นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 686
ความเห็น: 3

น่าห่วง...เกษตรกรไทย

วันที่เราหยิบยื่นปลาให้มีแต่คนแย่งกันรับ แต่ในวันที่เรากำลังให้เบ็ดให้แหหาปลาพร้อมสอนวิธีจับปลานั้น พวกเขากลับเรียกร้องจะเอาปลา แล้วจะมีใครให้ไปตลอดได้

 

 

 

 

จากบันทึกที่แล้ว  ที่ Marky ได้บอกไปว่าในช่วงที่ห่างหายไปนั้น  เนื่องจากไปปฏิบัติภารกิจการบริการวิชาการสู่สังคม  นั่นคือการจัดอบรม  ไม่ว่าจะหลักสูตรยางพารา  ปาล์มน้ำมัน  ไม้ผล และอื่นๆ ซึ่งนั่นแหล่ะที่ทำให้ได้สัมผัสเจอะเจอกับเกษตรกรและผู้คนที่หลากหลาย  จากพื้นที่ต่างๆ  ซึ่งมีพื้นเพ  มีวัฒนธรรมการใช้ชีวิต  มีสังคม  และความเป็นอยู่ที่แตกต่างกัน  บางที่ได้ยินเสียงสะท้อนที่น่าสงสาร  บางที่ได้รับการตอบรับที่ประทับใจ  บางที่ได้รับผลกลับมาที่ทำให้เหนื่อย  ท้อ  หมดแรงกันเลยก็มี  

 ขึ้นชื่อว่าหน่วยงานราชการ  ขึ้นชื่อว่าสถาบันการศึกษา  ขึ้นชื่อว่ามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์  เสียงตอบรับจากเกษตรกรในทุกพื้นที่ของภาคใต้บอกเป็นเสียงเดียวกันว่าเราคือ  "สถานที่ของคนเก่งแห่งแดนใต้"  พวกเขาเหล่านั้นอยู่ห่างไกล  และยากเหลือเกินที่จะเอื้อมมาถึงเราได้  แต่ด้วยการประสานกับหน่วสยงานในพื้นที่ทำให้ได้เจอกับพวกเรา  และต่างก็ดีใจมากที่ได้เจอ ม.อ. 

 ที่เล่ามาข้างต้นเป็นแค่บางเสียง  บางความรู้สึกที่ได้รับกลับมาจากเสียงของเกษตรกร  แต่สิ่งที่เป็นห่วง  นั่นไม่ใช่อุปสรรค  ไม่ใช่ปัญหาของการเข้าถึงเรา  แต่มันคือความน่าเป็นห่วงของตัวเกษตรกรเอง  เป็นห่วงเกษตรกรที่ทำหน้าที่เป็นผู้รับ  เป็นห่วงคนที่เป็นแต่รอรับปลา  ที่หน่วยงานราชการจัดหาและหยิบยื่นมาให้ต่างหาก  ห่วงว่า  เมื่อเราต้องไปดูแลคนอื่น  ที่อื่นบ้าง  พวกเขาเหล่านั้นจะดูแลตัวเองกันอย่างไร  และที่น่าเป็นห่วงมากกว่านั้นคือการปลูกฝังความเชื่อ  และความคิดผิดๆจากผู้นำชุมชน  หรือจากหน่วยงานไหนก็ตามก่อนหน้านี้  ทำให้กลายเป็นสิ่งยึดติดที่พวกเขาเก็บมาเป็นข้อต่อรองจนถึงปัจจุบัน  

 ที่แห่งหนึ่ง  เป็นกลุ่มเกษตรกรมีความรู้  มีฐานะดี  เกษตรกรกลุ่มนี้เล่าว่าเค้าเริ่มจากการไม่มีอะไรเลย  แต่ด้วยความที่พวกเขามีผู้นำดี  และมีการพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน  เมื่อเมื่อการจัดฝึกอบรมถ่ายทอดความรู้ที่เป็นประโยชน์กับการประกอบอาชีพของพวกเขาที่ไหน   ต่างคนจะไม่รีรอที่จะเข้าร่วม  ต่อให้การฝึกอบรมครั้งนั้นต้องแลกกับค่าใช้จ่ายก็ตาม  เพราะพวกเขาบอกว่ามันคือการลงทุนซื้อความก้าวหน้าและความมั่นคงให้กับชีวิตของพวกเขาและครอบครัว

 กลับกันกับอีกที่  ที่แห่งนี้เกษตรกรมีฐานะค่อนข้างยากจน เคยได้รับความช่วยเหลือจากหน่วยงานราชการครั้งแล้วครั้งเล่า  แต่พวกเขาก็ยังรอคอยที่จะรับมันอยู่อย่างต่อเนื่อง  พิจารณาให้ดีขึ้น  พบว่าผู้นำชุมชนมีส่วนมากในการทำให้พวกเขาเป็นแบบนี้  เพราะผู้นำ  คนซึ่งเป็นผู้ซึ่งพวกเขาเชื่อฟัง  ศรัทธา  และไว้วางใจ  สอนให้เขาเรียงร้อง  สอนให้เขาเป็นแต่รอรับ  แต่ไม่เคยสอนให้เขาเข้มแข็ง  ป้าแก่ๆคนหนึ่ง  บอกกับ Marky ว่า  "จะจัดอบรมเหรอลูก  ไม่มีใครเค้าอยากมากันหรอก  สู้เค้านอนอยู่บ้านสบายกว่า  จะมาทำไม  มาอบรมกับ ม.อ. เบี้ยค่าอบรมก็ไม่ได้  เค้าไปที่อื่นเค้าได้เบี้ยเพแลลูกเห้อ"  ฟังแล้วรู้สึกอย่างไร  ก็เงิบสิคะ  เหนื่อยขึ้นมาบอกไม่ถูก

 สิ่งที่เรากำลังทำ  เราแค่หวังว่าจะเป็นส่วนหนึ่งในการสร้างชีวิตที่ดีขึ้น  สร้างชุมชนเข้มแข็ง  วันที่เราหยิบยื่นปลาให้มีแต่คนแย่งกันรับ  แต่ในวันที่เรากำลังให้เบ็ดให้แหหาปลาพร้อมสอนวิธีจับปลานั้น  พวกเขากลับเรียกร้องจะเอาปลา  แล้วจะมีใครให้ไปตลอดได้  

 

Sections: Miscellaneous
License: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
created: 23 March 2015 11:02 Modified: 23 March 2015 11:06 [ Report Abuse ]
ดอกไม้
People who like this: Ico24 JIBCy, Ico24 MK, and 7 others.
People Who Like This
 
Facebook
Twitter
Google

Other Posts By This Blogger

ความเห็น

ค่านิยมผิด ๆ ที่หน่วยราชการบางแห่ง ต้องการ KPI จำนวนผู้เข้าอบรมสร้างขึ้นมา โดยไม่ตระหนักถึงผลเสียหายในระยะยาว

มั่นคง แน่วแน่ในสิ่งที่ทำต่อไปนะครับ ต้องมีคนเห็นในสักวัน และต้องเกิดผลมหาศาลแน่นอน

 

"ใจสั่งมา"

Ico48
Marky (Recent Activities)
26 March 2015 08:51
#102467

ขอบคุณกำลังใจค่ะ เป้าหมายคืออยากให้ชุมชนเข้มแข็งด้วยตัวเอง เราจะไม่ท้อ สู้ต่อไปค่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.204.176.189
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ