นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1308
ความเห็น: 0

ข้อสังเกตจากรถไฟฟ้าและคมนาคมไทย

แปลกที่คนไทยคิดอะไรไม่เป็นระบบ มักทำขาด ๆ เกิน สุ่มๆ เสี่ยง ๆ แบบไทย ๆ คืต้องบริหารความเสี่ยงในการใช้ชีวิต หรือเป็นเพราะคนไทยชอบเสี่ยง?

วันนี้ 8 มิ.ย. 55 มาใช้บริการรถไฟฟ้าที่ กทม. ซึ่งความจริงก็ใช้มาหลายครั้ง ก็มีคำถามกับตัวเองว่า บางสถานีมีบันไดเลื่อนขึ้น บางสถานีมีบันไดเลื่อนลง บางสถานีมีแต่บันไดเดิน

ที่บอกว่ามีบันไดเลื่อนขึ้น หรือบันไดเลื่อนลง เพราะไม่มีสถานีไหนมีบันไดเลื่อนทั้งขึ้นและลง คือที่มีเลื่อนขึ้นก็เดิน ที่มีเลื่อนลงก็เดินขึ้น แต่มีสถานีที่มีแต่บันไดเดินทั้งขึ้นทั้งลง ความจริงสถานีที่มีสถานีเดินทั้งขึ้นทั้งลงก็มีข้อดี คือเดินขึ้นลงได้ทุกทาง แต่สถานีที่มีบันไดขึ้นหรือลง จะใช้ได้ทางเดียวคือขึ้น หรือลงเท่านั้น หากจะทำตรงกันข้ามต้องเดินอ้อมไปอีกทางหรืออีกด้านตรงข้ามกับบันไดเลื่อน

ดังนั้นการใช้บริการรถไฟฟ้าก็คงต้องออกแรงเดินไม่ขาลง ก็ขาขึ้น หรือทั้งขึ้นทั้งลง ที่พูดมาคือรถไฟลอยฟ้า แต่รถไฟฟ้าใต้ดินก็มีบันไดเลื่อนทั้งขึ้นลงในที่เดียวกัน หรือบันไดเดินในด้านเดียวคือทั้งเดินลงเดินขึ้น

รถไฟฟ้าอีกสายคือสนามบินสุวรรณภูมิ-พญาไท หรือ แอร์พอร์ตลิ้งค์ ที่ปลายทางสุวรรณภูมิก็มีบันไดเลื่อนทั้งขาขึ้นและขาลง แต่สถานีอื่น ๆ จะมีเฉพาะขาขึ้นบ้าง ขาลงบ้าง ซึ่งลำบากกับผู้เดินทางที่มีกระเป๋าเดินทางที่ต้องลากและห้ิวขึ้น-ลง จึงไม่แน่ใจว่าเขาคิดกันอย่างไร เพราะผู้เดินทางโดยเครื่องบินส่วนใหญ่มักมีสัมภาระพอสมควร แต่กลับไม่มีบันไดเลื่อนทั้งขึ้นทั้งลง

อีกปัญหาหนึ่งคือจุดเชื่อมต่อที่สถานีมักกะสันที่ต่อรถไฟฟ้าใต้ดินได้ กว่าจะต่อกันได้ต้องเดินค่อนข้างไกล เรียกว่าได้เหงื่อกันทุกคน ยิ่งใครมีสัมภาระมากคงยากที่ไปต่อกันที่สถานีนี้

นี่คือความคิดแบบไทย ๆ ที่จะสะดวกก็สะดวกไม่หมด และทั้งสามสายก็ของใครของมัน ทำให้ต้องซ้ือตั๋ว 3 ใบ หรือ 3 ครั้ง หากต้องใช้บริการที่เชื่อมต่อกัน ต้องเสียเวลาเพิ่มในการเข้าคิวซื้อตั๋ว เสียบัตรคิวที่ต้องใช้มากขึ้น เสียเงินที่ค้างในตั๋วทุกใบหากใช้บริการซื้อตั๋วล่วงหน้า

มาดูความคิดของมาเลเซียที่วางทางหลักจากเหนือจดใต้ ประมาณ 800 กม. ที่เสันทางนี้เป็นเส้นทางรถยนต์ที่ไม่ต้องหยุดไฟแดงหรือไม่มีไฟแดงตลอดเส้นทาง ดังนั้นเมื่อมีถนนตัดกันก็จะยกระดับ

ต่างจากของไทยที่ยกบ้างไม่ยกบ้าง การให้เส้นคมนาคมหลักวิ่งผ่านได้ตลอดจะช่วยให้เดินทาง ขนส่งรวดเร็วขึ้น ประหยัดเวลและนำ้มันเชื้อเพลิงในขณะรถติดไฟแดง และลดอุบัติเหตุ

อย่างของไทยที่มีอุบัติเหตุเสมอๆ ที่ทางรถไฟตัดกับถนน และถนนที่ตัดกันเอง

แปลกที่คนไทยคิดอะไรไม่เป็นระบบ มักทำขาด ๆ เกิน สุ่มๆ เสี่ยง ๆ แบบไทย ๆ คือต้องบริหารความเสี่ยงในการใช้ชีวิต หรือเป็นเพราะคนไทยชอบเสี่ยง?

แต่อย่างไรก็ตาม การมีก็ดีกว่าไม่มี กรณีีรถไฟฟ้า ที่ใช้เวลาเดินทางที่ค่อนข้างแน่นอน ราคาย่อมเยากว่าถ้าเดินทางคนเดียว สะดวกกว่าไม่ต้องหาที่จอดรถ แต่สายไปสนามบินก็ต้องเผื่อเวลารอรถแต่ละขบวนอีกประมาณ 10 นาที เดินขึ้้นลงอีก 10-20 นาที

หมวดหมู่บันทึก: เรื่องทั่วไป
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 08 มิถุนายน 2555 20:53 แก้ไข: 09 มิถุนายน 2555 23:30 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 anni, Ico24 คนธรรมดา, และ 3 คนอื่น.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 18.204.48.40
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ