นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Our Shangri-La
Ico64
Kittisakdi Choomalee

ภาควิชาเวชศาสตร์ชุมชน คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 16

อ่าน: 1858
ความเห็น: 0

ก้าวย่าง ทางเดิน ลืมเลือนคืนวัน ดั้นด้นไป: พกยักษ์ ๒๐ - "ตัดตอน ๓"

ว่าไปเรื่อย เหนื่อยก็หยุด

ผมมานั่งนึกๆ ดูก็พบว่าบางบันทึกนี่ออกจะ "ตกยุค" หรือไม่ทันต่อเหตุการณ์ไปแล้ว เนื่องจากผมเขียนค้างดองเค็มเอาไว้นานเกินไป

มีบ้างที่เอามาปรับแก้ไขเพิ่มเติมนิดหน่อย และก็มีบ้างที่ไม่ได้ปรับแก้ไข หรือเพิ่มเติมอะไร แม้ว่าบางครั้งบางทีเจ้า "ความคิดเห็น" ที่เกิดขึ้นตอนที่เขียนบันทึกนั้น กับความ "คิดคิดเห็น" ในตอนนี้จะไม่สอดคล้องกันเช่นเดิม แต่ผมมองว่า เราก็น่าจะนำเสนอ "ความคิดเห็น" ในขณะนั้นออกไป โดยที่ไม่ต้องไปปรับเปลี่ยน ให้เป็นความคิดเห็นในปัจจุบันในบันทึกเดิม

หากมีความเห็นที่ต่างไป ก็ควรจะเขียนออกมาเป็นบันทึกใหม่ ชี้ประเด็น จุดที่เราเห็นต่างออกไป อะไรเป็นจุดเปลี่ยน เราได้ข้อเท็จจริงอะไรเพิ่มเติมที่ทำให้เรา "เปลี่ยน" ความคิดเดิมนั้นไป

อันที่จริงผมจะไม่ค่อยแก้ไขอะไรมานัก นอกเหนือจากเพิ่ม หรือหาทางลงให้บันทึกดองค้าง(ปี) ตอนที่เขียนค้างไว้ ส่วนมากแล้วจะหาทางจบไม่ได้มากกว่าครับ

นั่นคือปัญหา (ของผม)

บันทึกในชุด "พกยักษ์" ก็เช่นกัน ที่ผมเพิ่งปล่อยจุดเริ่มต้นของบันทึก "พกยักษ์" หลังจากที่เขียนค้างไว้แรมเดือนแล้ว

ผมนึกถึงความคิดเห็นของเพื่อน เพื่อน ที่ว่า บางครั้งบางทีแม้ว่าเราจะไม่ค่อยเห็นด้วยตามนั้น (ทุกอย่าง) แต่เราก็ไม่ควรจะทำให้ "เสียบรรยากาศ" บรรยากาศที่กำลังเป็นไปอย่างราบรื่น สนานสนุก

แต่ถ้าเราผ่านช่วงเวลานั้นไปแล้ว หรือเวลาล่วงเลยไปพอสมควรแล้ว เราก็น่าจะนำมา "หยอก" ให้ "หลอกหลอน" กันเล่นๆ ก็น่าจะสร้าง "อารมณ์ครึกครื้นๆ" กันได้ไม่น้อยทีเดียว

ที่เข้ามาแคะ แงะ บันทึกค้างเดือน ค้างปีมาสู่สายตาท่านผู้อ่านที่รัก ก็เข้าทำนอง "ตัดตอน" บันทึก หรือ "ตัดตอน" ความคิด หาทางลงที่พอไม่ให้ดูน่าเกลียด (มากนัก) ครับ

ตัดตอน

ผมนั่งเขียนๆ บันทึกตัดตอนอยู่ดีๆ ไม่ทราบว่าเกิดอะไรขึ้น จู่ๆ ผมก็มึนตึ๊บ คิดอะไรไม่ออกไปเสียเฉยๆ อาจจะเป็นอาการที่เรียกว่า Brain Block ก็น่าจะใช่

คิดอะไรไม่ออกไปเสียเฉยๆ ต่อไม่ติดซะงั้น เลยหิ้วกล้องไปเดินเล่น กะว่าจะไปเล็งๆ ดอกไม้ที่จัดไว้สำหรับงานวันรับปริญญา

ลงไปเดินวนๆ อยู่ริมถนน แม่เจ้า รถรามาจากไหนกันมากมาย ไม่มีเว้นวรรคเว้นว่างบ้างเลย แต่ผมสังเกตดูแล้วรถส่วนมากจะแล่นขึ้นมาจากถนนสหศาสตร์ เลี้ยวซ้ายเพื่อไปออกประตูใหญ่ ส่วนด้านอื่นๆ มีประปราย

สงสัยจะเป็น จริงดังที่เล่าขานกันว่า รถที่วิ่งใน ม.อ. ที่ติดๆ กันยุ่บยั่บโดยเฉพาะช่วงเลิกงาน (ติดยาวเป็นกิโลก็ถนนสายนี้เช่นกัน) ใกล้เลิกงาน คงเป็นรถที่มาจากข้างนอกเข้ามาเพื่อเลี่ยงไฟแดง

ตอนที่ผมลงไป เกือบๆ ๖ โมงเย็นแล้วครับ แต่รถจากถนนสหศาสตร์ยังมาเข้าแถวตอนเรียงหนึ่งกันอีก วันนี้ก็ไม่มีตลาดเกษตร รถมาจากไหนกัน หรือเพิ่งจะเลิกงานกัน?

ผมเลยได้แต่ดอกชบาที่ลานจอดรถด้านหลังตึก NML มาดอกหนึ่ง

ดูกันเล่นๆ แบบขาวๆ อวบๆ นะครับ

เราเอง

Sarah Brightman and Jose Cura: Just Show Me How To Love You

Tu cosa fai stasera?
Rimani ancora un pò
sarà quest' atmosfera
ma non mi dire di no

Per farti prigioniero
qualcosa inventerò
ma che bisogno c'era
di amarti subito un pò

Questo giorno è una pazzia
ma la luna è amica mia
se ti resta un sogno da buttare via
soli in mezzo a una città
Solo amici e poi chissà

Poi non basta mai
tante cose da dirsi
e baciarsi e capirsi e stringersi
poi non basta mai
si fa tardi ma dai
dove corri a quest'ora?

Just show me how to love you
Io non ti lascio più
gabbiano di scogliera
io sto una favola e tu?
Just show me how to love you

Fame o febbre o quel che sia
mi ci sento a casa mia
dentro questo sogno da buttare via
non mi sembra vero ma
sembra un'altra la città

E non basta mai
tante cose da dirsi
e baciarsi e capirsi e stringersi
e non basta mai
è già tardi ma dai
dove torni a quest'ora?

Just show me how to love you
E ci ridiamo su
gabbiano di scogliera
ma dov'êri nascosto'
dov'êri finora?

Tu cosa fai stasera?
Ci ridiamo su
magari un'altra sera
ed è già domattina
e la luna la spegni tu!

English translation:

What are you doing tonight?
Stay a little longer
It may be this place
But don't say no

I will invent something
To hold you prisoner
But what was the need
To love you just a bit

This day is crazy
But the moon is my friend
If you still have a dream
Alone in the middle of a city
Only friends and then who knows

Then it's never enough
So many things to tell each other
And kissing and understanding and hugging
Then it's never enough
And we get late, but come on
Where are you running to this time?

Just show me how to love you
I will never leave you
Like a seagull on the rocks
I stay a fairytale, and you?
What are you doing tonight?

Hunger or fever or whatever
I feel at home
Inside this dream to throw away
It doesn't seem true but
It seems another city

And it's never enough
So many things to tell each other
And kissing and understanding and hugging
And it's never enough
It's already late, but come on
Where are you going back to this time?

Just show me how to love you
And we shall laugh about it
Seagull on the rocks
Where were you hiding?
Where were you until now?

What are you doing tonight?
We'll laugh about it
May be another night
And it's already tomorrow morning
And you must turn off the moon!


หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 15 กันยายน 2554 22:42 แก้ไข: 15 กันยายน 2554 22:42 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา และ Ico24 เมตตา.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.239.40.250
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ