นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนที่อยากจะไม่มีตัวตน
Ico64
ความเคลื่อนไหวล่าสุด
  • ไม่มี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 0

อ่าน: 1470
ความเห็น: 8

หัวเราะ (เยาะ) ?

นักศึกษาคนนั้น อาจจะรู้สึกว่า “คนที่อยากจะไม่มีตัวตน” กำลังหัวเราะเยาะเค้าอยู่ก็ได้ ไม่ว่า “คนที่อยากจะไม่มีตัวตน” จะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม แต่เค้ารู้สึกไปแล้วหล่ะ ว่ากำลังหัวเราะเยาะเค้าอยู่ ไม่อย่างนั้นเค้าคงไม่ถามว่าหัวเราะทำไม

            มีอยู่ครั้งหนึ่ง (เอ! หรือว่าหลายครั้งก็ไม่รู้นะ ไม่ค่อยแน่ใจ) ขณะที่กำลังดูแบบฝึกหัดกับนักศึกษาคนหนึ่ง กล่าวคือนักศึกษาได้ไปทำแบบฝึกหัดแล้วพบว่าได้คำตอบไม่ตรงกับที่ควรจะเป็น จึงนำมาให้ คนที่อยากจะไม่มีตัวตนช่วยตรวจดูวิธีทำว่ามีอะไรผิดตรงไหน

คนที่อยากจะไม่มีตัวตน ก็ตรวจไปเรื่อยๆ ก็พบว่า มีหลายจุดที่นักศึกษาเขียนขึ้นมาอย่างมั่วๆ ไม่ได้อิงกับทฤษฎีที่เรียนมาเลย ก็เลย นึกขำ ว่า เขียนมาแบบนี้ได้ไง ทำไมไม่ใช้ทฤษฎีที่เรียนมา ทีนี้ มันไม่ใช่แค่ นึกขำ คนที่อยากจะไม่มีตัวตน เปล่งความขำออกมาทางปาก ด้วย ที่จริงก็แค่หัวเราะเบาๆ  แต่ นักศึกษา ถาม คนที่อยากจะไม่มีตัวตน ขึ้นมาทันทีเลยว่า หัวเราะอะไรหรือครับ (ค่ะ)” “คนที่อยากจะไม่มีตัวตนก็เลยสำลักหัวเราะของตัวเอง รีบตอบกลับไปว่า ไม่มีอะไรหรอก ขอโทษนะ แล้วก็กลับไปคุยเรื่องแบบฝึกหัดต่อ

แต่ในใจก็คิดไปด้วยว่า แล้วเราหัวเราะทำไมนี่? ลองสำรวจความรู้สึกของตัวเองดู หรือว่าเรากำลังหัวเราะเยาะเด็ก ไม่น่านะ หรือว่าเราหัวเราะไปอย่างไม่มีความหมาย หรือว่า... สุดท้ายก็พบว่า ไม่รู้หัวเราะไปทำไม แต่ก็ได้ข้อคิดอย่างหนึ่งคือ นักศึกษาคนนั้น อาจจะรู้สึกว่า คนที่อยากจะไม่มีตัวตน กำลังหัวเราะเยาะเค้าอยู่ก็ได้ ไม่ว่า คนที่อยากจะไม่มีตัวตน จะตั้งใจหรือไม่ก็ตาม แต่เค้ารู้สึกไปแล้วหล่ะ ว่ากำลังหัวเราะเยาะเค้าอยู่ ไม่อย่างนั้นเค้าคงไม่ถามว่าหัวเราะทำไม

            คราวหน้า คนที่อยากจะไม่มีตัวตน คงจะต้องระวังท่าทีของตัวเองให้มากกว่านี้ ในการพูดคุยกับนักศึกษา
หมวดหมู่บันทึก: การเรียนการสอน
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 26 พฤศจิกายน 2550 15:06 แก้ไข: 26 พฤศจิกายน 2550 15:42 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
Kon1Kon (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
26 พฤศจิกายน 2550 15:10
#2561
ยินดีต้อนรับค่ะ..สมาชิกใหม่..
งืม ๆ ... คนเราพลาดกันได้คร่า ^^"
  • ตามมาขำด้วยคน.....

ขอโทษด้วยนะครับที่ตามมาขอบคุณ commentator ทั้งหลายช้าไปมาก

ขอบคุณ คุณ Kon1Kon คุณ อุโยะจัง และก็ คุณ อัมพร มากครับ ที่เข้ามาให้กำลังใจ

เข้ามาให้กำลังใจด้วยอีกคนครับผม (ขออนุญาติแอบขำด้วยคนครับ)

ครับ

บางช่วงเราก็มีอาการลืมเหมือนกัน เรามองในฐานะที่เรา มีประสบการณ์มากกว่า เรียนรู้มาก่อน (คนก่อน - ไม่อยากบอกว่า รู้มากกว่า) เราจึงมองเห็น สิ่งที่ คนที่มีประสบการณ์น้อย กว่า เรียนรู้หลังกว่า (คนหลัง) ทำไปได้อย่างไร ขึ้นอยู่กับ สิ่งที่ คนหลังทำ จะยิ้ม จะหัวเราะ หรือ หงุดหงิด หรือเฉยๆ

บางที เรานั่งเพลินๆ มองเห็น แมวกำลังทำอะไรวุ่นๆ เราก็หัวเราะ นึกขัน เพราะแมว กำลังจับหางตัวเอง งับเล่นอยู่

ถ้าคนที่เคยมีลูกแล้ว อาจจะเคยหัวเราะ ที่บางครั้ง ลูกตัวเองทำอะไร ที่พ่อ แม่ มองแล้วว่า ทำไปได้ยังไง แบบนั้น 

ความคิดเช่นนี้อาจจะ วิ่ง แว๊บเข้ามาในหัวเรา ตอนนั้น โดยที่เราลืมไปว่า ตรงหน้าเราไม่ใช่แมว หรือ เด็กที่ยัง ไร้เดียงสา 

เพราะเรา "เอ็นดูเด็ก"

พ่อแม่ หัวเราะ เด็กก็ยิ้มแฉ่ง แสดงกายกรรมต่อ แมวก็ทำหน้างง แล้วเล่นต่อ

พ่อแม่ ส่งเสียงแปร๋นๆ เด็ก ร้อง งอแง แมว วิ่งหนีแทบไม่ทัน

กาลจึงสำคัญ
รู้ตัวจึงสำคัญ

แต่ที่ว่ามานั้น ผมก็ลืม
ผมก็เคยหัวเราะ แบบนั้น

จึ๋ยๆๆๆๆ @@~~~~ 

ขอบคุณครับผม คุณ มดตะนอยตะแคงตีนเดิน ที่เข้ามาให้กำลังใจ น้อมรับแล้วครับ
  • จากการสำรวจตัวเอง ก็คิดว่า เคยหัวเราะแบบนั้นออกไปเหมือนกัน
  • คราวหน้าคงต้องระวังตัวเองให้มากเช่นกัน

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.81.28.10
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ