นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Our Shangri-La
Ico64
Kittisakdi Choomalee

ภาควิชาเวชศาสตร์ชุมชน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 16

อ่าน: 1206
ความเห็น: 2

ละวางคิด: ก้าวย่างทางเดิน ลืมเลือนคืนวัน ดั้นด้นไป [C]

ละวางคิด ลงมือกระทำ

เช้านี้เดินทางเข้าพื้นที่ ม.อ. หลังจากลาหยุดไปร่วมงานสารทเดือน ๑๐ มา หลายคนสงสัยว่าทำไมไม่ลาวันจันทร์ - อังคาร แต่ลาหยุดวันอังคาร - พุธ แทน

เอ่อ ผมก็ยังสงสัยอยู่เหมือนกัน

แต่ข่าวล่ามาไว ลือกันให้แซ่ดว่า วันพุธรถแน่น คนแน่น บางคนจะออกจากพื้นที่ ม.อ. ยังใช้เวลาตั้งร่วมชั่วโมง บางคนไหวตัวทัน ชิ่งกลับบ้านไปก่อนที่ระวิกฤติ

เช้านี้ใช้เส้นทางประตูร้อยเก้าเช่นเดิม ขณะขี่แมงไซด์ผ่านประตูเข้ามามองไปทางด้านขวามือ ทางไปศูนย์ประชุม เห็นขยะตกอยู่บนพื้นเกลื่อนไปหมด

ด้านซ้ายมือที่ใช้เป็นพื้นที่จัดงานถนนคนเดินก็มีบ้างแต่น้อยกว่าทางฝั่งทิศตะวันออก

 

เข้าวงเวียนผลไม้ก็พบว่า ตามโคนต้นไม้ มีกองถุงพลาสติก ภาชนะบรรจุอาหารวางกองอยู่ แทบจะทุกต้น

ผ่านมาทางสวนสมุนไพรคณะเภสัชศาสตร์ พบเห็นมีถุงพลาสติคใ่ขยะแขวนเอาไว้ตามรั้วลวดหนาม

 

ยังไม่ได้ผ่านไปทางพื้นที่ของคณะทรัพยากรธรรมชาตินะครับ ไม่ทราบว่าเป็นอย่างไรบ้าง

 

ผมไม่มีหลักฐานเชิงประจักษ์อย่างภาพถ่ายมาให้ดูนะครับ

 

กำลังสงสัยว่า ทางเจ้าของพื้นที่อย่างมหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้จัดให้มีภาชนะรองรับขยะเพียงพอหรือไม่ หรือว่าไม่ได้คิด ไม่ได้ตระเตรียมไว้ หรือเตรียมไว้แล้ว แต่ปริมาณขยะมันเยอะมากเกินกว่าที่คาดการณ์ไว้

 

หรือผู้ที่มาใช้พื้นที่ไม่ได้ใส่ใจ นึกจะทิ้งตรงไหนก็ทิ้งตรงนั้นกันแน่

 

มาถึงที่ทำงานก็มีแต่การพูดคุยในประเด็นเมื่อวาน ไต่ถามเวลากลับถึงบ้าน บ้างก็ว่า เมื่อวานสงสาร รปภ. เป็นที่สุดที่ต้องมาปวดหัวตัวร้อนกัน

 

ผมได้ยินเสียงบ่นเรื่องความไร้ระเบียบในวันที่ ๒๔ ของทั้งรถทั้งคนมาพอสมควร

ยังไงก็ถือว่าเป็นการทดสอบว่า สิ่งที่เราพูดกับการกระทำของเรานั้นเป็นไปในทิศทางเดียวกันหรือไม่

 

"ประโยชน์ของเพื่อนมนุษย์เป็นกิจที่หนึ่ง"

 

บางทีเราก็ทำเฉย ๆ ไปซะบ้างจะได้ไม่ปวดหัวตัวร้อนเป็นไข้ หลาย ๆ เรื่องที่ทำให้เราวุ่นวายใจเกิดจากความอึดอัดขัดใจของเราเอง

บางอย่างมันมาแล้วมันก็จากไป แต่รอเวลากลับมาอีกครั้งเมื่อถึงเวลาเหมาะสม วน ๆ กันอย่างนี้ ก็ต้องทำใจปล่อยวาง

ขยะมาเดี๋ยวลมก็พัดไป

คนมามากเดี๋ยวก็กลับบ้านไปกันหมด

ความวุ่นวายสักพักก็เงียบสงบ

รถติดดีกว่าสตาร์ทไม่ติด

....

ถ้าคิดมาก็เดินเก็บขยะอย่างพี่โอ๋ก็น่าจะสบายใจดี ขจัดความอึดอัดขัดใจออกไป

ปัญหาเองก็ต้องแก้ไขด้วยตนเอง

 

อิอิอิ

 

ก็บันทึกเอาไว้เป็นคำถามไว้ก่อนนะครับกับเช้าสดใสของวันพฤหัสบดี

 

อิอิอิ

 

เราเอง

 

เพลง:
ศิลปิน:

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 25 กันยายน 2557 10:17 แก้ไข: 28 เมษายน 2563 17:24 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา, Ico24 ทดแทน, และ 2 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

มารายงานครับ ขยะระหว่างทางจากคณะทรัพย์ไป มอ.ว. เพียบครับ

จะว่าถุงใส่ขยะน้อยไปหรือพวกเรามักง่ายก็ไม่อยากจะฟันธงครับ รายงานอย่างเดียวดีกว่า

(ไม่ปวดหัวตัวร้อน ฮา)

มีส่วนนะคะ ที่ทิ้งขยะเราน้อยจริงๆ คงจะเพราะเป็นห่วงเรื่องความปลอดภัย กลัวมีใครมาหยอดระเบิดไว้ น่าจะผลิตแบบใสๆนะคะ ถ้าไม่มีที่ให้ทิ้งแบบนี้ก็ยิ่งเป็นไปได้อย่างยิ่งว่าใครกินอะไรแล้วเหลือคงไม่คิดจะพกติดตัวไปหาที่ทิ้ง (ถ้าไม่มีจิตสำนึกที่สั่งสมมาจริงๆ) เพราะฉะนั้นสิ่งที่ต้องสร้างจริงๆคือ จิตสำนึกต่อสิ่งแวดล้อม และคงต้องสร้างกันตั้งแต่เด็กๆ มาถึงระดับมหาวิทยาลัยคงจะแก้ยากถ้าไม่เคยมีใครชวนให้คิดมาก่อน การลงโทษอาจจะช่วยได้บ้างหรือเปล่าไม่รู้นะคะ เพราะเห็นคนไทยไปบ้านเมืองที่เขาปรับเข้มๆ ก็ทำตามกฎหมายได้กันอยู่

คุณต้องทำการเข้าระบบก่อนแสดงความเห็น