นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2034
ความเห็น: 0

Admissions 3. สมมุติฐานที่สวนความจริง

สมมุติฐานที่ตั้งผิดหมดในการกวดวิชา มาตรฐานคะแนนเฉลี่ยสะสม การลดความเครียด เพราะปัจจุบันไม่ได้เครียดเพราะการเรียน แต่เครียดกับระบบที่มีการฟ้องร้อง ร้องเรียนกันเป็นประจำ

การเปลี่ยนจากระบบ entrance ที่เป็นระบบที่พัฒนาและใช้ได้ในการคัดเลือกดีอยู่แล้ว ไปเป็นระบบ Admissions เนื่องจากมีคนคิดว่ามีปัญหา จาก

  1. นักเรียน ม.ปลายหลายคนที่เก่ง ก็จะไปสอบเทียบจบ ม.ปลาย แล้วไม่เข้าชั้นเรียน จึงไปเรียนกวดวิชาเพื่อเตรียมตัวสอบคัดเลือกเข้ามหาวิทยาลัย ทำให้มีโรงเรียนกวดวิชาเพิ่มขึ้น อาจมีผู้สอนบางคนทำธุรกิจกับการกวดวิชาคือ สอนในระบบให้พอผ่าน ๆ ไป และให้เด็กไปกวดวิชาที่ตนเองจัดสอน
  2. มีนักเรียนบางคนที่เก่ง พอสอบเทียบ ม.ปลายได้ก็สอบคัดเลือกเข้ามหาวิทยาลัยได้โดยไม่ต้องเรียนต่อชั้นปีสุดท้าย

ที่เมื่อก่อนเรียก มัธยมศึกษาชั้นปีที่ 5 หรือ ม.ศ.5 เพราะระบบมี ประถมต้น 4 ปี ประถมปลาย 3 ปี คือ ป.1-7 มัธยมศึกษาตอนต้น 3 ปี และมัธยมศึกษาตอนปลาย 2 ปี คือ มศ. 1-5

ปัจจุบัน เป็น ประถม 6 ปี มัธยมต้น 3 ปี และมัธยมปลาย 3 ปี เป็น ป. 1-6 และ ม.1-6 เรียกรวมว่าการศึกษาขั้นพื้นฐาน

 

ที่เป็นปัญหาเพราะผู้ใหญ่คิดเอาเอง ว่านักเรียนทิ้งห้องเรียนไปกวดวิชา เพราะการสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ใช้ผลการเรียน ม.ปลาย ซึ่งความจริงไม่เกี่ยวกัน แต่เป็นระบบการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน ที่มีระบบสอบเทียบซึ่งไม่น่าจะเป็นปัญหา หากมีความสามารถจริง และที่สำคัญการเรียน ม.ปลายเป็นการให้จบการศึกษาตามระบบมาตรฐานของชั้นระดับต้น ไม่เกี่ยวกับการคัดเลือกเข้ามหาวิทยาลัยที่ต้องคัดผู้ที่มีพื้นฐานความสามารถตรงกับสาขาที่จะเรียน

จึงคิดให้ระบบการสอบคัดเลือกให้ใช้คะแนนเฉลี่ยสะสม เป็นส่วนการคัดเลือกด้วย ผลคือ

(1) นักเรียนกวดวิชากันมากขึ้น ที่เดิมเฉพาะการสอบเข้ามหาวิทยาลัย แต่ตอนนี้กวดเพื่อเอาเกรด คงต้องถามการศึกษาขั้นพื้นฐานว่าสอนกันอย่างไร ทำไมการเรียนกวดวิชาจึงทำให้นักเรียนมั่นใจว่าจะได้คะแนนดี ผู้ปกครองช่วยกันส่งสริม (อันนี้คงโทษผู้ปกครองไม่ได้ เพราะใคร ๆ ก็อยากให้ลูกมีความพร้อม โดยเฉพาะในปัจจุบัน) บางรายเคี่ยวเข็ญลูกให้ไปเรียนกวดวิชา ทราบว่า บางรายให้ลูกบินไปเช้า-เย็นกลับกรุงเทพฯในวันเสาร์-อาทิตย์ บางคนบินไปเย็นวันศุกร์/เช้าวันเสาร์ ไปอยู่กับญาติ หรือจัดหาที่พักให้ เรียนเสาร์-อาทิตย์ แล้วกลับเย็นวันอาทิตย์ หรือบางคนพาลูกมาเรียนกวดวิชาในเมืองหลัก ๆ ที่มีการจัดการเรียนการสอน

ดังนั้น สมมุติฐานว่า การใช้คะแนนเฉลี่ยสะสมเป็นคัดเลือกจะทำให้นักเรียนลดการกวดวิชาจึงไม่จริง กลับยิ่งมีมากขึ้น

(2)  ทำให้มีการเกรดกันสูงขึ้น หรือที่เรียกว่าปล่อยเกรด เพราะหากไม่ปรับนักเรียนของโรงเรียนนั้น ๆ ก็จะเข้าศึกษาต่อได้จำนวนน้อยลง เพราะมีสัดส่วนไปคิดคะแนนการสอบคัดเลือกด้วยถึง 20% ที่สำคัญคือเกรดที่โรงเรียนให้มีมาตรฐานไม่เท่ากัน ซึ่งก่อนที่จะมีระบบ Admissions กลาง มีหลายท่านบอกว่า มีมาตรฐานเดียวกัน จากข้อมูลการดำเนินการต้องนำมาปรับค่าเกรดของโรงเรียนต่าง ๆ เพื่อคิดคะแนนคัดเลือก ที่สำคัญที่สุดคือ ทำให้มาตรฐานการศึกษาต่ำลง เพราะเกรดไม่ใช่ความรู้ ความสามารถที่แท้จริง แต่เป็นการให้เพื่อให้มีโอกาสคิดคะแนนเข้ามหาวิทยาลัยได้

(3) มีการอ้างว่า ระบบเดิมที่มีการกวดวิชาเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยนั้น ทำเกิดการแข่งขันกันสูง ผู้เรียนเกิดความเครียด มีชีวิตอยู่กับเฉพาะการเรียน แต่ระบบ  Admissions กลาง ยิ่งเครียดมากขึ้นเพราะต้องกวดวิชากันในทุกชั้นปีของ ม.ปลายเพื่อให้มีคะแนนเฉลี่ยสะสมสูง

เรื่องกวดวิชา เดี๋ยวนี้มีในทุกระดับ ตั้งแต่ก่อนเรียนอนุบาลก็กวดเข้าอนุบาล แม้แต่การเรียนในระดับมหาวิทยาลัยก็ยังมีการกวดวิชา

คงต้องถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับการศึกษาไทย สมัยก่อนการสอนเสริมมีไว้สำหรับนักเรียนที่เรียนไม่ทัน หรือเรียนไม่เก่ง แต่ปัจจุบัน ผู้ไปเรียนกวดวิชามักเป็นผู้ที่เรียนเก่ง หรือผู้ที่ถูกผู้ปกครองส่งเสริม

ไม่ทราบว่าคนสอนในระบบไม่เก่ง หรือไม่เข้าใจผู้เรียน จัดเนื้อหาวิธีการสอนไม่เหมาะสม เพราะส่วนใหญ่ผู้สอนในระดับอุดมศึกษามักเป็นคนเรียนเก่ง จบการศึกษาระดับสูงต้องระดับปริญญาเอก จึงไม่เข้าใจผู้เรียนโดยเฉพาะผู้ที่เรียนไม่เก่ง และแทนที่จะทำหน้าที่สอนให้ผู้เรียนมีความรู้ กลับบ่น ว่า จนผู้เรียนไม่เข้าชั้นเรียน หรือเข้าเรียนด้วยความทุกข์ใจเพราะโดนดุ ว่ากล่าวประจำ    

 

แสดงว่า สมมุติฐานที่ตั้งผิดหมดในการกวดวิชา มาตรฐานคะแนนเฉลี่ยสะสม การลดความเครียด เพราะปัจจุบันไม่ได้เครียดเพราะการเรียน แต่เครียดกับระบบที่มีการฟ้องร้อง ร้องเรียนกันเป็นประจำ

มิหนำซ้ำยังเกิดการผิดพลาดในระบบ การออกข้อสอบ ที่บอกว่าเป็นความคิดด้วยเหตุผล แต่ตอบไม่เหมือนที่สอนก็ผิด อย่างวันจันทร์ต้องสรวมเสื้อสีเหลือง หรือการท้องในวัยเรียนต้องทำอย่างไร  

คงพอจะเห็นความมั่วของระบบ Admissions ของไทย ของคนทำระบบ รวมถึงคนเชียร์และใช้ระบบ

 

หมวดหมู่บันทึก: ประกันคุณภาพ ตัวชี้วัด ประเมินผล
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 06 ธันวาคม 2554 09:40 แก้ไข: 06 ธันวาคม 2554 09:40 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 คนธรรมดา และ Ico24 แมงปอ.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.233.224.8
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ