นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2967
ความเห็น: 0

เป้าหมายความสำเร็จ คือความหวังที่กระตุ้นการเรียนรู้

เมื่อมีความหวังก็มีใจ ความตั้งใจจริงเป็นที่ตั้ง นำไปสู่การกระทำ และคำถามว่า ต้องเรียนอะไร อย่างไร ที่นำไปสู่ความอยากได้ ความอยากรู้ ที่มีเป้าหมายและความหวังเป็นตัวนำ มีสติควบคุมการกระทำ ทำให้ตั้งมั่นไปที่เนื้อหาสาระ

การศึกษาพัฒนาตน ต้องเอาใจสู่เป้าหมาย เอากายสู่การเรียนรู้ เอาสติควบคุมการกระทำ

 

การศึกษา พัฒนาตน ที่ผ่านกระบวนการเรียนรู้ จะได้ผลน้อย หรือได้ผลไม่ดี หากขาดเป้าหมายที่ชัดเจน ว่าเรียน ทำไปเพื่ออะไร

 

อาการของผู้ไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจน คือ ขาดความมุ่งมั่น ตั้งใจ พยายาม ไม่สามารถควบคุมกาย ใจให้เรียนรู้ มีแต่ความเบื่อหน่ายในการเรียน เพราะทำไปอย่างไร้ความหวัง ไร้ทิศทาง ไร้จิตวิญญาณ

 

การมีความเป้าหมายนำ ทำให้มีความหวัง ที่เป็นสิ่งสำคัญของการกระทำทุกสิ่ง ทุกอย่างในชีวิตคน เพราะ

  •  เมื่อมีความหวัง ย่อมมีกำลังใจ มีความมุ่งมั่น ตั้งใจ ผลที่ได้จากการเรียนรู้ย่อมออกมาดี เพราะทำด้วยความอยากแทนความเบื่อ
  • การมีความหวังจะทำให้รู้ว่าต้องทำ อยากทำมากกว่าเป็นภาระ เพราะเมื่อใดที่รู้สึกว่าเป็นภาระจะเป็นทุกข์ขึ้นมาทันที อันเป็นตัวกั้นไปสู่ความสำเร็จ

 

เมื่อมีความหวังก็มีใจ ความตั้งใจจริงเป็นที่ตั้ง  นำไปสู่การกระทำ และคำถามว่า ต้องเรียนอะไร อย่างไร ที่นำไปสู่ความอยากได้ ความอยากรู้ ที่มีเป้าหมายและความหวังเป็นตัวนำ มีสติควบคุมการกระทำ ไม่วอกแวกออกนอกทาง ทำให้ตั้งมั่นไปที่เนื้อหาสาระ

 

ผู้ไม่มีเป้าหมาย ทำอะไรจะโทษสภาพแวดล้อม องค์ประกอบต่าง ๆ มีข้ออ้าง ปัญหาอุปสรรค ตลอดเวลา เนื้อหายาก ตัวเองไม่เก่ง เรียนไม่รู้เรื่อง หรือผู้สอนสอนไม่รู้เรื่อง ทำให้สมาธิ อารมณ์ ความรู้สึกหายไปจากการเรียนรู้ และข้ออ้างที่พบเป็นประจำ คือ ไม่มีเวลา

 

การมีความหวังที่แท้จริง จะมีอาการเหมือนกับอยากได้อะไรสักอย่าง ที่ทำให้มุ่งมั่น พยายาม ที่จะไขว่คว้าให้ได้มา ซึ่งเป็นความต้องการจริงจากใจ จากความรู้สึก และอยากได้เร็ววัน เร็วคืน โดยไม่มีคำว่า ไม่มีเวลา ไม่พร้อม ไม่เก่ง แต่จะมุ่งไปที่เนื้อหา สาระ สิ่งที่ต้องการ  แม้ไม่มีใครสอนก็หาเอง เรียนรู้เอง

 

เป้าหมาย ความหวัง ที่แท้จริง จึงถูกจัดให้เป็นสำคัญและจำเป็นอันดับต้น ๆ ในชีวิต ที่ยอมทุ่มเททั้งกำลังกาย กำลังใจ กำลังสติปัญญา และกำลังทรัพย์ เพื่อให้ได้มาทุกเวลานาทีโดยไม่มีข้อแม้ ข้ออ้างใด ๆ

 

เป้าหมาย ความหวังจริง เป็นสิ่งที่มาจากใจ ตามด้วยการกระทำ พัฒนาและพยายามอย่างเต็มที่ เช่นเดียวกับผู้ประสบความสำเร็จทั่วไป

 

ไม่แน่ใจเหมืนกันว่า ผู้ที่มีความหวังในชีวิตจริงเป็นชะตาฟ้าลิขิต บุญบารมี หรือเป็นสิ่งแต่ละคนลิขิตเองได้ ?

 

แต่ผู้ประสบความสำเร็จ มักแสดงถึงความอยาก ความมุ่งมั่น ตั้งใจ ไม่ยอมแพ้ ต่อความพยายาม ไม่มัวโทษเวร โทษกรรม แต่จะภาคภูมิใจในการกระทำ การเรียนรู้ เพื่อเป็นกำลังใจเสมอ

 

แล้วเรา ท่าน เป็นแบบใด ? ได้ลองลิขิตตัวเองแล้วหรือยัง? ได้ลองพยายามหรือยัง ? หรือแค่คิดก็ลำบาก ยากแล้ว

 

แต่ก่อนโทษตัวเอง และสิ่งใด ๆ ขอให้ลองทำสิ่งที่ตั่งใจ จริง ๆ ให้เต็มที่ก่อน

หมวดหมู่บันทึก: การเรียนการสอน
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 19 กุมภาพันธ์ 2555 17:23 แก้ไข: 19 กุมภาพันธ์ 2555 17:23 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา, Ico24 บิวตี้, และ Ico24 โอ๋-อโณ.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.233.226.151
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ