นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2526
ความเห็น: 6

บันทึกนี้ว่าด้วยเรื่องของ แชร์ลูกโซ่

ประทับใจในทุกสิ่งที่รวมเป็น Share มิตรภาพที่เที่ยงแท้ เกินกว่าจะเอ่ยคำไหน จากคนละที่ คนละหน่วยงาน คนละหัวใจ แต่ก่อกำเนิดได้ ภายใต้ Share.psu.ac.th

ก่อนอื่นก็ต้องขอบคุณ พี่ยามฯ จาก บันทึกนี้ นะคะ และขอกล่าวคำว่า Happy Birthday (ย้อนหลัง) ในฐานะที่วง Share ของเราทุกคน มีอายุครบ 1 ขวบอย่างเป็นทางการ และขอให้วง Share ของเราทุก ๆ คน มีก้าวย่างทางเดิน (คุ้น ๆ มั้ย? อิอิ) ที่คงมั่น เติบโตอย่างมั่นคง เปรียบดั่งต้นไม้ที่ทุก ๆ คน ได้ร่วมกันปลูก และรดน้ำด้วยความร่วมกันดูแลเอาใจใส่นะคะ

หลังจากที่ พี่เน็ก ได้ปล่อย บันทึก ตอบคำถามมาเป็นตัวอย่างเป็นที่เรียบร้อยแล้ว (กะลอกเต็มที่) แต่แล้วก็ต้องคิดใหม่อีกรอบ เพราะว่า....โอ้ว แม่เจ้า  (ก็น่าจะรู้อยู่แล้วนิ) ช่างเป็นบันทึกที่ยาว ย้าว ยาว ย้าว ยาว ย้าว ยาว ยาว ย้าวววววว จริง ๆ เลยค่ะ และอัดแน่นไปด้วยสาระ อ้างอิงต่าง ๆ จนข้าพเจ้าคิดว่า ขอข้าพเจ้าออกบันทึกในแบบฉบับที่ถนัดดีกว่า ก็คือแบบหาเนื้อไม่ค่อยเจอ แบบว่ามีแต่น้ำ (ฮา)  ไว้ค่อยไปเอาเนื้อที่พี่เน็ก กะพี่ มัน’หลา ดีกว่า  แล้วมาซดน้ำในบันทึกนี้ น่าว่าดีที่สุด (ฮายกกำลังสอง อิอิ)  เอาเป็นว่า ข้าพเจ้าขอเริ่มเล่าถึงที่มากันเลยแล้วกันนะคะ ก่อนจะมีวันนี้ ณ วันนั้น เป็นเยี่ยงไรบ้าง

ย้อนเหตุการณ์กลับไป ณ วันพฤหัสบดีที่  15 พฤศจิกายน 2550 เวลาประมาณ เกือบ ๆ 16.30 น. แล้ว พี่ต้ม ได้แนะนำน้อง ๆ (ข้าพเจ้า กับพี่ kind) ให้สมัครสมาชิก Share.psu.ac.th หลังจากที่ได้พยายามสมัครอยู่นานสุดท้าย แถ่นแท้นนนน พี่kind ก็สมัครได้ครับตอน 17.16 น.  แต่ข้าพเจ้านี่สิ จำ password เมล์ psu ไม่ได้ซะงั้น (ฮา) เผอิญมีหลายอีเมล์ ใช้หลายรหัส เปลี่ยนไป เปลี่ยนมา ประมาณสับขาหลอก (ใครก็ไม่รู้) แต่ดันตกหลุมซะเอง นึกมากี่รหัสก็ login ไม่ผ่านซะที  นึกในใจ แย่แล้วเรา ทำไงดีเนี่ยยยย สุดท้าย....ทำอะไรไม่ได้ค่ะ  รอวันรุ่งขึ้นไปขอรหัสใหม่  แต่ก่อนจะถึงวันรุ่งขึ้น คืนนั้น ก็พยายามจะ login ให้ได้ แต่ก็ไม่สำเร็จ (พยายามแล้วจริง ๆ นะ) สุดท้าย ก็ต้องไปขอ password ใหม่ค่ะ พอได้มาก็จัดการลงทะเบียนทันที และก็ได้ประทับตราเป็นสมาชิกในวันศุกร์ที่ 16 พฤศจิกายน 2550 เวลา 9.33 น. ค่ะ (เย้ สำเร็จ ๆๆๆๆ) 

ขอย้อนนิดนึงค่ะ ตอนจะตั้งชื่อ นามแฝง  นึกอยู่นานว่าจะใช้ชื่อว่าอะไรดี สุดท้าย ก็เลยใช้ชื่อ อีเมล์ว่า danke แต่รู้สึกมันสั้น ๆ เลยเติมเข้าไปเองว่า jung รวมกลายเป็น dankejung กะว่าเติม jung เพื่อความน่ารัก (ของชื่อนะคะ ไม่ใช่เจ้าของ (ฮา)) คำว่า danke เป็นภาษาเยอรมันค่ะ อ่านว่า ดั๊ง-เคอะ (ราว ๆ นั้น) มีความหมายว่า ขอบคุณค่ะ   แต่พี่  ๆ ใน Share เข้าใจเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันว่า แด-จัง-กึม (ฮา)     แต่ตอนหลังก็แทนตัวเองว่าน้องเล็ก อันเนื่องมาจากบันทึก ๆ นึง พี่ ๆ ได้ถกกันเรื่องอายุ แต่ด้วยความที่ข้าพเจ้าได้แต่อ่านตอนพี ๆ ถกกัน แต่อยากมีเอี่ยวกะเค้ามั่ง จึงขอแทรกการถกกันในครั้งนั้นว่า ไม่รู้ใครเป็นพี่ใหญ่ พี่รอง แต่ข้าพเจ้านี่ น้องเล็กชัวร์ ๆ จึงเป็นที่มาของชื่อน้องเล็ก ฉะนี้แล 55+

ข้าพเจ้าคาดว่า คนส่วนใหญ่คงอารมณ์เดียวกันกับข้าพเจ้า (รึป่าวหว่า?) พอสมัครเสร็จแล้ว ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไงดี จะบันทึกอะไรดี  จะถ่ายทอดเรื่องราวออกมายังไงดี   ได้แต่หยบ ๆ อ่านบันทึกไปเรื่อย ๆ ซึ่งข้าพเจ้าไม่เคยเข้าอบรมการใช้ Share มาก่อนเช่นกันค่ะ ก็ไม่ค่อยเข้าใจในตอนแรกว่าอะไรเป็นอะไร จนในที่สุดวันพฤหัสบดีที่ 22 พฤศจิกายน 2550 เวลา 15:43 น.  ข้าพเจ้าก็ได้คลอดบันทึกแรกออกมาทักทายกัน ในชื่อ มือใหม่หัด Share  ซึ่งอาจดูว่าสั้น แต่ผ่านการกลั่นกรองมาอย่างยาวนาน กว่าจะกล้าบันทึก (ถึงขั้นนี้เลยนี้เดียว)   กลัวว่าสำนวนภาษาที่ใช้ จะไม่เหมาะสมรึป่าว  เราบันทึกเข้าใจมั้ยหว่า?  เอ...เรื่องที่บันทึกนี่เหมาะสมรึยัง?  แล้วมีคนบันทึกรึยังหว่า? เอ...แล้ว....?? มีคำถาม 108 (ยังไม่ถึง 109) ผุดขึ้นในหัว  มัวแต่กลัวนั่น กลัวนี่  สุดท้าย ก็กดพลัวะ  ปล่อยบันทึกเป็นที่เรียบร้อยค่ะ หลังจากนั้น ก็ได้เปิดบล็อกอื่น ๆ ตามมาเรื่อย ๆ จากที่ครั้งแรก ๆ  กล้า  ๆ กลัว ๆ ไป ๆ มา ๆ ชักสนุกกับการบันทึก แต่เรื่องส่วนใหญ่ที่มีก็ยังคงเกี่ยวกับบทความทั่ว ๆ ไป อาจจะมีเกี่ยวกับงานบ้าง นาน ๆ ที (ก็พยายามอยู่เหมือนกันค่ะ เหอ ๆ)  โดยสรุปในแต่ละบล็อกจะมีจำนวนบันทึกดังนี้

 บันทึก...ลับลับ 

  7 

 หนังสือน่าสนกับคนชอบอ่านหนังสือ

 5

 รวมเรื่องสั้น ๆ แบ่งปันกันอ่าน

 22

 เล็ก ๆ น้อย ๆ เรียงร้อยเรื่องราว IT  

 11

 รวมเพลงเก่า-ใหม่ ที่ประทับใจ 

 32

 ...ดั่งในใจความบอกในกวี... 

 8

 พลพรรคคนรัก mv  

 5

 เรียงร้อยเรื่องราวชาวพัฒนาสื่อการสอน    

 1

                                                                                                         

ซึ่งรวมทั้งสิ้นแล้วมีทั้งหมด  91 บันทึกค่ะ  และกำลังจะเป็น 92 บันทึก ถ้ารวมบันทึกนี้ด้วย อิอิ


เอ....ร่ายมาซะยาว ก็ยังไม่เข้ากับคำถามของพี่แป้นซะที เหอ ๆๆ  งั้นมาเข้าหัวข้อคำตอบจากคำถามบันทึกนี้ เลยแล้วกันนะคะ

 

ความประทับใจในวง Share

ความรู้สึกดี ๆ ความอบอุ่น จนเกิดเป็นความประทับใจ มันเกิดขึ้นที่นี่ค่ะ  จากเด็กคนนึง (คิดว่าตัวเองยังเด็กจริง ๆ นะ) เพิ่งเรียนจบออกมามีงานทำ เพิ่งเริ่มทำงานไม่นาน ในงานรับปริญญาก็ยังไม่ได้รู้จักใครเป็นพิเศษ นอกจากพี่ ๆ ในที่ทำงาน  สังคมที่รู้จักเดิม ๆ ก็มีแค่อาจารย์ในคณะที่จบมา และพี่ ๆ บางคนจากที่ไปฝึกงานมา (ฝึกงานที่ศูนย์คอมพิวเตอร์ค่ะ) วัน ๆ ก็ต๊อกแต๊กทำงานของตัวเองไป จนมาวันนึงมีผู้แนะนำให้สมัคร Share.psu.ac.th ซึ่งตัวข้าพเจ้าเอง ก็เคยมีบันทึกอยู่ใน gotoknow อยู่เหมือนกัน ในตอนฝึกงาน เป็นบันทึกประสบการณ์การทำงาน โดยมีพี่วิภัทร เป็นผู้แนะนำให้รู้จักกับการเขียนบันทึก แต่หลังจากฝึกงานเสร็จ ก็ไม่ได้จดบันทึกกะเค้าเลยจริง ๆ (แอบเปิดเผยความจริงซะแล้วเรา เหอ ๆ)  เมื่อสมัครเสร็จก็ละล้าละลังในการเขียน ไม่ค่อยกล้าแสดงความคิดเห็น กลัวแสดงอะไร ไม่ดีออกไป  แต่หลังจากที่มีเสียงตอบรับกลับมาจากการแสดงความคิดเห็นของพี่ ๆ ทุกท่าน มันเหมือนเป็นแรงผลักดัน และกำลังใจอย่างดีจริง ๆ ค่ะ  ให้คนเขียนบันทึกมีแรงในการเขียน  แม้มันจะไม่ใช่ทั้งหมดของความรู้สึกในการบันทึกก็ตาม  (น้ำเริ่มมาอีกแล้ว) 

ย้อนความจำกันสักหน่อย จากบันทึกพี่เน็กบันทึกนี้  ใจความส่วนนึงกล่าวว่า

สมาชิกวงแชร์ที่แปลกหน้า ที่ไม่เคยรู้จักหน้าค่าตากันมาก่อน เลยที่พบเจอคนแรกก็คงจะเป็นคนนี้


คืนนั้นเป็นงานประกวด PSU Music Award คืนสุดท้ายแล้ว ผมเข้าใจเอาว่างานน่าจะเริ่มตอน ราวๆ หกโมงเย็น ผมเลยไปสายๆ หน่อย เอาเข้าจริงพบว่า ไปถึงงานเกือบจะเลิกแล้ว เพราะว่างานเขาเริ่มตั้งแต่บ่ายแล้ว ตอนนั้นวงที่เข้าประกวดกำลังเล่นเพลงอยู่ เหลือวงสุดท้ายแล้ว


การประกวดประชันใช้โรงยิมเนเซี่ยมเป็นสถานที่จัดงาน ถือได้ว่าเป็นสถานที่ที่ให้ซุ้มเสียงยอดแย่มากๆ แยกเสียงต่างๆ ไม่ออกเลย โรงยิมฯ จะมีมุมสะท้อนของเสียงมาก การปรับตั้งเสียง ทำด้วยความยากลำบาก ผมเลยไม่รู้ว่า ที่ฟังอยู่เป็นเสียงอะไร มันดังกลบกันไปหมด

 

ผมถือหลักว่า ฟังเสียงให้ได้อรรถรส ก็ต้องไปฟังตรงตำแหน่งกึ่งกลางของลำโพงซ้าย ขวา ผมเลยเดินไปยืนพิงผนังอะไรนะ อัฒจันทร์  ใช้ท่าประจำ งานเลิกแล้ว ผมยืนอยู่นิ่งๆ ก็มีสาวในชุดดำถูกหนุ่มหนึ่งผลักให้เดินดุ่มๆ มาทางที่ผมยืนอยู่ พอมาใกล้ๆ ก็ถามว่าพี่เน็กใช่ไหม (ประมาณนี้ต้องถามคนถามเอาเอง)


สมาชิกแปลกหน้าในวง Share ที่ข้าพเจ้ารู้จักคนแรก ก็คงจะเป็น พี่เน็กเช่นกัน  วันนั้นข้าพเจ้าก็ตั้งใจไปดูงานประกวดวงดนตรี  แต่เนื่องจากเข้าใจผิดเรื่องเวลาเช่นกัน คาดว่า คงไปราว ๆ เดียวกับพี่เน็กนั่นแหละ แต่ข้าพเจ้านั่งอยู่บนอัฒจันทร์  แต่แว้บนึงที่มองบนเวทีนั้น  ก็นึกสงสัย มีคน ๆ นึงยืนพิงอัฒจันทร์ อยู่ตรงข้ามกับเวที อย่างโดดเด่นเป็นสง่าจริง ๆ แบบว่า เด่นมากมาย  มีคนเดียวเลยคับพี่น้อง  แถมท่าที่พี่เน็กยืน ก็เหมือนรูปใน Share ซะไม่มี ประกอบกับ ในโรงยิมฯ มันมืด  ๆ เห็นเป็นเงา ๆ  เหมือนรูปที่พี่เน็กใช้ มันก็ไม่มีสี 

ด้วยความไม่แน่ใจ ลงจากอัฒจันทร์ ไปด้อม ๆ มอง ๆ หันซ้าย เอียงขวา อยู่พักใหญ่ ว่าจะทักดีรึป่าว ถ้าไม่ใช่จะทำยังไงดีนะ เหอ ๆ แต่ด้วยความที่เพื่อนที่ไปด้วยกัน สาว่าคุ้นพี่เน็กเหมือนกัน ก็เลยผลักข้าพเจ้า เข้าไปทักพี่เน็ก (ฮา) หลังจากนั้น ก็ดังที่พี่เน็กว่ามาในบันทึก แต่จำได้ว่า พอถามว่าพี่เน็กใช่ไหม? พี่เน็กมีแบบว่า อะไรนะ?!?!? ความมั่นใจที่มีอยู่ลดหดหาย แต่ก็ยังสู้ค่ะ ถามต่อ ใช่พี่เน็กรึป่าวคะ????  สังเกตเห็นอาการฝ่ายตรงข้าม ทำท่าชะงัก+อึ้งไปด้วยกระมัง มองหน้าทำตาโตใส่ เหอ ๆ เลยต้องรีบแนะนำตัว น้องเล็กเองค่ะ เหอ ๆ แต่ว่า ทำท่าให้เหมือนในรูปไม่ได้ ยังดีนะที่พี่เน็กไม่ปฏิเสธ ได้นั่งคุยกันพักนึง ก่อนแยกย้ายกันกลับ 

นี่คงเป็นสมาชิกคนแรกที่ได้เจอ  แต่หลังจากนั้น ก็ได้เจอ อ.ป้อม พี่ปุ๊กกี้ พี่ยามฯ พี่มัน’หลา และพี่เน็ก (อีกรอบ) แบบตัวเป็น ๆ (ฮา) มีการนัดทานอาหารกัน ได้พบปะพูดคุยกัน หลังจากนั้นก็มีเป็นระยะ ๆ ต่อ ๆ มา และกระจายวงจากที่รู้จักพี่ ๆ ในกลุ่มนี้ ก็เริ่มรู้จักพี่ ๆ ใน Share คนอื่น ๆ ที่ทำงานด้วยกันกับพี่ยามฯ  พี่มัน’หลา ไปด้วย เริ่มขยายวงความสัมพันธ์ จากวันนั้นจนวันนี้  จากเริ่มแรกที่ยังคุยกันไปคุยกันมา ผ่านบันทึกที่ได้เข้าไปฝากความคิดเห็น ต่อมาเป็นการแลก msn มีการพูดคุยกันผ่าน msn แม้จะดึกดื่นข้ามคืนกันเลย  แต่ก็บ่ยั่น และ ได้พบปะตัวเป็น ๆ กัน จนทุกวันนี้  

ข้าพเจ้ามองว่า การที่เราจะรู้จักกับใครสักคนหนึ่ง เป็นเรื่องที่เริ่มต้นได้ง่ายดายยิ่งนัก แต่หากเราจะสานต่อความสัมพันธ์ และคงความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นแล้วนั้นให้คงอยู่ กระทำได้ยากยิ่งกว่า   กว่าที่ความสัมพันธ์ระหว่างกันจะเพิ่มทวีคูณได้  มันต้องผ่านวัน  เวลา  กว่าที่เราจะมีกันแบบทุกวันนี้ (แอบซึ้ง) 


ขอบคุณ Share ที่ทำให้ข้าพเจ้ากล้าที่จะบันทึกสิ่งที่ข้าพเจ้าคิด  สิ่งที่ข้าพเจ้าต้องการจะถ่ายทอดลงบนพื้นที่แห่งนี้  สิ่งที่ข้าพเจ้าถ่ายทอด อาจเป็นสิ่งที่หลาย ๆ คนทราบ หรืออีกหลายคนไม่ทราบก็ตาม มีสาระ (หายากหน่อย) และไม่ค่อยจะมีสาระ (เจอเกือบทุกบันทึก (ฮา)) ซึ่งมีมากกว่า  มันก็ถ่ายทอดมาจากความรู้สึกในการอยากถ่ายทอดลงบันทึกของข้าพเจ้าทั้งนั้น  และสิ่งที่ข้าพเจ้ากำลังพยายามขีดเขียน ๆ เพื่อคลอดบันทึกนี้ออกมา ก็ล้วนมาจากความพยายามต้องการจะถ่ายทอดความรู้สึกที่มีต่อ Share แห่ง นี้  


ขอบคุณ Share ที่ทำให้ข้าพเจ้าได้เรียนรู้อะไรอีกหลายต่อหลายอย่าง จากบันทึกเรื่องราว ของพี่ ๆ ทุก ๆ คน ที่ได้มาร่วมฝากบันทึกดี ๆ ไว้ 


ขอบคุณ Share ที่ทำให้ข้าพเจ้าเรียนรู้เรื่องความเห็นต่าง มุมมองที่แตกต่าง จากการถกกันในวงน้ำชา ณ หลาย ๆ ครั้ง  (ซึ่งข้าพเจ้าแอบหยบเงียบเพื่อเก็บข้อมูล อิอิ)


ขอบคุณ Share ที่ทำให้น้องคนนี้ ได้มารู้จักพี่ ๆ ทุก ๆ คน  ได้รับความรู้สึกดี ๆ จากพี่ ๆ สิ่งดี ๆ ที่พี่ ๆ มอบให้มา ถ้าไม่มีวันนั้น วันที่เริ่มเขียน Share วันที่พร้อมใจกันเป็นยามเฝ้าแชร์  วันที่พร้อมใจกันนอนเกือบฟ้าสางแล้ว สรุปง่าย ๆ ถ้าไม่มีวันนั้น  ก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน ว่าวันนี้เราจะมีกันแบบนี้มั้ย? ชอบที่พี่แป้นเขียนไว้ในบันทึกนี้  มีใจความตอนหนึ่ง เกี่ยวกับความสัมพันธ์ ว่า ได้พัฒนามาจาก Face to Face และกลายมาเป็น friend and forever กันในที่สุด

สรุป


ประทับใจในทุกสิ่งที่รวมเป็น Share   

มิตรภาพที่เที่ยงแท้ เกินกว่าจะเอ่ยคำไหน

จากคนละที่ คนละหน่วยงาน คนละหัวใจ  

แต่ก่อกำเนิดได้ ภายใต้ Share.psu.ac.th

 

สิ่งที่ต้องการให้ปรับปรุงวง Share 

ส่วนเรื่องของการปรับปรุงนั้น หลังจากที่ข้าพเจ้าขบคิด ครุ่นคิดอยู่หลายวัน จนทำให้การออกบันทึกนี้ล่าช้านั้น  อาจด้วยข้าพเจ้ายังไม่มีประสบการณ์ในด้านนี้นัก จึงจักขอละการเสนอความคิดเห็นในส่วนนี้ไปนะคะ แต่หากนึกขึ้นมาได้จะแว้บมานำเสนอความคิดเห็นอีกที แต่ถ้าจะให้ดีเอาแบบมีเนื้อ ๆ ต้องตามที่บันทึกพี่เน็ก กะพี่มัน'หลา นี่ท่าจะดี (ฮา) ถ้าหากพี่ ๆ ท่านใดมีข้อเสนอแนะให้ Share ปรับปรุงด้านใด ก็ลองมาเสนอ แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันได้ค่ะ

 

สุดท้ายก็ร่ายยาวมาจนตอนจบซะที อิอิ ก็ขอส่งต่อให้พี่ ๆ ทั้ง 3 ท่านนี้มาบอกเล่าปันความรู้สึกดี ๆ และสิ่งที่ต้องการให้วง Share ปรับปรุงนะคะ

  • คนแรกเลยขอมอบสิทธิ์นี้ให้กับ พี่ต๊ะ Teddy ค่ะ
  • คนที่สอง ก็มอบสิทธิ์ให้กับพี่ต้ม  นายขนมต้ม เลยค่ะ
  • คนที่สาม ก็พี่สาวสุดที่รักคนนี้เลยค่ะ  พี่kind หลังจากที่ได้ยินชื่อมาบ่อย ๆ คราวนี้มารออ่านบันทึกกันดีกว่า อิอิ ถ้าจะบรรยายมาเป็นการ์ตูนน้องก็ไม่ว่านะคะ อิอิ

 

 

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 15 ตุลาคม 2551 09:50 แก้ไข: 15 ตุลาคม 2551 14:00 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

... (เข้ามาแอบอ่านดู โดยที่เ้จ้าของกระทู้ไม่รู้ตัว อิอิิ)
ซึ้งจนน้ำตาไหลพราก ......... พูดอารายไม่ออก......ฮือ ฮือ ฮือ

บันทึกนี้เขียนได้ยาว ยาว และ ยาว จริงๆ

ประทับใจในทุกสิ่งแท้จริง Share   

มิตรภาพแท้ เกินกว่าเอ่ยเอื้อนคำไหน

จากคนละที่ คนละหน่วยงาน คนละหัวใจ  

่ร่วมทางไป ใจหนึ่งเดียว เที่ยวท่องแชร์

การที่เราจะรู้จักกับใครสักคนหนึ่ง เป็นเรื่องที่เริ่มต้นได้ง่ายดายยิ่งนัก แต่หากเราจะสานต่อความสัมพันธ์ และคงความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นแล้วนั้นให้คงอยู่ กระทำได้ยากยิ่งกว่า   กว่าที่ความสัมพันธ์ระหว่างกันจะเพิ่มทวีคูณได้  มันต้องผ่านวัน  เวลา  กว่าที่เราจะมีกันแบบทุกวันนี้

อึมม มาลอกบ้างเหมือนกัน

เรียนรู้โลกใหม่  เรียนรู้โลกเก่า เรียนรู้ตัวเอง เรียนรู้ซึ่งกันและกัน แบ่งปันความรัก

เราเอง

 

โอ้ววว จากที่ไม่ค่อยจะอ่านบันทึกยาว ๆ บางครั้งอ่านไว้ครึ่ง ๆ กลาง ๆ ก็ไปหาอะไรเล่นต่อซะงั้น วันนี้อ่านบันทึกของน้องลี่ หรือน้องเล็กในวง Share จนจบ .. อื่ม! เขียนได้สนุกน่าติดตาม เรื่องเล่าในแบบฉบับของน้องลี่ ดูจริงใจและน่ารักสมวัย สำนวนก็กินใจจริง ๆ (อิ ๆ ไว้ค่อยไปขอใต้โต๊ะนะ)  .. ต่อไปก็ต้องตามอ่านของคนที่โดน Share ลูกโซ่มาแล้ว (พี่เน็ก พี่มันหลา) และที่สำคัญเจ้ามือ Share (น้องยาม) .. อ่านมาเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ อะจ๊าก!! โดน Share ลูกโซ่ กะเค้าด้วย ทำไงดีเนี่ยตรู .. หยบ ๆๆๆๆๆ กะว่าน้องลี่ไม่เห็น แต่ในที่สุดน้องลี่ก็เห็น .. โป้ง! พี่ต๊ะ (แบบปิดตาลักซ่อน)  หง่าาาาา!!!! แม่บอกแ้ล้วให้ลดความอ้วน อุตส่าห์แอบหลังโอ่งแล้ว ลอนที่พุงมันโผล่มาให้น้องโป้งจนได้  หงึ ๆ หงะ ๆ (-__- " )
Ico48
kind [IP: 192.168.100.112]
15 ตุลาคม 2551 14:01
#36826
หยบๆๆๆ...ทำไงดี  ทำไงดี  ช่วยด้วย...หยบๆๆๆๆ...ทันม่ายย ทันม่ายย.หยบบ..ๆๆ..ลนๆๆ..ทำไงดี  ทำไงดี

ฝากโคลงสี่สุภาพ ให้น้องเรา หน่อยหนึ่ง มิได้ขัดเกลามากนัก เป็นกำลังใจครับ

แชร์ลูกโซ่เล่าอ้าง     รำพึง
บอกเล่าตราตรึง       เอ่ยอ้าง
สรรพสิ่งล้วนเล่าถึง   บอกไป
ฝากส่งทุกย่างก้าว    สู่มิตร ทั่วกัน

(^_^)

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.204.168.57
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ