นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1835
ความเห็น: 1

ประกันคุณภาพด้วยจิตสำนึกความเป็นไทย

ไหนว่า ประกันคุณภาพเพื่อพัฒนาการศึกษาไทย ที่คิด ที่ทำ อยู่นี้ใช่หรือ เมื่อไรจะรู้สึกกันว่า ความเป็นไทยคืออะไรกัน

 คณะทรัพยากรธรรมชาติ ถูกตั้งและดำเนินการด้วยเงินของรัฐ ที่มาจากภาษีของประชาชน จึงมีหน้าที่ทำงานเพื่อประเทศชาติและประชาชน โดยหน้าที่และชื่อของคณะ คือการใช้ทรัพยากรอย่างรู้ค่า  และยั่งยืน ไม่ใช้ให้หมดในวันนี้ ต้องรักษาไว้สำหรับลูกหลานด้วย ต้องเป็นที่พึงของเกษตรกรเพราะทรัพยากรที่เป็นหน้าที่ของคณะ เป็นการใช้ทรัพยากรเพื่อการผลิตทางการเกษตร ต้องพัฒนาการเกษตรของประเทศ นี่คือ จิตสำนึกในหน้าที่ของคณะ ของผู้ที่ปฏิบัติงานในคณะ ต้องปฏิบัติทุกภารกิจ ทั้งการผลิตบัณฑิต การวิจัย การบริการวิชาการ ต้องมีเป้าหมายว่า ต้องนำไปสู่การพัฒนาเกษตรของไทย ต้องใช้ทรัพยากรอย่างยั่งยืน และภายใต้กรอบวัฒนธรรม ประเพณีที่ดี ซึ่งเป็นภารกิจที่สี่ของการอุดมศึกษาไทย

 

เมื่อดำเนินการประกันคุณภาพของคณะ จึงต้องมีจิตสำนึกส่วนนี้ เช่น การจดสิทธิบัตรครอบครองจนมีปัญหากับการใช้งานของผลงานวิจัยแก่การเกษตรไทย การนำพันธุ์พืช พันธุ์สัตว์ไปจำหน่ายในประเทศที่เป็นคู่แข่ง เหล่านี้ จึงไม่ใช่ จุดเน้นของคณะ เพราะการทำทุกภารกิจคือเป็นการลงทุนจากภาษีประชาชน โดยเฉพาะการวิจัย ดังนั้น ผลงานที่ได้ต้องนำไปใช้โดยประชาชน ไม่ใช่สิทธิของนักวิจัย แม้แต่คณะและ มหาวิทยาลัย

 

และที่น่าเสียดาย คือ การลงทุน ลงแรง ทำวิจัยหลายล้านบาท  จากนักวิจัยไทย ทุนไทย ตัวอย่างจากคนไทย เมื่อทำเสร็จได้ผลใช้งานได้ดี จดสิทธิบัตร นำไปขายให้บริษัทต่างชาติ ด้วยราคาที่ต่ำกว่าการลงทุนทำวิจัย แล้วคนไทยก็ไปซื้อผลิตภัณฑ์นั้นกลับมาใช้งาน คนไทยผู้เสียภาษีภาคภูมิใจไหม

 

บันทึกนี้ ต้องการให้ช่วยกันระวัง ผู้กำหนดตัวชี้วัดทำไปตอบสนองใคร ใครได้ประโยชน์จากสิ่งที่วัดนั้น คนไทยหรือเปล่า รวมถึง การตีพิมพ์ที่ให้ต่างชาติอ่านได้ คนไทยอ่านยาก นั้น มีจิตสำนึกเพื่อชาติใด หรือเป็นทาสใครที่ต้องส่งส่วยความรู้ไปให้

 

ยัง ๆ ไม่หนำใจ กลับมาประนามหยามเหยียดกันเองว่า วารสารไทยคุณภาพไม่ดี ไม่เป็นสากล ก็คุณท่านให้ค่าคะแนนต่ำ ทำให้ผู้มีผลงานดี มีความสามารถสูงแห่ขบวนไปตีพิมพ์ในวารสารต่างชาติ  แล้วเมื่อไร วารสารไทยถึงจะดีขึ้น คนต่างชาติที่ไหนจะมาลงตีพิมพ์ เขาจะบอกว่าคนของยูยังไม่ลง ยังมาลงของไอ แล้วไอจะลงได้อย่างไร

 

ไหนว่า ประกันคุณภาพเพื่อพัฒนาการศึกษาไทย ที่คิด ที่ทำ อยู่นี้ใช่หรือ เมื่อไรจะรู้สึกกันว่า ความเป็นไทยคืออะไรกัน  

 

ด้วยจิตสำนึกความเป็นไทย

หมวดหมู่บันทึก: ประกันคุณภาพ ตัวชี้วัด ประเมินผล
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 30 กันยายน 2554 13:17 แก้ไข: 30 กันยายน 2554 17:43 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 Our Shangri-La, Ico24 คนธรรมดา, และ Ico24 ใยมะพร้าวน้องใยไหม.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

Ico48
Our Shangri-La (Recent Activities)
30 September 2011 13:33
#69152

ไทยทำ ต่างชาติใช้ เมื่อไหร่ไทยจะเจริญ (จริงๆ สักที)

เราควรหันมาพัฒนาวารสารของไทย ให้มีคุณภาพ และส่งเสริมการตีพิมพ์ผลงานทางวิชาการในวารสารของไทย

ด้วยข้อจำกัดเรื่องลิขสิทธิ์ หรือกรอบแห่งจริยธรรม การส่งตีพิมพ์งานวิจัยจึงเลือกส่งในวารสารที่มี "คะแนนสูง"

เราส่งออกทรัพยากรของประเทศทั้งหมด ในขณะที่คนไทยเองถูกจำกัดสิทธิ์ความเท่าเทียมในการใช้ทรัพยากรของประเทศ

เราส่งออกแม้กระทั่ง "ความรู้"

เราเอง

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 3.215.182.36
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ