นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 1799
ความเห็น: 0

ความสำเร็จของชีวิต วัดกันที่งานสำเร็จ คนสำราญ สั่งสมประสบการณ์ สานเป็นความรู้ สู่งานพัฒนา (2)

ทุกระดับ ต้องทำให้ความรู้ ประสบการณ์ ผลงานไปมูลค่าเพิ่ม จาก ชำนาญงาน ชำนาญการ เชียวชาญ จึงทำให้มีการขยายค่าตอบแทน และที่สำคัญกว่านั้น ต้องสร้างความชำนาญ เชี่ยวชาญ อย่างต่อเนื่อง

ที่จริง การทำให้งานสำเร็จ คนสำราญ ก็น่าจะเพียงพอกับความสำเร็จในชีวิตแล้ว http://share.psu.ac.th/blog/fnr-devolop/20432 แต่หลายคนยังทำไม่ได้

  • ส่วนใหญ่แค่ทำงานเสร็จ คนสำราญแบบสนุกสนาน บันเทิง หรือ
  • งานสำเร็จแต่ไปตำหนิเพื่อนร่วมงาน ลบความดี ความสามารถของตนเอง เรียกว่า ได้งาน แต่ไมได้คน ไม่ได้เพื่อน และอาจเสียความเป็นเพื่อนไปก็มี หรือที่แย่มาก คือ
  • งานก็ไม่เสร็จ คนสำราญ สร้างความรำคาญให้เพื่อน หรือ
  • งานเสร็จไม่จริง แล้วก็ไปสำราญ สร้างความรำคาญด้วย งานเสร็จไม่จริง คือ สักทำให้พ้น ๆ ไป ต้องกลับไปแก้ ทำใหม่ เสียของ เสียเวลา

อย่างไรก็ตาม ทำงานสำเร็จ คนสำราญ เป็นคนทำงานดีทั่ว ๆ ไป เป็นสมัยนี้ที่เป็นเงินเดือนระบบแท่ง คือตำแหน่งที่เรียกว่า ผู้ชำนาญงาน แต่หากต้องการประสบความสำเร็จให้สูงขึ้น ต้องสั่งสมประสบการณ์ สานเป็นความรู้ สู่พัฒนางาน

การทำงาน แน่นอนทุกคนย่อมมีประสบการณ์ ความชำนาญในงานที่ทำ แต่หลายครั้งก็ยังมีปัญหาในงานที่ทำประจำ ทั้งนี้เพราะยังไม่ได้นำประสบการณ์มาสั่งสม คือการประมวลประสบการณ์ ข้อดี ข้อเสีย จุดเด่นที่ต้องจดจำเอาไว้ใช้ จุดด้อยจะต้องจดจำเอาไว้ให้ระวังไม่ให้เกิดซ้ำอีก เรียกว่า นำประสบการณ์มาเป็นบทเรียน ที่ภาษา TQA เรียกว่า Learning

รวมทั้งการวิเคราะห์หาจุดพัฒนาให้ดีขึ้น แม่นยำขึ้น ที่ทำซ้ำเองได้ไม่ผิดพลาด และบันทึกเป็นเป็นความรู้กระบวนการทำงาน คือสานเป็นความรู้ และเมื่อมีการจดบันทึกเป็นข้อมูลอย่างต่อเนื่องกันไป จะทำเห็นถึง การพัฒนางานจากจุดเริ่มต้นและเวลาต่อ ๆ มา ทำให้เห็นถึง มูลค่า คุณค่า ประสิทธิผล ประสิทธิภาพ สามารถนำไปเผยแพร่ให้ใช้งานกันอย่างกว้างขวาง

นี่คือ ความสำเร็จของชีวิตคนทำงาน เมื่อมีผลงานที่พัฒนา ค่าของงานก็เพิ่มขึ้น เป็นที่มาของตำแหน่ง ชำนาญการ

และเมื่อมีการใช้ผลงานกว้างขวางเป็นประโยชน์ให้แก่องค์กรอื่น ๆ ก็มีค่า มูลค่าเพิ่ม เรียกว่า เป็นผู้ชำนาญการพิเศษ

และมากจนมีคนขอเรียนรู้ สร้างคนที่ชำนาญการจำนวนเพิ่มขึ้น ให้คำปรึกษา แก้ปัญหางาน พัฒนางานอย่างเชี่ยวชาญ เป็นค่าเพิ่มขึ้นเพราะมีคนทำงานที่ชำนาญได้เพิ่ม เช่นนี้ คือ ผู้เชี่ยวชาญ

นั่นคือ ไม่ใช่ทำงานสำเร็จเท่านั้น แต่ต้องนำความรู้จากการทำงานที่เรียกว่าประสบการณ์มาสานให้เป็นความรู้ ทำซ้ำ สร้างค่า จนเป็นองค์ความรู้ สู่การขยายใช้งาน คือผลงาน นั่นเอง

ขั้นตอนนี้ เรียกว่า การจัดการความรู้ ซึ่งจะเห็นว่า ทุกระดับ ต้องทำให้ความรู้ ประสบการณ์ ผลงานไปมูลค่าเพิ่ม จาก ชำนาญงาน ชำนาญการ เชียวชาญ จึงทำให้มีการขยายค่าตอบแทน และที่สำคัญกว่านั้น ต้องสร้างความชำนาญ เชี่ยวชาญ อย่างต่อเนื่อง ตราบใดที่มีตำแหน่งได้รับค่าตอบแทนในตำแหน่งดังกล่าว คือต้องเป็น ผู้ชำนาญการ ผู้เชี่ยวชาญ ไม่ใช่แค่ได้เท่านั้น ซึ่งเช่นเดียวกับตำแหน่งทางวิชาการ ผศ. รศ. และ ศ. แต่บางคนทำแค่ได้ และน่าละอายที่รับค่าตอบแทนโดยไม่ปฏิบัติงานตามหน้าที่

แสดงว่า ทุกตำแหน่งต้องมีหน้าที่ ความรับผิดชอบเสมอ เพราะนั่นคือค่าที่สังคมให้ค่าตอบแทนและคาดหวัง

ใครมีตำแหน่งอะไร ขอให้สำรวจหน้าที่ จะได้ทำหน้าที่ให้สมกับตำแหน่ง คนมหาวิทยาลัย ข้าราชการ คนมีตำแหน่ง รับค่าตอบแทน แล้วไม่ทำตามหน้าที่ เรียกว่า อะไร??          

หมวดหมู่บันทึก: บริหารทรัพยากรมนุษย์
สัญญาอนุญาต: ซีซี: แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน Cc-by-nc-sa
สร้าง: 28 กันยายน 2554 18:44 แก้ไข: 28 กันยายน 2554 18:44 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ: Ico24 ใยมะพร้าวน้องใยไหม.
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ไม่มีความเห็น

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 100.26.176.182
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ