นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

คนข้างหลัง
Ico64
นางสาว ดวงพร วงษ์สวัสดิ์
ผู้อำนวยการกองวิชาการและการพัฒนานักศึกษา
ม.สงขลานครินทร์ วิทยาเขตสุราษฎร์ธานี
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 3 · ผู้ติดตาม: 3

อ่าน: 1834
ความเห็น: 8

ทำไมต้อง share.psu.ac.th ....มันมีดีอะไร

อัศจรรย์ใจ สุขใจและอิ่มใจเมื่อได้ใช้share.psu.ac.th

..........เรากำลังสร้างวัฒนธรรมใหม่ในสังคมมอ.........

   ตั้งแต่เข้ามาเขียนบันทึกจนถึงวันนี้.....ได้รับคำติชม ข้อคิดเห็นและคำแนะนำสำหรับเมื่อใหม่หัดเขียน จากเจ้ ดึงและดันอย่างพี่อัมพรและพี่ น้องชาวshare.psu.ac.th อีกหลายท่านทั้งพี่แป้นหรือน้องแป้นก็ไม่รู้ พี่อาภรณ์ อ.นงเยาว์ คุณเจนวดี พี่รัตติยา คนธรรมดา ทะเลดาว และอีกหลายท่าน นับเป็นสิ่งแปลกใหม่ที่สัมผัสได้ด้วยความรู้สึก มันอัศจรรย์ใจ อิ่มใจ สุขใจ บอกไม่ถูกไม่รู้จะอธิบายอย่างไร รู้แต่ว่าดี....ส่วนจะดีอย่างไรก็ลองอ่านดูนะคะ  

 .....นี่เป็นtrend ใหม่ของคนมอ.จริงๆที่เริ่มมีการชื่นชมการทำงานให้กำลังใจซึ่งกันและกัน อย่างน้อยที่สุดก็รู้ว่ายังมีคนชื่นชมเราอยู่บ้าง แม้ว่าช่วงเวลาที่ผ่านมา มรสุมร้ายจะเข้ามาทักทายให้ท้อแท้ ที่แม้ว่าคนใกล้ชิด อาจมองไม่เห็นหรือแม้จะมีคำชมที่บ่นออกมาให้ติดปายปากให้ได้ยินสักนิดก็ยังไม่มี......แต่กลับมีใครอีกคนที่เคยเดินผ่านมาพบเจอจะเจอกลับชื่นชมในความสามารถ "แล้วเราจะปล่อยให้สังคมคนมอ.เป็นแบบนี้นะเหรอ" ถึงเวลาแล้วที่เจ้านายที่เคารพ ลูกน้องที่น่าเอ็นดูและน่าเห็นใจ เพื่อร่วมงานที่รักทั้งหลาย จะหันมาชื่นชมและมองสิ่งดีดีของกันและกันบ้าง.....มากกว่าที่จะคอย ติ บ่น จ่องจับผิด ติเรือทั้งโกลน หรือเกี่ยงกันไปเกี่ยงกันมา คอยติ คอยบ่น คอยว่า ให้ตายกันไปข้างหนึ่ง

.....วันนี้เลยเล่าให้ฟังว่ากว่าจะมีคำชมในวันนี้นั้น........มันมีที่มาที่ไป....ต้องขอบคุณมากมายสำหรับคุณพ่อ คุณแม่ ที่ผลิตเราขึ้นมาบนโลกใบนี้(แหม..เขียนไปก็เขินไปนะนี่...เหมือนได้ตำแหน่งนางงามจักวาลยังไงยังงั้นเลย)  และแม่พิมพ์แห่งสงขลานครินทร์  อย่างคณะศึกษาศาสตร์มอ.ปัตตานีและภาควิชาจิตวิทยาฯที่ช่วยบ่มเพาะความเป็นคน...ขณะเรียนหนังสือ  คณะอุตสาหกรรมเกษตร ที่มีอดีตแม่ทัพที่เข้มแข็งอย่างอ.ไพบูลย์ ที่สอนให้เรียนรู้คุณค่าของคนที่เกิดจากการทำงานและสอนว่านักศึกษาคือคนสำคัญของเรา...ถ้าไม่มีเค้าก็ไม่มีเรา.... จงกล้าคิดกล้าตัดสินใจและลงมือทำสิ่งใหม่ๆที่เป็นประโยชน์ต่อนักศึกษา สิ่งที่สำคัญจงลงมือทำงานทุกงานทุกระดับอย่างไม่เกี่ยงและไม่รังเกลียด....เพราะวันหนึ่งข้างหน้า.....เมื่อเราเติบโตเราจะสอนลูกน้องได้อย่างไรถ้าเราไม่เคยทำ เราจะรู้ได้อย่างไรว่าเค้ากวาดพื้นสะอาด วิธีการใดที่ทำให้พื้นสะอาดมากที่สุด.....ถ้าเราไม่เคยลงมือทำ.... นั่นคือสิ่งที่อ.ไพบูลย์คณบดีคนแรกของอก.ในฐานะผู้บังคับบัญชาสอนตั้งแต่วันแรกที่เข้ามารายงานที่คณะอุตสาหกรรมเกษตร.... คุณจามรีเลขานุการคณะอก.ที่สอนให้รู้จักและเรียนรู้ระบบงานราชการและให้โอกาสเรียนรู้และทำงานในหน้าที่พิเศษต่างๆซึ่งทำให้ได้รู้จักพี่ๆคณะต่างๆและพี่ๆที่สนอ. .... อ.ไพรัตน์คณบดีคนที่2ของอก.ที่คอยขัดเกลาวิธีคิดให้เป็นระบบและแหลมคมขึ้นเรื่อยๆ อย่างรอบคอบ ผ่านกระบวนการทำงานตามระบบISO9001 ซึ่ง ณ เวลานั้นถือว่าโหดสุดๆในการทำงาน ครูพรชัยที่คอยให้กำลังใจและกระตุ้นให้กล้าและทำงานที่ท้าทาย อ.เสาวลักษณ์อดีตรองคณบดีฝ่ายกิจการนศ.อก.ที่คอยกระตุ้นและคอยกำกับดูแลงานให้เสร็จทันตามเวลา  ดร.มุฑิตาที่เป็นเจ้านายที่รักเข้าใจทุกเรื่องอย่างไม่ยากเย็น อ.วิโรจน์ อ.ดารณี คณะศิลปศาสตร์ ผู้ที่เห็นแววว่ากิจการนศ.เหมาะกับดวงพรและมอบโอกาสในการทำงานโดยไม่คำนึ่งถึงน้ำหนัก (ดูหน้าตาอย่างเดียวก็รับเลย....มั้ง 5555)และพี่ๆน้องๆชาวอก.ทุกท่านที่คอยช่วยเหลือให้คำแนะนำตลอดระยะเวลาการทำงานที่ผ่านมา  ..มีทั้งสุขและทุกข์คละเคล้ากันไป
.......แต่วันนี้เมื่อเวลาผ่านไป..... มันทำให้เราได้เรียนรู้ว่า ประสบการณ์จากการลงมือทำเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในการทำงาน และการที่เรามีโค้ขที่ดีมีเพื่อนร่วมงานที่ดีคอยช่วยเหลือเกื้อกูล มีเจ้านายที่เข้าใจและคอยสนับสนุนส่งเสริมและให้โอกาสแสดงความสามารถแล้ว เราย่อมเติบโตอย่างเข้มแข็ง  และที่สำคัญ เขตการศึกษาสุราษฎร์ธานีที่มองเห็นศักยภาพและให้โอกาสแสดงศักยภาพในการเป็นหัวหน้างาน .....ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีที่มาที่ไปคะ........ เรามีวันนี้ได้....ที่มีคนชื่นชมก็เพราะเรามีใครอีกหลายคนที่อยู่เบื้องหลังและคอยสนับสนุนเราอยู่..... สิ่งที่สำคัญเราต้องไม่ลืมว่าเรามีวันนี้ได้อย่างไร .....และมีใครที่มีพระคุณกับเรา .....ปีใหม่นี้เลยถือโอกาสเชิญชวนทุกคน ส่งความสุขและระลึกถึงผู้มีพระคุณที่คอยช่วยเหลือเราตลอดปีที่ผ่านมาหรืออีกหลายคนที่เราเคยใกล้ชิด เคยร่วมงานและเคยล่วงเกินหรือแม้แต่คนที่เรารักและคิดถึง....นี่แหละคะ ที่บอกว่าshare.psu.ac.th มันมีดีอะไรและทำไมต้องshare.psu.ac.th

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นนิมิตรหมายที่ดีที่คนมอ.ของเราจะหันกลับมามองเห็นคุณค่าซึ่งกันและกัน เปลี่ยนคำบ่นเป็นคำชม  อย่ามัวรอให้เพื่อน พี่ น้องและผองเพื่อนของเรา เหล่านั้น .....ท้อแท้และหมดกำลัง...จากการกระทำที่เราไม่ได้ตั้งใจหรือละเลยสิ่งเล็กน้อยอย่างคำชื่นชมที่จะช่วยเติมเต็มกำลังใจที่ขาดหายไปได้   อย่าปล่อยให้เค้าเหล่านั้นท้อแท้ สิ้นหวังหรือหมดพลังกับคำพูดคำบ่นที่ซ้ำซาก แบบเดิมๆและไม่สร้างสรรค์  แล้ววันหนึ่งเราก็คงได้แค่มองและเห็นเค้าเดินจากมอ.ไปอย่างคนสิ้นหวังหรือหมดใจ......  แล้ววิ่งหาอาชีพอื่นที่อิสระ มีแต่คนชื่นชมความสำเร็จหรือเดินเข้าหาธุรกิจขายตรงชื่อดังที่เรารู้จักกันดี....เป็นอย่างนี้นานเข้า คนดีก็จะหมดมอ. สังคมแย่เพาะคนดีท้อแท้....

อ่านมาถึงตรงนี้หลายคนคงกำลังอินหรือกำลังซึ้งอยู่เลย หรือาจจะมีหลายคนบ่นว่า .....หมายความว่าไง...บางคนอาจจะบอกว่า..ใช่ๆพูดถูกใจเลย....หรืออาจแทงใจดำใครหลายคน หรือแม้แต่ อาจมีคนบอกว่า..ถูกๆๆ...ต้องนะครับ......และอีกหลายคนคงน้ำไหลเมื่อนอ่านจบ.....ก็หลากหลายอารมณ์ .....อันนี้ก็ขึ้นอยู่กับประสบการณ์เดิมของแต่ละคน.....

..........แล้วจะพูดอะไรต่อล่ะ....คืออย่างนี้คะ.....ที่พูดถึงธุรกิจขายตรงนะ...ธุรกิจขายตรงมันเกี่ยวอะไร......ก็เคยมีโอกาสได้รับชักชวนเข้าร่วมประชุมกับเค้าเหมือนกันจำได้ว่าที่ประชุมได้พูดถึงบรรยายกาศในการทำงานราชการว่าแย่อย่างไร มีแต่คนแก่งแย่ง ชิงดี อิจฉาเมื่อเพื่อนได้ดี หมั่นไส้เมื่อเห็นคนดีกว่า ไม่มีคำชมจากเพื่อนร่วมงาน....มีใครบ้างที่ชื่นชมเพื่อนร่วมงานที่ได้2 ขั้นทุกปี....คงจะมีแต่ แหม.งได้มาได้ไง...เด็กนายแท้ๆ...ไม่เห็นทำไร เราทำแทบตาย....เป็นต้นหรือการซ้ำเติมเมื่อคนอื่นผิดพลาด  .....นี่เป็นบรรยากาศส่วนหนึ่งหรือเป็นวัฒนธรรมการทำงาน ของงานราชการ...ที่เราพบเห็นกันทุกวัน แต่ระบบshare กำลังจะสร้างวัฒนธรรมใหม่ให้คนมอ. ที่หันมามองกันมากขึ้น เห็นกันมากขึ้น ฟังกันมากขึ้น เข้าใจกันมากขึ้น  รักกันมากขึ้นและท้ายที่สุด มอ.ของเราก็จะเจิญโตบโตมากขึ้น เมื่อมอ.เติบโต เราก็เติบโต เพราะเราเป็นส่วนหนึ่งที่ช่วยสร้างสิ่งเหล่านี้ให้เกิดขึ้น หากเราไม่ช่วยกันแล้วจะให้ใครที่ไหนช่วย.... วัฒนธรรมการทำงานแบบนี้เราต้องช่วยกันสร้าง

และนี่น่าจะตอบโจทย์ว่าทำไมคณะผู้บริหารจึงสร้าง Share psu.ac.th   .....get....แล้วว่าทำไมต้อง share.psu.ac.th แม้คำชมเพียงเล็กน้อยก็ทำให้คนรับหัวใจพองโต เลือดลมสูบฉีดมีพลังใจเพิ่มขึ้นมากมาย

แล้ววันนี้เราชื่นชมคนข้างๆเราแล้วหรือยัง ก่อนจะเอ่ยปากชมลูกคนข้างบ้าน ลองหันไปมองลูกเราว่า เค้ามีดีอะไร แล้วเอ่ยปากชมสักคำ แค่นั้นก็เพียงพอสำหรับกำลังใจที่จะสู้ต่อไป

เขามีส่วน เลวบ้าง ช่างหัวเขา
จงเลือกเอา ส่วนที่ดี เขามีอยู่
เป็นประโยชน์ โลกบ้าง ยังน่าดู
ส่วนที่ชั่ว อย่าไปรู้ ของเขาเลย

จะหาคน มีดี โดยส่วนเดียว
อย่ามัวเที่ยว ค้นหา สหายเอ๋ย
เหมือนเที่ยวหา หนวดเต่า ตายเปล่าเอย
ฝึกให้เคย มองแต่ดี มีคุณจริงฯ

หัวข้อธรรมในคำกลอนขอท่านอาจารย์พุทธทาสภิกขุ

ปุจฉา : สุข-ขาอยู่หนใด

วิสัชชนาก็อยู่ที่เราได้สร้างสุขให้ผู้อื่น

     วันนี้เลยถือโอกาสเชิญชวนทุกท่าน  เปลี่ยนคำบ่น คำนินทา คำว่าร้าย เป็นคำชม สามารถอธิบายความให้สามารถปฏิบัติจริงได้ว่า หาสุข จากการเอ่ยปากชมได้จากการมองหาส่วนดีของผู้อื่นแล้วหาโอกาสชื่นชมให้เค้าได้ยินได้รับรู้จะโดยวิธีการใดก่อตาม สุขทั้งผู้ให้และผู้รับ ยิ่งให้ก็ยิ่งได้นะคะ

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 18 ธันวาคม 2550 21:57 แก้ไข: 13 มิถุนายน 2552 20:23 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

  • ยกมือเห็นด้วยกับน้องดวงนะ ขอให้เปลี่ยนวัฒนธรรมองค์กรมาชื่นชมซึ่งกันและกันดีกว่าจะบอกว่าใครเป็นคนผิด
  • หันมาพูดคุย สุนทรียสนทนา ให้กำลังใจกัน รับฟังความทุกข์ของคนอื่นบ้าง และชื่นชมคนที่ทำความดี
  • หากใครคิดไม่ดี หรือว่าเราไม่ดี แต่เราไม่ได้ทำ ก็ไม่ต้องตอบโต้ ท่านว.วัชรเมธี บอกว่า ".ให้เอานรกออกจากอก"
  • หากเราทำได้...เราะมีความสุขค่ะ..น้องดวง
เห็นด้วยอย่างยิ่งค่ะ share.psu.ac.th เป็นมากกว่าบล็อกทั่งไป มีบรรยากาศของความรัก ความปารถนาดีกระจายตัวอย่างเห็นได้ชัด และรอให้ทุกคนเข้ามามีส่วนร่วม
เห็นด้วยๆๆ..กับหลายๆ ประโยคในบันทึกนี้..หลายประโยคซะจน quote มาไม่ไหว (เยอะ).. เอาเป็นว่าเห็นด้วยอย่างมากที่สุดละกัน...นะจ๊ะน้องดวง

หากเริ่มต้นเขียน แล้วได้เนื้อหามากมายขนาดนี้ รับรองว่าต้องเป็น bloger สายเสฃลือดใหม่ไฟแรง ที่น่าจับตามองเลยทีเดียวครับ

ว่าแต่เยอะจัง อ่านไมหมดอ่ะครับ อิอิ

ขอบคุณทุกๆความคิดเห็นคะ มันเป็นกำลังใจชั้นดีสำหรับคนเขียนนะคะ
เขียนมะค่อยเป็น แต่เข้ามาแอบอ่าน มาแซวได้ อิอิ

นึกว่าสาวที่ไหน....คนกันเองทั้งนั้น

สมุยเป็นไงบ้าง ทะเลหวานเจียบเลยสิจ๊ะน้องสาว

เล่าเรื่องสมุยสิ น่าสนุกดีนะ

ขอเป็นน้องได้มั้ยคะ 555 แบบว่าไม่อยากแก่

เขียนแบบนี้คนพัฒนาระบบและผู้ดูแล ยิ้มกันแก้มแทบปริเลยล่ะค่ะ

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.238.190.82
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ