นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Kon1Kon
Ico64
เสาวลักษณ์ รุ่งตะวันเรืองศรี
อาจารย์ระดับ 7
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ความเคลื่อนไหวล่าสุด
  • ไม่มี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 2

อ่าน: 2549
ความเห็น: 4

ตอน อ้อแอ้สมัครงาน [C]

แต่ประเด็นที่อยากจะบันทึกจริงๆ ไม่ใช่แค่เรื่องความยากลำบากเบื้องหลังการสมัครงานหรอก แต่เป็นตอนที่เข้าไปสัมภาษณ์งานต่างหาก

 แม้จะชื่ออ้อแอ้  แต่นศ.สาวน้อยคนนี้ (ที่ร่างไม่น้อยเท่าไหร่.. อ๊ะ อย่าโกรธกันนานู๋แอ้ – ถ้ามาอ่านเจอเข้าน่ะ)  ไม่อ้อแอ้สมกับชื่อเล้ย เวลาที่คุยกันอยู่ในห้องของ Kon1Kon ซึ่งอยู่ด้านในสุดของห้องพักแล้ว คนที่อยู่ด้านนอกก็ยังได้ยินเสียงแอ้สบายๆ และสปีดในการพูดก็ไม่ต่ำกว่าคนที่รัวพิมพ์ดีดที่เร็วที่สุดคนนึงเลยแหละ

                แอ้เรียนจบไปตั้งแต่ปีที่แล้วเดือนธันวาด้วยเวลาเรียน 2 ปี 7 เดือน  จากนั้นก็ทำงานเป็นผู้ช่วยวิจัยให้อาจารย์แถวๆ คณะฯ  เพื่อเก็บประสบการณ์  แต่แอ้ก็มีความฝันว่า แอ้อยากจะไปโตที่สถาบันการศึกษาใดสักแห่งในตำแหน่งอาจารย์ 

                เดือนที่แล้ว สถาบันการศึกษาแห่งหนึ่งเปิดรับสมัครตำแหน่งอาจารย์ ในสาขาเกี่ยวเนื่องกับสาขาที่แอ้จบมา แต่ว่าไม่ระบุเจาะจงว่าจะรับด้านไหนเป็นพิเศษ เพราะตำแหน่งเปิดไว้ค่อนข้างหลากหลาย  แอ้ก็ไปสมัครกับเค้าด้วย พร้อมกับนศ.ที่จบจากคณะฯ เดียวกันอีกหลายๆ คน และแอ้ก็เตรียมตัวอย่างเต็มที่เพื่อการสัมภาษณ์งาน               

                  (อันนี้เพื่อนๆ น้องๆ มาเล่าให้ฟังอีกที) ..เช้าวันสัมภาษณ์ พี่แอ้ของเราตื่นแต่เช้าเพราะต้องเดินทางไปสัมภาษณ์ที่วิทยาเขตซึ่งอยู่ในอีกจังหวัดนึง  แต่งตัวดูดีเรียบร้อย  แต่ว่าไม่ทราบไปเดินอีท่าไหนเข้า รองเท้าส้นสูงที่ใส่ไปด้วย ดันส้นหลุด  โชคดีเหลือเกินที่คุณสาว (เพื่อนซี้ปึ้ก) ซึ่ง (Kon1Kon เข้าใจว่าขับรถไปส่ง) มีความสามารถติดตัวอยู่บ้าง ก็เลยจัดการเอาส้นที่หลุดออกมาเคาะกลับเข้าไปยังไงก็ไม่รู้ได้สำเร็จ  เอ้า รอดไปที..               

                  แต่ขณะที่กำลังจะเดินไปที่อาคารนัดหมาย  ทางเดินที่แอ้เดินไปมันมีคูน้ำขวางอยู่ประการใดไม่ทราบ ทำให้คุณเธอต้องหาทางกระโดดข้าม และแล้ว..รองเท้าของเธอก็เลยไปปักอยู่ในโคลน  พอยื้อยุดดึงขึ้นมาได้ พี่แอ้ก็ไปพิงผนังอาคารเพื่อจะจัดการเช็ดคราบโคลน  ปรากฏว่าตำแหน่งที่เลือกพิงดันเป็นตำแหน่งที่เป็นทางเดินของมด.. ค่ะ.. มด อยู่เต็มไปหมด  พี่แอ้ต้องมานั่งปัดมดออกจากตัวซะอีก..(อะไรกันละนี่) .. เฮ้อๆ  เหนื่อยจริงๆ เลยการสัมภาษณ์คราวนี้  (นี่ขนาดแอ้บอกว่า ก่อนออกจากห้องเลือกก้าวเท้าซ้ายตามที่ได้ดูฤกษ์ดูยามมาแล้วนะเนี่ย)               

                  แต่ประเด็นที่อยากจะบันทึกจริงๆ ไม่ใช่แค่เรื่องความยากลำบากเบื้องหลังการสมัครงานหรอก  แต่เป็นตอนที่เข้าไปสัมภาษณ์งานต่างหาก  ยังจำได้เย็นวันนั้นหลังแอ้สอบสัมภาษณ์เสร็จแล้ว  พี่แอ็ม (คนเดียวกับที่เล่าในแอ็มสตอรี่) ต่อโทรศัพท์ให้คุยกับ Kon1Kon เสียงของแอ้ (ซึ่งสปีดราวกับรถไฟฟ้าเมืองญี่ปุ่นและดังราวกับติดแอมพลิฟายเออร์) ก็แจ้วๆ ตามสายมา เล่าให้ฟังว่าประสบการณ์การสัมภาษณ์ครั้งนี้น่าประทับใจ เพราะแอ้มีความสุขกับการได้สอบ โดยไม่สนใจว่าจะได้รับเลือกหรือไม่               

                 คำตอบของแอ้ตอนนึงที่น่าสนใจ ที่แอ้เล่าว่ากรรมการถามว่า “ต้องการอาจารย์ที่สอน lab ได้ คุณทำได้หรือเปล่า” แล้วแอ้ก็ตอบประมาณว่า “เนื่องจากไม่ได้ทำ lab มานานแล้ว แต่ถ้าให้เวลาทบทวนและเตรียมตัวซัก 2 เดือนก็คงจะทำได้” กรรมการก็บอกว่า “มันไม่ทันน่ะ เราต้องการคนที่สามารถมาสอนได้เลย เพราะอาจารย์ท่านหนึ่งจะไปเรียนต่อเดี๋ยวนี้แล้ว” แอ้ก็เลยตอบกรรมการไปว่า “ถ้าอย่างนั้น ก็ขอให้กรรมการพิจารณาเลือกคนที่คิดว่ามีความเหมาะสมที่สุดเถอะค่ะ”                

               ปรากฏว่า  คำตอบเนี้ยะ เป็นที่มาของน้ำตาและความหดหู่ของแอ้ในอีกสองวันต่อมา เนื่องจาก เมื่อมีคนถามแอ้ว่า สอบสัมภาษณ์เป็นยังไงบ้าง แอ้ก็เล่าไปตามที่เล่าให้ Kon1Kon ฟัง  แต่เกือบทุกคนที่ฟังคำตอบของแอ้ดังกล่าว กลับบอกว่า “แกน่ะมันโง่ ตอบไปหยั่งงั้นได้ยังไง อย่างน้อยก็น่าจะรับๆ ไปก่อนว่าทำได้ ไม่น่าประหลาดใจหรอก ถ้าแกจะตกงานเพราะหยั่งงี้”  แอ้บอกว่า 7 ใน 10 คนที่คุยกับแอ้ ล้วนแต่ว่าแอ้อย่างนี้ทั้งนั้น  จนแอ้เสียใจและสับสนว่า การเป็นคนที่ซื่อสัตย์มันถูกต้องหรือไม่ถูกต้อง ถ้าคราวหน้าแอ้สัมภาษณ์งานอีก แอ้ควรจะตอบความจริง หรือ ควรจะตอบยังไง               

                แต่อันที่จริง Kon1Kon ชอบใจในคำตอบของแอ้มาก  ด้วยคำตอบที่บ่งบอกถึงความไม่ present อะไรที่เกินตัว หรือ ตอบรับไปส่งๆ ว่าทำได้ โดยที่ตัวเองรู้อยู่แก่ใจว่าทำไม่ได้   Kon1Kon รู้สึกดีใจ ที่แอ้เลือกที่จะซื่อสัตย์ มากกว่าหวังประโยชน์ส่วนตนโดยไม่คิดถึงหน่วยงาน   ภูมิใจกับนศ.ที่ซื่อสัตย์ (แม้จะไม่ได้งาน) ก็ยังดีกว่าการที่ นศ.จะได้งานทำเพราะความหลอกลวง

                อีกประมาณหนึ่งสัปดาห์ต่อมา  ได้รับโทรศัพท์จากแอ้ โทรมาเพื่อบอกว่า “จารย์คะ แอ้สอบได้อันดับสองค่ะ คนที่ได้อันดับหนึ่งเป็นวิศวะจากลาดกระบัง (หรือบางมดอะไรเนี่ยแหละ) แอ้ไม่ได้มาเป็นที่โหล่ค่ะอาจารย์ ตอนนี้แอ้แน่ใจแล้วค่ะ ว่าครั้งต่อไปถ้ามีสัมภาษณ์อีก แอ้ควรจะตอบว่าอย่างไร

 
หมวดหมู่บันทึก: การเรียนการสอน
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 15 พฤศจิกายน 2550 01:07 แก้ไข: 18 กุมภาพันธ์ 2551 10:46 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
สิงห์ทอง [IP: 125.27.129.58]
15 พฤศจิกายน 2550 22:04
#1533
จะคอยเป็นกำลังใจให้นะคับ
Ico48
หวาน [IP: 58.8.63.237]
15 พฤศจิกายน 2550 23:11
#1536

You always the best one in my eyes and you never made me down this result that can prove that you still keep the good performance.

 

มีไรที่เพื่อนหวานทำไม่ได้บ้างล่ะ  ใช่ไหม๊

 

 

หวาน

Ico48
[IP: 172.31.16.72]
21 พฤศจิกายน 2550 09:39
#2004

คนที่ซื่อสัตย์จงเจริญ เย้ๆๆ

 

KonKon1

Ico48
Kon1Kon (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
21 พฤศจิกายน 2550 21:41
#2099

อ๊ะ คุณ KonKon1 ทำไมชื่อเราคล้ายกันจังคะ...?...

คุณต้องทำการเข้าระบบก่อนแสดงความเห็น