นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1127
ความเห็น: 0

ค่าและความรับผิดชอบในการเข้าอบรม/เรียนรู้

ผู้ที่ผ่านการอบรมแล้วไม่มีสามารถนำความรู้ ความสามารถมาใช้ให้เกิดประโยชน์ เกิดค่า ต้องถือไม่มีความรับผิดชอบ

ความรับผิดชอบคือสิ่งที่ต้องทำตามหน้าที่ ในค่า มูลค่า ในเกียรติและศักดิ์ศรี

ารอบรมและการเรียนคือการเข้ารับความรู้ในหลักสูตรเพื่อให้ได้ความรู้ ความสามารถ มาให้ในการทำงาน ประกอบอาชีพ พัฒนางาน พัฒนาการทำงาน การทำหน้าที่ ซึ่งต้องมีความรับผิดชอบหลายด้านที่ผู้เข้าอบรม/เรียนรู้พึงต้องคำนึงถึง ประกอบด้วย

1. ความรับผิดชอบต่อเงินและค่าใช้จ่าย เพราะไม่ว่าจะเข้าอบรมและเรียนอะไรต้องมีค่าใช้จ่ายทั้งสิ้น 

ผู้ที่ยังไม่ทำงานต้องพึ่งค่าใช้จ่ายจากพ่อแม่ผู้ปกครอง ทั้งค่าเล่าเรียน ความเป็นอยู่ ที่ผู้เข้าอบรม/เรียนต้องตระหนัก คิดถึงผู้ที่ต้องหาเงินให้เรียนรู้ อบรม โดยพื้นฐานต้องเข้าอบรม เรียนรู้อย่างเต็มที่ ด้วยความตั้งใจให้ได้ความรู้ ความสามารถ การละทิ้งหน้าที่เป็นการไม่รับผิดชอบ เป็นการเอาเงิน เอาแรงที่คนอื่นทำให้ไปทิ้งอย่างไม่เกิดค่า ที่ถือว่า อกตัญญู และยังทำลายความคาดหวังของพ่อ แม่ ผู้ปกครองด้วย

สำหรับผู้ที่ทำงานแล้ว ต้องรับผิดชอบต่อหน่วยงาน องค์กร และเพื่อนร่วมงาน และหากเป็นหน่วยงานราชการ ต้องรับผิดชอบต่องบประมาณของประเทศที่ใช้ทั้งการเข้าอบรม เรียนรู้ และค่าตอบแทนของตนหรือเงินเดือนในวันที่ไปอบรม แล้วไม่ได้ทำงาน

2. รับผิดชอบต่อเวลา คือเวลาที่ใช้ในการเรียนรู้ เข้าอบรม ที่ต้องใช้เวลาให้เกิดค่าตามเป้าหมาย ความคาดหวังที่พ่อแม่ลงทุนเพื่อให้ลูกมีอนาคต มีความรู้ ความสามารถที่ดูแลตนเองได้ คือมีงานทำ และดูแลท่านยามแก่เฒ่า ส่วนคนทำงานก็เป็นเวลาการทำงานที่หายไปในการเข้าอบรม เรียนรู้

 3. ความรับผิดชอบในความรู้ ความสามารถ ซึ่งคือเป้าหมายของการจัด การให้มีการฝึกอบรมและเรียนรู้ ที่ต้องมีความรู้ ความสามารถตามกำหนดของหลักสูตร ที่ต้องผ่านตามเกณฑ์โดยเฉพาะการเรียนในระดับปริญญา คือทั้งเนื้อหาและระดับความรู้ที่ผ่านเกณฑ์ที่กำหนด จึงผ่านการรับรองในเกียรติแห่งปริญญา สำหรับการอบรมนั้นมักให้เกียรติแก่ผู้เข้าอบรมที่ถือเป็นผู้ใหญ่มีความรับผิดชอบมากพอ จึงมักไม่ได้กำหนดเกณฑ์ประเมินความรู้ แต่ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เข้าอบรมเอง

4. ความรับผิดชอบต่อการนำความรู้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์ ซึ่งเป็นความรับผิดชอบต่อความคาดหวังสูงสุดที่ผู้ผ่านการเรียนการอบรมแล้วต้องมีความรู้ ความสามารถที่นำไปใช้ประโยชน์ได้จริง ให้เกิดความคุ้มค่าทั้งเงิน ค่าใช้จ่าย เวลา ของทั้งตนเอง ของหน่วยงาน ขององค์กร และของประเทศ แม้แต่การเรียนที่รัฐบาล ประชาชน ต้องใช้ภาษีในการสร้างมหาวิทยาลัย สถานศึกษา เพื่อหวังสร้างผู้มีความรู้ ความสามารถในสาขาอาชีพต่าง ๆ

ทั้งหมดคือ ความรับผิดชอบของผู้อบรม เรียนรู้ ที่มากด้วยมูลค่า เวลา และความคาดหวัง ผู้ที่ผ่านการอบรมแล้วไม่มีสามารถนำความรู้ ความสามารถมาใช้ให้เกิดประโยชน์ เกิดค่า ต้องถือไม่มีความรับผิดชอบ ไม่มีเกียรติในความรู้ของหลักสูตร และยังทำลายเกียรติของหลักสูตร ยิ่งเขียนลงในประวัติแต่ขาดความรู้และความสามารถใช้งานได้จริง จึงเป็นประวัติปลอมที่เชื่อถือไม่ได้ เป็นประวัติที่น่าละอายมากกว่าเป็นกียรติ เป็นความภาคภูมิใจ

ดังนั้น ผู้เข้าอบรม เรียนรู้ พึงต้องตระหนักในหน้าที่ ความรับผิดชอบในการเข้าอบรม และเรียนรู้ ด้วยการตั้งใจเรียนรู้ ให้ได้ความรู้ ที่สำคัญต้องรับผิดชอบต่อการนำความรู้มาใช้ให้เกิดประโยชน์ จึงมีเกียรติต่อตน ต่อหลักสูตร ต่อความรับผิดชอบของหน่วยงานและประเทศชาติ  

ผู้รับผิดชอบต่อการอบรม/เรียนรู้ นำไปสู่การใช้ประโยชน์ คือผู้เจริญ ก้าวหนัาในการทำงาน ในหน้าที่การงาน

 

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 19 กรกฎาคม 2555 18:14 แก้ไข: 19 กรกฎาคม 2555 18:14 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 pom, Ico24 คนธรรมดา, และ 3 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 34.239.160.113
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ