น...ก็ช่วยย่อโลกได้

3.อะไรที่ได้น้อยกว่าความคาดหวัง เพราะอะไร
คาดหวังว่าพื้นที่นี้จะวิ่งฉิวได้กว่านี้.....แต่มีแรงอืดอื่นพอควรที่ต้องแก้กันหลายฝ่ายและยอมรับว่าลำพังดิฉันเอง...พลังไม่พอ

เสียงจากผู้ใช้สะท้อนถึงเหตุของการไม่เขียนว่า....เพราะพื้นที่แห่งนี้มันแคบ เล็ก...เขียนถึงอะไรเขียนถึงใครก็เห็นหน้าเห็นหลังกัน  ไม่มีเวลาทำงานก็แทบเอาตัวไม่รอดอยู่แล้ว เฉพาะ KPI ก็เอาตัวไม่รอดอยู่แล้วให้มานั่งเขียน อีก ไม่รู้จะเขียนอะไร ทำไมต้องเขียนอะไรให้ใครก็ไม่รู้อ่าน ใช้ยาก ต้องใช้เวลานาน บ้างก็ว่าทีมงานที่รับผิดชอบไม่ทุ่มเทเวลาและทุ่มเทใจเท่าที่ควร....เป็นโจทย์ยากที่ดิฉัน...ต้องแก้อยู่จนทุกวันนี้

ในอีกฝั่งที่ใช้ ชานชาลาก็สะท้อนว่า หมั่นเล่าหมั่นเขียนมันจะชินและชอบเล่าไปเรื่อยๆ เดี๋ยวคนอ่านก็จะติดตามเราในตามเนื้อหาที่เขียน ขยันเขียน ขยันให้ความเห็นสร้างความสัมพันธ์ใน ม.อ.  เขียนแล้วมีเพื่อนมากขึ้น มีเครือข่ายมากประสานงานสะดวกดี

4.จะทำอะไรต่อไป เขียนเรื่อยไปพยายามพัฒนาตนเองเรื่องการเขียนการเรียบเรียงความคิด รวมถึงการกลั่นกรองสิ่งที่ได้จากการทำแต่ละเรื่อง..ออกมาเป็นเทคนิค เป็น Trick  ในปัจจุบันนี่เล่าไปเรื่อยๆ คิดว่าคนเก็บเกี่ยวจะเก็บเกี่ยวได้เองตามมุมของตนเอง ...พยายามทำความเข้าใจให้คนรอบตัวเห็นว่า....มันมีประโยชน์หากได้นำมาเป็นเครื่องมือในการใช้งาน   และจะดึงเข้ามาใช้ในงานพัฒนาและฝึกอบรมให้มากขึ้น...

แล้วปีหน้าค่อยมา AAR  กันใหม่

มีความสุขกับการใช้งานนะคะ



หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 18 ตุลาคม 2552 22:34 แก้ไข: 25 ตุลาคม 2552 20:53 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 โอ๋-อโณ.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

เป็นผมก็สะอึก!!!!

บางทีสิ่งที่เราเขียนก็เป็นกระจกเงา

คิดเสียว่า คนที่บอกช่วยเป็นกระจกเงาเหมือนกัน

อย่าเรียกว่าเล่นแชร์เลยครับ

มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน

ไทยมุง

มา ให้ความเห็น...เป็นคนแรกเลย...ยังไม่นอนเหรอคะ หรือนอนไม่หลับ...คิดถึง นักเรียน นบ.ม.อ. วันที่ 19 เดือนหน้า..ก็จะได้เจอกันอีกครั้งแล้ว ...

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.94.202.172
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ