นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1462
ความเห็น: 1

การเดินทางเซี่ยงไฮ้ #9

ความเพียรพยายาม อุปสรรคยากอย่างไร ก็สามารถฟันฝ่าและทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ได้

เรียน ทุกท่าน,

        เข้าสู่ตอนที่เก้าแล้วนะครับ หวังว่าทุกท่านที่ตามเรื่องราวการเดินทาง  คงได้รับอรรถประโยชน์หรือได้รับประสบการณ์เผื่อว่ามีโอกาสเตรียมตัวไปเซี่ยงไฮ้จะได้จัด trip ได้ตรงใจมากขึ้นนะครับ แต่เท่าที่ทราบรัฐบาลจีนค่อนข้างจะเข้มงวดกับให้จอดแวะจุดขายสินค้าหากมีการเดินทางมายังจีนหลาย ๆ วัน trip ของเราก็ยังโดนหลายแห่งนะครับดังที่เรียนไป แต่ไม่ขอบอกนะครับว่าที่ไหนที่เขากำหนดบ้าง หากสนใจรบกวนกลับไปทบทวนเล่น ๆ ในตอนก่อน ๆ ดูนะครับ

        ดังที่ว่าไว้ในตอนที่แปดนั้น หลังอาหารค่ำ เราก็เดินไปดู Shanghai ERA intersection of time ที่บอกว่าเราก็เดินไปดูก็เพราะอาหารมื้อเย็นของเราก็อยู่บริเวณเดียวกับที่แสดงโชว์[อย่างนี้นี่เอง :)] แต่เนื่องจากพวกเรากินอาหารเร็วมาก ก็เลยมีเวลาว่างก่อนการแสดงเริ่มประมาณ 20 นาที เพราะฉะนั้นหลาย ๆ ท่านก็หากิจกรรมเสริม อาทิเช่น หลายท่านเดินไปหน้าโรงมหรสพเพื่อ absorb บรรยากาศก่อนการแสดง  และหลายท่านหลงคารมพ่อค้า ควักกระเป๋าซื้อกระเป๋าฝากพรรคพวกอีกหลายสิบใบในราคาตกใจเหลือเชื่อ (ถูกนะครับ..ไม่ใช่แพง) เลยต้องเอามานั่งกอดถุงกระเป๋าถุงใหญ่ระหว่างดูกายกรรม  สำหรับผมก็เดินรอบ ๆ ภัตตาคารด้วยความสนใจว่าเขาขายอาหารอะไรบ้าง  เดินผ่านตู้ปลาทะเลก็เห็นตั้งแต่ ตะพาบ ปลาปักเป้า ปลากระพง(ตัวเล็กมาก ถ้าเป็นบ้านเรา size ขนาด 10 กว่านิ้ว ไม่มีทางขึ้นเหลาอย่างต่อฮวดบ้านเราเด็ดขาด) กั้ง กุ้ง และปูขนาดย่อม เป็นต้น และที่ชอบกว่านั้นก็คือ พ้นตู้กระจกก็เจอแถวจานอาหารปรุงสำเร็จที่ทำจากพลาสติกวางเรียงรายสวยงามพร้อมมีราคากำกับ ผมว่าคล้าย ๆ กับหน้าร้านอาหารในห้างพารากอน หรือแม้กระทั่งร้านฟูจิเราก็มีตัวอย่างอาหารให้เห็นเช่นกัน แต่จำนวนจานน้อยกว่า) นับรวม ๆ อาหารปลอมที่ดูน่ากินมีไม่ต่ำกว่า 50 จาน นอกจากนี้ก็ยังมีจานขนม อาหารหวานและอาหารว่างกว่า 20 จานให้เห็นยั่วน้ำลายไปหมด พอเดิน ๆ ดูได้สักพักหนึ่งก็เห็นมีชาวจีนหลายคนเดินทางมาสั่งอาหารแบบชี้ ๆ เอา และสั่งกลับบ้านก็มี ทานที่ร้านก็มี ดีจังครับ หลังจากนั้นก็มานั่งแจ่วอีกประมาณ 10 นาที ไกด์ก็รีบเรียกพวกเราไปเข้าแถวเข้าประจำที่นั่งในโณงมหรสพ พอดีกับฝนก็เร่ิมพรำ ๆ ซึ่งพวกเราส่วนใหญ่ก็มีร่มติดตัว (แสดงว่าเตรียมตัวมาดี...หลังได้ทราบข่าวคราวจากทีมบริหารชุดแรกที่เดินทางมาก่อนเราว่า มีฝนและอากาศเย็นกำลังดี 22-25 องศาเซลเซียส) เดินฝ่าฝนกันไปประมาณ 40 เมตร ก็เข้าโดมทรงครึ่งทรงกลมของโรงมหรสพ พอนั่งประจำที่เสร็จ ผมก็สังเกตว่าเรานั่งกันตรงไหน......ปรากฏว่าที่นั่งของเราอยู่ตรงกับตำแหน่งที่นักแสดงจะพุ่งตรงเข้ามาแสดงประจันหน้าตรง ๆ ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ดีมากที่สุด ต้องขอบคุณไกด์และบริษัทสกาเดีย ที่จัดเต็มให้พวกเรานะครับ ในห้องแสดงกายกรรมนั้น เป็นวงกลม และผนังฉากของการแสดงเป็นรูปตึกเก่า ๆ แต่พอการแสดงเริ่มไปถึงชุดกายกรรมห้อยโหนด้วยผ้า ก็เห็นว่าจริง ๆ แล้วทั้งสองข้าง มีห้องควบคุมแสงสีและห้องเล่นดนตรี มีเวทีให้นักร้องยืนร้องเพลงประกอบการแสดง

          การแสดงเริ่มตรงเวลาเป๊ะ และเบรกประมาณ 10 นาทีระหว่างการแสดง (หลังแสดงไปประมาณชั่วโมงนึงครับ) เพื่อให้เราออกไปลดอาการเกร็งและตื่นเต้นและเติมลมหายใจ(พร้อมควันเข้าปอด) ตามอัธยาศัย การแสดงกายกรรมชุดนี้เป็นทั้งจินตลีลาผสมผสานกายกรรม ซึ่งเด็กหนุ่ม ๆ สาว ๆ ที่แสดง มีความเชี่ยวชาญช่ำชองมาก..การแสดงกายกรรมมีทั้งใช้แทมมารีน และการกระโดดรอดห่วงขนาดเล็กพอดีตัวและใหญ่เส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 1.2 m การปีนป่ายที่สูงคอยรับนักแสดง การใช้ไม้ต่อเท้าแล้วกระโดดตีลังกากลับหลัง ดู ๆ ไป หากไม่ซักซ้อมกันอย่างหนักต้องมีการผิดคิวเจ็บตัวกันแน่ ๆ แต่กลับไม่พบข้อผิดพลาดเลยครับทั้ง ๆ ที่มีการกระโดดสลับไปมาแบบ 4 ทิศทาง มีห่วงซ้อนกันสามห่วงและกระโดดทีละหลาย ๆ คนวิ่ง cross กันไปมา  การแสดงอีกชุดที่ประทับใจไม่น้อยก็คือการใช้นักยิมนาสติก 4 คน ดัดตัวซ้อนกันเหมือนไม่มีกระดูก นั่นหมายความว่า นักยิมนาสติกจีนมีอาชีพงานรองรับอยู่ไม่น้อยครับ

         การแสดงในช่วงหลังเบรก เป็นชุดโลดโผนพอสมควร คือการขี่มอเตอร์ไซด์ไต่ถังแบบบ้านเรา แต่เท่านั้นอาจดูไม่อภิมหาการแสดงในจีน จึงดัดแปลงถังเป็นลูกโลกตาข่ายเหล็กทรงกลมขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 5 เมตรเห็นจะได้ครับ และเปิดประตูที่ฐานด้านล่างเพื่อให้มอเตอร์ไซด์เข้าไป  นอกจากนี้มอเตอร์ไซด์ที่เข้าไปวิ่ง ไม่ใช่คันเดียวนะครับ เข้าไปทีละคัน ๆ จนทั้งหมด 8 คัน มันวิ่งวนกันไปมา วิ่งตามกัน วิ่งตัดกัน มัน...มัน..สุดยอดเลย นับถือ นับถือ  ที่ต้องกล่าวเช่นนี้เพราะว่ามันอันตรายมากครับหากสะกิดกันนิดเดียวก็อาจบาดเจ็บถึงสลบเหมือดไปได้เลย ไกด์ก็บอกเราว่าก่อนหน้านี้ประมาณเดือนหนึ่ง ก็เกิดอุบัติเหตุจนนักแสดงสลบโดยมอเตอร์ไซด์หลุดโค้ง เกิดแรงหนีศูนย์กลางมากกว่าปกติ เนื่องจากความเร็วไม่สูงพอ คนขับจึงหลุดจากรถฯขณะอยู่ในตำแหน่งสูง และหล่นตุ๊บลงมาข้างล่าง คนชมก็ขวัญเสีย..คนแสดงก็ขวัญเสีย การแสดงเลยยุติทันที

          การแสดงเสร็จก็รีบ ๆ ออกจากโรงมหรสพและพุ่งขึ้นรถบัสกลับที่พักเลยเพราะหากออกช้า คงต้องรออีกนานเพราะผู้ชมมากมายกรูกันออกมาราว ๆ 2,000 คนเห็นจะได้ครับ  กว่าจะเข้าห้องพักก็ราว ๆ สี่ทุ่มกว่า ๆ พรุ่งนี้วันสุดท้ายที่เซี่ยงไฮ้แล้วครับ และคงเป็นตอนสุดท้ายที่จะนำเสนอนะครับท่านทั้งหลาย

จบข่าว...............

ยุทธนา

 

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 02 มิถุนายน 2555 22:49 แก้ไข: 02 มิถุนายน 2555 22:49 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา และ Ico24 เมตตา.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

หลังจากนั่น ก็มา"นั่งแจ่ว" อีก 10 นาที

แถวบ้าน หนู เขาเรียก "นั่งแกร่ว" ค่ะอาจารย์

"นั่งแจ่ว" "นั่งแจว" "นังแจ๋ว" ภาษาไทย สนุกดี

อิ...อิ...

จบข่าว

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.228.11.9
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ