นโยบายการจัดการความรู้ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ 1.ให้ใช้เครื่องมือการจัดการความรู้ผลักดัน คุณภาพคน และกระบวนทำงาน 2.ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน จากหน้างาน 3.ส่งเสริมให้มีเวทีเรียนรู้ร่วมกัน
อ่าน: 2396
ความเห็น: 2

การเกษตรไทย ทำไมจึงตกต่ำ ควรทำอย่างไร

การเกษตรไทยในอนาคต ต้องเป็นการเกษตรเพื่อคนไทยให้อยู่ดีกินดี ส่งเสริมให้การทำเกษตรอย่างคุ้มค่า คุ้มทุน มีเกียรติ ให้คนไทยอยากทำอาชีพการเกษตร เพื่อความมั่นคงของอาหาร และในอนาคตที่พลโลกมีจำนวนเพิ่มขึ้น ประเทศที่อาหารคือผู้มีอำนาจ
ประเทศไทย มีธรรมชาติ ภูมิประเทศ สภาพอากาศ และสภาพแวดล้อมที่ดีมาก ๆ ต่อการเกษตร จึงทำให้มีผลผลิตมากที่ทำให้เกิดความมั่นคงของอาหารและสามารถส่งออกเป็นสินค้าอย่างต่อเนื่องตลอดมา และด้วยวัฒนธรรมความมุ่งมั่นของเกษตรกร จนทำให้คนไทยไม่เห็นความสำคัญ ทำให้เกษตรกรเป็นภาคที่จน ทั้งที่ทำงานหนัก เสี่ยงทั้งในการผลิต และการตลาด จนเกษตรกรไม่สนับสนุนให้ลูกหลานสืบทอดอาชีพ  การเกษตรไทยที่ผ่านมา ถูกประเมินและไม่สามารถดำเนินการได้เต็มศักยภาพหลาย ๆ ด้าน
  1. ด้านการประเมินมูลค่าผลิตภัณฑ์มวลรวม ที่เรียกว่า GDP ว่ามีสัดส่วนลดลงอย่างต่อเนื่อง และน้อยเมื่อเทียบกับภาคอุตสาหกรรม และภาคการบริการ ที่เป็นเช่นนี้เพราะ ต้องใช้บริโภคภายในประเทศเพิ่มขึ้น ตามประชากรของประเทศที่เพิ่มขึ้น จำได้ว่า ประมาณปี พ.ศ. 2510 ประเทศไทยมีประชากรประมาณ 30 ล้านคน จนในขณะนี้เพิ่มเป็นกว่า 63 ล้านคน นั่นแสดงว่า ผลผลิตการเกษตรถูกใช้เพื่อการบริโภคภายในสำหรับประชาชนคนไทยเพิ่มขึ้นเท่าตัว โดยไม่ได้คิดเป็นมูลค่า ซึ่งต่างจากภาคอุตสาหกรรม และการบริการที่ส่วนใหญ่คิดเป็นมูลค่าได้และส่งออกเป็นส่วนใหญ่ ทั้งที่ภาคการเกษตร นอกจากสร้างความมั่นคงด้านอาหารแล้ว ยังเป็นฐานที่สำคัญของแรงงาน และคนในภาคอุตสาหกรรม และการบริการ อย่างมั่นคง ต่อเนื่อง ตลอดมา
  2. การเกษตรไทย ไม่สามารถผลิตได้เต็มศักยภาพ โดยเฉพาะข้าวที่มีผลผลิตเฉลี่ยไม่ถึง 50%  ของศักยภาพของสายพันธุ์ จะเห็นว่าข้าวไทยมีผลผลิตเฉลี่ยเพียง ประมาณ 400 กก.ต่อไร่ ทั้ง ๆ สายพันธุ์ที่สร้างมามีผลผลิตประมาณ 1,000 กก.ต่อไร่ ที่เป็นเช่นนี้เพราะ  

2.1 พื้นที่ที่อุดมสมบูรณ์ เป็นอู่ข้าวอู่น้ำ บริเวณปากแม่น้ำต่าง ๆ ถูกใช้ในการขยายชุมชน เป็นเมือง เป็นโรงงาน ทำให้พื้นที่ทำการเกษตรจริง มีความเหมาะสมน้อยกว่า และเป็นเช่นนี้ต่อไปอีกเรื่อย ๆ ซึ่งนอกจากไม่เหมาะสมแล้ว ยังเสื่อมโทรมลงทุกที่ทั้งด้านกายภาพ ความอุดมสมบูรณ์ ที่มีการใช้พื้นที่เกินกำลัง และไม่มีการพักเพื่อปรับตัวให้ดีขึ้น

2.2 นอกจากพื้นที่ไม่เหมาะสมแล้ว ปัจจัยการผลิตยังไม่มีการดูแลอย่างจริงจัง โดยเฉพาะเรื่องน้ำ ทำให้การเกษตรไทย โดยเฉพาะการเพาะปลูกข้าวและพืชไร่ เป็นการเกษตรพึ่งธรรมชาติ ที่เสี่ยงต่อความแห้งแล้ง น้ำท่วมตลอดเวลา

2.3 ขาดปัจจัยการผลิต และเครื่องมือ อุปกรณ์การผลิต มีเกษตรกรจำนวนน้อยมากที่สามารถให้ปุ๋ยแก่พืชอย่างเพียงพอและเหมาะสม การจัดการให้น้ำ การเก็บเกี่ยว ดูแลผลผลิต โดยเฉพาะการลดความชื้นที่ยังต้องอาศัยลมแดดธรรมชาติ ที่ทำให้ได้ผลไม่เต็มที่ทั้งปริมาณและคุณภาพ และตกอยู่ในสภาพจำยอมในการจำหน่ายผลผลิต เพราะหากไม่ขายก็ยิ่งเสียหายเพิ่มขึ้น

2.4 ระบบการส่งเสริมที่ไม่รู้จริง ไม่ครบถ้วนด้านการตลาด ทำให้เกษตรกรอ่อนแอลง ไม่สามารถปรับเข้ากับความรู้วิชาการได้ และทำให้การเรียนรู้และพัฒนาภูมิปัญญาด้วยตนเองลดลง ในขณะที่ปัญหามีมากขึ้น

2.5 การถูกกดราคาผลผลิต เพื่อไม่ให้กระทบการสังคมหากอาหารมีราคาสูงขึ้นให้สอดคล้องกับสภาพเป็นจริง ยิ่งทำให้เกิดความเสียหายต่อเกษตรกร ที่ไม่มีความรู้ทางเศรษฐศาสตร์ การตลาด ทำให้ยิ่งทำมากยิ่งจนมาก และเป็นหนี้เป็นสินเพิ่มขึ้น

 ทั้งหมดนี้ทำให้ภาคการเกษตรมีปัญหา คนหนีจากภาคการเกษตรเพิ่มขึ้น ในขณะที่เมื่อเกิดวิกฤตเศรษฐกิจทุกครั้ง ภาคการเกษตรมักเป็นหลัก เป็นที่พึ่ง และเป็นความมั่นคงทางสังคมทุกครั้ง รวมทั้งมีผลผลิตส่งออกตลอดเวลา โดยเฉพาะ ข้าว  ประเทศญี่ปุ่น และอีกหลาย ๆ ประเทศ ใช้วิธีการช่วยเหลือเกษตรกรด้วยการชดเชยราคาผลผลิตให้เกษตรกรอยู่ได้อย่างคุ้มทุนและมีเกียรติ และไม่ผลิตเพื่อการส่งออกด้วยการขายราคาถูกกว่าต้นทุนจริงที่ซ้ำเติมเกษตรกร เพราะหากยิ่งส่งออกก็ยิ่งต้องนำเงินมาชดเชย อีกทั้งยังใช้ทรัพยากรของประเทศผลิตส่งไปต่างประเทศ เรียกว่า ขาดทุนทั้งเงินและทรัพยากรของประเทศ เพื่อบอกว่ามีการส่งออกได้มาก แต่ประชาชนไม่ได้กินอาหารที่ดี เกษตรกรยากจน  

คงต้องช่วยกันคิดว่า ประเทศไทยจะทำอย่างไรสำหรับอนาคตการเกษตรไทย หรือจะเปลี่ยนประเทศเป็นอุตสาหกรรม การบริการ แล้วนำเข้าอาหารจากต่างประเทศ เมื่อคนรุ่นต่อไปไม่มีใครเป็นเกษตรกรเพราะลำบากและยากจนที่คนไทยกำลังสอนลูกหลานให้หนีจากภาคการเกษตร

การเกษตรไทยในอนาคต ต้องเป็นการเกษตรเพื่อคนไทยให้อยู่ดีกินดี ส่งเสริมให้การทำเกษตรอย่างคุ้มค่า คุ้มทุน มีเกียรติ ให้คนไทยอยากทำอาชีพการเกษตร เพื่อความมั่นคงของอาหาร และในอนาคตที่พลโลกมีจำนวนเพิ่มขึ้น ประเทศที่อาหารคือผู้มีอำนาจ

ปัจจุบัน ประเทศที่มีอำนาจซื้อและมีตลาดรองรับผลิตภัณฑ์ คือผู้มีอำนาจ

สร้าง: 01 ธันวาคม 2553 18:22 แก้ไข: 01 ธันวาคม 2553 18:25 [ แจ้งไม่เหมาะสม ]
ดอกไม้
สมาชิกที่ให้กำลังใจ
 
Facebook
Twitter
Google

บันทึกอื่นๆ

ความเห็น

ผมเคยรับรู้ว่า บางครั้งเราก็ไม่จำเป็นต้องเอาผลผลิตสูงสุดเป็นเป้าหมาย แต่เอากำไรสูงสุดต่อไร่เป็นเป้าหมายแทน เพราะค่าปุ๋ย ค่าจัดการ แรงงานที่ใส่ลงไปต่อไร่อาจสูงมาก สรุปแล้วการได้ผลผลิตสูงแต่กลับมีกำไรน้อยลง

แต่มีประเด็นที่น่าสนใจนะครับว่า เราไม่ควรใช้ต้นทุนของชาติเพื่อการส่งออก (มองในประเด็นการปกป้องผลประโยชน์ชาติครับ)

แต่หากเปลี่ยนเกษตรกรให้ผลิตเพียงพอต่อการบริโภคภายในประเทศ ก็ต้องหาอาชีพอื่นให้เกษตรที่งดปลูกข้าว และสร้างมาตรการที่ข้าวราคาถูกจากต่างชาติจะมาตีตลาดเมืองไทย ในช่วง AFTA นี้ จะทำเช่นนี้ได้หรือไม่ครับ

ขอบคุณ คนธรรมดา ที่มาร่วมแสดงความเห็น

คงไม่ถึงกับไม่ส่งออกสินค้าเกษตร แต่ต้องเน้นให้คนไทยได้อาหารที่มีคุณภาพดีอย่างทั่วกัน และส่งออกต้องคุ้มค่า คุ้มทุนทั้งเศรษฐกิจและทรัพยากร ไม่ใช่แค่เงินอย่างที่ผ่านมา

ร่วมแสดงความเห็นในหน้านี้

ชื่อ:
อีเมล:
IP แอดเดรส: 100.26.176.182
ข้อความ:  
เรียกเครื่องมือจัดการข้อความ
   
ยกเลิก หรือ