นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1182
ความเห็น: 0

สายสนับสนุนมืออาชีพ 2.การสื่อสารเพื่อเพิ่มค่าการทำงาน

ไม่อยากเห็น คำว่า เพื่อทราบและถือปฏิบัติ ทำหน้าที่เหมือนไปรษณีย์ส่งเรื่อง เป็นแค่ท่อน้ำไหลผ่าน โดยไม่มีการกรองให้ดีขึ้น ที่ทำให้มองไม่เห็นความชำนาญ

จากความเข้าใจในกระบวนการในองค์กร http://share.psu.ac.th/blog/fnr-devolop/24426

การทำงานให้เป็นทีมเดียวกัน การสื่อสารเป็นส่วนสำคัญในการเพิ่มค่าการทำงาน การแสดงความชำนาญ และความเป็นมืออาชีพ

อย่างการมีระเบียบ ประกาศ และข้อกำหนดต่าง ๆ ทุกเรื่อง ทุกด้าน เมื่อเรื่องมาถึงมหาวิทยาลัย กองที่เป็นเจ้าของเรื่องต้องวิเคราะห์ระเบียบ และเสนอข้อสรุป ว่าเรื่องนั้น

1. มีแนวปฏิบัติอย่างไร

 2. เปลี่ยนไปจากเดิมตรงไหน อย่างไรบ้าง

ซึ่งความเป็นมืออาชีพ จะเข้าใจเรื่องอย่างดี ทำให้สรุปเรื่องสรุปประเด็นได้ง่าย เมื่อส่งต่อไปยังคณะ/หน่วยงาน ก็อ่านเฉพาะข้อสรุป ไม่ต้องเสียเวลาอ่านทั้งฉบับ ซึ่งทำให้ลดเวลาจาก 3-5 นาที เหลือแค่ 1 นาที ที่สำคัญคือทำให้เข้าใจตรงกัน เพราะมาจากความเชี่ยวชาญระดับมหาวิทยาลัย ที่มีการกรองทั้งจาก หัวหน้างาน ผู้อำนวยการกอง

ลองคำนวณดูว่า 1 เรืองลดเวลา 2-4 นาที เมื่อคูณจำนวนคณะ/หน่วยงาน จำนวนเรื่อง ในแต่ละวัน จะมีมูลค่าเท่าไร นี่ยังไม่รวมการตีความที่ไม่เหมือนกันในระดับแต่ละคณะ/หน่วยงาน ซึ่งต้องแก้ไข ไปมา หากเกิดการตีความผิด คือการคิดเป็นมูลค่าการทำงานธุรการ สายสนันสนุน

เมื่อมาถึงคณะ เมื่อมีการชี้ประเด็นสรุปจากระดับมหาวิทยาลัย ต้องมาตรวจสอบกับผลกระทบที่มี ว่ามีส่วนใดบ้างหรือไม่ หากมีต้องชี้ไปยังภาควิชา/หน่วยงาน บุคคลนั้น เพื่อดำเนินการ และช่วยดำเนินการอย่างไรให้สะดวกสมคำว่า สนับสนุน หรือหากไม่มีผลกระทบก็จะได้ทราบ ซึ่งเป็นการทำงานเชิงเป็นผู้ดูแลระดับคณะ ในความชำนาญ หน้าที่เฉพาะ คือ นัก... ต่าง ๆ (นักวิเคราะห์ การเจ้าหน้าที่ นักวิชาการศึกษา เจ้าหน้าที่การเงิน ฯลฯ)

การชี้เป้าของงาน และกระบวนการทำงาน สามารถลดความเสี่ยง ลดเวลาการหา เพราะเจ้าหน้าที่ในระดับภาควิชาเป็นเจ้าหน้าที่บริหารงานทั่วไป ย่อมไม่มีความชำนาญเฉพาะ แต่ต้องรับงานทุกด้าน ในนามภาควิชา/หน่วยงาน แต่จะรับไปประสาน ไปปฏิบัติ

นี่คือ การทำงานเป็นทีม รับผิดชอบเป็นองค์กร ไม่ใช่แยกเป็น ระดับมหาวิทยาลัย ระดับคณะ ระดับภาควิชา

การทำเช่นนี้ ทำให้เห็นค่าของนัก ..... ต่าง ๆ  ในด้านนั้น ๆ ที่เป็นมืออาชีพ  คือชำนาญ และรู้งาน ลดความเสี่ยงเมื่อมาถึงระดับคณะ ลดภาระเมื่อถึงภาควิชาและผู้ปฏิบัติ และยิ่งทำ ยิ่งได้คิด ได้วิเคราะห์ ยิ่งชำนาญ เป็นที่พึง เป็นที่รู้จัก เป็นที่ยอมรับ เป็นความสุข และน่าจะเป็นความภาคภูมิใจมากกว่าตำแหน่ง แต่ไม่มีความรู้จริง

ไม่อยากเห็น คำว่า เพื่อทราบและถือปฏิบัติ ทำหน้าที่เหมือนไปรษณีย์ส่งเรื่อง เป็นแค่ท่อน้ำไหลผ่าน โดยไม่มีการกรองให้ดีขึ้น ที่ทำให้มองไม่เห็นความชำนาญ เข้าใจงาน เห็นแค่คนทำงานต่างระดับของหน่วยงาน ลดทั้งค่าของคนทำงาน และหน่วยงาน แถมเกิดข้อขัดแย้งเป็นภาระของการทำงาน

มาปรับกระบวนการทำงาน เพิ่มค่าและศักดิ์ศรีของตำแหน่งงาน สานเป็นหนึ่งทีมทำงาน เพิ่มค่างานของกันและกัน

อยากเห็นจริง ๆ เมื่อเพิ่มค่าการทำงาน ค่าคนทำงาน ความเป็นมืออาชีพจริง 

อยากเห็นคนแก่งานมากกว่าแก่อายุที่ทำงานมานานแต่งานเหมือนเดิม คือแย่กว่าเดิมเพราะทุกอย่างพัฒนาไปที่เป็นแค่คนเคยชำนาญ  

 

หมวดหมู่บันทึก: พัฒนางานประจำ
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 12 กรกฎาคม 2555 18:17 แก้ไข: 12 กรกฎาคม 2555 18:17 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Baby, Ico24 pom, และ 3 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.207.134.98
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ