นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 765
ความเห็น: 1

นักเรียน นักศึกษา

การเป็นนักศึกษาไม่ว่าระดับใด ต้องเรียนแบบคิดพัฒนาตน ให้มีความอยากได้ อยากรู้ และศึกษาหาความรู้ จึงสมกับคำว่า นักศึกษา

 

 

 

ทั้งนักเรียน นักศึกษา เป็นผู้หาความรู้ เพิ่มพูนความสามารถของตัวเอง จากไม่รู้ให้รู้ จากไม่เคยทำให้ทำได้

 

แต่นักเรียนใช้สำหรับเด็ก ๆ ที่ยังคิดหาความรู้เองไม่ค่อยได้ จึงเรียนแบบให้มีการสอน สอนให้เขียนได้อ่านออก สอนคณิตศาสตร์ให้คิดเลขเป็น สอนพื้นฐานวิทยาศาสตร์ให้รู้ว่าอะไรเป็นอย่างไร สอนวิชาสังคมให้รู้การอยู่ร่วมกัน ให้รู้การทำดีทำไม่ดีที่ได้ผลเกิดผลต่างกัน สอนการดูแลสุขภาพ ความสะอาด

ทั้งหมดเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการใช้ชีวิต การประกอบการเรียนการทำงานการเรียนประกอบอาชีพในขั้นต่อไป

 

เมื่อโตขึ้น เรียนระดับสูงขึ้นจะไม่เรียกว่า นักเรียน แต่เรียกว่า นักศึกษา ซึ่งต่างกันที่พฤติกรรมการเรียน ที่ต้องคิดว่าต้องเรียนให้ได้อะไร ที่ต้องเน้นไปที่การศึกษา ค้นคว้าหาความรู้ในสาขาอาชีพที่ศึกษา

 

การเป็นนักศึกษาจึงไม่ใช่รอให้ใครมาสอน แต่ต้องเรียนด้วยคำถามว่า ต้องการมีความรู้ ความสามารถอะไร เพื่อนำไปใช้ทำงานทำอาชีพใช้ชีวิตที่ดีในอนาคต

 

จึงต้องปรับเปลี่ยนความคิด พฤติกรรมด้วยการไขว่คว้าหาความรู้ พัฒนาความสามารถตน จึงไม่เรียนด้วยความเบื่อหน่าย แต่ต้องเรียนด้วยความท้าทาย อยากได้ อยากดี อยากมีความรู้ ความสามารถ

 

แต่หากยังเรียนแบบไม่ถึงเป้าหมาย ไม่มีความอยาก จะเกิดแต่ความเบื่อหน่าย ไม่รู้มาสอนอะไรที่ยาก เพราะขาดความอยากได้ อยากรู้

 

ดังนั้น การเป็นนักศึกษาไม่ว่าระดับใด ต้องเรียนแบบคิดพัฒนาตน ให้มีความอยากได้ อยากรู้ และศึกษาหาความรู้ จึงสมกับคำว่า นักศึกษา ไม่ใช่ นักเรียน

เพราะคนที่บรรลุสูงสุดคือการศึกษาพัฒนาด้วยตนเอง ทำให้ดี พอดี ได้อย่างต่อเนื่อง ถ้าเป็นหลักธรรมทางพุทธศาสนาคือ บรรลุอรหันต์

แต่หากเป็นทางโลก คือผู้มีการศึกษา ที่ไม่ใช่แค่ผู้มีความรู้ แต่คือมีการเรียนรู้ พัฒนาตน พัฒนาการทำหน้าที่ให้ดีขึ้น ให้ทันการเปลี่ยนแปลงทั้งธรรมชาติ เทคโนโลยี เศรษฐกิจ สังคม และช่วยสร้างสรรค์จรรโลงให้อยู่กันได้ดีตามหน้าที่ของแต่ละคน

 

ดังนั้น คนที่เป็นนักศึกษา อย่ามัวถามว่า ใครจะให้อะไร

แต่ต้องถามว่าตนอยากได้อะไรและทำอย่างไรจึงมีความรู้ความสามารถไปทำหน้าที่ตนได้ดี ด้วยการศึกษาพัฒนาตนเองจากแหล่งความรู้และผู้รู้ ให้มีการเรียนรู้ได้ตลอดชีวิตเพื่อใช้ชีวิตให้ดี เรียกว่าเป็นผู้มีการศึกษาเมื่อสำเร็จการศึกษา    

 

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 19 พฤษภาคม 2561 09:36 แก้ไข: 19 พฤษภาคม 2561 09:36 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 โอ๋-อโณ.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
ปันกัน [IP: 171.7.234.117]
23 พฤษภาคม 2561 13:34
#108135

สุนทรพจน์ของ นักศึกษาสาว คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยปักกิ่ง ที่เข้าประกวดสุนทรพจน์ในรายการทีวี โดย ให้พูดสั้นๆ เพียง 3 นาที ในหัวข้อใหญ่โตว่า “คนรุ่นใหม่ทำอะไรให้แก่โลกบ้าง” คลิปนี้ อาจารย์อาร์ม ตั้งนิรันดร์ คณะนิติศาสตร์ จุฬาฯ กำลังทำปริญญาเอกทางกฎหมายอยู่ที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด แปลเป็นไทย ลองอ่านกันดู

“ฉันเป็นนักศึกษาคณะนิติศาสตร์ อาจารย์คณะนิติศาสตร์ทุกคนของฉันเคยพูดว่า “กฎหมายบัญญัติไว้ว่าอย่างนี้ แต่ในทางปฏิบัติในชีวิตความเป็นจริง...” ชีวิตความเป็นจริง เป็นโลกที่น่าพิศวง ในชีวิตความเป็นจริง คนซื่อๆ ที่ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์อย่างเคร่งครัด มักใช้ชีวิตเงียบๆ ไม่มีชื่อเสียงเรียงนาม ส่วนคนที่มากเล่ห์เพทุบาย สุดท้ายกลับมีทั้งชื่อเสียง มีลาภสมบัติ เพราะฉะนั้น เด็กไร้เดียงสาอย่างฉัน จึงมักมีรุ่นพี่ที่มากประสบการณ์มาตบไหล่ฉันเบาๆ ด้วยความเอ็นดู และบอกฉันว่า “เด็กน้อย รอจนเธอเข้าใจโลกเสียก่อน”

สิ่งที่ฉันอยากถามก็คือ คนหนุ่มสาวอย่างฉัน สามารถทำอะไรให้กับโลกได้บ้าง วันหนึ่งข้างหน้า ผู้ว่าการแบงก์ชาติ จะเป็นคนที่เกิดหลังปี 1990 นักธุรกิจชั้นนำ จะเป็นคนที่เกิดหลังปี 1990 แม้กระทั่ง ประธานาธิบดี ก็จะเป็นคนที่เกิดหลังปี 1990 ในวันที่สังคมเป็นที่ยืนของคนที่เกิดหลังปี 1990 ฉันอยากถามเพื่อนร่วมรุ่นทุกคนว่า พวกเราอยากให้สังคมเป็นเช่นไร ฉันรู้ดีว่า ไม่ใช่ทุกคนสามารถก้าวขึ้นมาฝ่าฟันพายุและคลื่นลม จนเป็นผู้กำหนดชะตากรรมของประเทศชาติ ฉันและคุณ ล้วนเป็นคนเล็กๆธรรมดาๆ ภายในกลไกเครื่องจักรสังคมอันมหึมา พวกเราเป็นเพียงหมุดตะปูตัวเล็กๆ

สมัยเรียนหนังสือ พ่อแม่พูดทุกวันว่า ให้ตั้งใจเรียนเป็นอันดับแรก อย่าเพิ่งสนใจอย่างอื่น พอถึงวันจบการศึกษา พวกเราก็เที่ยวเอาจดหมายสมัครงานหว่านไปทั่ว ด้วยความหวังว่าจะมีบริษัทรับเข้าทำงาน ผ่านไปไม่กี่ปี ก็ถูกกดดันให้แต่งงาน ซื้อบ้าน แล้วก็ใช้เวลาอีกประมาณ 20 ปีแรกของชีวิตการทำงาน ช่วงที่มีกำลังเต็มที่ หาเงินมาใช้หนี้ จนทำให้คนหนุ่มสาวยุ่งกับการใช้ชีวิต จนไม่เหลือความฝัน ไม่มีเวลาสนใจการเมือง ไม่มีเวลาสนใจสิ่งแวดล้อม ไม่มีเวลาสนใจชะตากรรมบ้านเมือง แล้วจะยังเหลือกำลังวังชา ทำอะไรให้แก่สังคมส่วนรวมได้อีก

แต่ภายหลังฉันพบว่า มีอยู่อย่างหนึ่งที่ฉันและคุณทำได้ สิ่งนั้นคือ คนรุ่นเรา ไม่ว่าจะเดินไปในเส้นทางใด ขออย่าได้ทำชั่ว ขอแค่ อย่าเปลี่ยนเป็นผู้ใหญ่แบบที่เราเคยรังเกียจในสมัยเด็ก ถ้าต่อไปเราเป็นคนขายของแผงลอย ก็อย่าเอาน้ำมันทิ้งแล้วมาทอดของขาย ถ้าขายผลไม้ ก็อย่าโกงน้ำหนักตาชั่ง ถ้าเปิดโรงงาน เป็นเจ้านายคน ก็อย่ากดค่าแรงลดคุณภาพวัตถุดิบ ผลิตของด้อยคุณภาพ คนธรรมดาหนึ่งคน ในตำแหน่งหน้าที่การงานที่แสนธรรมดา ถ้าทำหน้าที่ของตนให้ดีได้ ย่อมเป็นสิ่งที่มีคุณค่ามาก เพราะเราทุกคน ตั้งแต่วันที่เราเกิดมา ก็มีผลเปลี่ยนแปลงโลกฉันเป็นนักศึกษากฎหมาย ถ้าในภายภาคหน้า ฉันสามารถเป็นผู้พิพากษาที่มีความยุติธรรม สังคมเราก็จะมีผู้พิพากษาที่ดีเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคน ย่อมเป็นสังคมที่ดีขึ้นอย่างน้อยก็นิดหนึ่ง

ฉันหวังว่าทุกคนจะตระหนักว่า แม้จะมีเหตุผลอันน่าเห็นใจแสนอย่าง รองรับการทำชั่ว ตัวเราก็ต้องรักษามาตรฐานศีลธรรมของเราไว้ ด้วยเหตุผลเดียวนั่นคือ เราไม่ใช่สัตว์ป่าผู้หิวโหย แต่เป็นมนุษย์ผู้รู้ผิดชอบชั่วดี เพื่อนร่วมรุ่นหนุ่มสาวของฉัน พวกเราสามารถเป็นคนหนุ่มสาวที่มีคุณภาพ ตลอดชีวิตเกลียดชังความชั่ว ไม่ปล่อยตัวตามกระแสแห่งคลื่นลม ไม่รับใช้ผู้มีอำนาจอย่างหลับหูหลับตา ไม่ลืมหลักการ ไม่ลืมความเป็นมนุษย์ ฉันฝากถึงเพื่อนร่วมรุ่นที่รักทุกคน ถ้าในอนาคต มีคนพูดกับคุณว่า เธออย่าสะเออะมาเป็นนักศีลธรรม รู้จักปรับตัวเข้าสังคมบ้าง เมื่อเวลานั้น เธอก็ควรจะมีความกล้าหาญที่จะตอบว่า ก็ฉันไม่เหมือนคุณนี่ ฉันไม่ได้มาเปลี่ยนตัวเองเพื่อเข้าสังคม ฉันมามีส่วนเปลี่ยนแปลงสังคม”

สปีชอันยอดเยี่ยมของนักศึกษาสาวจีนผู้นี้ อยากให้คนไทยทุกคนได้อ่าน ถ้าคนไทยทุกคน ไม่ยอมรับเหตุผลร้อยแปดเพื่อทำชั่ว เช่น ไปช่วยเหลือคนชั่วทุจริต สังคมไทยจะสูงขึ้นอีกหลายนิ้วเลยทีเดียว ไม่ต่ำลงไปเรื่อยๆ อย่างทุกวันนี้.

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.226.243.10
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ