นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 808
ความเห็น: 1

ประกันคุณภาพเชิงปริมาณทำให้ขาดคุณภาพ

ระบบประกันคุณภาพการศึกษาไทย ที่เน้นให้ผ่านเกณฑ์ ได้คะแนน แต่ไม่ใช่คุณภาพ ที่ทำประกันคุณภาพ ยิ่งทำอันดับคุณภาพยิ่งลด เพราะเน้นที่กระบวนการ

จากการไปดูงานที่ มหาวิทยาลัย Wagenigenที่เนเธอร์แลนด์ ได้เห็นการทำงานที่เน้นคุณภาพ

1.  ทำงานด้วยความพร้อมของเครื่องมือ อุปกรณ์การวิจัย ทั้งจำนวนและความทันสมัย คือใช้เครื่องมือที่ใหม่สุด ไม่ใช่เก่าหล้าสมัยเพราะต้องประกันให้ลูกค้าถึงผลการวิจัยว่าทันสมัย

2.  ปฏิบ้ติตามกฎแห่งความปลอดภัยและผลกระทบสิ่งแวดล้อม อย่างกรณีที่มีการศึกษาสารเคมีกำจัดศัตรูพืช เชื้อจุลินทรีย์ ต้องมีมาตรการ มาตรฐาน ที่แสดงว่าไม่มีการปนเปื้อนออกไปจากระบบการทำงาน ต้องแสดงให้ได้ว่า ไม่มีปัญหาจริง ๆ 

3.  เน้นความเก่ง ความสามารถ จะคัดเลือกผู้มีความสามารถสูงเท่านั้นมาเรียน มาทำงาน และเรียนอย่างรับผิดชอบ ตั้งใจ เต็มเวลา ด้วยตนเอง ไม่เน้นปริมาณ คัดผู้เรียนที่มีคุณสมบัติ เก่งดี ไม่ใช่แค่เก่ง

โดยดูจากข้อเสนอโครงการที่ดี มีคุณค่า คุ้มค่า ไม่ใช่แค่สักแต่ทำ คือข้อเสนอที่แหล่งทุน ไม่ว่าภาครัฐ เอกชน องค์กรระหว่างประเทศสนับสนุนทุนอย่างเต็มที่ ทั้งเครื่องมือที่ทันสมัย ทั้งค่าตอบแทนคนทำงาน

เรียกว่า เรียนแบบมืออาชีพ คือขายโครงการที่คนยอมจ่ายในราคาที่คุ้มค่า ถึงแม้จะกำหนดการตีพิมพ์ไว้ แต่ผลการวิจัยต้องใช้จริงได้คุ้มทุนด้วย

ต่างจากการประกันคุณภาพการศึกษาไทยที่หลายตัวเน้นปริมาณ เน้นคะแนน จึงทำให้คุณภาพลดเพื่อให้ได้คะแนน เช่น

การรับผู้เรียนให้ได้ตามเป้า ตามแผน การสำเร็จการศึกษาในเวลาที่กำหนด การตีพิมพ์ในวารสารนานาชาติ ที่กำหนดเกณฑ์เอง การนับจำนวนผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการ ฯลฯ ซึ่งนำไปสู่คุณภาพที่ลดลงเพราะเป็นการประกันคุณภาพแบบกะเกณฑ์

  • อย่างการรับผู้เรียนให้ได้ตามเป้า ตามแผน ทำให้ต้องรับผู้ที่ความสามารถไม่ถึงเพราะถ้าไม่รับก็ไม่ได้คะแนน
  • การนับสัดส่วนผู้สำเร็จการศึกษาตามเวลาของหลักสูตรก็เช่นกัน เพราะอยากให้สำเร็จการศึกษาก็ต้องทำให้จบตามกำหนดให้มาก ก็ต้องลดคุณภาพ
  • การตีพิมพ์ในวารสารที่มีมาตรฐานตามข้อกำหนดที่ทำขึ้นมาเอง จำนวนสถาบันเข้าร่วม จำนวนประเทศเข้าร่วม ที่ทำให้เกิดวารสารมากมาย ที่กะเกณฑ์ตามข้อกำหนด เพื่อให้ตีพิมพ์ได้ตามเกณฑ์ ไม่ได้เป็นคุณภาพจริง
  • การกำหนดสัดส่วนผู้ดำรงตำแหน่งทางวิชาการ ที่ทำเกิดปรากฎการณ์ ผู้อ่านท่านใดที่ไม่ให้ผ่าน ก็ไม่ให้อ่าน คัดชื่อออกจากทำเนียบไป จึงเห็นผู้อ่านที่ไม่ยึดคุณภาพเพราะยึดก็ไม่มีผลงานในการอ่าน เพราะไม่มีใครเชิญ

คืออาการของระบบประกันคุณภาพการศึกษาไทย ที่เน้นให้ผ่านเกณฑ์ ได้คะแนน แต่ไม่ใช่คุณภาพ ที่ทำประกันคุณภาพ ยิ่งทำอันดับคุณภาพยิ่งลด เพราะเน้นที่กระบวนการ คะแนนชี้วัด มากกว่าคุณภาพจริง

หรือคนไทย ไม่มีคุณภาพจริง ๆ ?? 

คุณภาพต้องสร้างด้วยสติปัญญา ไม่ใช่ กติกา 

หมวดหมู่บันทึก: ประกันคุณภาพ ตัวชี้วัด ประเมินผล
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 25 พฤศจิกายน 2555 19:41 แก้ไข: 25 พฤศจิกายน 2555 19:49 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 คนธรรมดา, และ 5 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

จริงด้วยค่ะอาจารย์ ถ้าเน้นปริมาณ เพื่อให้สำเร็จตามเป็นหมายในเวลาที่กำหนดนั้น ต่อไปทุกๆ สิ่ง ทุกอย่างก็จะกลับกลายมาเป็นทำงานของให้ผ่านไปที มีหลักฐานแสดงให้เห็นก็พอแล้วเท่านั้น สายฝนคิดดูแล้ว น่าส่งสารจริงๆ ทั้ง นักศึกษา บุคลากร องค์กร ประเทศชาติ ต่อไปจะเป็นอย่างไร แล้วคุณภาพของงาน คน รุ่นใหม่ที่จะสืบทอดสิ่งที่ดีๆ ก็จะขาดหายไป เพราะว่าบุคลากรที่ทำงานมานาน มีประสบการณ์ที่ดี ก็ยิ่งจะเกษียณอายุไปเรื่อยๆ ถ้าหากไม่มีการปรับปรุงวิธีการดำเนินการให้ทัน อย่าให้ช้าไปกว่านี้

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.208.186.19
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ