นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1558
ความเห็น: 2

บริหารวันหยุด-บริหารใจ

สองเดือนมานี้มีวันหยุดมากมาย  ถามว่าไม่ชอบเหรอวันหยุดชอบค่ะแต่มันหยุดเยอะไปหน่อยการงานไม่ต่อเนื่อง หลายคนสบายใจกับการได้หยุดมากๆ ทั้งหยุดตามปกติและหยุดแบบได้เปล่า (ก็อยู่ๆ ก็ประกาศหยุดซะงั้น)

การบริหารวันหยุดเป็นปัญหาประการหนึ่งของดิฉันเพราะดิฉันเป็นคนตามใจคนอื่น หมายถึงเจ้าลูกๆ หลานๆ  พวกเธอจะชอบวันหยุดมาก เพราะเป็นโอกาสที่พวกเธอจะมาอ้อนขอให้พาไปโน่นไปนี่ ให้ทำโน่นนี่ให้กิน พาไปเที่ยวเล่นทรายชายทะเล(โดยมีพวก พ่อแม่ของพวกเธอเป็นกองหลังคอยลุ้นคอยเชียร์...)  มันทำให้ดิฉันไม่สามารถทำให้งานต่าง ๆ ที่ได้ตั้งเป้าหมายไว้ให้เสร็จลุล่วงได้ จะปฏิเสธพวกเธอก็สงสาร ใจอ่อนซะทุกครั้งไป

หยุดรอบ 3 วันนี้ ตั้งใจว่าจะสะสางงานค้างคาใจ(ตามเคย) แล้วผลก็ออกมาก็ไม่ได้ตามเป้า(ตามเดิม)  มีทั้งเป้าหมายส่วนตัวที่ว่าส่วนตัวที่ต้องใช้สมาธิอย่างหนักเพราะถ้ามีใครมารบกวนสมาธิอาจทำให้ต้องใช้เวลามากขึ้น อยากจะตัดกระโปรงใส่เองสักตัวให้สำเร็จ ซื้อผ้ามาตั้งไว้ประมาณ 2 ปีแล้ว

อีกเป้าหมาย...ขอสะสางงานสัก 3 เรื่องเถอะที่คาใจ

เป้าหมายที่สามงานของหัวใจตั้งใจจะจัดแจงเรื่องราวของแม่หนูๆ พวกเธอเปิดเทอมกันปลายสัปดาห์นี้แล้ว เสื้อผ้า หนังสือ(ห่อปก) รองเท้าถุงเท้า กระเป๋า ปักเสื้อนักเรียนงานนี้เป็นงานที่ใครๆเห็นว่าเป็นงานโบราณ หมดยุคสมัยของผู้หญิงที่ทำงานนอกบ้านที่ต้องมาใช้สดึงนั่งปักผ้า ไปจ้างเขาก็สิ้นเรื่อง ตัวละ 30 บาทเอง เสียดายเวลา่แต่ทว่า...ขอบอกเป็นงานที่ชอบมากๆ ทำแล้วสุขใจอย่าบอกใครแต่ฝืนสังขารไม่ได้งานนี้จะบอกดิฉันได้เป็นอย่างดีว่าหากจะทำอะไรขอให้รีบทำทิ้งเวลาให้ผ่านไปสังขารจะไม่อำนวย...จะไม่สามารถทำทุกอย่างที่อยากทำได้ 

เป้าหมายจะสำเร็จได้ตามที่ตั้งไว้ ต้องใช้หลักบริหารมาประยุกต์ "วางแผน" แน่นอนงานที่ชอบ(บางทีก็ไม่ใช่งานจำเป็น)มักถูกจัดให้เป็นแผนงานต้นๆ "ควบคุม" ให้รุกเข้าใกล้เป้าหมายได้ในแต่ละวันที่ผ่านที่สำคัญต้องทำในสิ่งที่วางแผนไว้ล่วงหน้าเท่านั้นไม่เช่นนั้นสมาธิจะแตกกระจายเพราะเรามักตามใจตัวเองรัีกสบาย และเข้าข้างตัวเองเป็นที่สุด ยกตัวอย่างเช่น...หยุดหลายวันขอนอนตื่นสายหน่อย  ขอไปเที่ยวเล่นนั่งเล่นคุยกับเพื่อนหน่อย ขอไปเดินห้างรับแอร์เย็นๆนิด ใครชวนไปตรงไหนก็ต้องใจแข็งไม่ไป ไม่เช่นนั้นโปรแกรมอาจงอกเงยได้ตลอดเวลา้งานที่ตั้งใจไว้ไม่ได้ทำ   ท้ายที่สุดก็ผิดแผนไปหมดทำให้ตัวเองเสียความตั้งใจไป...

วันหยุดรอบนี้เจ้าศัตรูหัวใจของดิฉัน...พวกเธอมาอ้อนขอให้พาไปนอนโรงแรม....เล่นน้ำทะเลกันสัก 1 คืนแต่....พวกเธอบอกช้าไป...ป้าได้จัดสรรตารางชีวิตทั้ง 3 วันไว้แล้ว...(ต้องยืนยันแบบไม่สบตา..กลัวใจอ่อน)

โอย...แย่เลย..ไม่สนุกเลยตั้ง 3 วันทำอะไรให้สักอย่างไม่ได้เหรอป้า....นะ...นะ...นะ...

ดิฉันรีบตัดบท...ป้าจะสอนทำการฝีมือก็แล้วกัน....มีข้อแม้ว่า่ต้องตั้งใจนะ เพราะมันยาก ต้องใช้ความพยายาม  สอนให้แล้วเอาไปทำที่อื่น.....ให้ห่างๆป้าเข้าไว้

ีปัญหาก็คือมีหลานทั้งวัยอนุบาล วัยประถม...สมาธิ ความตั้งใจ ความสามารถของเธอไม่เท่ากันพวกเด็กเล็ก หัดพับกระดาษแล้วกัน(พับไปตามที่หนังสือสอน) เด็กโตปักครอสติส

พวกเธอดีใจ...แต่สำหรับดิฉันแล้วต้องหักใจอย่างหนักที่จะไม่ไปนอนขลุก คลุกอยู่กับพวกเธอ...

เป้าหมายจะสำเร็จได้ ต้องมีการควบคุม ทบทวน ประเมินและมองตนเอง ดังที่....หลวงวิจิตรวาทการเคยเขียนบทเพลงเกี่ยวกับ ชีวิต ไว้บทหนึ่งว่า
          “ ชีวิตเหมือน เรือน้อย ล่องลอยอยู่
            ต้องต่อสู้ แรงลม ประสมคลื่น
            ต้องทนทาน หวานสู้อม ขมสู้กลืน
            ต้องทนฝืน สู้ไป ได้ทุกวัน
            เป็นการง่าย ยิ้มได้ ไม่ต้องฝืน
            เมื่อชีพชื่น เหมือนบรรเลง เพลงสวรรค์
            แต่คนที่ ควรชม นิยมกัน
            ต้องใจมั่น ยิ้มได้ เมื่อภัยมา “

      
และแล้วดิฉันก็ไม่ได้งานตามแผนตามเคย...
งานตัดกระโปรง....เจ้าตัวเล็ก..มาแอบเย็บจักรจนเข็มหักไปซะก่อนที่จะเย็บได้สำเร็จ งานค้างเรียบร้อยไป 2 เรื่อง งานของหัวใจ....จัดแจงได้เกือบครบถ้วนเว้นแต่รีดผ้า....

มี"งานงอก"...คือสอนเด็กๆ ทำการฝีมือ สำเร็จบ้างไม่สำเร็จบ้างอยู่กับนิสัยและความมุ่งมั่นของเด็กแต่ละคน...

อย่าปล่อยให้"เวลา" ล่วงผ่านเพราะเวลาไม่อาจย้อนคืน

มีความสุขกับวันหยุดนะคะ    

 

 

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 11 พฤษภาคม 2552 20:50 แก้ไข: 11 พฤษภาคม 2552 21:21 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

สวัสดีค่ะแวะมาทักทายค่ะ
Ico48
ธวัช สคส. [IP: 203.151.216.4]
14 พฤษภาคม 2552 14:54
#44156

สวัสดีครับพี่เมตตา

ไม่ได้เจอกันนานนะครับ

เห็นภาพแล้วรู้สึกว่า  คนที่ทำงานส่งเสริม KM ในองค์กรมักจะสวยขึ้นนะครับ  (ว่าจากรูปที่เห็นนะครับ 555)

พอดีมีน้องที่ สคส. กำลังประสานงานกับศาลยุติธรรม

อ.วิจารณ์ แนะนำว่าให้ไปจับภาพที่ มอ.

แต่ว่ามันห่างหายจากกันนาน  เลยขาดข้อมูล update ครับ

จึงเป็นเหตุมาไถ่ถามพี่เมตตา แบบทื่อๆ ว่า

ดอกผลของการนำ KM เข้าไปใช้ใน มอ. นั้น 

พี่พอจะชี้ให้เห็นว่าเกิดขึ้นที่ตรงไหนบ้างได้ไหมครับ  ส่วนรายละเอียดไม่ต้องก็ได้ครับ  เดี๋ยวอ้อมเขาจะลงไปจับภาพเองอีกที

ขอบคุณมาล่วงหน้านะครับ

คิดถึงเสมอ

ธวัช  สคส.

ปล. ที่ชมตอนต้น  จริงๆนะครับ ไม่ได้ขี้หกพกลม  ว่าตามที่เห็นรูปเจ้าของ blog ระยะหลัง  เทียบกับระยะแรกๆ 

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.229.118.253
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ