นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1248
ความเห็น: 3

จดหมายถึงลูกปลา (2)

ลูกปลาคะ 

แม่ทิ้งห่างจดหมายฉบับที่ 1 กับฉบับที่ 2 ไว้ซะนานฉบับที่ 1 เขียนไว้ตั้งแต่ 6 พฤศจิกายน 2557 (ห่างกันตั้ง 15 วัน) เป็นความตั้งใจให้เห็นอะไรสักนิดจึงจะมาเขียนเล่าให้ลูกฟัง

หลังจากที่แม่ขยับตัวเองออกจาก ComFort Zone วิถีชีวิตแม่ก็เปลี่ยนไป เยอะทีเดียว แม่ต้องใช้เวลาทำงานใน 2 ที่ใช้วิธีการเดินไปเดินมา ตรงโน้นครึ่งวัน ตรงนี้ครึ่งวัน บางครั้งก้เต็มวันในแต่ละที่ ซึ่งตรงนี้หน่วยงานของแม่อนุญาตให้แม่มีอิสระในการบริหารชีวิตตัวเอง (อันนี้แหล่ะที่แม่ชอบ)
ในหน้าที่ความรับผิดชอบที่เท่าๆ กัน คือบทบาทหัวหน้าทีม เพียงแต่ทีมเดิม แม่เรียนรู้เข้าใจงานมานาน เรียกว่านานตั้งแต่ชีวิตการทำงานแม่เริ่มต้อนเมื่อปี 2534 โน่นเลย หลังสมัยพระเจ้าเหามา ไม่เท่าไหร่ 

พูดขำๆ ว่า รู้จนโง่ ไม่เปิดรับสิ่งอื่น หาจุดพัฒนาต่อไปก็ขี้เกียจ มันสะดวกสบายไปซะทุกเรื่อง เสมือนหนึ่งเป็นเจ้าแม่ (ในทางดีหรือไม่ดีก็แล้วแต่ใครมอง) 

มีเพื่อนๆ คนคุ้นเคยกันพูดกับแม่ว่า "ที่นี่ก็ดีอยู่แล้วแม่จะดิ้นรนไปทำไม" รอเติบโตอยู่ที่นี่ไม่ดีกว่าเหรอ...
บ้างก็พูดแสดงความยินดี เพราะคิดว่าแม่ไปในตำแหน่งที่ก้าวหน้ากว่าเดิม  

แต่แม่กลับมองข้าม จุดนั้นไป อย่างไม่ลังเล แม่ไม่ได้เติบโตไปกว่าเดิมในตำแหน่งหน้าที่ แต่แม่ได้ออกจากวิถีเดิมๆ ที่เดิมๆ ของตัวเองพาตัวเองออกไปในโลกกว้าง กว่าที่คุ้นเคย ออกจากสิ่งแวดล้อมที่คุ้นเคย  

ที่ทำงานใหม่ของแม่ อายุตัวและอายุงานของแม่มากกว่าน้องๆ ทีมงาน หลายปีอยู่ น้องๆ ก็จะสวัสดีแม่ จนแม่แอบคิดในใจว่า สวัสดีเยอะไปหรือเปล่าพวกเธอ เรียกว่าในเรื่องตบะ บารมีในเรื่องของวัยนี่เอาอยู่ เรื่องความสามารถในการเรียนรู้งานค่อยดูกันอีกที 

เพียงไม่กี่วันที่นี่แม่ได้เรียนรู้ว่า การเข้าถึงคนทุกกลุ่มได้เป็นเรื่องสำคัญ การไม่เลือกรักเลือกชังเป็นสิ่งจำเป็น ต้องไม่แสดงออกว่าชอบหรือไม่ชอบใครจนผิดสังเกต เพราะมันเท่ากับเป็นการสร้างช่องว่างให้กับใครโดยเราไม่รู้ตัว

อันที่จริงเรื่องนี้ก็รู้มาระยะหนึ่งแล้ว แต่ด้วยความที่เราคุ้นเคย เราก็แสดงความรักใคร ชอบพอกับใครต่อใครอย่างไม่ระมัดระวัง 

หนูมักจะพูดกับแม่เสมอว่า "หนูชอบอยู่บ้าน ที่บ้านมีความสุข หนูรู้สึกปลอดภัยสบายใจทุกครั้งที่อยู่ที่บ้าน" หลังสุดหนูได้สำนวนใหม่มาว่า ที่ลูกบอกแม่ซ้ำๆ นั้นคือ  I'm at ease.

กระทั่งวันนี้ แม่บอกให้หนูลองไปทำงานช่วงปิดเทอมดู ว่ามันจะได้ประสบการณ์ยังไง? อย่างน้อยก็มีเรื่องได้คุยกับตัวเอง คุยกับแม่ ...
หนูตอบแม่ว่า "หนูกลัว"  แม่ใจหายเลยรู้มั้ย แม่เลี้ยงลูกให้กลัวการมีประสบการณ์ใหม่ กลัวการออกนอก Comfort Zone ไปซะแล้ว  

หากเราอยู่ในที่ๆ สบายเกินไป ใครก็ฟังเรา เชื่อในฝีมือเรา ความสบายความเคยชินนั้นจะทำให้เราไม่เรียนรู้อะไรเลย เพราะชีวิตเราปลอดภัยเหลือเกิน

 

แม่นึกถึง นิทาน พระราชากับคนตัดฟืน 
พระราชามีคนรับใช้ที่ถูกอก ถูกใจและไว้เนื้อเชื่อใจมากอยู่คนหนึ่ง คนรับใช้คนนี้ถูกอกถูกใจมากรับใช้กันมาช้านาน ด้วยงานเดิมที่คนรับใช้คนนี้ชำนี้ ชำนาญ เพราะทำมานาน คือการตัดฟืน วันละ 1 กองเพื่อนำไปเป็นเชื้อเพลิงสุมไปให้พระราชาอบอุ่น และนอนฝันดี พระราชาเป็นคนเก่ง ไม่เคยละเลยที่จะแอบดูคนรับใช้คนนี้กับผลงานที่เกิด
พระราชาสังเกตได้ว่า 
ฟืน 1 กอง ใช้เวลา 3 ชั่วโมง
ฟืน 1 กอง ใช้เวลา 4 ชั่วโมง
ฟืน 1 กอง ใช้เวลา 5 ชั่วโมง 
ฟืน 1 กองใช้เวลา 5.2 ชั่วโมง 

ชักไม่ได้การแล้ว พราะราชาจึงถามคนรับใช้ว่า "เธอลับมีดครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่" รู้มั้ยว่าเมื่อขวานเริ่มทื่อ ถ้าเธอไม่ทำอะไรเลย ผลงานของเธอ Name ของเธอก็จะแย่ลงเรื่อยๆ สุดท้ายเวลาผ่านไปโลกแคบเหลือรอบตัว ในพื้นที่สบาย 
พระราชาตรัสว่า .... ยังไงฉันก็รักเธอเหมือนเดิมนั่นแหล่ะ เพราะเธอตัดฟืนให้ฉันได้อบอุ่นทุกคืนวัน และเธอก็สร้างชื่อสร้างความผูกพันธ์กับฉันไว้มาก แต่ "ลับมีดบ้างก็ดีนะ" 


เข้าใจมั้ยจ๊ะ ..วันหลังค่อยมาอ่านก็ได้นะหากวันนี้หนูยังไม่เข้าใจ
รักหนูนะคะ  






 

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 21 พฤศจิกายน 2557 00:38 แก้ไข: 21 พฤศจิกายน 2557 00:51 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Monly, และ 6 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

จริงแฮะ ลืมลับ หากลับน่าว่าคมจัดกว่านี้ อิอิอิ

โชคดีครับท้าว ของใหม่ เรียนรู้ใหม่ในโลกกว้าง เพื่อเพิ่มความคม

Ico48
Baby (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
21 พฤศจิกายน 2557 09:40
#100728

เป็นโอกาสที่จะได้เพิ่มประสบการณ์ให้กับชีวิต สู้ ๆ ค่ะ

Ico48
LUX (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
05 กุมภาพันธ์ 2558 09:57
#101748

ในฐานะของคนเป็นแม่เหมือนกัน เข้าใจดีทีเดียว ลูกกลัวเพราะแม่กลัวมากกว่าลูก แม่เลยไม่ยอมให้ลูกออกจาก Comfort Zone เพราะเกรงว่าลูกจะปกป้องตนเองไม่ได้ บางครั้งแม่เองก็ต้องออกจาก Comfort Zone ก่อนกระมังคะ เชื่อมั่นในการอบรมเลี้ยงดูของเรา เชื่อมั่นในพลังความอบอุ่นของครอบครัว และมองว่าถ้าปัญหาจะเกิดขึ้นนั่นคือการเรียนรู้ของชีวิตทั้งของลูกและพ่อแม่ในการแก้ไขปัญหา เป็นการลับสมองประลองปัญญาของตัวเราและของตัวลูก มองปัญหาในเชิงบวกบ้างก็ดีนะคะ ความแข็งแกร่งของชีวิตจะเกิดขึ้นได้เสมอภายใต้ความอบอุ่นและอ่อนโยนของพ่อแม่ถ้าเรียนรู้ที่จะก้าวเข้าไปเผชิญ Dangerous Zone อย่างชาญฉลาด เป็นกำลังใจนะคะ แม่ลูกปลา

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.204.185.54
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ