นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน

Wullop Santipracha
Ico64
เครือข่าย
สมาชิก · ติดตาม: 0 · ผู้ติดตาม: 16

อ่าน: 727
ความเห็น: 0

การศึกษาแบบสุก ๆ ดิบ ๆ 1.การเรียน

ารศึกษาไทย การเรียนมักเป็นทำให้โตเกินวัย

การเรียนกับการศึกษา ไม่ใช่กระบวนการสอนหนังสือ แต่เป็นการพัฒนาจริง คือต้องรู้ ต้องเข้าใจจริง ต้องนำไปใช้ได้จริง

 

การเรียนรู้ไม่ใช่แค่จำ ทำข้อสอบผ่าน ซึ่งเป็นแค่การตรวจสอบเบื้องต้น

 

ผลการเรียนรู้จริง ต้องนำใช้ประโยชน์จริง ๆ ที่เรียกว่าเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม ความประพฤติ


จากอ่านหนังสือไม่ออก เขียนไม่ได้ เป็นทำได้ ซึ่งเป็นการเรียนเบื้องต้น ที่เรียกว่า ปฐมศึกษา

 

จากนั้นก็รู้ความหมาย การอ่านได้ เขียนได้ การรับรู้แต่ไม่รู้ความหมายก็ใช้งานไม่ได้ เหมือนนกแก้วนกขุนทอง ที่สักแต่ออกเสียงเลียนแบบได้

ดังนั้นจึงต้องให้สามารถสื่อสารกันได้ เข้าใจความหมายของภาษานำไปใช้ในสังคมทั่วไป เป็นชั้นปฐมศึกษาตอนปลาย

 

การเรียนรู้ขั้นสูงถัดมาจึงเป็นความรู้วิชาการเบื้องต้น คือการสื่อสาร ให้เข้าใจตรงกันในการนำไปใช้งานเพื่อเตรียมเข้าสู่อาชีพ หรือ การศึกษาขั้นสูงขึ้น เป็นการศึกษาชั้นกลาง ที่เรียกว่า มัธยมศึกษา

 

ขั้นถัดมาคือ การฝึกการความรู้ไปใช้ทำงาน

หากเป็นสายอาชีพ คือการเรียนรู้เทคนิคการทำงานต่าง ๆ  ทั้งธุรการ บัญชี ช่างต่าง ๆ

แต่หากผู้ต้องการเรียนรู้ให้สูงขึ้น ก็เรียนความรู้เพิ่มขึ้นที่เรียกสายสามัญ ไม่ใช่วิชาชีพ คือเรียนวิชาการให้พร้อมไปต่ออุดมศึกษา ที่เรียกว่า เตรียมอุดม หรือมัธยมศึกษาตอนปลาย ฝรั่งเรียก high school  คือขั้นสูงสุดของการเรียนแบบโรงเรียน ที่เรียนแบบรับความรู้พื้นฐาน  

 

ทั้งหมด คือการเรียน คือเป็นการสอนให้เรียนตาม ทำตามได้ โดยมีพฤติกรรมให้ทำได้จากทำไม่ได้

 

การทำได้จึงไม่ใช่แค่รู้ แต่ต้องเข้าใจ ต้องรู้กระบวนการใช้งาน กระบวนการทำงาน

 

เขียนหนังสือได้ อ่านหนังสือออก เป็นเบื้องต้น (ปฐมต้น)

 

การเข้าใจเนื้อหา สื่อสารได้ เป็นชั้นที่สอง (ปฐมปลาย)

 

เข้าใจความรู้ที่จะนำไปทำงานเป็นขั้นที่สาม (มัธยมต้น)

 

และนำไปทำงาน ใช้งานได้เป็นขั้นสี่ (มัธยมปลาย หรือ อาชีวะ)

ซึ่งทั้งหมดเป็นการเรียนตามวัย ของการเรียนรู้

 

ส่วนชั้นอนุบาล ยังไม่ใช่การเรียน แต่เป็นการเตรียมตัวเพื่อการเรียน

 

การจัดการศึกษาให้ได้ผลที่ดี มีคุณภาพต้องรู้ เข้าใจ และทำอย่างเข้าใจ

เหมือนการรู้จักผลไม้ ต้องรู้ว่า อ่อน แก่ ดิบ สุก จึงได้ผลไม้ที่มีรสชาติดี มีคุณค่าอาหารที่ดี

 

หากเก็บเกี่ยวไม่เหมาะสม ก็ได้ผลไม้สุก ๆ ดิบ ๆ รสชาติไม่ดี คุณภาพไม่ได้ เก็บไปเรื่อย ทำให้ไม่มีคุณภาพ

 

ส่วนการศึกษาไทย การเรียนมักเป็นทำให้โตเกินวัย

ให้เรียนตั้งแต่ชั้นอนุบาล

นำความรู้วิชาการชั้นสูงไปสอนชั้นปฐม มัธยม ที่ยังไม่พร้อม ให้ความมากเกินไป ทั้ง ๆ ที่ความรู้เบื้องต้นยังไม่แตกฉาน

เหมือนเก็บมะพร้าวที่ยังไม่แก่ไปทำกะทิ คั่วยังไงก็ไม่มัน ไม่อร่อย

 

ทำเหมือนใจร้อน จึงมีคุณภาพแบบสุก ๆ ดิบ ๆ ลุ่ม ๆ ดอน ๆ

 

ที่สำคัญมาก ๆ คือ สอนแต่ความรู้ แต่ลืมสอนคุณธรรม จริยธรรมที่ดี จึงทำให้คนก็ไม่โต ความรู้ก็ไม่พร้อม   

 

หมวดหมู่บันทึก: การเรียนการสอน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 22 ธันวาคม 2556 16:14 แก้ไข: 22 ธันวาคม 2556 16:14 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา, Ico24 ทดแทน, และ 2 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.228.220.31
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ