นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Wullop Santipracha
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 16

อ่าน: 1556
ความเห็น: 5

มาขายความคิดให้กับตัวเอง 4: ทางเลือกที่สองส่วนขยาย การทำงานรู้อย่างไรว่าชำนาญ

ต้องการผู้ชำนาญการที่ชำนาญสมชื่อ สมเกียรติ พึ่งได้ในเรื่องที่ชำนาญอย่างต่อเนื่อง
ความตั้งใจของบันทึกเรื่องนี้ น่าจะจบแล้ว แต่มีคนให้ความเห็นว่า รออ่านทางที่สาม ก็มาคิดว่า ยังมีอะไรขาดไป แสดงว่าสองทางยังไม่ชัดพอ เพราะความจริง การทำงานในองค์กรน่าจะมีเพียงสองทาง คือ บริหารและปฏิบัติงานประจำ  ก่อนจะไปทางเลือกที่สาม ก็คิดว่าน่าจะมีส่วนขยายของทางที่สองให้สมบูรณ์ขึ้นก่อน เพื่อประโยชน์สำหรับการวาง roadmap ให้ตรงเป้า คือการสร้างผลงาน ที่อยากเห็นผลงานที่เป็นประโยชน์จริง ๆ ไม่ใช่แค่ขอตำแหน่งแล้วก็ทำงานเหมือน ๆ คนอื่น (ที่แย่ คือ บางคนแย่กว่าคนไม่ชำนาญการเสียอีก)  ต้องการผู้ชำนาญการที่ชำนาญสมชื่อ สมเกียรติ พึ่งได้ในเรื่องที่ชำนาญอย่างต่อเนื่อง  ยกตัวอย่าง พขร. (ซึ่งไม่มีตำแหน่งชำนาญการ) เข้ามาทำงานใหม่ ๆ จะไปไหนผู้ขอใช้ต้องบอกเส้นทาง  (เหมือนคนขับแท๊กซี่บางคนในกรุงเทพฯ ที่ถามเราว่า ไปทางไหนละพี่) แสดงว่า ไม่ชำนาญ พอห้าปีผ่านไป พขร.ท่านนี้ก็พาเราไปได้เร็ว รู้เส้นทาง เป้าหมายดี พร้อมแนะนำเราได้อีกในทางเลือกที่ใช้เวลาน้อยกว่า ประหยัดน้ำมันกว่า มีลางลัด ทางเลือกเวลามีปัญหาเส้นทางหลัก มิหนำซ้ำยังมีบันทึกเส้นทาง ข้อแนะนำ ที่ละเอียดกว่าแผนที่ทางหลวง อธิบายให้คนอื่นเข้าใจและนำใช้ประโยชน์ได้ ถึงแม้ไม่ได้ขับรถไปเอง มีความรู้เรื่องโรงแรม ที่พัก ที่รับประทานอาหารที่แนะนำและไปตามสะดวก รวมทั้งมีการเตรียมพร้อมในการเดินทาง ดูแลรักษารถอย่างดี จะเห็นว่า พขร.ท่านนี้เป็น พขร.ชำนาญการที่พาผู้โดยสารไปถึงที่หมายด้วยเวลาที่น้อยกว่า ประหยัดค่าใช้จ่าย พร้อมข้อมูลเรื่องที่พัก และร้านอาหาร มีผลงานที่เป็นคู่มือที่เป็นประโยชน์ให้ผู้อื่นใช้งานได้เช่นเดียวกับที่พาไปเอง (แสดงว่าเป็นของที่คนอื่นใช้เป็นประโยชน์ได้) ที่สำคัญละเอียดกว่าแผนที่ทางหลวง แสดงว่า ไม่เหมือนคนอื่น และเชื่อได้ว่า ใครมีปัญหาเรื่องเส้นทางไปถามได้ แต่เฉพาะเส้นทางที่ชำนาญน(คนนะ ไม่ใช่เทวดา จะได้รู้ไปหมด เรียกว่า ชำนาญในหน้าที่ตนก็พอใจมากแล้ว) แสดงว่า เมื่อไปที่ไหนแทนที่จะอยู่นิ่ง ๆ หลังมีเวลาว่างจากภารกิจขับรถ คงมีการพูดคุย สอบถาม ศึกษา หาความรู้เรื่องต่าง ๆ ดังกล่าว โดยไม่อ้างว่าไม่มีเวลา แต่ใช้เวลาที่มีเรียนรู้ไปตลอดเวลาบันทึกไว้ใช้งาน ยังงี้เรียกว่าเป็นคนไฝ่รู้ที่เป็นประโยชน์ต่อการปฏิบัติงาน เอ้า ใครจะสร้างผลงาน ลองดู พขร.ชำนาญการว่า ชำนาญการสมชื่อ หรือไม่ และต้องชำนาญต่อไปนะ ถ้ายังปฏิบัติงานในพื้นที่นั้นอยู่ (ไม่ใช่ชำนาญเฉพาะที่ขอตำแหน่ง หลังจากนั้น กลายเป็นแพะ ร้องแบะ ๆ ไป)  

แล้วจะต้องทำอย่างไร (เดี๋ยวจะหาว่า ยกแต่ตัวอย่าง ไม่มีไฟส่องทางให้บ้างหรือ เกรงจะเสียลูกค้า เพราะบักทึกมาเริ่มมีลูกค้าตามมาอ่าน)

การทำงานต้องรู้หน้าที่และเป้าหมายที่แท้จริง ไม่ใช่แค่หน้าที่ขับรถนะ แต่หน้าที่ที่จะทำให้งานองค์กรดีขึ้น ประหยัดขึ้น สะดวกขึ้น สมเกียรติ (ดังกรณีของ พขร. หากต้องการทานอาหารด่วน ก็พาไปได้ ต้องการร้านอาหารเลี้ยงแขกให้สมฐานะก็พาไปได้ เป็นต้น) ลองถามตัวเองและตอบตรง ๆ ว่า เราทำงานอะไร เพื่อใคร รู้ได้อย่างไรว่าเราทำงานดี มีความชำนาญ วัดจากอะไรที่เราทำแล้วหน่วยงานของเราดีขึ้น เช่น เร็วขึ้น ประหยัดขึ้น ได้ผลและปริมาณงานเพิ่มขึ้น  มีคำถามว่า คู่มือการปฏิบัติงานใช้เป็นผลงานได้ไหม ก็ลองนึกถึง คู่มือของ พขร. ที่บันทึกไว้ ไม่น่ามีใครปฏิเสธว่าไม่มีประโยชน์ แต่ต้องดีกว่าแผนที่ที่มีขายอยู่ หรือแผนที่ของจังหวัด อำเภอ ที่เหมือนปกติที่มีกันนะ และมีหลักฐานพิสูจน์ได้ว่าดีกว่าจริง คงเริ่มมองออกบ้างแล้ว แล้วจะบันทึกมาขยายความนำเส้นทาง  ความจริง บันทึกนี้ตั้งใจจะบอกเส้นทางการทำ roadmap แต่คิดว่า แนวคิดการทำผลงาน น่าจะมีประโยชน์มากกว่า
หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ Copyright
สร้าง: 27 กุมภาพันธ์ 2551 09:40 แก้ไข: 15 พฤศจิกายน 2553 09:54 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

อ่านแล้วทำให้เข้าใจมากขึ้นค่ะ แต่หนูว่าปัญหาของหนูอยู่ที่ยังขับรถไม่เป็นซะมากกว่าค่ะ ตอนนี้เส้นทางรู้แจ่มแจ้ง ใครถามบอกทางได้ แต่ขับรถไม่เป็น ครั้นจะหาคนสอน ก็มีแต่เถ้าแก่อู่ หรือไม่ก็คนจากบางกอก มองไม่เห็นคนใต้ที่พูดภาษาถิ่นแบบง่ายๆ จริงใจที่จะช่วยสอนเราให้ขับรถได้เลย  หนูก็สมองทึบ คนสอนต้องอดทนหน่อย   ทำให้ทุกวันนี้หนูกับเพื่อนๆ หลายๆ คนก็ยังขับรถไม่เป็นค่ะ  เพราะยังหาคนมาช่วยฝึกหัดให้ไม่ได้

Ico48
wullop [IP: 192.168.100.112]
28 กุมภาพันธ์ 2551 10:45
#22695

ขอตอบคุณแมงปอว่า อย่าคิดว่าตัวเองมีจุดด้อย เพราะจะทำให้ท้อแท้ และไม่เกิดปัญญา

แต่ต้องพิจารณาดูว่า ที่เราเป็นเช่นนี้เพราะอะไร มีทางได้บ้าง กี่วิธี ที่จะทำให้เราไปถึงจุดหมายได้ เราจะเลือกทางใด ต้องทำอะไรบ้าง เมื่อไร อย่าใจร้อน ด่วนสรุปว่า เราทำไม่ได้ ต้องมีสมาธิ และสติ เชื่อวาจะเกิดปัญญาสู่ความสำเร็จได้ เรื่องอย่างนี้ ไม่ใช่อยู่ที่ผู้สอน แต่อยู่ที่การฝึก การขับรถ ไม่ใช่แค่คนมาสอนแล้ว เราขับได้ แต่ต้องฝึกขับเอง และทำไปเรื่อย ๆ ก็ชำนาญ ขอให้เชื่อว่าเราทำได้ มันก็จะทำได้

Ico48
Kon1Kon (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
28 กุมภาพันธ์ 2551 13:29
#22734
มาเก็บเกี่ยวข้อคิดดีๆ ค่ะ..
Ico48
Monly (ความเคลื่อนไหวล่าสุด)
28 กุมภาพันธ์ 2551 15:43
#22763

ต้องทำได้  หากเราได้ทดลองฝึกมัน      แต่แล้ว ก็ต้องหยุดชะงักไปชั่วคราว  เพราะมีปัจจัยอื่น ที่ต้องทำเพื่อประโยนชน์ส่วนร่วม  ต้องมาก่อน  ถือว่าเป็นลูกพระบิดาจริง .....

   ขอบคุณค่ะ  สำหรับคำแนะนำ

Kp-icon-4

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.236.171.181
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ