นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 656
ความเห็น: 2

ด้อยค่า หรือ ท้าทาย

นเก่งต้องช่วยกันสร้างความเจริญให้องค์กร สร้างมูลค่าเพิ่มให้องค์กร แล้วจึงเรียกร้องค่าตอบแทนจากองค์กรด้วยการท้าทายความสามารถสร้างมูลค่างาน

จากการที่ปัจจุบัน มหาวิทยาลัยของรัฐหลายแห่งได้เปลี่ยนสถานะเป็นมหาวิทยาลัยในกำกับ และการจ้างบุคลากรมหาวิทยาลัยของราชการเป็น พนักงาน แทนข้าราชการ ทำให้อัตราค่าจ้างบุคลากรมีความแตกต่างกัน รวมถึงการจัดสวัสดิการที่ต่างไปจากระบบข้าราชการ

ทำให้บุคลากรมหาวิทยาลัยที่เป็นพนักงาน เริ่มดูเปรียบเทียบว่า มหาวิทยาลัยใดมีอัตราค่าตอบแทนสูงต่ำอย่างไร และจนมีเสียงเรียกร้องการขอปรับค่าตอบแทน

ความจริง การมีค่าตอบแทนต่างกันในภาคเอกชนเป็นเรื่องปกติธรรมดา อยู่ที่บริษัท องค์กรใดที่จ้างได้เท่าไร ที่แน่ ๆ คือจ้างแล้วต้องสร้างผลกำไรให้มากกว่าค่าจ้าง บริษัทจึงอยู่ได้

ในการสมัครเข้าทำงาน ทุกคนก็ทราบอัตราค่าจ้างดีอยู่แล้วว่าเป็นอย่างไร หากคิดว่าตนเองสามารถสร้างค่า สร้างประโยชน์ สร้างกำไรให้คุ้มค่าก็ต้องเลือกสมัครที่มีค่าตอบแทนสูงกว่า  

การต้องการค่าตอบแทนที่สูง ก่อนอื่นต้องท้าทายตัวเองที่จะตอบว่า มีความสามารถสร้างรายได้เพิ่มให้มหาวิทยาลัย ให้คณะอย่างไร ให้คุ้มค่าตอบแทน ที่ทำอยู่คุ้มหรือยัง

ปัจจุบัน ม.อ. มีค่าตอบแทนพนักงานที่ได้งบประมาณจากรัฐไม่เพียงพอต่อการเจริญก้าวหน้าของพนักงาน จึงต้องจ้างจำนวนต่ำกว่าจำนวนตำแหน่งที่ได้รับ

และยังไม่ได้บริหารงานให้คุ้มค่าจ้าง คือยังไม่ได้บริหารงานให้มีรายได้คุ้มค่าจ้าง

ช่วงแรกของการมีอัตราพนักงาน ม.อ. มีระบบการคิดค่าประสบการณ์ถ้ามีประสบกาณ์การทำงานมาก่อน ต่อมาเมื่อมีอัตราพนักงานเพิ่มขึ้น ทำให้มีงบประมาณไม่เพียงพอ จึงให้ขึ้นกับคณะแต่ละคณะไปคิดเอง จะให้จ่ายจากเงินรายได้

เคยมีพนักงานที่เคยทำงานที่อื่นมาทำงานที่คณะทรัพยฯ และเรียกร้องค่าประสบการณ์ จึงได้ถามกลับไปว่า

"ที่แจ้งว่ามีประสบการณ์นั้น สามารถทำงานสร้างมูลค่าเป็นค่าตอบแทนได้อย่างไรบ้าง และทำงานแตกต่างจากผู้ไม่มีประสบการณ์อย่างไรในเชิงมูลค่า และต้องทำตลอดไป หากมีการจ่ายตลอดไป"

เคยบอกทุกคนเสมอ ต้องการค่าตอบแทนเท่าไรก็ได้ หากสามารถสร้างรายได้ให้มากกว่าค่าตอบแทนที่เรียกร้อง

การให้ค่าตอบแทนเพิ่มตามค่างานนั้น ม.อ. สามารถทำได้ แต่ต้องสามารถสร้างมูลค่าเพิ่มจากงานที่ทำให้มากกว่าได้

การขอเพิ่มค่าตอบแทน โดยไม่รับผิดชอบต่อการสร้างรายได้ ที่ให้คนอื่นหาเงินให้นั้น ไม่เรียกว่ามีความสามารถ แต่เป็นการลดค่าตนเอง หากเปรียบเป็นต้นไม้ก็เป็นกาฝาก ที่ทำลายต้นไม่ที่เกาะจนตาย ซึ่งด้อยกว่าวัชพืชที่อยู่ด้วยการแข่งขันกับต้นพืชอื่น ๆ

คนเก่งต้องช่วยกันสร้างความเจริญให้องค์กร สร้างมูลค่าเพิ่มให้องค์กร แล้วจึงเรียกร้องค่าตอบแทนจากองค์กรด้วยการท้าทายความสามารถสร้างมูลค่างาน คือสถานะของมหาวิทยาลัยในปัจจุบัน ที่รัฐท้าทายความสามารถของคนมหาวิทยาลัย

หลายคนคงได้อ่านตำพูดของประธาธิบดี จอห์น เอฟ เคเนดี้ ที่ว่า อย่าถามว่าประเทศชาติจะให้อะไรแก่ท่าน แต่จงถามตัวท่านเองว่าท่านจะทำอะไรให้ประเทศชาติ

ดังนั้น ก่อนคิดว่า "ต้องการค่าตอบแทนเพิ่ม ต้องถามจะสร้างมูลค่าให้คุ้มค่าตอบแทนอย่างไร คือต้องช่วยกันสร้างคณะก่อน คณะจึงสามารถช่วยท่านได้" 

 

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 16 เมษายน 2556 18:29 แก้ไข: 16 เมษายน 2556 18:29 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 Monly, และ 7 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ด้วยจิตคารวะ นับถือจริงๆ ครับกับบันทึกเช่นนี้

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.215.182.36
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ