นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Kon1Kon
Ico64
เสาวลักษณ์ รุ่งตะวันเรืองศรี
อาจารย์ระดับ 7
มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
ความเคลื่อนไหวล่าสุด
  • ไม่มี
Network
Members · Following: 0 · Followed: 2

อ่าน: 1613
ความเห็น: 6

ทำยังไงกับคนที่ทำร้ายเรา? [C]

และถ้าใครจะขอให้ท่านเดินไปด้วยหนึ่งไมล์ ก็ขอให้เดินไปกับเขาสองไมล์

  เวลาที่มีคนมาทำร้ายเรา ไม่ว่าจะทางกายหรือทางจิตใจ  เราทำยังไงกันคะ? 

 

เช่น.. ถ้ามีคนมากล่าวหาเรา ทั้งที่เราไม่ได้ทำอย่างที่เค้ากล่าวหา..

 

ถ้ามีคนมาด่าเราเสียๆ หายๆ โดยไม่ให้เวลาเราอธิบาย...

 

ถ้ามีคนเข้าใจเราผิด โดยไม่คิดที่จะถามว่าความจริงคืออะไร..

 

ถ้ามีคนยังไม่รู้จักเราดีพอ  แต่ตัดสินไปซะแล้วว่าเราน่าจะเป็นยังโง้นยังงี้..

 

ถ้ามีคนมาดูถูกงานของเรา ทั้งที่ไม่รู้จักงานเราซักนิด..

 

และอื่นๆ อีกมากมาย...

      แต่ละคนมีวิธีรับมือกันอย่างไรคะ..?.. 

เคยอ่านเรื่องราวของทหารหนุ่มคนนึง เค้าไม่ได้อยากเป็นทหารที่ฆ่าคนในการสงคราม แต่เนื่องจากว่าในเวลานั้นเป็นช่วงสงคราม ดังนั้นชายหนุ่มทุกคนต้องไปขึ้นทะเบียนและฝึกทหาร เค้าก็เลยต้องไป  ตัวเค้าไม่เคยจับปืนเลย (เพราะไม่ชอบจริงๆ)  แต่เพื่อนทหารคนอื่น ไม่ชอบที่ว่าคนนี้เหมือนกับทำตัวแตกต่าง ก็เลยพยายามหาเรื่องตลอดมา บางทีก็ข่มขู่ บางทีก็หัวเราะเยาะ บางทีก็ล้อเลียน เรียกเค้าว่า “ไอ้ขี้ขลาด”  บางทีก็ว่ากล่าวเสียๆ หายๆ บางทีก็ยังแกล้งทำร้ายด้วย..

 

อยู่มาคืนนึง ขณะที่ทหารหนุ่มคนนี้กำลังสวดขอพรก่อนเข้านอน  เพื่อนทหารในหอด้วยกันรู้สึกไม่ชอบหน้าจนถึงที่สุด  แล้วก็เริ่มทยอยกันถอดรองเท้าของตน ขว้างใส่ทหารหนุ่มคนนี้  ข้างแล้วข้างเล่า  แต่ทหารหนุ่มคนนี้ก็ไม่ได้ลืมตาขึ้นมาจากการสวดขอพรแต่ประการใด  จนพวกเพื่อนทหารทั้งหมดเอือมไปเอง และคืนนั้นก็ผ่านไปโดยไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับทหารหนุ่มอีก..

 

แต่พอเช้าวันรุ่งขึ้นสิคะ  ขณะที่เพื่อนทหารทั้งหลายตื่นขึ้นมาเตรียมตัว และกำลังจะออกไป ทุกคนก็ต้องอึ้ง นิ่งงัน.. เพราะพวกเค้าพบว่า รองเท้าที่เค้าขว้างไปที่ทหารหนุ่มขี้ขลาดนั้น ได้ถูกทำความสะอาดและขัดมันจนเงางามทุกคู่ทุกข้าง และถูกวางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย...

 

มีข้อเขียนเป็นคำสอนที่ Kon1Kon ชอบ บอกไว้ว่า “ถ้าศัตรูของท่านหิว ก็จงให้อาหาร ถ้าเขากระหายก็จงให้น้ำ  และ “ถ้าใครตบแก้มซ้าย ก็จงหันแก้มขวาให้เขาด้วย  ถ้าใครต้องการขอเสื้อ ก็จงให้เสื้อคลุมเขาไปด้วย  และถ้าใครจะขอให้ท่านเดินไปด้วยหนึ่งไมล์ ก็ขอให้เดินไปกับเขาสองไมล์”...

 

แต่อย่าถามนะคะ ว่าทำได้ตามนั้นมากน้อยแค่ไหน.. ขอเวลาในการพัฒนาตน ฝึกใจ และปรับปรุงตัวเองมากกว่านี้ก่อนค่ะ...(อิอิ)

หมวดหมู่บันทึก: มุมละไม ของใครบางคน
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 17 พฤศจิกายน 2550 21:07 แก้ไข: 18 กุมภาพันธ์ 2551 10:33 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ที่ว่าเขาทำเรา....แท้จริงแล้ว....ทั้งหมดคือเขาทำร้ายตัวเองค่ะ...

เจอมาทั้งหมด....ที่กล่าวค่ะ..ขึ้นอยู่กับจิตเราที่ มีปฏิกริยากับสิ่งกระทบ...วันไหนจิตปกติ..เฉยได้ซะงั้นหล่ะ
วันไหนจิต ตก...ก็เจอกันหน่อย...

ทั้งหมดคือการฝึกจิตค่ะ...มาร..มาเป็นเรื่องปกติ...
ขอบคุณค่ะ...บันทึกนี้เป็นแรงดลใจให้เขียนอีกบันทึก...เขียนแล้วจะมาเรียกไปอ่านนะคะ..คุณ คนหนึ่งคน...

Ico48
Kon1Kon (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
18 พฤศจิกายน 2550 13:52
#1697

พี่จิ๊บคะ (ขออนุญาตเรียกตามน้องๆ คนอื่นๆ นะคะ)..สงสัยเราจะมีประสบการณ์ใกล้เคียงกันนะคะ  รีบๆ เขียนเล่าประสบการณ์เร็วๆ เลยนะคะ อยากอ่านแล้วค่ะ... แล้วว่างๆ ก็แอบสอนเทคนิคดีๆ ให้น้องบ้างนะคะ..

*^-^*

แห่ะ !! ผมฝึกจิตได้ไม่ดีพอ ทำได้แค่วางเฉยเท่านั้น ชี้แจงเป็นบางครั้ง โมโหกลับเป็นบางเวลา เป็นคนธรรมดา ๆ นี่เอง
Ico48
Kon1Kon (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
18 พฤศจิกายน 2550 14:27
#1706

รู้สึกอุ่นใจและสบายใจเยอะเลยเมื่อได้ฟังความคิดเห็นของพี่จิ๊บและคุณคนธรรมดา ..

และดีใจที่มีเพื่อนเป็นคนธรรมดาๆ...เหมือนกัน...^-^

มาชวนไปอ่านเรื่องของจิต ค่ะhttp://share.psu.ac.th/blog/metta-hrd/771 มิได้หมายว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญ ชำนาญแต่เป็นสิ่งที่เก็บได้ในการมีชีวิต...จะเขียนเรื่อยๆ ค่ะ
Ico48
Kon1Kon (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
19 พฤศจิกายน 2550 12:52
#1765
ตามไปอ่านมาเรียบร้อยแล้วค่ะ  เก็บมาเขียนอีกนะคะ..
คุณต้องทำการเข้าระบบก่อนแสดงความเห็น